3, డిసెంబర్ 2016, శనివారం

హార్డ్ డిస్క్ లాంటి మన మనస్సు

మన మనస్సు హార్డ్ డిస్క్ లాంటిదని What to say when you talk to your self అనే పుస్తకంలో షడ్ హెల్మ్స్టెట్టర్ అంటారు. మన చిన్నప్పటినుండీ మనకు పలు విధాలుగా సూచనలు అందుతూ వుంటాయి. అవన్నీ కలిసి పలు ప్రొగ్రాములుగా (బిలీఫ్ సిస్టంలుగా) తయారవుతాయి. అలా ఆ కంప్యూటర్ (మనం) ఆ ప్రోగ్రాముల పరంగా పనిచేస్తుంది. అలా అమకు అంది వచ్చే సూచనల్లో మంచివి తక్కువే వుంటాయి, చెత్తవి ఎక్కువే వుంటాయి. అలా మన మనస్సు చాలా వరకు నెగటివ్ భావాలతోనే నిండిపోతుంది. కొన్ని సార్లు మనకు తెలియకుండానే బయటినుండి పలు సంకేతాలు, సూచనలు అందుతూ వుంటాయి. అవి మన అంతః చేతనలో రికార్డ్ అవుతూ వుంటాయి. అలా ఇంటా బయటా, మనంలో మనం, మన గురించి ఇతరులూ అనుకునే విధాన్ని బట్టి అంటున్న విధాన్ని బట్టి మన వ్యక్తిత్వం రూపొందుతూ వుంటుంది. 

మనం అదృష్టవంతులం అయివుండి చిన్నప్పటినుండీ మనకు పాజిటివ్ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ అందుతూ వున్నట్లయితే భలేగా వుంటుంది కానీ అది సత్యదూరం కదా. పోనీ పెళ్ళి అయ్యేంతవరకు అందరూ మనని మొనగాడు అన్నా పెళ్ళయ్యాక పెళ్ళాం వచ్చి దద్దమ్మ అని తీసిపారెయ్యొచ్చు. లేదా ఇంట్లో అంతా పెళ్ళాం పిల్లలతో సహా తనని గొప్పవాడు అనుకున్నా కొత్త ఉద్యోగం చేరాక తన మేనేజర్ ఒక చీడ పురుగులా చూస్తుండవచ్చు. పాజిటివ్ పరిస్థితి వుంటే ఫర్వాలేదు కానీ నెగెటివ్ పరిస్థితి వుంటే అదంతా మన సబ్కాన్షియస్ మనస్సులో సింక్ కాకుండా వుండేలా చూసుకోవాలి.  అలా మన మీద మనం విశ్వాసం కోల్పోతే అది ఎంత చెరుపు చేస్తుందో మీరు ఊహించవచ్చును. 

మనల్ని ఆత్మన్యూనతకి గురిచేసేవాళ్లకి దూరం చేసుకోవడం ఉత్తమం. కొంతమంది శ్రెయోభిలాషులం అనే పేరిట మనల్ని కించపరుస్తూ హితబోధలు చేస్తూ తామేదో గొప్ప దేశసేవలు చేసినట్లుగా భావిస్తూవుంటారు. అలాంటి వ్యక్తుల పట్ల అప్రమత్తంగా వుందాం. స్నేహితుడో లేక కోలీగో మనలో నెగెటివ్ భావాలు ఎక్కిస్తూ వుంటే గనుక దూరంగా వుండొచ్చు కానీ అదే మన తల్లిదండ్రులో, భార్యా పిల్లాలో అయితే వస్తుంది చిక్కు. ఇక భార్యనో లేదా భర్తనో అయితే ఇంకా క్లిష్టంగా వుంటుంది పరిస్థితి. దూరంగా వుండలేం - దగ్గరగానూ వుండలేం :)) చాలామంది భార్యలూ భర్తలూ తమ పార్ట్నర్ ల గురించి చాలా క్యాజువల్ గా చులకనగా మాట్లాడేస్తూ తమ పార్ట్నర్ లలో అలాంటి విశ్వాస వ్యవస్థని రూపొందిస్తుంటారు. 

