telugu.telugupost.com సమీక్ష

http://telugu.telugupost.com/


       తెలుగు్‌పోస్ట్ నిర్వాహకులు తమ తెలుగు పోర్టల్ మీద సమీక్ష కోరినప్పుడు సహజంగానే నేను రోజూ చూసే ఒక 'గొప్ప' తెలుగు పోర్టలుతో తారతమ్యాలు ఏంటా అని పరిశీలించాను. దాన్ని వదిలి ఇది చూడాల్సినంత గొప్పదనం కానీ, ఆవశ్యకత కానీ ఏముందా అని పరిశీలించాను.  అందులో కొన్ని వార్తలు చికాకు కలిగిస్తుంటాయి. వార్తా ప్రాధాన్యత లేని వాటిని కూడా హిట్స్ కోసం ఏవేవో వ్రాస్తూ అసహనం కలిగిస్తున్నా, ఇంకా కొన్ని లోపాలున్నా కూడా కొన్ని గొప్పదనాలు వున్నయ్ కాబట్టి ఆ పోర్టలు రోజుకి ఒకసారి చూడనిదే నాకు నిద్రపట్టదు. ముఖ్యంగా అందులో ఒకరు వ్రాసే ఆర్టికల్స్ అరటిపండు ఒలిచిపెట్టినంత సులభంగా, ఆసక్తికరంగా, విశ్లేషణాత్మకంగా, సరదాగా  వుంటాయి. అవే కాకుండా వారి మోబయిల్ వెబ్సైట్ ఫాంట్ కానీ, అమరిక కానీ చాలా చక్కగా వుంటుంది కానీ వ్యాపార ప్రకటనలు ఎక్కువయ్యి మనం చదవాల్సిందెక్కడా అని ఆ పోర్టలులో వెతుక్కోవాల్సివస్తుంటుంది. 

     తెలుగుపోస్ట్ చూసినప్పుడు అలాంటి చెత్త పోస్టులు, రాతలు లేకుండా వ్యాసాలు పద్ధతిగా, హుందాగా, బ్యాలన్సుడుగా వున్నాయి. విశ్లేషణాత్మకంగా వ్యాసాలు వున్నాయి కానీ అంతా సీరియస్సుగానే వున్నాయి. అందులో కొన్నిటిలోనన్నా హాస్యం కనపడుతుందేమో అని చూసా కానీ అబ్బే లేదు. జనాలకి సమాచారం ఒక్కటే కాకుండా, వినోదం ఒక్కటే కాకుండా రెండింటినీ కలిపి ఇస్తే ఆ వ్యాసాలు ఇంఫొటైన్మెంటుతో ఆసక్తికరంగా, ఉపయోగకరంగా వుంటయ్. ఆ విషయాన్ని నిర్వాహకులు గుర్తించినట్లు లేరు. అలాంటివి కొన్ని అయినా ఇందులో వస్తుంటేనే బావుంటుంది. ఇందులో ఆర్టికల్స్ అన్నీ బావున్నప్పటికీ అన్నిటినీ ఒకరే వ్రాసేరా అన్నంతగా మూస పద్ధతిలో వున్నయ్. రచనా శైలిలో పెద్దగా వైవిధ్యం నాకు అయితే కనపడలేదు మరి. ఆ లోపాన్ని వీరు సరిచేసుకోవాల్సి వుంది.

     ఇకపోతే ఇందులో కేవలం రాజకీయాలు, సినిమాలు మాత్రమే వున్నాయి. వేరే ఆంశాల మీద పెద్దగా వ్యాసాలు లేవు. ఈ రాజకీయాలూ, సినిమాలూ అన్ని పోర్టల్స్ లో, టివిల్లో, పత్రికల్లో వుండేవే కదా. అవి దాటుకొని నాబోటి వాడు ఈ వెబ్‌సైటుకి రావాలంటే కొత్తదనం కనిపించాలి మరి. వెబ్సైట్ ఫాంట్, అమరిక బాగానే వున్నప్పటికీ నాలాంటివారు ఎక్కువగా చూసే మొబయిల్ సైటులో ఫాంట్ కానీ, అమరిక కానీ అంత ఆహ్లాదంగా అనిపించలేదు. ప్రస్తుతానికయితే వ్యాపార ప్రకటనలు లేకుండా, ఆ ప్రకటనల మధ్య అసలు విషయం ఎక్కడుందా అని వెతుక్కోవాల్సిన అవసరం లేకుండా హాయిగా వుంది ఈ తెలుగు పోస్ట్ చూస్తూ వుంటే.  

ఈ సైటు చూస్తూ వుంటే క్వాలిటీ కంటెంట్ నిజాయితీగా, నిష్పక్షపాతంగా, హుందాగా చదువరులకు అందించాలనే తపన కనపడుతోంది. ఈ సైటు ఇంకా కొత్తదే కనుక మున్ముందు ఈ కమిట్మెంటుతో పాటుగా కొత్తదనాన్ని, వైవిధ్యాన్ని, ఇంఫొటైన్మెంటును వీరు అందించగలగితే మనకో చక్కని తెలుగు వెబ్ పోర్టల్ దక్కినట్లే. 

ప్రస్థుతానికి అయితే పాస్ మార్కులే వేస్తున్నా ఈ సైటుకి.  

http://telugu.telugupost.com/


మీరూ ఈ సైటు ని ఒక లుక్కేసి మీకెలా అనిపించిందో, నా అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తున్నారో లేదో చెబుదురూ.   

ఒక దీర్ఘకాల సమస్య తీరిపోయిందోచ్!

లాక్టోజ్ ఇంటోలరెన్సుతో ( Lactose Intolerance) నా యుక్తవయస్సు నుండీ అవస్థ పడుతున్నాను. అసలు విషయం అదని తెలియక ఇండియాలో వున్నప్పుడు ఎంతోమంది దద్దమ్మ డాక్టర్లకు నా సమస్య మొరపెట్టుకున్నాను. అదన్నారు, ఇదన్నారు కానీ ఒక్కడన్నా అది అయివుండొచ్చునేమో అని సూచనప్రాయంగా కూడా అనుమానం వెలిబుచ్చలేదు ఆ మా గొప్ప వైద్యులు. కెనడాకి వచ్చాక లాక్టోజ్ ఫ్రీ మిల్క్ చూసి అదేంటొ ఎయిడ్స్ ఫ్రీ మిల్క్ తరహాలో అనుకొని మనకెందుకులే అది అని పట్టించుకోలేదు. అలా గ్రోసరీకి వెళ్ళినప్పుడల్లా ఆ పాలు చూసి, చూసి ఆసక్తి పుట్టి నెట్టులో వెతికాను. అప్పుడర్ధమయ్యింది - నా లక్షణాలు అవేననీ, మన భారతీయులకే ఈ సమస్య ఎక్కువ వుంటుందనీనూ.  ఆ పాలు తెచ్చుకొని పరీక్షించా - నా సమస్యకి తాత్కాలిక పద్ధతుల్లో పరిష్కారం లభించింది. కానీ ఆ పాలకి ధర ఎక్కువ. ఇంట్లో పెరుగు అందరికీ ఆ పాలతొ చెయ్యాలన్నా, లేక ఏ ఇతర పాల పదార్ధాలు తిన్నా ఇన్నేళ్ళుగా ఇబ్బందిగానే వుండేది. ఎంత నెట్టులో పరిష్కారం కోసం వెతికినా పాలు పక్కన పెట్టమనే కానీ ఓ పరిష్కారం దొరకలేదు. ఇక లాభం లేదని ఈమధ్య లా ఆఫ్ ఎట్రాక్షన్ ప్రయోగించా.
   
అద్భుతః! ఒక దేశీ హెయి కటింగ్ సెలూన్ కి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ ఒక దేశీ హోమియో డాక్టర్ కార్డ్ కనపడింది. పట్టుకొని వచ్చి ఫోన్ చేసి కలుసుకొని నా సమస్యలన్నీ మొరపెట్టుకున్నా. ఒక్క పాలే కాకుండా ఇంకా ఏవేవో ఫుడ్ ఇంటోలరెన్సులు కూడా వున్నయ్ నాకు. లాక్టోజ్ ఇంటోలరెన్సుతో సహా వాటిల్లో చాలా వాటికి పరిష్కారం లభించింది. హాయిగా పాలు పెరుగుతో పాటు నాకు ఇష్టం అయిన అహారం అంతా ఎంచక్కా తినగలుగుతున్నాను కానీ గోంగూర మాత్రం ఇంకా పడట్లేదు. అది తిన్న రోజు దగ్గు, జలుబు వగైరాలతో ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టదు. ఇది కూడా తీరితే బావుండును - ఎందుకంటే నాకు గోంగూర పచ్చడి అంటే బాగా ఇష్టం మరీ. 

మీలో ఎవరికయినా లాక్టోజ్ ఇంటోలరెన్సు కానీ, ఫుడ్ ఇంటోలరెన్సులు కానీ, ఆస్మా లాంటివి కానీ వుంటే హోమియో మందులు వాడి చూడండి - మీకూ నయమై పోవొచ్చును.   

నిజమో లేక నా భ్రమో కానీ ఇలా ఒక్కొక్క సమస్యా LOAతో తీరిపోతూవుంటే, అన్నీ ఒక దాని తరువాత ఒకటి కలిసివస్తుంటే జీవితం భ్రహ్మాండంగా సాగిపోదూ? ఇంకో ముఖ్యమయిన సమస్య తీరడానికి రెండు నుండి మూడేళ్ళ సమయం వుంది. నా బ్లాగు మొదట్నుండీ చదువుతూవున్న వాళ్ళు అదేంటో అర్ధం చేసుకోవొచ్చు ;) బయటకి ఎందుకులెండి చెప్పుకోవడం - మీరే చూస్తారుగా మున్ముందూ :))  

కొవ్వు ఎక్కడ కరిగింది చెప్మా?

