శుక్రవారం 2 మార్చి 2012

కైరోప్రాక్టర్ కోసం కొలీగ్ తీసిన నా ఫోటో మరియు విశ్లేషణ

నిన్నటి టపాలో నా చేతులు చల్లబడటం, చేతుల నొప్పి సమస్య గురించి చెప్పాకదా. మా కైరో వైద్యుడు ఆఫీసులో నేను పనిచేస్తుండగా తీసిన ఫోటో పట్రమ్మన్నాడు.  అదీ నాకు తెలియకుండా తీసిన ఫోటో అయితే సహజంగా నేను ఏ పద్దతిలో శరీరాన్ని పెట్టి పనిచేస్తున్నదీ తనకి అర్ధం అవుతుందని చెప్పేడు. నాకు తెలియకుండా నా ఫోటో తియ్యమని నా కోలీగుకి చెప్పాకానీ అతను తీస్తుండగా ఆఖరి క్షణాన అటువేపు చూసేసా. అయినా పర్లేదు లెండి. నా పోస్ సహజంగానే వచ్చింది. 

మీలో ఎవరికయినా ఎర్గానమిక్స్ గురించి అవగాహన వుంటే నేను పనిచేస్తూ నా శరీరాన్ని ఉంచిన విధానంలో ఏవయినా పొరపాట్లు వుంటే ఎత్తిచూపండి. మా కైరో కూడా ఈ ఫోటో చూసి ఆ సలహాలు సూచిస్తాడు. అయితే ఈ ఫోటో కొంత బ్లర్ గా వచ్చింది లెండి. నిన్న ఎర్గానమిక్స్ గురించి చదివి కొన్ని సవరించుకున్నాలెండి. మన చేతుల కన్నా మణికట్లు క్రిందికి వుండాలిట. నేను చేసిన సవరణల వల్లో లేక నిన్న మా కైరో డాక్టర్ చేసిన చికిత్స వల్లో లేక ప్లేసిబొ ఎఫెక్ట్ వల్లో కానీ నా చేతులు ఇవాళ అంత చల్లగానేలేవు, అంత నొప్పీ లేదు! గత కొన్ని వారాలుగా వుంటున్న సమస్య ఈ రోజయితే అంత లేదూ!  

ఇదివరలోనే మా కైరో చెప్పగా పాటించిన కొన్ని సవరణలు మీకు ఇందులో గోచరిస్తాయి. నా వెన్నెముకలోని మెడబాగం కర్వ్ వుండాల్సినంతగా లేదు కాబట్టి నా సిస్టం చాలా పైకి పెట్టుకోమన్నాడు. మానిటర్ క్రింది భాగం నా కళ్ళకు సరిసమానంగా వుండేలా పెట్టుకోమన్నాడు. అందువల్ల నా మెడ భాగం నుండి వచ్చీ వెళ్ళే నరాలకు ఒత్తిడి వుండదని చెప్పాడు. నేను మరీ అంతగా ఎత్తు పెంచలేకపోయాను కానీ సగం అయినా పెంచేసాను. అందువల్ల నా సెర్వికల్ కర్వ్ చాలా మెరుగుపడింది. మరి ఈ ఫోటోలోని కంప్యూటర్ ఎత్తు చూసి మెచ్చుకుంటాడో లేక తిడతాడో చూడాలి.  నేను ఇలా మా కైరోకి దొరికిపోతానని అనుకోలేదు. ఎత్తు పెంచేసావా అంటే ఆహా ఫుల్లుగా పెంచేసా అనే చెబుతూ వస్తోన్నా :(  

ఈ చిత్రం చూసాక నేను కొంచెం ముందుకు వంగి కూర్చుంటున్ననేమో అనిపిస్తోంది. అది సవరించుకోవాలంటారా?

ఇది నా ఆఫీసు గది, ఇది నా ఒక్కడికే ప్రత్యేకం. అప్పుడప్పుడు లంచ్ సమయంలో తలుపులు మూసేసి ఓ ఇరవై నిమిషాలు అలా కునుకూ తీస్తుంటా. ఈ ఫోటోలో అదో ఆ మూలన బుల్లి చెట్టు పక్కన కనిపిస్తోందే... అదే నా జిమ్ము బ్యాగ్. మధ్యాహ్నమే జిమ్ముకి వెళ్ళివచ్చాలెండి.