భర్తలు భార్యలకి అలా ఇచ్చే సూచనలు ఎలా వుంటాయో ఉదాహరణలు ఇవ్వలేను కానీ భార్యలు అలా ఇచ్చే సూచనలు చాలా చెప్పగలను ఎందుకంటే నేనూ ఓ భర్తను కాబట్టి అలాంటివి బాగా పరిశీలిస్తుంటాను. "మా ఆయనకి అవన్నీ ఏమీ తెలియవండీ". నా మొఖం. అలా పదే పదే అంటే ఇంకేం తెలుసుకుంటాడూ? "మా ఆయన అవన్నీ పట్టించుకోడండీ. మీరు వున్నారు చూసారూ భలే కేర్ తీసుకుంటారండీ". అవతల వాళ్ళాయన మనస్సులో గుర్..మంటూవుంటాడు. అలా పదే పదే అలా విన్నాకా ఎంత పట్టించుకున్నా ఇంతేలే అని లైట్ తీసుకుంటాడు! "మా ఆయన ఇంట్లో అస్సలు ఒక్క పని కూడా చేయడండీ" ఇది మా ఇంట్లో. ఇలా పదే పదే విన్నాకా ఆ చేసే కొద్ది పనులూ కూడా చెయ్యబుద్దికాక మానేసి దర్జాగా కూర్చుంటున్నాను. ఏదయినా చెయ్యాలనుకున్నా 'ఛ, నీకు అంత దృశ్యం లేదు' అని నా మనస్సు నన్ను బుజ్జగిస్తూవుంటుంది. పోన్లే పాపం అని దానిమాట వింటూ వుంటాను. అలా అని నేనూ తక్కువేమీ కాదు. ఇదివరలో అమాయకంగా అవో ఇవో అనేవాడిని. తెలిసి వచ్చాకా తగ్గిస్తూవస్తున్నా.  

కొంతమంది ఇళ్ళల్లో వాళ్ళ పిలలని కించపరచడం ఫాషన్ గా భావిస్తుంటారు. "మా చిన్నోడు సూపరండీ, మా పెద్దోడే శుంఠ". అలా పదిసార్లు విన్నాకా వాళ్ళ పెద్దోడు గ్యారంటీగా శుంఠన్నర అయిపొతాడు. ఎందుకంటే అతడిలో ఏర్పడే బిలీఫ్ సిస్టం ఇక తనని ఎదగనివ్వదు. ఏదన్నా తాను గొప్పపనులు చెయ్యాలనుకున్నా అంతః చేతన హెచ్చరిస్తుంది, తానేంటో గుర్తు చేస్తుంది.  "మా వాడికి చదువు అస్సలు వంటపట్టదండీ" ఇంకేం పడుతుందీ?  బాగా బక్కగా వున్న తమ పాపని చూపిస్తూ "మా అమ్మాయి ఎంత తిన్నా లావు కాదండీ" అంటారు. ఇంకేం అవుద్దీ?  

అంచేతా...మనం చాలా క్యాజువలుగా అలా మాట్లాడి మరచిపోయినా ఎదుటివారిలో అవి ఎలాంటి ప్రభావాన్ని చూపగలవో గుర్తుంచుకోవాలి. మా చిన్నమ్మాయి కాస్త బరువు ఎక్కువ. తగ్గించే ప్రయత్నాల్లో వున్నాం. తను బరువు తగ్గుతున్నట్లుగానే సంకేతాలు అందిస్తూ వుంటాను. నువ్వు లావుగా వున్నావు లాంటి మాటలు మాట్లాడను. క్రితం వారం కంటే, క్రితం నెల కంటే బక్కగా అవుతున్నట్లుగానే సూచిస్తుంటా. 

ఎదుటివారిలో నిజంగా నెగటివ్ భావాలు వున్నా కూడా వాటి గురించి పాజిటివ్ గా మాట్లాడొచ్చు. ఉదాహరణకు భవానీ శంకరం  పెద్దగా సంపాదించట్లేదు. అతని భార్య రమణి కి అతన్ని బాగా సంపాదించేలా చెయ్యాలని వుంటుంది. "నీకు సంపాదించడం చేతకాదు, పక్కింటి ఆయన అయితే ఎంత బాగా సంపాదిస్తాడో" అని అందనుకోండీ. భవానీ లో 'ఓహ్ నాకు సంపాదించడం చేతకాదు' అనే నమ్మకం బలీయం అవుతుంది. అలా కాకుండా "పక్కింటి ప్రసాద్ బాగా సంపాదిస్తున్నాండండీ, మీరు మరో మూడేళ్ళల్లో అతని మించిపోవాలి. మించిపోతారు. మీమీద నాకు ఆ నమ్మకం వుంది, ఇక ఆ ఇక ప్రయత్నాలు ప్రారంభిద్దురూ"  అని భవానీ శంకరం యొక్క బలహీన క్షణంలో రమణి గోముగా రిక్వెస్ట్ చేసిందనుకోండీ. దృశ్యం మీరే ఊహిద్దురూ :)) రెచ్చిపోడూ?!  