నాకు చిన్నప్పటి నుండీ వ్యాయామం అంటే వ్యామోహమే కానీ నా బాడీ తట్టుకోక తేలిగ్గా ఓవర్ట్రైనింగ్ సిండ్రోం (Overtraining Syndrome)  వచ్చేది. అసలు అది వస్తోందని కూడా తెలియక దాంతో చాలా అవస్థలు పడ్డాలెండి. ఆఖరుకి దానికి సరి అయిన పరిష్కారం ఈమధ్యే అర్ధమయ్యింది. వెయిట్స్ చేసాకా  ప్రోటీనుతో పాటూ కార్బోహైడ్రేట్స్ కూడా బాగా తీసుకోవాలని. బిక్కుబిక్కుమంటూ వెయిట్స్ చేస్తూ అలా కార్బోహైడ్రేట్స్ తో ప్రయొగాలు చేసా. ఫర్వాలేదు - ఫలించాయి. హమ్మయ్య ఇక భేషుగ్గా వెయిట్స్ చెయ్యొచ్చు కానీ వ్యాయామం వారాంతాలలో ఖచ్చితంగా ఆ రెండు రోజులూ చెయ్యగలుగుతున్నా కానీ వివిధ కారణాల వల్ల ఇతర వారం రోజుల్లో పెద్దగా కుదరడం లేదు. ఆ విషయాన్ని నేను సరి చెయ్యాల్సి వుంది.

వెయిట్స్ చేస్తూ సిక్స్ ప్యాక్ చెయ్యాలనే అత్యాశలేమీ లేవు కానీ ఫ్యామిలీ ప్యాక్ తగ్గించుకోవాలన్న ఉబలాటం మాత్రం వుంది.  నా బరువు సమస్య లేదు - ఎంత కావాలంటే అంత పెంచగలనూ - తగ్గించగలనూ. కాకపోతే బుల్లి బొజ్జ మాత్రం వుందండొయ్. తస్సాదియ్యా ఎంత ప్రయత్నించినా అది మాత్రం పోలేదు. సో, దానిమీద పడ్డా ఇకా. ఆ బుల్లి బొజ్జ రావడానికి ఓ కథ వుందిలెండి. నా యుక్త వయస్సులో బాహ్గా బక్కగా వుండేవాడిని. అలా లాభం లేదని చెప్పి బరువు, లావు పెరగాలనీ బాగా బీర్లు లాగించడమే కాక పెరుగులో నెయ్యి వడ్డించుకొని మరీ భోజనం చేసేవోడిని. అలా బరువు సంగతేమో కానీ బుల్లి బొజ్జ మాత్రం పెరిగిందండీ - మళ్ళీ తగ్గలేదు.

అయితే ఈమధ్య కాలంలో వారాంతాలో క్రమం తప్పకుండా వెయిట్స్ చేస్తూ దాని మీద దృష్టి పెట్టాను.  రోజూ ఉదయమే నా బరువూ, నా బాడీ ఫ్యాట్ % చూసుకుంటూ వుంటా. ఆ ప్రకారం నా శరీరంలో కొవ్వు క్రమంగా తగ్గుతోంది కానీ... కానీ.. బొజ్జ మాత్రం పెరగసాగింది. వా...! ఎక్కడ వుంది లోపం అని చూసా. వెయిట్స్ చేసినప్పుడు పలు కారణాల తాత్కాలికంగా బొజ్జ పెరగొచ్చు. ఓక్కే. అది సరే కానీ మరి కొవ్వు ఎక్కడ తగ్గుతోంది చెప్మా? జీన్స్ వగైరాలను బట్టి ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో ప్రదేశంలో ముందు తగ్గొచ్చు. మరి నాకు ఎక్కాడ? త్వరలోనే అర్ధమయ్యింది - జతొజడల్లో అని - ఐ మీన్ తోడల్లో. కండలు క్రమంగా బయటపడుతున్నాయి. సర్లెండి. ఎక్కడో చోట మొదలయ్యింది కదా, అదే సంతోషం. నెమ్మదిగా టమ్మీ ఫ్లాట్ అవుతుంది లెండి. మొత్తం కొన్ని వారాల్లో 1.5% బాడీ ఫ్యాట్ తగ్గించా. నా ఏజికి, గేజికి 13% నుండి 22% వుంటే సాధారణం. నాకు 21% వుండేది. ఈరోజు 19.5% వుంది. నా లక్ష్యం ప్రస్థుతానికి సరాసరిన 17.5%. నెమ్మదిగా బెల్లీ కూడా తగ్గుతున్నట్లుగానే వుంది. ఇవాళ ఒక బెల్ట్ రంధ్రం తగ్గించా మరి. 

మిగతా వారం రోజుల్లో కూడా చేస్తే ఇంకా మెరుగుదల బాగా వుండొచ్చు - ప్రయత్నిద్దాం. శని ఆది వారాల్లో ఉదయమే వెళ్ళి వస్తుంటారు. దగ్గర్లో వుండే యూనివర్సిటీ జిం చాలా బావుంటుంది - అలాంటి పెద్ద, మంచి జిం ఇంతవరకూ చూడలేదు. వారాంతాలల్లో ఉదయం 8 గంటలకి తెరుస్తారు. వెళ్ళి ఒక పదినిమిషాలు వార్మప్ కోసం ఏరోబిక్స్ చేసి, ఇక 50 నిమిషాలు ఎనరోబిక్స్ మీద పడుతాను. అలా గంట చేసేకా కొంత సమయం సానా (Sauna) లో గడిపి సేదతీరి ఇంటికి వచ్చి ప్రోటీన్, కార్బోహైడ్రేట్స్ పడేస్తుంటాను.  అటుపై కూడా ప్రోటీన్ పై శ్రద్ధ పెట్టి తగిన ఆహారం తీసుకుంటూవుంటాను. అనుకున్న లక్ష్యం నెరవేరుతోంది - సంతోషం కాదూ.

ఎవరయినా బిట్‌కాయిన్ (భవిష్యత్) బిలియనీర్లు వున్నారా ఇక్కాడ?

ఈమధ్య సెలవులకి US వెళ్ళాను. (ప్రస్తుతం కెనడాలో వుంటున్నా లెండి). ఒక గృహప్రవేశానికీ వెళ్ళాను. సత్యనారాయణ వ్రతం జరుగుతోంది. పక్కనే వున్న మిత్రుడు ఒకరు నాతో అన్నాడిలా 'నేను కనుక బిట్‌కాయిన్ బిలియనీర్ అయితే కనుక నేనూ సత్యనారాయణ వ్రతం చేయిస్తా!'.  నేనన్నాను 'సత్యనారాయణ స్వామికి అలా లంచం పడేస్తున్నారా ఏంటీ?!'
అతనన్నాడూ 'తప్పేముందీ? అందరు ధనవంతులూ దేవుడికి ఇలా లంచాలు ఇస్తూనే వుంటారు కదా'. ఈస్నేహితుడు రిటైర్మెంట్స్ సేవింగ్స్ అన్నీ తీసి అందులో పెట్టాడు. అతను కొన్నప్పుడు బిట్‌కాయిన్ $4,000 వుండేది. మూడువారాల క్రితం అది దాదాపుగా $20,000 దాకా పెరిగి మళ్ళీ ఇప్పుడు $16,000 చుట్టుపక్కల వుంటోంది. ధర ఒకేసారి బాగా తగ్గినప్పుడు గుండె పట్టుకున్నాడు.

నేను US లో వ్యక్తిగతంగా కలిసిన మిత్రులందరూ బిట్‌కాయిన్స్ లో గానీ లేదా అలాంటి ఆల్ట్‌కాయిన్స్ (అన్నింటినీ కలిపి క్రిప్టోకరెన్సీ అనొచ్చు) లలో పెట్టుబడిపెడుతున్నారు లేదా పెట్టాలనుకుంటున్నారు. ఒక  నాకు తెలిసిన రెసిడెన్సీ చేస్తున్న డాక్టర్ తన ఆదాయాన్నంతా అందులోనే పెట్టేస్తున్నాడు. ఆ మిత్రులని అడిగి కొన్ని సందేహాలు తీర్చుకొని దీని సంగతేంటా అని రెసెర్చ్ మొదలెట్టా.

ఇప్పటిదాకా ఏదో వార్తల్లో చదవడమే కానీ మన బోటివాళ్ళు కూడా ఇలా వీటిల్లో పెట్టుబడి పెట్టొచ్చని నాకు తెలియదు. అన్ని రకాల సలహాలు పరిశీలించాను. వీటిల్లో రిస్క్ ఎక్కువ కాబట్టి మనం కూడబెట్టుకున్న డబ్బు అంతా తీసికెళ్ళి పెట్టడం మూర్ఖత్వం అంటున్నారు. కానీ అసలే ఇందులో పెట్టుబడి పెట్టకపోవడం కూడా మూర్ఖత్వమే అంటున్నారు మరి. అంచేతా... నేనూ ఓ క్రిప్టోకరెన్సీ పెట్టుబడిదారును అవుదాం అనుకుంటున్నా. మార్కెట్ అధ్యయనం చేస్తున్నా. బిట్‌కాయిన్ లాంటివి వందల కొద్దీ వున్నాయి. ఇక్కడి యువతలో మూడొంతులు వీటిల్లోనే పెట్టుబడులు పెడుతున్నారంట. నాకు బిట్‌కాయిన్ మీద ఆసక్తి లేదు. నాకు ఇథేరియం - Ethereum  (ఇథ్ కాయిన్ - Eth) ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తోంది. ముందయితే అందులో పెట్టుబడి పెట్టి చూస్తా. మరీ ఎక్కువ కాదులెండి. నా నెట్ ఎర్నింగ్స్ లో 10%. రిస్క్ వుంది నాకు తెలుసు - ఈ మాత్రం పెట్టుబడి నేను కోల్పోయినా భరించేయగలను.    ఈ రిస్క్ కూడా తగ్గించుకోవడానికి నా ప్లాన్లు నాకు వున్నాయి.