నా ఆఫీసు గదిని నీటుగానే కాకుండా ఎంతో సింపుల్గా, ఆర్డరుగా ఉంచేస్తానో మీరు గమనించే వుంటారు.

ఎర్గానమిక్స్ గురించి:

అమ్మలు స్నేహితురాలికి డిస్లెక్సియా

తన స్నేహితురాలికి డిస్లెక్సియా వుందని నిన్న మా అమ్మాలు (మా చిన్నమ్మాయి) చెప్పింది. తారే జమీన్ పర్ హిందీ సినిమా పుణ్యాన నాకు డిస్లెక్సియా అంటే ఏమిటో తెలిసినా కూడా తెలియనట్టే అదంటే ఏమిటని అడిగాను. w లు m గానూ, b లు d లు గానూ కనపడతాయని చెప్పింది. అది చెప్పడమే కాకుండా తను చదువుతున్న పుస్తకంలోనుండి ఆ అక్షరాలని మార్చి పదాలను చదువుతూ వెళ్ళింది. మీ క్లాస్‌మేట్ స్నేహితురాలికి డిస్లెక్సియా వుందని ఎలా తెలిసింది అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాను. వారికి చదివేటప్పుడు అలా అక్షరాలు కనిపించడమే కాకుండా వారు రాసేటప్పుడు కూడా ఆయా పదాలలోని ఆ అక్షరాలను తిరగరాస్తారని చెప్పింది.

పాఠశాలల్లోని అధ్యాపకులకు డిస్లెక్సియా లక్షణాలను గురించి అవగాహన వుంటుందనీ అందుకనే ఆ స్టుడెంట్ వ్రాతలను మా టీచర్ గమనించి ఆమెకు డిస్లెక్సియా వుందని గుర్తించిందని నాలుగవ తరగతి చదువుతున్న మా అమ్మాయి వివరించింది. ఆమెకు ఆ సమస్య వున్నందుకు గాను ఇంట్లో ఆమె తల్లితండ్రులు  చదవడంలోనూ, వ్రాయడంలోనూ సహకరిస్తున్నారని తెలిపింది.  అంతేకాకుండా టివిలో డిస్నీ ఛానల్లో వచ్చే ఒక సీరియల్లోని నాకు (శరత్ కి) అస్సలే నచ్చని ఓ అమ్మాయికి కూడా ఈ సమస్య వుందనీ, ఆమె కిండర్‌గార్టెన్ లోనే లేదా మొదటి తరగతిలోనో ఆ విషయం తెలుసుకున్నారని చెప్పింది. ఆ సీరియల్ పేరూ, ఆ అమ్మాయి పేరూ నాకు గుర్తుకులేవులెండి. ఎందుకో ఆ అమ్మాయి నాకు అస్సలే నచ్చదు. 

అప్పుడూ అమ్మలుకి తారే జమీన్ సినిమా గురించి చెప్పి ఆ సినిమా నువ్వు కూడా చూసివుంటావని అన్నాను. అవును, ఆ సినిమా చూసాను, ఓసారి ఇండియా నుండి వస్తుంటే కూడా ఫ్లయిటులో ఆ సినిమా పెట్టారు అని ఆ సినిమాలోని కొన్ని దృశ్యాలను గుర్తుకు తెచ్చుకుంది. అది చాలా చక్కని చిత్రమనీ, ఎంతోమంది విమర్శకుల ప్రశంసలు పొదిందనీ, ఎన్నో అవార్డులు వచ్చాయనీ చెప్పాను.

ఇప్పటికీ మీకు డిస్లెక్సియా అంటే తెలియకపోతే, ఆ సినిమా చూడకపోతే ఇప్పటికయినా చూసెయ్యండి. ఓ చక్కని చిత్రం మిస్సవకండి. మనచుట్టూ వున్న వారిలో ఆ లక్షణాలు వున్నాయేమో గమనిస్తూవుందాం. ఆ సినిమా గురించి వివరాలు: 

డిస్లెక్సియా గురించి:

గురువారం 1 మార్చి 2012

హ్మ్, నాకూ ఆ సిండ్రోం వుందా ఏంటీ?