అలా కాకుండా రమణి ఇలా అందనుకోండీ.  "పక్కింటి ప్రసాద్ బాగా సంపాదిస్తున్నాండండీ, మీరు అతడిని అతని మించిపోవాలి. మించిపోతారు. మీమీద నాకు ఆ నమ్మకం వుంది, ఇక ఆ ఇక ప్రయత్నాలు ప్రారంభిద్దురూ". ఈ డైలాగుల్లో ఒక లోపం వుంది. పై డైలాగునీ ఈ డైలాగునీ కంపేర్ చేసి చూడండి. పైన మూడేళ్ళు అని టైం ఫ్రేము పెట్టింది. ఇక్కడ అలా లేదు. అది పొరపాటు. ఎన్నడో ఒకనాడు అంటే అది ఎన్నడో లాగానే మిగిలిపోతుంది. ఎన్నడో ఒకనాటికి కదా, తొందరేమీ లేదు కదా అని భవానీ తడిగుడ్డ వేసుకొని పడుకుంటాడు. మనం లక్ష్యాలు పెట్టుకున్నప్పుడు కానీ, ఇతరులకు పెట్టినప్పుడు కానీ తగిన సమయం నిర్దేశించకపోతే పెద్దగా ప్రయోజనం వుండదట. 

29, నవంబర్ 2016, మంగళవారం

మనం ఏదయితే ఆలోచిస్తామో అదే అవుతాం!

మన గురించి మనం ఏమి అనుకుంటామో అలానే చేస్తాం. ఒక్కసారి మన గురించి మనం ప్రశ్నించుకుందాం. ఇతరులలో మన ఇమేజ్ ఎలా వుందో పక్కన పెడదాం. అస్సలు మనలో మనకు ఎలాంటి ఇమేజ్ వుందేంటి? అది ముఖ్యం. ఇతరులు మన గురించి వంద రకాలుగా అనుకోనీయండి - ఫర్వాలేదు - నాలో నా గురించి మంచి గౌరవం వుందా లేదా అనేది నాకు ముఖ్యం. మన గురించి మనకే విశ్వాసం లేకపోతే ఇతరులకు మాత్రం విశ్వాసం ఎలా కుదురుతుందీ? సో మనం ఏం చెయ్యాలి మరి. బలవంతంగా అయినా మన మీద మనం గౌరవం, నమ్మకం పెంచుకోవాలి. మన అమాయకపు అంతః చేతనకి మనం అనుకునేది నిజమా కాదా అన్నది తెలియదు. ఏది మనం పదే పదే చెబితే అది నమ్మేస్తుంది. అదీ ట్రిక్. మన కాన్షియస్ మైండ్ ద్వారా మన సబ్ కాన్షియస్ మైండ్ ని ట్రిక్ చేస్తూ వుండాలి అంతే. ఇహ అద్భుతాలు జరుగుతూ వుంటాయంతే.

Shed Helmstetter ఇలా అంటారు "You will become what you think about most". ఇంకా ఇలా అంటారు "Your success or failure in everything, large or small, will depend on your programming - what you accept from others, and what you say when you talk to yourself". వారి యొక్క పుస్తకంలో ఇంకా ఇలా వుందీ "It makes no difference whether we believe it or not. The brain simply believes what you tell it most. And what you tell it about you, it will create, It has no choice"

పై వాక్యాలు నేను ఆ పుస్తకంలో ఉండర్‌లైన్ చేసుకున్నా. మనం అర్ధం చేసుకోగలగాలే కానీ ఎంత గొప్ప వాక్యాలు అవీ! జీవితాలని మార్చేస్తాయి.