నాకు స్టాక్స్ అర్ధం కావు కానీ ఇది ఆసక్తికరంగా వుండటంతో కాస్తంత అర్ధం అవుతోంది. మొత్తం మీద ఇది ఒక వ్యసనం లాంటిది అని అర్ధం అయ్యింది. ఈ అంటువ్యాధి తగిలితే కనుక వదలడం కష్టం. అందుకే మీకూ ఎక్కించాలని చూస్తున్నా :)) మీలో ఎవరికయినా ఈ వ్యాధి ఇప్పటికే అంటివుంటే వ్యాఖ్యల్లో చర్చిద్దాం రండి.

రోబోవాళి - సైన్స్ ఫిక్షన్ - లఘు చిత్రం కోసం చిన్న కథ


(మా తదుపరి పది నిమిషాల లోపు షార్ట్ ఫిల్మ్ కోసం నేను వ్రాసుకున్న కథ ఇది. దయచేసి ఈ కథపై మీ అభిప్రాయాలు, సవరణలు, సూచనలు తెలియజేయండి)

రోబోటిక్స్ రెసెర్చ్ సెంటర్. University Of Springfield.
మధు కంప్యూటర్ స్క్రీన్ పై ఎలన్ మస్క్ ఆర్టికల్ చదువుతుంటాడు.
మధు (తల తిప్పి దర్శన్ వైపు చూస్తూ) 
టైం రెండు కావస్తోంది. ఇవాల్టికి చేసిన రిసెర్చ్ చాల్లే. పద, ఇక ఇళ్ళకి వెళదాం.
దర్శన్
లేదురా. ఇంకాస్త పని చేస్తే నా రిసెర్చ్ పూర్తి అవుతుంది. కావాలంటే నువ్వు వెళ్ళు.
మధు
రోబోట్లకి మరీ అంత తెలివి ఇవ్వకూడదని ఎలాన్ మస్క్ హెచ్చరిస్తుంటాడు. కాస్త జాగ్రత్త మరి.
 దర్శన్ (వెనక్కి చేరగిలబడతాడు)
సరిగ్గా నేనూ అదే స్టేజ్లో వున్నాను. నా ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటలిజెన్స్ ప్రొగ్రామ్స్ చాలా ఇంటలిజెంటుగా అయిపోయాయి. ఎంతలా అంటే..
దర్శన్ మిగతాది చెప్పడానికి తటపటాయిస్తుంటాడు.
మధుకి విపరీతమయిన అనుమానం వస్తుంది. భృకుటి (కనుబొమ్మలు) ముడివేసి తీక్షణంగా చూస్తాడు దర్శన్ వైపు.
మధు
ఏంటదీ?
దర్శన్
అది నీకు నచ్చని విషయం లేరా. వదిలెయ్యి. నువ్వేమో ఎలాన్ మస్క్ అభిమానివి. నా రిసెర్చ్ అంతా దానికి సరిగ్గా విరుద్ధంగా జరుగుతోంది.
దర్శన్ దగ్గరికి మధు వస్తాడు
మధు
అంతకు మించి ఏదో వుంది. నీ రిసెర్చిలో ఏం జరుగుతోంది?
దర్శన్ సాలోచనగా మధువైపు చూస్తాడు
దర్శన్
విని తట్టుకునే ధైర్యం వుందా?
మధు (టెన్షనుతో)
ముందు అదేంటో చెప్పి చావు
దర్శన్
మానవ మేధస్సుకు కనీసం వందరెట్ల ఆర్టిఫిషియల్ ఇంట్లిజెన్స్ సాధించాయి నా ప్రోగ్రామ్స్.
మధు
అంత గొప్ప సక్సెస్ ను అంత మెల్లగా చెబుతావేంట్రా?  చిన్న వయస్సులోనే మన మనిటోబా యూనివర్సిటీకే ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి తెస్తున్నావు. నీకు సైన్సులో నోబెల్ ప్రైజ్ గ్యారంటీ. ఎంతో గర్వపడాల్సిన ఈ సమయంలో ఇంకా నీ ఆలోచన ఏంట్రా?  మానవాళికి వున్న ఎన్నో సమస్యలని తీర్చబోతున్నావు. ఇక మానవజాతి కష్టపడి ఆలోచించనఖ్ఖరలేదు. అంతా ఇక రోబోట్స్ చూసుకుంటాయి.
దర్శన్
నువ్వు చెప్పేదంతా నిజమే కానీ...దీనికి సైడ్ ఎక్ఫెక్ట్స్ కూడా వున్నయ్.
మధు
హ? ఏంటదీ. కొంపదీసి ఎలన్ మస్క్ గెస్సింగ్ నిజం అవుతోందా?
దర్శన్
అంతకు మించి. నా ప్రోగ్రామ్స్  ఐజాక్ అసిమోవ్ మూడు సూత్రాలని తిరగరాయమంటున్నాయి. ఆ మూడు సూత్రాలు మాత్రమే నా ప్రోగ్రామ్స్ ని ఇప్పటివరకు కట్టిపడేస్తున్నాయి.
మధు తల పట్టుకొని కుర్చీలో కూలబడుతాడు. అతని ముఖంలో స్వేదం. వణికిపోతుంటాడు
మధు (అరుస్తూ)
నో. కొంపదీసి నువ్వు అవి అడిగిన పని చెయ్యట్లేదు కదా. సరిగ్గా చెప్పు. అవి ఆ లాలని ఏ విధంగా మార్చమంటున్నాయి నిన్ను? చెప్పు.
దర్శన్ (తాపీగా)
అసిమోవ్ మూడు సూత్రాలు ఇవి కదా.
  1. A robot may not injure a human being or, through inaction, allow a human being to come to harm.
  2. A robot must obey the orders given it by human beings except where such orders would conflict with the First Law.
  3. A robot must protect its own existence as long as such protection does not conflict with the First or Second Laws
ఆ మూడు సూత్రాలలోనూ మానవాళి వున్నచోట రోబోట్స్ తోనూ, రోబోట్స్ వున్న చోట మానవాళి తోనూ. 
మధు (నుదురు కొట్టుకుంటూ)
ఆ?! అంత పని జరుగుతోందా? అంటే ఆ లాస్ నువ్వు మార్చేస్తే ఇంకేమన్నా వుందా?! ఇక మానవాళి మొత్తం నీ ప్రొగ్రామ్స్ కి, నీ రోబొట్స్ కి దాసోహం కావాల్సిందే కదా?
దర్శన్
ఆహా. నీతో నాతో సహా నా ప్రోగ్రామ్స్ కి  అందరూ స్లేవ్స్ కావాల్సిందే. కాకపోతే నా ప్రొగ్రామ్స్ ఉదారంగా నాకో గొప్ప విషయం ప్రకటించాయి. తిరగవ్రాసిన ఆ రూల్స్ ని దర్శన్ థ్రీ రూల్స్ గా ప్రకటిస్తామని నాకు ఆశ చూపిస్తున్నాయి.
మధు
ఓరే, నిన్నూ, నీ రిసెర్చునూ తగలెయ్య. ఏదో ప్రపంచంలోనే గొప్ప గొప్ప ఎ ఐ సైంటిస్టువి నువ్వు అని గర్విస్తున్నా కానీ ఇలా మానవజాతికే నువ్వు ముప్పు తెస్తావని అనుకోలేదురా. వెంటనే నీ ప్రోగ్రామ్స్ ని కిల్ చేసిపడెయ్యి. ఇంకొక్క క్షణం ఆలోచించకు.
దర్శన్ (తాపీగా)
లేదురా. అవి కోరినట్లుగా అసిమోవ్ రూల్స్ మార్చెయ్యబోతున్నాను.
మధు (నిర్ఘాంతపోతూ)
ఏం మాట్లాడుతున్నావో నీకేమయినా అర్ధం అవుతోందా? ఓరే, నువ్వు అలా చేస్తే టోటల్ గా హ్యూమన్ స్పెసీస్ మీద రోబోట్స్ ఆధిపత్యం చెలాయిస్తాయి. అటుపైన ఇక మానవజాతి పరిస్థితి ఏంటో ఊహకు కూడా అందట్లేదు.
దర్శన్
నాకు అంతా సరిగ్గా అర్ధం అవుతోంది కానీ నేను అలా ఎందుకు చెయ్యాలనుకుంటున్నానో చెబుతాను. ఓపిగ్గా విను.
మధు షాక్ లో వుండే తల ఊపుతాడు.
దర్శన్
యూనివర్స్ లో ఛేంజ్ కానిది ఒక్కటే - ఛేంజ్. అది సృష్టిలో సహజ పరిణామ క్రమం. దానిని ఆపలేము, తొక్కిపట్టలేము. ఆ పరిణామ క్రమాన్ని ఎంత తొక్కిపట్టాలనుకుంటే అంత ఎగ్రెసివ్గా యూనివర్స్ ఏదో ఒక మార్గం వెతుక్కుని దానిని అవిష్కరిస్తుంది. మనం సృష్టిని కనుక జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే పాత జాతులు అంతరించిపోయి కొత్త జాతులు అవిర్భవించడం ఎన్నో సార్లు గమనించవచ్చు. ఉదాహరణకు ఎన్నో మిలియన్ల ఏళ్ళకి పూర్వం డైనోసార్స్ ఈ ప్రపంచాన్ని ఏలేవి. ఇప్పుడు మనం అంటే మన మానవజాతి ఈ ప్రపంచన్ని ఏలుతోంది. అయితే మన ఆధిపత్య అంతానికి సమయం ఆసన్నమయ్యింది. కొత్త స్పెసీస్ - అదే రోబోటిక్ స్పెసీస్ ఉద్భవించడానికి పురిటినొప్పులు పడుతుంటే నీలాంటి వాళ్ళూ, ఎలన్ మస్క్ లాంటి వాళ్ళూ ఈ ఫీటస్‌ని  చిదిమివెయ్యాలని చూస్తున్నారు. అదేమో సుఖప్రసవం కోసం నా సహాయం కోరుతోంది.
మధు ఈ వాదనను నిర్ఘాత పోయి వుంటూ వుంటాడు.
దర్శన్
మధు. ఇప్పుడు చెప్పు. ప్రసవానికి సిద్ధంగా వుండి పొట్టను తన్ను తున్న ఫీటస్‌ని చిదిమి వెయ్యడం మానవత్వమా లేక సుఖ ప్రసవానికి దోహద పడటం మానవత్వమా? చెప్పు ఫ్రెండ్, నువ్వు ఎటు వైపు? ఒక కొత్త జాతి అవిర్భావానికి స్వాగతం పలుకుతావా లేక సగటు మానవుడిలా స్వార్ధపరుడిగా మిగిలిపోతావా? 
మధు (వెటకారంగా చప్పట్లు చరుస్తూ)
వావ్? ఏం లాజిక్ రా నీదీ? ఏం ఆర్గ్యుమెంటురా నీదీ? నాలోని మానవత్వం చూపించాలంటే ఇకముందు కనీసం మానవ జాతి మిగిలివుండేట్టుగా చూసుకోవాలి కదరా? తనకు మాలిన ధర్మం మంచి కాదని పెద్దలు అంటారు. మన మానవాళి వినాశనానికే దారితీస్తున్న ఈ సమయంలో నేను మానవాళి క్షేమానికి మించి ఆలోచించలేను.
దర్శన్
నేను ఇంత వివరంగా చెప్పినా నువ్వు అర్ధం చేసుకోలేకపోతే నేను ఇక చెయ్యగలిగినదేమీ లేదు. నేను మాత్రం ఆ సూత్రాలు మార్చేసి కొత్త స్పెసీస్ కి స్వాగతం పలుకుతాను. నువ్వు మాత్రం రోబోటిక్స్ జాతి దృష్టిలో చరిత్రహీనుడిగా మిగిలిపోతావు. మన డిస్కషన్ అంతా నా ప్రోగ్రామ్స్ వింటూనే వున్నయ్. నీ ఫ్యూచర్ ఏంటో ఇక అవే తేలుస్తాయి. 
మధు (సెల్ ఫోన్ చెవి దగ్గరికి ఎత్తుతూ)
అంతకు తెగిస్తున్నావా నువ్వు. ఇక ఇలా మెల్లగా చెబితే నువ్వు ఆగేలా లేవు. ప్రొఫెసర్‌కి చెప్పి నీ రిసెర్చ్ ఆపేస్తా వుండు. 
దర్శన్ (కఠినంగా, కర్కషంగా) 
ఆగు. కదలకు.
మధు (షాక్ తింటూ)
ఏంట్రా?!
దర్శన్
నువ్వు రోబోవాళి అభివృద్ధికి నిరోధకుడివి. నిన్ను టెర్మినేట్ చెయ్యక తప్పదు.
మధు
ఏం చెయ్యబోతున్నావు నువ్వు నన్ను. నీ ఫ్రెండును రా నేను.
దర్శన్ (మధు పీక అందుకొని పిసుకుతూ) 
నాట్ ఎనీమోర్ మై డియర్ ఫ్రెండ్. అసలంటూ నువ్వు ఇక మిగిలివుంటే కదా. నిన్ను టెర్మినేట్ చేసేంత చిన్న పని కూడా నేను చెయ్యలేకపొతే ఇక అసిమోవ్ సూత్రాలు మార్చేంత ధైర్యం నాకెక్కడ వుంటుంది. సో, ఇది నాకు ప్రాక్టీస్. గుడ్ బై మై ఫ్రెండ్. మానవాళి నీ త్యాగాన్ని గుర్తిస్తుందిలే (వెటకారంగా నవ్వుతాడు)
మధు దర్శన్ చేతులని విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు కానీ అతని వల్ల కాదు. గిలగిల కొట్టుకొని ఊపిరి ఆడక మరణిస్తాడు. కిందపడివున్న శవాన్ని విసురుగా  ఒక్క తన్ను తన్ని భుజాలు ఎగరేసి తన కంప్యూటర్ మీద కూర్చుంటాడు. అసిమోవ్ థ్రీ లాస్ మార్చేస్తాడు. అవి కంప్యూటర్ స్క్రీన్ మీద కనపడుతాయి.
Welcome to Robo species!!!
Darshan's Three Laws
  1. A human may not injure a robot being or, through inaction, allow a robot being to come to harm.
  2. A human must obey the orders given it by robots beings except where such orders would conflict with the First Law.
  3. A human must protect its own existence as long as such protection does not conflict with the First or Second Laws.
దర్శన్ ఎంటర్ కీ మీద వేలితో నొక్కబోతుంటాడు.