కొన్ని వారాల క్రితం భవదీయుడు బ్లాగులో ఆ బ్లాగర్ ( ఆ బ్లాగర్ పేరేంటబ్బా, పరిచయం వున్న బ్లాగరే కానీ పేరు గుర్తుకురావడం లేదు)  తనకు వైద్యం చేసిన డాక్టరుని తిట్టేస్తూ తనకు కార్పెల్ టన్నెల్ సిండ్రోం వున్నట్లు చెప్పారు.  ఈమధ్య నా లక్షణాలు చూడబోతే నాకూ అది వున్నట్లు అనుమానంగా వుంది. ఈమధ్య నా కుడి చేయ్యి చల్లగా అయిపోతూ, సన్నని సూదులతో గుచ్చుతున్నట్లుగా నొప్పిగ వుంటోంది.  ఏదయినా వ్రాద్దామంటే చేతి వేళ్ళు నొప్పిగా అనిపిస్తున్నాయి. 

కొన్నినెలల నుండీ వంటగదిలో ఏవయినా ఆహారపదార్ధాలు వడ్డించుకుంటుంటే అంతో ఇంతో అవి క్రింద పడటం జరుగుతుండటం, మా ఆవిడ మాటలతో నాకు మొట్టికాయలు వెయ్యడం జరుగుతోంది. ఇతర సందర్భాల్లో కూడా నా చేతివేళ్ళు అంతగా సహకరించడం లేదేమిటబ్బా అని ఆశ్చర్యపడుతూ ఆ విస్మయాన్ని మీముందు కూడా వ్యక్తం చేద్దామనుకుంటూనే ఆగిపోయాను. అలా అలా నాచేతులు ఐస్ కోల్డుగా మారడమూ, చేతులూ, వేళ్ళూ ( ఇదో ఇలా టైప్ చేస్తుంటే కూడానూ వేలి చివర్లు నొప్పెడుతున్నాయి)  నొప్పెడుతుంటేనూ కొద్ది రోజులుగా నెట్టులో పరిశోధిస్తున్నా. డాక్టర్ దగ్గరికి ఉరకడానికి మేమేమీ రిచ్చు కాదు కదా ఇక్కడ. వెళ్ళిన ప్రతిసారీ కర్సవుద్ది మరి. ఆ ఖర్చు ఎక్కడయినా తప్పదనుకోండి కానీ బోలెడన్ని డబ్బులు భీమాకు కట్టి మరీ వెళ్ళిన ప్రతిసారీ కూడా వైద్యుడికి దక్షిణ సమర్పించుకోవాలంటే మనస్సులో ఏడవాల్సిందే మరీ. 

ఎలాగూ వారానికి రెండు రోజులు కైరోప్రాక్టిక్ చికిత్సకి వెళుతూనే వున్నా కాబట్టి ఈ గోడు ఏదో ఈ రోజు మా కైరోప్రాక్టరుతో వెళ్ళబుచ్చుకుంటాను.  ఈమధ్య నా బ్లాగు వ్రాతలు తగ్గడానికి ఇదీ ఓ కారణమే. మరీ కష్టపడి వ్రాసి దేశాన్నేదో ఉద్ధరించేది ఏమీ లేదు కదా మనం.

ఈ సిండ్రోం గురించి ఇక్కడ చదవండి:

కినెగేలో నా కన్య

కినిగే సైటులో నా సరసమయిన కన్య నవల ప్రచురించాను. 

అందులో నేను ఇచ్చిన వివరణ ఇదీ:

కన్యాత్వం పై ప్రజలందరిలో నాటుకుని వున్న గాఢాబిప్రాయాలను ఒక్కోఒక్కో పొరగా తొలగిస్తూ శరత్ వ్రాసిన సరసమయిన నవల ఇది. సుతిమెత్తని శృంగారంతో ఒకవైపు మనస్సును గిలిగింతలు పెడుతూ మరో వైపు మనలో గూడుకట్టుకొని వుండే సున్నితమయిన విశ్వాసాల యొక్క సహేతుకత పట్ల ఆలోచింపజేస్తుంది ఈ కథాంశం. ప్రసిద్ధ హానీమూన్ ప్రాంతాల్లో ఒకటయిన కెనడాలోని నయాగరా ఫాల్స్ నేపధ్యంలో కొంత కథ నడుస్తూవుంటుంది.

కన్య On Kinige

శనివారం 25 ఫిబ్రవరి 2012

కినిగేలో ఉరి వేసుకున్నా!