నేను ముప్పయ్యేళ్ళ క్రితమే హిప్నటిజం చేసేవాడిని. ఇతరులను కుక్కపిల్లల్లాగా కోతిపిల్లల్లాగానూ ఆడించేవాడిని. ఆ స్థితిలో వాళ్ళు తాము ఆ జంతువులమే అని నమ్మేవారు. అలా ఎలా జరుగుతుంది. అందులో మహత్యం ఏమీ లేదు. హిప్నటిస్ట్ ఇతరుల సబ్ కాన్షియస్ మైండ్ ను వశపరచుకుంటాడు. (గమనిక. అది ఇతరులు ఇష్టపడితేనే సాధ్యం అవుతుంది. ఇతరులు మనస్సులో తిరస్కరిస్తే హిప్నటైజ్ చెయ్యలేము). అప్పుడు కాన్షియస్ మైండ్ పని చెయ్యదు. అందువల్ల హిప్నటిస్ట్ ఏది ఆదేశిస్తే అది ఎదుటివారు చెసేస్తారు, ఏది భావించమంటే అది భావిస్తారు (అలా అని వారి విశ్వాస వ్యవస్థకి పూర్తిగా వ్యతిరేకంగా వున్నా ఆ పనులు చెయ్యలేరు. ఉదాహరణకు హిప్నటిస్ట్ ఎవరినయినా చంపమని ఆదేశిస్తే అలా చంపడం జరగదు). ఎలా అయితే హిప్నటిస్ట్ మన అంతః చేతనని లోబరుచుకుంటారో అలా మన అంతః చేతనని మనం లోబరచుకోవాలి. అది ఎలా? మనతో మనం మంచిగా మాట్లాడుకోవడం ద్వారా. పాజిటివ్ సజెషన్స్ ఇచ్చుకోవడం ద్వారా. 

మీరు ఎన్ని వ్యక్తిత్వ వికాసపు పుస్తకాలు అయినా చదవండి - అవన్నీ పెద్దగా పని చెయ్యకపోవొచ్చు అంటారు షెడ్. ఎందుకంటే అవన్నీ తాత్కాలిక పద్ధతులు. కొంతకాలం పనిచేస్తే చేసి మిన్నకుంటాయి. అవి ప్రాక్టికల్ కావు. ఎందుకంటే మన మనస్సులు వాస్తవానికి ఎలా పనిచేస్తాయో తెలుసుకోకుండానే చెప్పిన పద్ధతులు పెద్దగా పని చెయ్యవు. మనం పాత పద్ధతిలోనే ఆలోచిస్తూ ఎన్ని కొత్త ప్రయోగాలు చేసినా ప్రయోజనం లేదు అంటారాయన. వాటన్నింటికీ మందు సెల్ఫ్ టాక్.  ఆ సెల్ఫ్ టాక్ ఎలా చెయ్యాలనేది తదుపరి టపాలల్లో చర్చిద్దాం.

ఒక ఏడాది క్రితం వరకూ పొద్దున లేచిన దగ్గరి నుండి నీ జీవితాన్ని తిట్టుకునేవాడిని. నిరాశా నిస్పృహల్లో వుండేవాడిని. ఈ పుస్తకమూ, ఇంకో పుస్తకమూ చదివాక నాలోనూ, నా జీవితంలోనూ మంచి ఎన్ని మార్పులు వచ్చాయో. ఎన్ని అద్భుతాలు జరిగాయో. ఇంకా కొన్ని మార్పులు జరగాల్సి వుంది, రావాల్సి వుంది. ఆయా ప్రయత్నాలల్లో వున్నాను. వాటిల్లో భాగంగానే ఇలా ఈ పోస్టులు వ్రాయడమూనూ. మీకు కొద్దిగా చెబుతూ నేను ఎక్కువగా నేర్చుకుంటున్నానండోయ్. అయితే ఒక్క ముఖ్యమయిన విషయంలో మాత్రం ఈ టెక్కునిక్కులు ఉపయోగించడానికి నాకు మనస్కరించడం లేదు. అదేంటో, ఎందుకో అడక్కండి. అబ్బా... అన్నీ మీకు చెబుతానా ఏంటీ?! 

28, నవంబర్ 2016, సోమవారం

మనలో మనం ఏం మాట్లాడుకోవాలీ?