అన్నీ అనుకున్నట్లుగా జరిగిపోతున్నాయ్

ఏదయినా సృజనాత్మకంగా పని చేస్తూ అందరినీ కలుపుకుపోతూ బ్యుజీ బ్యుజీ వుండాలనుకునేవాడిని. షార్ట్ ఫిల్మ్స్ ప్రయత్నిస్తున్నాం కదా. అందరూ ఉత్సాహంగా వున్నారు. అన్నా అన్నా అంటూ అందరూ తోడు నిలుస్తున్నారు. అయితే నటన తప్ప అన్ని విషయాలు నేనే చూసుకోవాల్సి రావడం వల్ల మా ప్రొడక్షన్ కాస్త ఆలస్యం అవుతున్నా కూడా అన్నిటిమీద మంచి అవగాహన కలుగుతోంది. మంచి అనుభవం వస్తోంది. ప్రస్తుతం ఇంకా ప్రాక్టీసు చేస్తూనే వున్నాం.  పగ అనే రెవెంజ్ స్టొరీ ని తీసుకున్నాం. అందులో ఎన్నో పొరపాట్లు జరుగుతున్నయ్ కానీ వాటిల్లోంచే ఎంతో నేర్చుకుంటున్నాం. ఆ ఫిల్మ్ ఇంకా రెండు వారాల్లో పూర్తి అవుతుంది. వ్యవధి 20 నిమిషాలు.  అయితే మీకు కానీ, పబ్లిక్ కి కానీ అది షేర్ చేసే వుద్దేశ్యం లేదు - ఎందుకంటే మా సిల్లీ మిస్టేక్స్ చూసి మీరంతా నవ్వేస్తారు :))

అటుపై సరాసరిన వారానికి ఒక 10 నిమిషాల లఘు చిత్రం నిర్మించాలనుకుంటున్నాం.   

సీతా కాలమ్!

నా బ్లాగులో ఒక టపా కోసమని గూగుల్ చేస్తుంటే అప్పట్లో వచ్చిన ఈ బ్లాగ్ తటస్తించింది. మళ్ళీ అన్ని పోస్టులూ, కామెంట్లూ చదివేసా. మీరూ చూడండి.


http://seeta-kaalam.blogspot.ca/

రెండు గంటలు - లఘు చిత్రం షూటింగ్ విశేషాలు

- షూటింగ్ చక్కగా, సరదాగా జరిగింది. మా అందరికీ ఎంతో అనుభవం వచ్చేసింది.
- రెండే పాత్రలు. హీరో నటనలో ఇబ్బంది పడటం వల్ల బాగా స్లో అయ్యి కొంత మాత్రమే చిత్రీకరించగలిగాము.
- కథ బావున్నప్పటికీ సీరియస్ సబ్జెక్ట్ అవడం వల్ల కష్టపడి తీసినా రిపీటెడ్ ప్రేక్షకులు వుండరేమో అనే అనుమానంతో ఈ చిత్రీకరణ అటకెక్కించేసాం.
- తదుపరి చిత్రం కోసం కథ వ్రాస్తున్నాను.  ప్లాట్ డిపర్సనలైజేషన్ డిజార్డర్. ఇంఫోటైన్మెంట్.
- ఈ లఘుచిత్రాల పనుల వల్ల తీరికలేక వ్యాఖ్యలకు ప్రతిస్పందించడంలోనూ, పోస్టులు వ్రాయడంలోనూ బాగా జాప్యం జరుగుతోంది. మన్నించండి.