ఖంగారు పడకండేం. కినిగే సైటులో నా సైకో థ్రిల్లర్ 'ఉరి'ని పబ్లిష్ చేసాను అని ఆ టైటిలుకి అర్ధం. 

ఇదీ ఆ పుస్తకానికి నేను ఇచ్చిన వివరణ:

"ఇది ఒక మనో వైజ్ఞానిక నవల మరియు మానసిక విశ్లేషణాత్మక నవల. మానసిక మాంద్యంతో, అలజడితో వ్యక్తులు ఎలా యాతన అనుభవిస్తారో, తమకు సరిపడని బాహ్య ప్రపంచంతో ఎంత సంఘర్షణ అనుభవిస్తారో ఒక చక్కని థ్రిల్లర్ రూపేణా ఉత్సుకత కలిగిస్తూ చెప్పడం జరిగింది. ఇది చదవడం వలన మనోరుగ్మతల గురించి మంచి అవగాహన రాగలదు. రచయిత తన యొక్క 90 శాతం స్వానుభవాలకి 10 శాతం కల్పన జోడించి ఈ నవల అందించారు. అందువల్ల దాదాపుగా ఇది రచయిత ఆత్మకథగా అనుకోవచ్చు."


శుక్రవారం 24 ఫిబ్రవరి 2012

కిని'గే' లో గే

కిని'గే'లో నా గేత్మకథ ఈ-పుస్తకం ఆమోదించబడింది. వారు ఆ పుస్తకాన్ని ఆమోదిస్తారో లేదో అని కాస్త సంశయంగా వుండింది కానీ ఆమోదించేసారు. సంతోషం. అడల్ట్ కేటగిరీలో పెట్టామన్నారు కానీ ఆ కేటగిరీనే కనిపించడం లేదు! ఆ విషయమై వారికి ఈమెయిల్ ఇచ్చాను. 

ఈ క్రింది లింకులో ఆ పుస్తకం చూడొచ్చు. 
http://kinige.com/kbook.php?id=642

నేను స్వలింగ సంపర్కుడిని On Kinige

గురువారం 23 ఫిబ్రవరి 2012

బుక్ ఫెయిల్యూర్

"మా కౌంటరులో మీ బుక్  సేల్స్ అంత ప్రొత్సాహకరంగా లేదు. ఇప్పటి వరకూ ఒక్క కాపీ  కూడా అమ్మలేకపోయాము." 

వా :(( ఇదండీ విజయవాడ పుస్తక విక్రేత నుండి వచ్చిన ఈమెయిల్. నేను కొన్ని నెలల క్రితం ప్రచురించిన మా అమ్మాయి అంతర్ముఖి పుస్తకాన్ని ఇప్పటివరకూ ఒక్క పుస్తకాల షాపుకి మాత్రమే ఇవ్వగలిగాను. ఏం చెయ్యనూ? ఎన్ని సార్లు కోరినా మా ప్రింటరుకి మిగతా పుస్తకాలు హైదరాబాదులో వున్న మా స్నేహితుని దగ్గరికి పంపించడానికి తీరిక దొరకలేదు. అందువల్ల వేరే షాపులకి ఆ పుస్తకాలు ఇవ్వడానికి కుదర్లేదు. సరే, కొన్నినెలలు అయ్యింది కదా ఇచ్చిన ఒకే ఒక్క బుక్ షాపులోనయినా అమ్మకాల సంగతులు ఎలా వున్నయ్యో కనుక్కున్నాను. పైదండీ పరిస్థితి :))   ఒక బ్లాగరు ఎవరో ఆ షాపులో ఈ పుస్తకం కొన్నా అని నా బ్లాగులో చెప్పారు గానీ మరి ఆ విక్రేతలయితే బొత్తిగా ఒక్క పుస్తకమూ అమ్ముడు పోలేదంటున్నారు.  ఏమోలెండి. 