ఈ విషయంపై Shad Helmstetter ఒక చక్కని పుస్తకం వ్రాసారు. అది What to say when you talk to your self. గత ఏడాది ఒక గొప్ప వ్యక్తి నాకు ఓ చక్కని రెండు పుస్తకాలు సూచించారు. అందులో ఇది ఒకటి. అవి నా జీవితాన్ని మలుపు తిప్పాయి...తిప్పేస్తూవున్నాయి. ఈ పుస్తకం గురించి కొన్ని రోజులు మీతో చర్చిస్తాను. ఎందుకంటే మీతో చర్చిస్తూవుంటే నా మనస్సుకి బాగా వంటపట్టేస్తుంది. మీకేమోకానీ అలా కనీసం నాకు అయినా ఈ పోస్టులు ఉపయోగకరంగా వుంటాయండీ. 

***

మా పెద్దమ్మాయి మొట్టమొదటగా తన జీవితంలో నేర్చుకున్న పదం ఏమిటో తెలుసా? మరీ మొట్టమొదటిది కాకపోయినా 'వద్దు' అన్నపదం బహుశా మూడోది అయినా అయ్యుంటుంది. అంతగా మనం ప్రతి పనికీ వద్దు వద్దు అని నూరిపోస్తుంటాము. ఈకాలం తల్లితండ్రులు అయితే మరీనూ. ఎంత సున్నితంగా సుకుమారంగా పిల్లాల్ని పెంచేస్తున్నారో. ప్రతీ దాన్నీ వద్దు అనడమే చదువులో తప్పా. అలా అలా మొదటినుండీ ఒకరినుండి మరొకరికి నెగెటివ్ సజెషన్స్ అందుతూ వుంటాయి. అలా మనకు ఎన్నో విధాలుగా ఎన్నో రకాలుగా మనకి నిరుత్సాహాలు ఎదురుపడుతూవుంటాయి. ఎంతోమంది మనని నిరుత్సాహపరుస్తూ వుంటారు. సరదాకు అన్నా నిజంగా అన్నా అవి మన మనస్సులోకి ఎక్కేస్తాయి.  కొంతమంది జోకుగా అన్నామూ అనుకుంటారు కానీ అవి ఎదుటి మనిషి మీద ఎంత ప్రభావాన్ని చూపుతాయో అర్ధం చేసుకోలేరు. 

ఒక చక్కని కుక్కని పట్టుకొని పిచ్చి కుక్క, పిచ్చి కుక్క అని పది మందీ అన్నారనుకోండీ ఆ కుక్కకీ సందేహం వస్తుంది - ఆ అనుమానం పెనుభూతం అవుతుంది. అలాంటి చిన్నవో పెద్దవో సందేహాలు మనమీద మనకు కలిగినా లేక వేరే వాళ్ళు కలిగించినా మనలో మనం గింజుకోకతప్పదు. 

ఉదాహరణకు మా ఇంట్లో మా ఆవిడ మా చిన్నమ్మాయితో ఇలా పదేపదే అంటూవుంటుంది "నువ్వు ఈ మధ్య ఏమీ పని చెయ్యకుండా తయారవుతున్నావూ" అనీ.  అలా పదేపదే అంటే తను అలాగే నిజంగానే తయారవుతుందే అంటే మా ఆవిడ వినిపించుకోదు. అలా అలా పదే పదే అనగా అనగా ఆ భావన మా చిన్నమ్మాయిలో నాటుకుపోయిందనుకోండీ - ఎప్పుడన్నా ఏదన్నా పని చెయ్యాలనుకున్నా కానీ ఆ బిలీఫ్ సిస్టం తనను పని చెయ్యనివ్వదు. 'ఓహ్, నేను పనులేమీ చెయ్యను కదా' అని తనను తాను జస్టిఫై చేసుకుంటుంది. ఇలాంటి విషయాలు మన ఇళ్ళల్లో చాలా జరుగుతుంటాయి. తెలిసో తెలియకో ఇతరులకి మనం నెగటివ్ సజెషన్స్ ఇస్తూ వుంటాము. 