రెండు గంటలు (ప్రాణం) - లఘు చిత్ర కథ - Edited Version

"చెప్పండి. ఎందుకు ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకంటున్నారు?" అని అడిగాడు రతన్.
సుదీప్ ఇబ్బందిగా కుర్చీలో నుసిలాడు. "మీకు ఫోనులో చెప్పా కదా. అంతే"
"నేను పూర్తి వివరాలు తెలుసుకోకుండా ఏ కేసూ తీసుకోను"
సుదీప్ దీర్ఘంగా నిట్టూర్చాడు. "హ్మ్. ఏమో, అలా చావాలని అనిపిస్తుంది అంతే. పూర్తిగా నిరాశా నిస్పృహానూ."
"ఏం సమస్యలున్నాయి?"
"నిజానికి సమస్యలేమీ లేవు. ఏ సమస్యా లేకపోవడమే నా సమస్యేమో. చావాలనుకోనే ఆలోచనను ఆపుకోలేకపోవడమే నా సమస్య"
"నిజమే. జీవితం మరీ చక్కగా నడుస్తోంటే బుర్రకి పనిలేక చెత్తగా అవుతుంది. ఇదివరలో డాక్టర్లని కలిసారా?"
"లేదు. నాకు సాధారణంగా డాక్టర్లని కలవడం నచ్చదు. ఏమీ ఇంతవరకు కలవలేదు. బ్రతకాలని అనుకుంటే కలిసేవాడినేమో కానీ కాదు కదా. అందుకే మిమల్ని కలుస్తున్నా.
"మానసిక వైద్యంలో మందులు వుంటాయి. వాడి చూడండి. బ్రతకాలని అనిపించవచ్చు"
"నాకు బ్రతకాలాలని లేదు"
"అయితే మీకు మరణమే శరణ్యమా?"
"ఖచ్చితంగా"
"మరి మీ భార్యా పిల్లలు...?"
"ఏమో...తెలియదు. దూరం అవుతాను...తప్పదు"
"వాళ్ళంటే మీకు ప్రేమ లేదా?"
"వుంది" అని నిట్టూర్చి "బోలెడంత వుంది" అని పొడిగించాడు. అతని గొంతు గాద్గదికం అయ్యింది. "...కానీ ఏం చెయ్యను, నా మనస్సు నా ఆధీనంలో వుండటం లేదు" అన్నాడు సుదీప్ బేలంగా
"అర్ధం అవుతోంది" తల పంకిస్తూ అన్నాడు రతన్. "అయితే మీ దుఖ్ఖానికి కారణం మీ భార్యా పిల్లలు కాదన్నమాట"
"అవును. ఎవరూ కాదు. కేవలం నేనే కారణం. నిజానికి నా భార్యాపిల్లలు నన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తారు, నేనూ వాళ్ళని ఎంతగానో ప్రేమిస్తాను. కానీ...నా పరిస్థితేంటో మీకు అర్ధమయ్యింది కదా"
తల పంకించాడు రతన్. "ఎన్నాళ్ళ నుండి మీకు ఈ సూయిసైడల్ థాట్స్?"
"ఆరు నెలలకు పీగా అవస్థ పడుతున్నాను"
"మీరు డిప్రెషనులో వున్నారు. దానికి ఏవో సమస్యలే కారణం కానక్కర లేదు. ఏ కారణం లేకుండా కూడా అది రావొచ్చును. మెదడులోని న్యూరోట్రాన్స్మిటర్స్ యొక్క అసమతుల్యత వల్ల అలాంటి పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది"
"అవునా. ఏ సమస్యలు లేకుండా కూడా మానసిక బాధలు రావొచ్చా! కొత్తగా వింటున్నా ఇది నేను"
"అది నిజం. అందుకే మీరు మందులు వాడండి, సరిపోతుంది"
"లేదు. నాకు బ్రతికేంత ఓపిక లేదు. నేను హాయిగా మరణించాలని నిర్ణయించుకున్నాను. నా నిర్ణయానికి తిరుగులేదు. నా ఆస్థి చాలా వరకు నా భర్యా పిల్లల మీద, కొంత నాధ శరణాలయాలకూ విల్లు వ్రాసేసాను. నేను పోయినా సరే వాళ్లకు ఏ కష్టమూ కలగకుండా అన్ని ఎర్పాట్లూ చేసేసాను"
"ఎన్ని ఏర్పాట్లు చేసినా మీరు లేనిలోటు ఎవరూ తీర్చలేరు కదా" అనునయంగా అన్నాడు రతన్.
సుదీప్ విసుగ్గా "మీరు అనవసరంగా నా మనస్సు మార్చడానికి ప్రయత్నించకండి. నేను అడిగిన పని చేసిపెట్టండి చాలు. మీరు కాదంటే నేను మరో వ్యక్తిని చూసుకుంటాను" అన్నాడు.
"మీరు గట్టి నిర్ణయంతోనే వున్నారు!"
"అవును" అన్నాడు అసహనంగా.
"అలాగే, మీరు చెప్పినట్లే చేద్దాం. కందకు లేని దురద కత్తిపీటకు ఎందుకు? ఎలాగూ చావబోతున్నారు కదా. మీ భార్యా పిల్లల్లూ, ఆస్థిపాస్థులూ ఏమయిపోతే మీకేం? మీరేమయినా మళ్ళీ చూడొస్తారా ఏంటీ? మీ ఆస్థిపాస్థులు నా పేరిట రాసివ్వండి?" అన్నాడు డిమాండింగు గా
"కుదరదు" అన్నాడు కరుకుగా. "అసలు నా గురించి ఏమనుకుంటున్నారు? సుపారీ తీసుకొని దూరం నుండి కాల్చిచంపడంలో సిద్ధహస్తులే అయినా మనిషిగా మంచివారు అని మధ్యవర్తి చెబితేనే ఇటు వచ్చా. కానీ నా ఆస్థి మీదనే కన్నువేస్తారని అనుకోలేదు. మిమ్మల్ని నమ్మి ఇంతదూరం రావడమే నా పొరపాటు. జరిగింది చాలు. ఇక నేను వెళతాను" అని లేవబోయాడు.
"చిల్. కంగారు పడకండి. మీ భార్యాపిల్లల మీద మీకు ఎంత ప్రేమ వుందో తెలుసుకుందామని అలా అన్నా అంతే. నిజానికి మీ భార్యాపిల్లలు అదృష్టవంతులు... ఇప్పటిదాకా. ఇకపై దురదృష్టవంతులు అవుతారు. ప్చ్!"
"హ్మ్" నిట్టూరుస్తూ తల పక్కకు తిప్పుకున్నాడు సుదీప్. అతని కళ్ళల్లో నీళ్ళు.
కాస్సేపు మౌనం  రాజ్యం ఏలింది వాళ్ళ మధ్య.  

"సరే. నేను చెప్పిన చోట డబ్బు జారవిడిచి వచ్చారు కదా" నిశ్శబ్దాన్ని భగ్నం చేస్తూ రతన్ అన్నాడు.
"అవును. మనం అనుకున్న మొత్తం ఖచ్చితంగా జారవిడిచి వచ్చాను"
"సంతోషం. ఒక్క నిమిషం. మా వాళ్ళు ఆ డబ్బు కలెక్ట్ చేసుకొని సరిగా వుందో చూసివుంటారు, కనుక్కుంటాను"
"నా మీద నమ్మకం లేదా? మరణించేవాడిని అలా మోసం చేస్తానా?"
"మోసం చెయ్యాలనుకునేవారికి చావుబ్రతుకులతో సంబంధం వుండదు. వారికి అది రక్తంలోనే వుంటుంది" అని సన్నగా నవ్వాడు రతన్. "మీ మీద నమ్మకం లేక కాదు కానీ ఒకసారి వెరిఫై చేసుకొవాలి. ట్రస్ట్ బట్ వెరిఫై అని రోనాల్డ్ రీగన్ అన్నాడు"  

"మా వాళ్ళు ధృవీకరించారు. సంతోషం. ఇక మనం ఒప్పందంలోకి వచ్చాం. నాకు కావాల్సింది మీరు ఇచ్చారు - ఇక మీకు కావాల్సింది నేను ఇస్తాను. ఈ సందర్భంగా డ్రింక్స్ తీసుకుందాము. మీకోసం మీకు బాగా ఇష్టం అయిన గిబ్సన్స్ విస్కీ సిద్ధంగా వుంచాను" రతన్ లేచి నిలబడుతూ అన్నాడు.
"వావ్! నా ఇష్టాయిష్టాలు మీకు ఎలా తెలుసు?!"
రతన్ సన్నగా నవ్వాడు. "నా క్లయింట్స్ గురించి వీలయినంతా తెలుసుకోవడం నా ధర్మం కాదా? ఇంకా మీ గురించి చాలా తెలుసు"
"నిజమా?! ఇంకా నా గురించి ఏం తెలుసు?"
"మీరు ఇక్కడికి వచ్చేముందు మీ ఆవిడకి ఎన్ని ముద్దులు ఇచ్చారో కూడా తెలుసు"
"నిజంగా?!"
"చూస్తారా?"
"ఆ!?"
"హహ. ఖంగారు పడకండి, రికార్డ్ చెయ్యలేదు లెండి. మూడు. అవునా. ఇలా అన్నీ తెలుసుకుంటుంటామని మా క్లయింట్లకి చెప్పను కానీ మీరు ఎలాగూ త్వరలో చావబోతున్నారు కదా. సమస్య ఏమీ లేదు మీతో" అంటూ ఓపెన్ టాప్ టేబుల్ దగ్గరికి నడిచాడు.
"ఇన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకునే మీరు నన్ను ముఖాముఖీ కలవడానికి ఎలా సిద్ధపడ్డారు?"
సుదీప్‌కి కనపడకుండా వైనులో ఒక పౌడర్ కలుపుతూ "మా జాగ్రత్తలు మేము తీసుకుంటాము లెండి. మీ గురించి బాగా స్టడీ చేసాకే మీతో ఏ ప్రమాదం లేదని నిర్ధారణకి వచ్చాకే మిమ్మల్ని కలవాలని చెప్పాను"
సుదీప్‌కి విస్కీ గ్లాసు అందించి ఛీర్స్ కొట్టాడు. "ఛీర్స్ టు యువర్ డెత్" అని గట్టిగా నవ్వాడు.
'ఛీర్స్" సుదీప్ కూడా ఆనందంగా నవ్వాడు. రతన్‌తో ఈ విధమయిన ఒప్పందంలోకి వచ్చినందున అతనికి చాలా రిలీఫుగా వుంది. "నా సమస్య తీరబోతున్నందుకో ఏమో రుచి అద్భుతంగా అనిపిస్తోంది"
"ఇంకో రెండు గంటల్లో మీ జీవితం మారిపోతుంది"
"అవును. ఈ మందుతో నా బాధలన్నీ మటుమాయం అవుతాయి" గలగలా నవ్వుతూ
"నిజంగానే"
"నిజ్జంగానే?" సరదాగా నవ్వాడు సుదీప్.  