మనమెన్నో  పనులు చేస్తుంటాం. తప్పకుండా అన్నింటిలోనూ విజయమే సాధించాలని కోరుకోవద్దు అనుకుంటుంటాను. ఎందుకంటే తప్పకుండా విజయం సాధించాలని అనుకున్నప్పుడు ప్రయోగాలు చెయ్యడానికీ, రిస్కులు తీసుకోవడానికీ వెనకాడుతాం. నేను ఎన్నో ప్రయోగాలు చేస్తుంటాను కాబట్టి ఎన్నో వైఫల్యాలు ఎదుర్కొంటుంటాను. వైఫల్యాలు ఎదుర్కోని వాడెవడంటే అసలే ఏ ప్రయత్నమూ, ప్రయోగమూ చెయ్యనివాడే. అలా నాకు ఇలాంటి చిన్నా, పెద్దా ఓటమిలు కొత్త కాదు. వాటితో గుణపాఠాలు నేర్చుకుంటూ నాగతిని సవరించుకుంటుంటాను. 

పుస్తకం అమ్ముడు పోకపోవడానికి ఎన్నో కారణాలు వుండవచ్చు. ఎన్నో కాకపోయినా కనీసం కొన్నయినా అమ్ముడుపోతాయని ఆశించాను. మూడో నాలుగో అయినా పోకపోవడం చిత్రంగా అనిపించింది. ముఖ్యంగా రచయితల్లో నాకు బ్రాండ్ వాల్యూ బొత్తిగా లేకపోవడం ఒక కారణం అయివుండవచ్చు. ఇహ నేను స్వలింగ సంపర్కుడిని అనే పుస్తకం మీద ఫోకస్ చేస్తాను. ఆ పుస్తకాన్ని ముద్రించాల్సి వుంది. ఆ పుస్తకం వల్ల కొద్దిగా నేనంటే ఎవరో చదువరులకి తెలిసే అవకాశం వుండవచ్చు. అది కూడా అమ్ముడుపోకపోతే ఇహ నా పుస్తకాల దుకాణం మూసుకోవడమే మంచిదనుకుంటా :)   చూద్దాం.  

ఇహ అంతర్ముఖి పుస్తకాన్ని హితులకూ, సన్నిహితులకూ పంచెయ్యడమో లేకపోతే స్వలింగ పుస్తకం అమ్మకాలను బట్టి అప్పుడు ఇది మళ్ళీ ఇది రిలీజ్ చెయ్యడమో చెయ్యాల్సివుంది.

బుధవారం 22 ఫిబ్రవరి 2012

ఒక రేంజిలో...

ముందు ఈ పోస్ట్ చదవండి:
http://sarath-kaalam.blogspot.com/2012/02/blog-post_5941.html



... అలా మహా తాపం మీద వున్న ఆ అమ్మాయిని ఒకవైపు ఊరడిస్తూ మరో వైపు ఆ మహానుభావుడిని ఫోనులో కలవడానికి ప్రయత్నిస్తూవచ్చాను. మొత్తమ్మీద ఫోను ఎత్తాడు ఆ మగాడు. అతను చెప్పిన కారణాలేంటో గుర్తుకులేవు కానీ మొత్తమ్మీద కొద్దిగా ఆలస్యం అవుతోందని చెప్పాను. పదిగంటలవరకల్లా అతను శ్వేతను కలుసుకున్నాడు. ఆమెను తీసుకొని ఏదో హోటలుకి తీసుకువెళ్ళాడు. 

మరునాడు ఆమెకు మధ్యాహ్నం ప్రాంతంలో ఫోన్ చేసాను. ఎలా జరిగింది అని అడిగాను. నవ్వింది. ఆమె నవ్వు నాకు అర్ధం కాలేదు. మీరన్నంత అజానుబాహుడు కాదు, అంత గొప్ప శరీరమూ కాదు, అంతా ఎత్తూ కాదు అంది. హ్మ్ అనుకున్నాను. ఏమో మరి వీడియో చాటులో చూస్తే ఓ బాడీబ్యిల్డరులాగానే అనిపించాడు అని నిట్టూరుస్తూ చెప్పాను. అప్పుడు ఆమె కులాసాగా నవ్వింది. అయినా సరే అతగాడు నన్ను ఓ రేంజిలో చేసేశాడు అని సంతృప్తిగా, సంతోషంగా చెప్పింది.  అంతకన్నా కావాల్సిందిందేముంది. అన్నీ అనుకున్నవిధంగా జరిగినందుకు చాలా ఆనందపడ్డాను. గుచ్చిగుచ్చి అతను తనను ఎలా వాడేసాడో శ్వేతని కనుకున్నాను.  దాదాపుగా నేను ఆమెకు కథలో చెప్పిన విధంగా బాగా మోటుగా, మొరటుగానట. శెభ్భాష్ అని నా భుజం నేను చరుచుకున్నాను.