అంతెందుకూ ఇలాంటి ఋణాత్మక సూచనల సంగతి నాకు తెలియక ముందు మా ఆవిడని "ఎందుకలా పదేపదే టివి  చూస్తూ కోచ్ పొటాటో లా తయారవుతావూ" అని అంటుండేవాడిని. ఇంకా అలాంటివే తెలిసో తెలియకో ఎన్నో. నా పొరపాటు తెలుసు కున్నాక తనకే గానీ, పిల్లలకే కానీ, వేరే వాళ్ళకే కానీ అలాంటి నెగటివ్ సజెషన్స్ ఇవ్వడం మానుకున్నాను. వీలయితే ప్రోత్సహిస్తుంటాను వీలుకాకపోతే మౌనంగా వుంటాను లేదా నెగెటివ్ సజెషన్ ని పాజిటివ్ గా మార్చేస్తుంటాను. ఈ విషయాలు తెలుసుకున్నాక ఇంటా బయటా నాకు తగిలే నెగెటివ్ సజెషన్స్ ని నా మనస్సులో నవ్వుకుంటూ నెట్టి పారేస్తూ వుంటాను. 

ఇతరుల సంగతి వదిలెయ్యండి. మనకు మనం ఎన్ని సార్లు, ఎన్ని విధాలుగా దద్దమ్మ అనుకుంటాం? తెలిసో తెలియకో మనకు మనం నెగటివ్ సజెషన్స్ ఇచ్చుకుంటాము. చాలా విషయాల్లో అసలు అది మనం గుర్తించలేము కూడా. అలా మనం కాస్త ఊహ తెలిసిన దగ్గరి నుండీ తల్లిదండ్రులూ, బంధుమిత్రులూ, ఉపాధ్యాయులూ, కోలీగ్సూ, మేనేజర్లూ అలా అలా మనకు తెలిసిన ప్రతి ఒక్కరూ మనకు తెలిసో తెలియకుండానే మనలో ఎన్ని విషపు భావాలు నాటేసి వుంటారో ఒక్కసారి ఆలోచించండి. ఇహ పెళ్ళయ్యాక డబుల్ బోనాంజా! మిమ్మల్ని ఎంతమంది ఎన్నిసార్లు ప్రోత్సహించివుంటారు? కొన్నిసార్లు. ఎన్ని సార్లు మిమ్మల్ని విమర్శించి వుంటారు? నిరుత్సాహ పరచి వుంటారు? చెడుగా మాట్లాడి వుంటారు? ఎన్నో సార్లు. 

సరే, ఇతరుల సంగతి వదిలేద్దాం. మనలో మనం ఎన్ని సార్లు కించపరుచుకొనివుంటామూ? ఎన్ని సార్లు విమర్శించుకొనివుంటామూ? ఎన్ని సార్లు తిట్టుకొని వుంటామూ? ఎన్నో సార్లు. ఇలా ఇంటా బయటా మనలో పలు విధాలుగా నాటుకున్న విషపు భావాలు మనలో ఒక ఋణాత్మక విశ్వాస వ్యవస్థ లాగా తయారయ్యీ మన ఎదుగుదలని, సంతోషాన్ని ఎంత దిగజార్చివేస్తున్నాయో ఎప్పుడయినా ఆలోచించారా? ఆలోచిస్తే భేష్. ఆలోచించకపోతే ఒకసారి మీ అంతరంగాన్ని తరచి చూడండేం. ఇలా చిన్నప్పటినుండీ మనలో ఒక బిలీఫ్ సిస్టం నాటుకుపోయింది. దాని నుండి బయటపడటం ఎలా? సింపుల్. మన మనస్సుని రిఫార్మాట్ చెయ్యడమే. మనతో మనం సరి అయిన విధంగా మాట్లాడుకోవడం ద్వారా.  అది ఎలా? అందువల్ల మనకు కలిగే లాభాలేంటీ? ఎన్నెన్ని వ్యక్తిత్వ వికాసపు పుస్తకాలు చదివినా, ప్రయత్నించినా ప్రయోజనం ఎందుకు వుండటం లేదూ అన్న దానికి షెడ్ చక్కని పరిష్కారం సూచిస్తారు. ఈ పుస్తకం చదివితే మీ ఆలోచనా ధోరణే మారిపోతుంది. తదుపరి టపాలో ఈ పుస్తకం గురించి మళ్ళీ చర్చిద్దాం. 

18, మార్చి 2016, శుక్రవారం

అమ్మాయిల పేర్లు: సాధ్య

నా బ్లాగులో చాలామంది చూసే టపా ఏంటంటే అమ్మాయిల పేర్ల టపా. ఎంతోమంది పాపల పేర్ల కోసం వెతుకుతూ ఆ పోస్టులో తమకు తగ్గ పేరు సూచించమని కోరుతూవుంటారు కానీ మనకు అంత తీరికా ఓపికా ఎక్కడిదీ?