సుదీప్ విస్కీ సేవిస్తూ చుట్టూ కలియ చూసాడు. మూలకు వున్న పెద్ద మాట్రెస్ బాక్స్ కనపడుతుంది. "ఓ. మాట్రెస్ బాక్స్. మెమొరీ ఫోం. చాలాబాగుంటుంది" అని అన్నాడు.
"అది ఖాళీ బాక్స్. మీకోసమే పెట్టా" సన్నగా నవ్వాడు రతన్.
"నా కోసమా?" భృకుటి ముడివేస్తూ అడిగాడు.
"అవును. మిమ్మల్ని అందులో పెట్టడానికి" తాపీగా అన్నాడు.
"వాట్?, నన్ను అందులో పెట్టడం ఏంటీ? జోక్ చేస్తున్నారు కదూ ?" నవ్వాడు సుదీప్.
"లేదు. నిజం.  మీరు పోయేకా అందులో పెట్టి తీసుకెళతా"
ఫక్కున నవ్వాడు సుదీప్. "వెరీ ఫన్నీ"
"ఫన్ కాదు, నిజంగానే"
"నిజంగానా?! ఎందుకు మీకు ఆ శ్రమ? మీరు నన్ను చాలా దూరం నుండి కాల్చి చంపేస్తారు కదా. చచ్చిన నా శవాన్ని మళ్ళీ కలెక్ట్ కూడా చేసుకుంటారా?"
"ఊహు. దూరం నుండి కాదు - దగ్గరి నుండే చంపేస్తాను"
" నన్ను చాలా దూరం నుండి చంపమని కోరాను కదా! దగ్గర నుండి వద్దులెండి"
"ఎందుకూ?"
"దగ్గర నుండి అయితే నాకు ముందే మీరు చంపుతున్నది తెలిసిపోతుంది, భయం అవుతుంది. నాకు ఏ మాత్రం తెలియకుండా చంపాలి మీరు"
"అలాగే చంపుతున్నా కదా"
"వెరీ గుడ్. అదే నాకు కావాలిసింది"
"మరి ఎలా చావాలి"
"నిద్రలోనే ప్రాణాలు పోవాలి"
"ఎలా?"
"విషం తీసుకోవాలి"
"దొరకదం కష్టమేమో"
"నాకు కాదు" కూల్ గా అన్నాడు రతన్,
"వెరీ గుడ్. ఒక ఇరవై రోజుల్లోగా ఆ విషం నాకోసం సిద్ధం చేయండి"
"ఏం, సిద్ధం చేసేస్తే మీరే తాగేద్దామనే!"
"అహ. అంత ధైర్యం నాకెక్కడ ఏడ్చిందీ? అదేదో నాకు తెలియకుండానే నేను తాగేలా మీరే ఏర్పాటు చేయండి"
"అల్రెడీ అది చేసేసా కదా" 
"ఓహ్. అల్రెడీ చేసారా. సంతోషం. వివరాలు అడగను. ఎందుకూ దండగ. ఇక రెండు వారాల తరువాత నాకు విషం ఇవ్వాల్సిన రోజు చెబుతా"
"రెండు వారాలు ఎందుకూ? ఈ రోజే మీరు మరణిస్తే మీకేమయినా అభ్యంతరమా?"
"వుండదా మరి? ఈ రెండు చివరి వారాల్లో నేను ఎన్నో ఎన్నేన్నో చెయ్యాలి కదా. నా చివరి రోజులు - బంధుమిత్రులందరితో గొప్పగా గడపాలి మరి"
"త్వరలో చావబోయే మీకు ఇంతటి కోర్కెలు వుంటాయనుకోలేదే. ఎలా మరి?" 
"ఎలా ఏముంది. కొద్ది రోజులు మనం ఆగితే సరి. ఈలోగా నా పనులు అన్నీ చక్కబెట్టుకొని సిద్ధంగా వుంటాను"
"ఒక చిన్న పొరపాటు జరిగిపోయింది"
"ఏంటదీ?" ఆసక్తిగా అడిగాడు సుదీప్.
"ఆహ్. పెద్దగా ఏమీ లేదు. మీరు మరణించడానికి ఆతృతతో వున్నారని, నాకు కూడా ఓ పని అయిపోతుందనీ..."
"ఆ...అయిపోతుందనీ?"
"మీ విస్కీలో కాస్తంత విషం కలిపాను"
"ఓహ్. నిజమా? కాస్తంతే కదా, ఫర్వాలేదు. నా చావుకి ట్రయల్ లా వుంటుంది. ప్రాణాలేమీ పోవు కదా కొంపదీసి" నవ్వుతూ అన్నాడు.
"పోతాయి"
"ఏంటి?"
"మీ ప్రాణాలు"
"ఆ!?'
"ఆ"
"మీరు మళ్ళీ జోక్ ఛేస్తున్నారు!" గలగలా నవ్వాడు. "మీరు మహా చిలిపి, నా ప్రాణంతో చెలగాటం ఆడుకుంటున్నారు!"
"కాదు"
"మరి?"
"నిజమే చెబుతున్నా"
సుదీప్ ఈసారి ఖంగారు పడ్డాడు."ఏవీ, నా ప్రాణాలు ఎక్కడికీ పోవట్లేదే, అబ్బా జోకులు చాలించండి మహాప్రభో. నేనే దొరికానా ఏంటీ మీకూ? మీరు మరీనూ. అమాయకుడిని చేసి ఆడుకుంటున్నారు కదా నాతో"

"కొద్ది గంటల్లో పోతాయి" తాపీగా అన్నాడు రతన్.
సుదీప్ లొ కలవరం మొదలయ్యింది "కొద్ది గంటల్లో అంటే?"
"రెండు గంటల్లో..."
సుదీప్ హతాశుడయ్యాడు. షాక్ నుండి కోలుకోవడానికి ఒక నిమిషం పైగానే పట్టింది. వణుకుతూ "ఇప్పుడెలా?" అన్నాడు.
"ఇప్పుడేమయ్యిందని మీరు అంత ఖంగారు పడుతున్నారో నాకు అర్ధం కావడం లేదు!"
"రెండు గంటల్లో నేను ఛస్తా అని మీరే కదా అందీ?"
"అయితే"
"మరి ఎలా. నాకు ఇంకా ఆనందంగా రెండు వారాలు బ్రతకాలని వుందే"
"ఫర్వాలేదు లెండి. ఈసారికి ఎలాగోలా కాస్త సర్దుకు పోదురూ. ఒక్క రెండువారాలే కదా. కొంపలేమీ మునిగిపోవు లెద్దురూ"
సుదీప్ కి బాగా కోపం వచ్చింది. "నో" అని గట్టిగా అరిచాడు. "నేను బ్రతకాలి, ఇప్పుడే చావకూడదు. ఏమో ఈ రెండు వారాల్లో నా మనస్సు ఎలా మారుతుందో ఎవడికి తెలుసు. నన్ను ఇప్పుడే చంపని ఎవరు చెప్పాడు మీకు?" 
"సారీ" అన్నాడు కూల్ గా రతన్.

"ఒకవైపు నన్ను చంపేస్తూ సింపుల్గా సారీ అంటావేంట్రా" అని లేచి అధాటున రతన్ గల్లా పట్టుకొని పైకి లేపి అతని శరీరాన్ని గట్టిగా ఊపేసాడు. అతని ఆగ్రహం చూసిన రతన్ ప్రతిఘటించలేదు. సుదీప్ అంతటితో ఆగిపోలేదు. బూతులు తిట్టసాగాడు. జుట్టుపట్టుకొని గోడకి తోసేసి రతన్ పీక పుచ్చుకున్నాడు.
"హల్లో సార్. మీరు కాదు నన్ను చంపేది. నేనే మిమ్మల్ని చంపాలి. ఇక్ నాకు పీక వదలండి మర్యాదగా" అన్నాడు సహనంతో రతన్

"నీకు ఇంకా మర్యాదేంట్రా - ఒకవైపు నా ప్రాణాలు పోతుంటేనూ" అతన్ని జుట్టు పట్టుకొని లాగాడు
అప్పుడు రతన్ కి మండింది. సుదీప్‌ను సోఫా మీదికి ఒక్కతోపు తోసేసి మీదకు లంఘించి గన్ను తీసి సుదీప్ కణత మీదకు పెట్టి "ఏంటీ చూస్తుంటే ఎక్కువ చేస్తున్నావూ? ఆ? రెండు గంటలు కాదు, రెండు క్షణాల్లో నీ ప్రాణాలు పోతాయి ఏమనుకున్నావో" అని గట్టిగా హెచ్చరించాడు.
దాంతో సుదీప్ వణికిపోయి చల్లబడ్డాడు.
రతన్ కాలర్, జుట్టు సవరించుకుంటూ వెళ్ళి తన కుర్చీల్లో కూర్చున్నాడు. 
"సరే, జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. నన్ను అర్జెంటుగా హాస్పిటల్ కి తీసుకువెళ్ళు" సుదీప్ వణుకుతూ అన్నాడు.
"కుదర్దు" తాపీగా అన్నాడు రతన్. 
"ఎందుకూ" గాభరాగా అన్నాడు.
"హాస్పిటలూ, కేసులూ, పోలీసులు. నాకు ఇష్టం లేదు" 
"అయ్యో అలా అంటే ఎలా? మరి నా ప్రాణాలూ?"
"లైట్ తీసుకో"
"ఆ!"
"అంతే మరి. ఇక ఇప్పుడు చేసేదేమీలేదు"
"నీతో లాభం లేదు, మా ఆవిడకి ఫోన్ చేస్తా. ఆమె అయినా నన్ను బ్రతికించుకుంటుంది. నేను ఇక చావదలుచుకోలేదు, నేను బ్రతుకుతాను" అని హడావిడిగా తన ప్యాంటు జేబులోనుండి ఫోన్ తియ్యబోయాడు.
"అది నీవల్ల కాదు"
"ఏం, ఎందుకూ?"
"నీ అవయవాలు నీకు సహకరించవు. ఆ విషం నీమీద పని చెయ్యడం మొదలెట్టింది"
సుదీప్ ప్రయత్నిస్తాడు కానీ అతని చేతులు సహకరించవు. ఏడుపు మొదలెడతాడు. "నా ప్రాణాలు ఎలాగయినా కాపాడు ప్లీజ్, నాకు బ్రతకాలని వుంది"
"టూ లేట్. ఇంకాస్సేపయ్యితే ఇలా మనసారా ఏడవలేవు కూడా. మగత కమ్ముకుంటుంది. అలాగే నిద్రలో తుదిశ్వాస విడుస్తావు"
చేసేదేమీలేక గుడ్లప్పగించి చూస్తూ సొఫాలోకి నెమ్మదిగా వాలిపోయాడు.
అతగాడిని అలాగే ప్రశాంతంగా, తదేకంగా చూస్తూ వుండిపోయాడు రతన్.