జరిగిందంతా చూసుకుంటే అది కలా లేక నిజమా అనిపిస్తుంది. నేను అలాంటి కథ చెప్పడం, ఆమె అలాంటి మగవాడిని కోరడమూ, సమయానికి ఒకతను నాకు గుర్తుకు రావడం, అతను ఆ రోజుల్లో ఇండియాలోనే వుండటం, వారిద్దరూ అనుకున్న విధంగా కలుసుకోగలగడం ఇవన్నీ గుర్తుకుతెచ్చుకుంటే నాకే నమ్మబుద్ధి అవదు. కొన్నిసార్లు అంతే - భలేగా అన్నీ కలిసివస్తుంటాయి. దాన్నే అదృష్టం అని ఆస్థికులు అంటుంటారు. ఆ అమ్మాయి ఆ రకంగా అదృష్టవంతురాలు అంటాను. లేకపోతే అలాంటి అనుభవం కొరకు పరిస్థితులు అన్నీ అలా తన్నుకుంటూ కలిసివచ్చేవా చెప్పండి మీరే?

అయితే ఈ హోల్ మొత్తం ఎపిసోడులో నాకు అర్ధం కాని విషయం ఒకటుంది. ఆ తరువాత ఆ మగాడికి ఫోన్ చేస్తే ఎత్తడే! చాలాసార్లు ఫోన్ చేసినా అతను ఎత్తకపోవడంతో ఈమెయిళ్ళకి రిప్లయ్ ఇవ్వకపోవడంతో ఇహ అతని గురించి పట్టించుకోవడం మానివేసాను. మాంఛి కత్తిలాంటి అమ్మాయిని అందించినందుకు నాతో ఇంకా స్నేహంగా వుండాల్సిందిపోయి ఎందుకు దూరమయ్యాడో అని అప్పుడప్పుడు నెత్తి గోక్కుంటుంటాను. ఇలా ఇతరులతో నా గర్ల్ ఫ్రెండ్సును షేర్ చేసినప్పుడు వారంతరూ కృతజ్ఞతాభావంతో నాతో ఇంకా స్నేహంగా వుంటుంటారు కానీ ఇతనేంటో మరి. హు కేర్స్? అయితే శ్వేతతో మాత్రం అతగాడు టచ్చులొనే వుంటున్నట్లు కొంతకాలం తరువాత తెలిసింది.

ఆ అమ్మాయి శ్వేత ప్రస్థుతం కూడా హైదరాబాదులోనే వుంటోంది. ఆ నగరాన్ని ఓ రేంజిలో తనదైన పద్ధతిలో ఏలేస్తోంది.  మీకెప్పుడన్నా ఆమె తటస్థపడితే మీ గురూజీ హాయ్ చెప్పాడని మాత్రం చెప్పండి. తనతో మాట్లాడి కొన్ని నెలలు కావస్తోంది. ఇప్పుడు ఆమె రేంజ్ పెరిగిపోయింది కాబట్టి మరీమరీ కాల్ చేసి వున్న గౌరవం పోగొట్టుకోవడం ఎందుకులే అని అప్పుడప్పుడు మాత్రమే ఆమెని పలకరిస్తుంటాను. ఆమెది ఇప్పుడంతా ఎలైట్ సర్కిల్. సినీ హీరోలూ, సెలబ్రిటీలూ అలా అలా. అప్పుడప్పుడు ఆమెతో మాట్లాడినప్పుడు యువ హీరోలతో ఆమె అనుభవాలు పూసగుచ్చినట్లు చెబుతూవుంటుంది.    అయితే ఆమె రేంజ్ ఎంత పెరిగిపోయినా కూడా ఈ గురూజీ మీద ఆమెకు వున్న గౌరవాభిమానాలు తరగకపోవడం నన్ను సంతోషపరిచే విషయం. పంజరంలాంటి ఆమె జీవితానికి స్వేఛ్ఛను ప్రసాదించింది నేనే అన్న విషయం ఆమెకు ఎల్లప్పటికీ గుర్తుండటం నాకు హర్షామోదాలని కలిగిస్తూవుంటుంది.  ఆమె ఎదుగుదలను చూస్తుంటే నాలో పులకరింత కలుగుతూ వుంటుంది.