చక్కని పేరు విన్నప్పుడు ఆ పేరు అందరికీ తెలియపరిస్తే ఎవరయినా పెట్టుకోవచ్చు కదా అనిపిస్తుంది. అందుకే నాకు చక్కని పేరు తటస్తించినప్పుడల్లా  ఓ పోస్ట్ వెయ్యాలనుకుంటున్నా. మీకు నచ్చిన మంచి పేర్లు వున్నా ఈ టపాలలో పంచుకోండేం. పేరు నచ్చితే పోస్టుకి లైక్ కొట్టడం మరవకండే. పేరు ఎవరయినా పెట్టుకుంటే అది తెలియజేయడం మరవకండి.

మా మిత్రుడి చిన్న కూతురి పేరు సాధ్య.

27, జనవరి 2016, బుధవారం

స్టాండింగ్ డెస్క్

రోజులో ఎక్కువసేపు కూర్చొని వుండటం కన్నా నిలబడి వుండటం ప్రయోజనకరమని గత కొన్నేళ్ళ నుండీ చదువుతూనే వున్నా. నేను అటార్నీ ఆఫీసులో పనిచేస్తాను. వందలమంది అటార్నీలు వుంటార్లెండి. ఓ సందర్భంలో వాళ్ల ఆఫీసులు డెస్కులు పరిశీలించాల్సిన అవసరం వచ్చింది. అప్పుడు కొంతమంది లాయర్లు ఎంచక్కా పెద్ద పెద్ద స్టాండింగ్ డెస్కులు ఉపయోగిస్తుండటం గమనించాను.  


నాకూ ఇంట్లో అలాంటిదేమయినా వుంటే బావుండు అనిపించింది. ఎలాగూ ఈమధ్య ఇంట్లో కూడా నవళ్లూ గట్రా వ్రాస్తున్నా కనుక అదొకటి వుంటే బావుంటుంది కదా. సో, పైన చిత్రంలో కనిపిస్తున్నది Techni Mobili Deluxe Rolling Laptop Cart with Storage, Chocolate అమెజానులో ఆర్డర్ చేసాను. ధర $63. నిన్ననే వచ్చింది.  మా అమ్మాయీ, నేనూ కలిసి గంటకు పైగా శ్రమించి అది బిగించాము. ఇకనుండీ ఏదయినా వ్రాయడం, చూడటంతో పాటుగా అప్పుడప్పుడు మా ఇంట్లో వారిని ఉద్దేశ్యించి ఉపన్యసించడానికి అది ఒక పోడియం లాగానూ ఉపయోగపడుతుంది. ఎవరయినా వింటారా లేదా అనేది వేరే లెక్క లెద్దురూ. 

14, జనవరి 2016, గురువారం

రండి... కలిసి నడుద్దాం!

అమ్రికాకి వచ్చినప్పుడూ, కంప్యూటర్ కళాకారుడిని అయినప్పుడూ ఏదో పొడిచేసేనని అనుకున్నా. అలక్కాదనీ కొన్నేళ్ళలో అర్ధమయ్యింది లెండి. అందరూ వచ్చేసి అందరూ అయిపోయి అందరూ పొడిచేస్తున్నారు. మా ఫిఫ్టీన్ మినట్స్ ఆఫ్ ఫేమ్ పూర్తయ్యింది. కంప్యూటర్ ముందూ, సూర్యుడు కూడా కనపడని నాలుగ్గోడల లోపలా కూర్చొని కూర్చొని పని చేసీ చేసీ థూ ఇదా జీవితం - ఎదవ జీవితం అనుకుని ఎంచక్కా ఆశ్రమానికి వెళ్దామనుకున్నా కానీ కుమార్తెలను దృష్టిలో వుంచుకొని ఆ ఆలోచన ఇప్పటికయితే మానివేసా. ముందు ముందు చెప్పలేం.  అయితే ప్రత్యామ్నాయం ఆలోచిస్తూ వచ్చా. అప్పుడు దొరికిందిదీ.