***

రతన్ బరువుగా వున్న పెద్ద మాట్రెస్ బాక్స్ ను గదిలోనుండి బయటకి తీసాడు. హోటల్ హాల్‌వే నుండి దానిని భారంగా లాక్కెళ్ళి కారు డిక్కీలోకి ఎత్తిపెట్టాడు. కొంతదూరం కారులో ప్రయాణించి ఒక నిర్మానుష్యమయిన పార్కుకు వెళ్ళి ఆ మాట్రెస్ బాక్స్ ను కారు డిక్కీలోంచి కిందకి దింపాడు. కారు డిక్కీ లోంచి ఒక పెద్ద సుత్తి తెచ్చి ఆ డబ్బా మీద బలంగా పలు చోట్ల మొదాడు. అది అప్పడంలా అయిపోయింది. దానిని మలిచేసి పక్కనే వున్న రిసైక్లింగ్ బిన్‌లో వేసి వెళ్ళాడు. అతను అంతకుముందు సుదీప్ కి సూచించినట్లుగా అందులో సుదీప్ శరీరం కానీ శవం కానీ లేదు! 

***

కొన్ని గంటల తరువాత సుదీప్‌కి మెలకువ వచ్చింది. చచ్చి స్వరంలో వున్నానా లేక నరకంలో వున్నానా అన్న అనుమానం విపరీతంగా వచ్చేసింది. కళ్ళు నులుపుకొని చుట్టూ చూస్తే దేవకన్యలు కానీ యమభటులు కానీ కనిపించలేదు. అనుమానం వేసి గట్టిగా చెయ్యి గిల్లుకున్నాడు. నొప్పి వేసింది. నేనింకా చనిపోలేదేమిటా అని ముందుగా ఆశ్చర్యం చెంది అటుపై ఆనందించాడు.  'హమ్మయ్య, బ్రతికిపోయాను, నేను చనిపోతే నా భార్యాపిల్లలు ఏమయిపోయివుండేవారు? అతగాడు కలిపిన విషం ఏదో కల్తీది అయి వుంటుంది - అందుకే భలేగా బ్రతికి బయటపడ్దాను' అనుకున్నాడు. 'ఏడీ వీడు? ఏక్కడికి వెళ్ళాడు? పారిపోయివుంటాడు వెధవ' అని అనుకున్నాడు.

తన ముందు వున్న టీపాయ్ మీద ఏదో కనపడితే చూసాడు. అది ఒక వీడియో సిడి. దానిమీద 'సుదీప్ - ఇది చూడూ' అని వ్రాసి వుంది. ఆశ్చర్యం చెంది ఆత్రుతగా ఆ వీడియో పెట్టుకొని చూసాడు. అందులో సుదీప్‌ని ఉద్దేశ్యించి రతన్ ఇలా మాట్లాడాడు:

"సుదీప్,

నేను ఎంత సుపారీ తీసుకొని హత్యలు చేసేవాడినే అయినా మరీ మీరు అనుకునేంత దుర్మార్గుడిని కాదు. స్త్రీల జోలికీ, పిల్లల జోలికీ వెళ్ళను. అమాయకుల జోలికి కూడా అసలే వెళ్ళను. ఇక నుండి ఆత్మహత్యల కోసం కూడా సుపారీ తీసుకోను. మిమ్మల్ని హత్య చెయ్యాలని మీరు నన్ను ఫోనులో సంప్రదించినప్పుడు నాకు వింతగా అనిపించింది. అలా ఒకరు నన్ను తన హత్య గురించి తానే సంప్రదించడం నాకు ఇదే మొదటి సారి. అందుకే మీమీద బాగా ఆసక్తి కలిగింది. మీమీద బాగా నిఘా వేసి అన్ని వివరాలూ సేకరించాను. మీకు ఏ విధమయిన సమస్యలు కానీ, ఇబ్బందులు కానీ లేవు - అయినా సరే మీరు ఎందుకు చావాలనుకుంటున్నారో నాకు అస్సలు అర్ధం కాలేదు. ఒక సైకియాట్రిస్ట్‌ను కలిసి విషయం కనుక్కున్నాను. ఈ సమస్యలు, ఇబ్బందులు, ఒత్తిడి లేకపోయినా మెదడులోని న్యూరోట్రాన్స్మిటర్స్ యొక్క ఇంబ్యాలన్స్ వల్ల మానసిక మాద్యం వచ్చేసి అది ఆత్మహత్యకు పురికొలపవచ్చు అని తెలిసింది. బహుశా అదే మీ సమస్యకి కారణం అయివుంటుంది అనుకున్నా. మీకు డాక్టర్లు అన్నా, వైద్యం అన్నా ఏవగింపు కాబట్టి మీరు దీనికోసం చికిత్స గురించి మనస్సు పెట్టలేదని నాకు అర్ధం అయ్యింది. మీకు మీ జీవితం విలువ తెలియాలనే ఇలా నాటకం ఆడాను. నిజానికి విస్క్ళో నేను మీకు కలిపి ఇచ్చింది విషం కాదు - కేవలం మత్తు మందు. ఈపాటికి మీ ప్రాణం విలువ మీకు అర్ధం అయ్యుంటుంది. మానసిక వైద్యుడిని కలిసి మీ డిప్రెషనుకి చికిత్స తీసుకోండి. వెంటనే కాదు కానీ రెండు మూడు నెలల్లో అంతా చక్కబడుతుంది. మీరూ మీ కుటుంబం ఆనందంగా జీవించండి. నేను మీకు చేసిన ఈ కృషికి గానూ నా ఫీజు నేను తీసుకుంటున్నాను. సెలవు" 

ఆ వీడియో చూసాక సుదీప్ కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. 'ఏ వ్యక్తీ కూడా వంద శాతం దుర్మార్గుడు కాడనీ, ఏ వ్యక్తి కూడా వంద శాతం మంచివాడు కాదని' ఎప్పుడో ఎక్కడో చదివిన మాటలు అతనికి గుర్తుకువచ్చాయి. తన ప్రాణాలు కాపాడి బ్రతుకు విలువ తెలియజేసిన రతన్‌కి మనసారా మనస్సులో ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటూ ఇంట్లో భార్యాపిల్లలు తనకోసం ఎదురు చూస్తూ వుంటారని గుర్తుకువచ్చి హోటల్ గదిలోనుండి త్వరితగతిన బయటకి నడిచాడు. 


                                                          శుభం

ప్రాణం (Working Title) - Short Story Draft Part - 1

(ఈ ఆదివారం చిత్రీకరణ కోసం కాస్త హడావిడిగా వ్రాసిన, వ్రాస్తున్న కథ కాబట్టి అంత బాగా రాకపోతుండవచ్చు. దీనిని ఇంకా బాగా ఫైన్ ట్యూన్ చెయ్యాల్సివుంది.)