ఈ సారి ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు నా గురుదక్షిణ ఏదీ అని తప్పకుండా గుర్తుచేస్తాను ;)  ఇస్తానని హామీ ఇస్తుంటుంది కానీ...ఏమో మరీ.. చూద్దాం లెద్దురూ! 2010 లో ఇండియాకి వారం రోజుల కోసం మాత్రమే వెళ్ళడం మరియు ఇతర కారణాల వల్ల ఆమెని అప్పుడు కలుసుకోవడం కోసం ప్రయత్నించలేదు. కనీసం నేను ఇండియా వస్తున్న విషయం కూడా తెలియపరచకపోవడంతో బాగా అలిగేసింది. అప్పట్లో ఆమె అతి ప్రవర్తన నచ్చక ఆమె పట్ల కాస్త కోపంగా వుంటిని. ఆమెలోని కొన్ని లక్షణాలు మాత్రం నాకు నచ్చవు. అవి మరెప్పుడయినా చెప్పుకుందాం.

(అయిపోయింది)

గురువారం 16 ఫిబ్రవరి 2012

ఆ అమ్మాయికి ఆ కథ చెప్పాకా...

శ్వేత (మారు పేరు) అనే అమ్మాయి గురించి కొంత కాలం క్రితం పోస్టులు వేసాను. ఆమె గురించి చాలా చెప్పుకోవచ్చు. తనో స్వేఛ్ఛా విహంగం, అలా తనకు నచ్చిన పద్ధతిలో తాను ఎవరినీ లెక్కచెయ్యకుండా జీవిస్తూ ప్రతిక్షణం  ఆనందించే ఆ అమ్మాయి అంటే నాకు అభిమానం. అలాగే ఆ అమ్మాయికీ నేనంటే ఎంతో గౌరవం. ఆ పక్షిని పంజరంలోనుండి బయటకి తీసువచ్చి వదిలి స్వేఛ్ఛను ప్రసాదించింది నేనే కాబట్టి నన్ను చాలా అభిమానిస్తూవుంటుంది. అయితే శ్వేతలో నాకు నచ్చని కొన్ని లక్షణాలు కూడా కొన్ని వున్నాయి కాబట్టి ఆమెను అప్పట్లో దూరం చేసాను.  అప్పుడప్పుడెప్పుడయినా ఆమె నాకు టచ్చులోకి వస్తుంటుంది.

నాలుగు అయిదు ఏళ్ళ క్రితం సంగతి ఇది. ఇండియా నుండి ఆమె నాకు ఫోన్ చేసి బోర్ కొడుతోంది అంది. ఏం చెయ్యాలా అని కాస్సేపు ఆలోచించి సెక్సీ స్టోరీ చెప్పేదా అని అడిగాను. అమ్మాయిలకి అలాంటి కథలు చెప్పడం నాకు అలవాటేలెండి. సరే, చెప్పండి అంది ఉత్సాహంగా. బిడిఎసెం కాన్సెప్టుతో మాంఛి సాడిస్ట్ స్టోరీ చెప్పాను. చెప్పాకా బావుంది, బావుంది అని చప్పట్లు చరచి ఊరుకోవాలా. అలా ఊరుకుంటే తను శ్వేత ఎలా అవుతుందీ! గురూజీ, నాకు అలాంటి అనుభవం ఇప్పుడే కావాలీ అంది. నేను గతుక్కుమన్నాను. అలా అకస్మాత్తుగా ఎవరిని తెచ్చిపెట్టనూ? సాధారణమయిన యువకులంటే హైదరాబాదులో నాకు తెలిసిన స్నేహితులని ఎవరినయినా పంపిచొచ్చు. అలా ఇదివరలో ఆమె దగ్గరికి కొందరిని పంపించా కూడా లెండి :) 

అప్పుడు ఆమె అడిగింది సాడిస్ట్ మగాడు! నేను కథలో వర్ణించిన విధంగా రఫ్ఫుగా, టఫ్ఫుగా ఆమెతో గడిపేవాడు కావాలి. అలాంటివారు నా ఇండియా స్నేహితుల్లో ఎవరూ లేరు. నా బుర్రకి పదునుపెట్టాను. ఐడియా తట్టింది! ఒక వ్యక్తి గుర్తుకువచ్చాడు. ఇప్పుడంటే ఇప్పుడు కాదు గానీ ఒక రెండు మూడు రోజుల్లో ఎరేంజ్ చేస్తాను అని చెప్పాను. నాకు ఇప్పుడే అలాంటి మగాడు కావాలి అని మారాం చేసింది కానీ నెమ్మదిగా ఊరడించి శాంతింపజేసాను.  మూడ్రోజుల్లో అతను నా దగ్గర వుండాలని చెప్పి నాకు ఆల్టిమేటం ఇచ్చింది. 