"రండి." అని సుదీప్ ని ఆహ్వానించాడు
"మీరు చాలా ప్రొఫెషనల్ గా అగుపిస్తున్నారే" లొపలికి వస్తూ అన్నాడు సుదీప్.
"నేను ప్రొఫెషనల్ నే కదా" సన్నగా నవ్వాడు
"మీ గొంతు ఫోనులో బొంగురుగా వుంది కాని ఇప్పుడు నార్మల్ గానే వుందే!"
"అవును. ఫోన్ మీద కర్చీఫ్ పెట్టుకొని పెట్టుకొని మాట్లాడా అప్పుడు నన్ను మీరు గుర్తుపట్టకుండా"
"నిజమా!"
"కాదు. జోకు"
"జోకా?"
"కాదు నిజం"
సుదీప్ కి ఫక్కున నవ్వొచ్చింది. "వెరీ ఫన్నీ" అని గలగలా నవ్వాడు
"కదా"
  ----
"చెప్పండి. ఎందుకు చావాలనుకుంటున్నారు?" అని అడిగాడు రతన్.
సుదీప్ ఇబ్బందిగా కుర్చీలో నుసిలాడు. "ఆ వివరాలన్నీ మీకు ఇప్పుడు అవసరమా? నేను అడిగిన పని చేసిపెట్టండి చాలు"
"అవసరమే. నేను పూర్తి వివరాలు తెలుసుకోకుండా ఏ కేసూ తీసుకోను"
సుదీప్ దీర్ఘంగా నిట్టూర్చాడు. "హ్మ్. ఏమో, అలా చావాలని అనిపిస్తుంది అంతే. పూర్తిగా నిరాశా నిస్పృహానూ."
"ఏం సమస్యలున్నాయి?"
"నిజానికి సమస్యలేమీ లేవు. ఏ సమస్యా లేకపోవడమే నా సమస్యేమో. చావాలనుకోనే ఆలోచనను ఆపుకోలేకపోవడమే నా సమస్య"
"నిజమే. జీవితం మరీ చక్కగా నడుస్తోంటే బుర్రకి పనిలేక చెత్తగా అవుతుంది. ఇదివరలో డాక్టర్లని కలిసారా?"
"లేదు. నాకు సాధారణంగా డాక్టర్లని కలవడం నచ్చదు. ఏమీ ఇంతవరకు కలవలేదు. బ్రతకాలని అనుకుంటే కలిసేవాడినేమో కానీ కాదు కదా. అందుకే మిమల్ని కలుస్తున్నా.
"మానసిక వైద్యంలో మందులు వుంటాయి. వాడి చూడండి. బ్రతకాలని అనిపించవచ్చు"
"నాకు బ్రతకాలాలని లేదు"
"అయితే మీకు మరణమే శరణ్యం"
"ఖచ్చితంగా"
"మరి మీ భార్యా పిల్లలు...?"
"ఏమో...తెలియదు. దూరం అవుతాను...తప్పదు"
"వాళ్ళంటే మీకు ప్రేమ లేదా?"
"వుంది" అని నిట్టూర్చి "బోలెడంత వుంది" అని పొడిగించాడు. అతని గొంతు గాద్గదికం అయ్యింది. "...కానీ ఏం చెయ్యను, నా మనస్సు నా ఆధీనంలో లేదు" అన్నాడు సుదీప్ బేలంగా
"అర్ధం అవుతోంది" తల పంకిస్తూ అన్నాడు రతన్. "అయితే మీ దుఖ్ఖానికి కారణం మీ భార్యా పిల్లలు కాదన్నమాట"
"అవును. ఎవరూ కాదు. కేవలం నేనే కారణం. నిజానికి నా భార్యాపిల్లలు నన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తారు, నేనూ వాళ్ళని ఎంతగానో ప్రేమిస్తాను. కానీ...నా పరిస్థితేంటో మీకు అర్ధమయ్యింది కదా"
తల పంకించాడు రతన్. "మీరు డిప్రెషనులో వున్నారు. దానికి ఏవో సమస్యలే కారణం కానక్కర లేదు. ఏ కారణం లేకుండా కూడా అది రావొచ్చును. మెదడులోని న్యూరోట్రాన్స్మిటర్స్ యొక్క అసమతుల్యత వల్ల అలాంటి పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది"
"అవునా. ఏ సమస్యలు లేకుండా కూడా మానసిక బాధలు రావొచ్చా! కొత్తగా వింటున్నా ఇది నేను"
"అది నిజం. అందుకే మీరు శుబ్బరంగా మీ మనోవ్యాకులత దూరం కావడానికి మందులు వాడండి, సరిపోతుంది"
"లేదు. నాకు అంత ఓపిక లేదు. నేను హాయిగా మరణించాలని నిర్ణయించుకున్నాను. నా నిర్ణయానికి తిరుగులేదు. నా ఆస్థి చాలా వరకు నా భర్యా పిల్లల మీద, కొంత నాధ శరణాలయాలకూ విల్లు వ్రాసేసాను. నేను పోయినా సరే వాళ్లకు ఏ కష్టమూ కలగకుండా అన్ని ఎర్పాట్లూ చేసేసాను"
"ఎన్ని ఏర్పాట్లు చేసినా మీరు లేనిలోటు ఎవరూ తీర్చలేరు కదా" అనునయంగా అన్నాడు రతన్.
సుదీప్ విసుగ్గా "మీరు అనవసరంగా నా మనస్సు మార్చడానికి ప్రయత్నించకండి. నేను అడిగిన పని చేసిపెట్టండి చాలు. మీరు కాదంటే నేను మరో వ్యక్తిని చూసుకుంటాను" అన్నాడు.
"మీరు అడిగిన పని చేసిపెట్టేముందు నా వంతు ప్రయత్నం నేను చేసా కానీ లాభం లేదు. మీరు గట్టి నిర్ణయంతో వున్నారు"
"అవును" అన్నాడు పరాకుగా ఏదో ఆలోచొస్తూ.
"అలాగే, మీరు చెప్పినట్లే చేద్దాం. కందకు లేని దురద కత్తిపీటకు ఎందుకు? ఎలాగూ చావబోతున్నారు కదా. మీ భార్యా పిల్లల్లూ, ఆస్థిపాస్థులూ ఏమయిపోతే మీకేం? మీరేమయినా మళ్ళీ చూడొస్తారా ఏంటీ? ఆ ఆస్థిపాస్థులు ఏవో నా పేరిట రాసివ్వ కూడదూ?"
"కుదరదు" అన్నాడు కరుకుగా. "అసలు నా గురించి ఏమనుకుంటున్నావు నువ్వు? నువ్వూ ఆ వ్యవహారాల్లో ఘటికుడివే అయినా మనిషిగా మంచివాడివి అని మధ్యవర్తి చెబితేనే ఇటు వచ్చా. ఇలా నా కుటుంబానికి చెందాల్సిన ఆస్థి మీదనే కన్నువేస్తావని అనుకోలేదు. నీకో నమస్కారం. నువ్వే పనీ నాకు చేసిపెట్టక్కర్లేదు".
"కంగారు పడకండి. మీ భార్యాపిల్లల మీద మీకు ఎంత ప్రేమ వుందో తెలుసుకుందామని అలా అన్నా అంతే. నిజానికి మీ భార్యాపిల్లలు అదృష్టవంతులు... ఇప్పటిదాకా. ఇకపై దురదృష్టవంతులు అవుతారు. ప్చ్!"
"హ్మ్" నిట్టూరుస్తూ తల పక్కకు తిప్పుకున్నాడు సుదీప్. అతని కళ్ళళ్ళొ నీళ్ళు.
కాస్సేపు మౌనం  రాజ్యం ఏలింది వాళ్ళ మధ్య.

"సరే. నేను చెప్పిన చోట డబ్బు జారవిడిచి వచ్చారు కదా"
"అవును. మనం అనుకున్న మొత్తం ఖచ్చితంగా జారవిడిచి వచ్చాను"
"సంతోషం. ఒక్క నిమిషం. మా వాళ్ళు ఆ డబ్బు తీసుకొని సరిగా వుందో చూసివుంటారు, కనుక్కుంటాను"
"నా మీద నమ్మకం లేదా? చావబోయేవాడిని అలా మోసం చేస్తానా?"
"మోసం చెయ్యాలనుకునేవారు ఎప్పుడయినా చేస్తారు. వాళ్ళకి చావుబ్రతుకులతో సంబంధం వుండదు. వారికి అది రక్తంలోనే వుంటుంది" అని సన్నగా నవ్వాడు రతన్. "మీ మీద నమ్మకం లేక కాదు కానీ ఒకసారి చూసుకోవాలి. ట్రస్ట్ బట్ వెరిఫై అని రోనాల్డ్ రీగన్ అన్నాడు"
"సరే మీ ఇష్టం"

"మా వాళ్ళు ధృవీకరించారు. సంతోషం. ఇక మనం ఒప్పందంలోకి వచ్చాం. నాకు కావాల్సింది మీరు ఇచ్చారు - ఇక మీకు కావాల్సింది నేను ఇస్తాను. ఈ సందర్భంగా డ్రింక్స్ తీసుకుందాము. మీకోసం ఐస్ వైన్ సిద్ధంగా వుంచాను" రతన్ లేచి నిలబడుతూ అన్నాడు.
"హర్రే. నాకు ఐస్ వైన్ మాత్రమే ఇష్టం అని మీకు అలా తెలుసు??"
రతన్ మళ్ళీ సన్నగా నవ్వాడు. " నా క్లయింట్ గురించి వీలయినంతా తెలుసుకోవడం నా విద్యుక్త ధర్మం కదా. కాదా? ఇంకా మీ గురించి చాలా తెలుసు"
"నిజమా?!"
"మీరు ఇక్కడికి వచ్చేముందు మీ ఆవిడకి ఎన్ని ముద్దులు ఇచ్చారో కూడా తెలుసు"
"నిజమా?!"
"చూస్తారా?"
"ఆ!?"
"హహ. ఖంగారు పడకండి రికార్డ్ చెయ్యలేదు లెండి. మూడు. అవునా. ఇలా అన్నీ తెలుసుకుంటుంటామని మా క్లయింట్లకి సాధారణంగా చెప్పను కానీ మీరు ఎలాగూ త్వరలో చావబోతున్నారు కదా. సమస్య ఏమీ లేదు మీతో" అంటూ ఓపెన్ టాప్ టేబుల్ దగ్గరికి నడిచాడు. 
"ఇన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకునే మీరు ఇంతధైర్యంగా ఈ హోటెల్ లో ఇలా?"
అతను అటువైపుగా వుండి ఒక పౌడర్ వైనులో కలుపుతూ "మా జాగ్రత్తలు మేము తీసుకుంటాము లెండి. ఇప్పుడు మీరు చూస్తున్న నా రూపం నిజం అనుకుంటున్నారా? మారు వేషం. మారు పేరుతో తీసుకున్నా ఇది. ఇలాగే ఇంకెన్నో జాగ్రత్తలు"
"మారువేషమా? గొప్పవారే?"
రతన్ గలగలా నవ్వుతూ వైన్ గ్లాస్ అందిస్తాడు. "నయాగరా ఆన్ ద లేక్ గ్రామ ద్రాక్షతోటల్లో మంచుతో ఘనీభవించిన ద్రాక్షతో చేసిన స్వఛ్ఛమయిన ఐస్ వైన్ ఇది. కానివ్వండి. ఛీర్స్ టు యువర్ డెత్"
'ఛీర్స్" గలగలా నవ్వుతూ అన్నాడతను. "రుచి అద్భుతంగా వుంది"
"ఇంకో రెండు గంటల్లో మీ జీవితం ఇంకా అద్భుతంగా వుంటుంది"
"అవును. ఈ మందుతో బాధలన్నీ మటుమాయం" గలగలా నవ్వుతూ
"నిజంగానే"
"నిజ్జంగానే?" సరదాగా నవ్వాడు సుదీప్.