ఆ వ్యక్తి నాకు కొద్దిగానే తెలుసు. ఒకసారి నెట్టులో వీడియో చాటింగ్ చేసాను అతనితో. షర్ట్ విప్పి చాటింగ్ చేసాడు. చూడ్డానికి వస్తాదులా కాస్త టఫ్ పర్సనులా అనిపించాడు. అలా అనిపించినంత మాత్రాన ఆ విషయాలలో ఎలా వుంటాడో కూడా నాకు తెలియదు. అతనితో కొద్ది నెట్ పరిచయమే నాకు. చాటింగులో ఓ సారి కొద్ది రోజుల్లో ఇండియా వెళుతున్నట్లు చెప్పాడు. అతను యుఎస్లో వుండే తెలుగువాడు. అతనికి కుటుంబం వుంది. కాస్త నమ్మకంగానే అనిపించాడు. అతనయితే ఈమెకు సరి అయిన వ్యక్తి అని ఎందుకో అనిపించింది. 

'ఇండియాలో వున్నారా? వుంటే మీకు ఇలాంటి సాడిస్ట్ కోరికలుంటే ఒక మసోచిస్ట్ సిద్ధంగా వుంది' అని ఈమెయిల్ ఇచ్చాను. కొన్ని గంటల తరువాత ఈమెయిల్ వచ్చింది. అందులో అతని కాంటాక్ట్ నంబర్ ఇచ్చాడు. మాట్లాడి అతని ఆసక్తులు తెలుసుకొని శ్వేత వివరాలు చెప్పాను. సహజంగానే చాలా ఆసక్తి చూపించాడు. ఆమె కోరిక నెరవేరుతుందని నాకు నమ్మకంగా హామీ ఇచ్చాడు. అప్పుడు అతను ఆంధ్రాలో వున్నాడు. ఈమెకోసం హైదరాబాద్ వెళ్ళాలి. తొందరగా హైదరాబద్ వెళ్ళవయ్యా మగడా అని వుసికొలిపాను.  

శ్వేత చెప్పిన మూడో రోజు మధ్యాహ్నం అతను విజయవాడ నుండి బయలు దేరాడు. రాత్రి ఎనిమిది గంటల వరకల్లా వచ్చేస్తాడులే, సిద్ధంగా వుండమని ఆమెకు చెప్పాను. ఆ సమయానికి అతను హైదరాబాద్ చేరుకోలేదు, ఫోన్లు చేస్తే అతనికి కలవడం లేదు లేదా లేపడం లేదు.  ఇవతల ఈమెకు ఆగడం లేదు.  నాకు పదేపదే ఫోన్లు చేసి ఇంకెప్పుడు వస్తాడు అని ఆరాటపడుతోంది. వస్తాడు నీరాజు త్వరలోనే అని సముదాయిస్తున్నా ఆమె వినడం లేదు. ఓ గంట ఎదురుచూసి అతను ఇంకా రాకపోయేసరికి  చక్కగా రెడీ అయిపోయివున్న ఆమె ఆరాటం ఆగ్రహంగా మారింది. నాకు ఫోన్లు చేసి చిరాకు పడుతోంది. ఇలా ఎంకి పెళ్ళి సుబ్బి చావుకి వచ్చినట్లుగా నా పరిస్థితి అయ్యింది.  

(ఇంకా వుంది)

ఈ అమ్మాయి ఫోటో చూడండి. ఆ తరువాతా...

Stare at the colored dots on this girl’s nose for 30 seconds, then quickly look at a white wall or ceiling (or anything pure white) and start blinking rapidly. Congratulations, you just processed a negative with your brain! A question for you GSF, how is this possible?


...అప్పుడు మీకు ఎవరు కనిపించారు? నాకయితే ఐశ్వర్య రాయ్ బచన్ లా అనిపించింది కానీ నిర్ధారణగా చెప్పలేం.