డబ్బు సంపాదిస్తున్నంత కాలం మనం ఏం పని చేసినా పెద్దగా ఎవరు ఏమీ అనరు. ఎంత మోసం చేసి, అన్యాయం చేసి, అవినీతి చేసి సంపాదిస్తే అంత తెలివిగలవాడివంటుంది ఈ సమాజం. అన్ని తెలివితేటలు మన్దగ్గర లేవు కదా ఎలా? నాకు తెలిసిన విద్య ఒహటి వుంది. అదే రచనలు చెయ్యడం. తెలుగులో రచనలు చేసి సంపాదించేకన్నా కాటికాపరి ఉద్యోగం వెలగబెట్టి ఎక్కువ సంపాదించొచ్చు అనుకుంటా.  పదేళ్ళ క్రితం రామోజీరావు తన మాస పత్రిక చతురలో నా 'ఎవరు?' నవల వేసి ఓ అయిదువేల రూపాయలు చేతిలో పెట్టారు. అదే ఇంతవరకు నా నవలాదాయం. ఆదాయం అటుపోనీండు - నవళ్ళు వ్రాసీ, బ్లాగులు వ్రాసీ కొంతమంది ఆప్తులనీ, అభిమానులనీ సంపాదించుకున్నాను. అది చాలదూ? చాలదు! ఇంట్లోవాళ్ళకి అస్సలు చాలదు. మరి మాకేంటి అంటారు. 

అందువల్లా...ఆశ్రమం అయినా వుండాలె లేదా ఆదాయం అయినా వుండాలే అని డిసైడ్ చేసిన. ఆశ్రమం అప్పుడేనా ఇంకా ఆనందించాల్సింది చాలా వుంది కనుక ఆదాయం వుండాలి. ఎలా? ఎవరికి వుండదూ - సన్నాసులకు తప్ప - ఓ సంపాదించెయ్యాలనీ. అప్పుడు దైవదూత లాగా ఓ మిత్రుడు రెండు మార్గాలు చెప్పాడు. అవి రెండూ నాకు ఎప్పటినుండో తెలిసినవే కాకపోతే రెండింటినీ కనెక్ట్ చేసుకోలేకపోయాను. హర్రే అనుకున్నా. ఇంకేం విజయరహస్యం తెలిసింది. ఇక అందుకోవడమే తరువాయి. 

చిన్న కేవియట్. అవి పనిచెయ్యలేదూ - పోయిందేముందండీ  - ఈ కప్యూటర్ కళ ఎలాగూ వుంది కదా. వంటింటి ఆడపడుచులు కూడా చేసే టెస్టింగ్ జాబ్ చేసో లేదా Uber తొక్కి అయినా సరే బ్రతుకు లాగించెయ్గల్ను. సో, ఇక అలాంటి పేదమాటలు మాటలు మానేసి దర్జాగా ఎలాగో బ్రతుకొచ్చో చూద్దాం.  బ్రతకడమంటే అలా ఇలా కాదు. మామూలుగా బ్రతకడానికి ఇప్పుడు చేస్తున్నది  చాలు. 

అంచేతా నేను విజయవంతమయిన రచయితను అయి తీరాలి. అప్పుడు ఏ బాదరాబందీలు, హడావిడులు లేకుండా క్రూయిజులల్లో ప్రయాణం చేస్తూ పగలు నేలమీది నక్షత్రాలనీ, రాత్రి ఆకాశంలోని నక్షత్రాలనీ చూస్తూ నన్ను నేను మైమరచిపోతూ రచించాలి. అదీ ప్రస్తుతానికి నా కలా, లక్ష్యమూనూ. ఆ తరువాతా ఇంకా చాలా చాలా ఆలోచనలు వున్నాయిలెండి. అబ్బో - సూపర్ ఆలోచనల్లెండి. అన్నీ నెరవేర్చుకుందాం. అటు ఆదాయమూ రావాలి - ఇటు ఆనందమూ పొందాలి. అదో నేనో తేలాలి. నాది ఇక మామూలు జీవితంగా వుండదు లెండి. ఇక ఇంకా కొన్ని నెలలే. ఎన్నో ఎన్నెన్నో ప్రయోగాలు, సాహసాలు. అవి నెరవేర్చుకునే దమ్మూ, ఆత్మవిశ్వాసమూ నాకున్నాయి. మీకూ కలలున్నాయా? నెరవేర్చుకోవాలనుకుంటున్నారా లేక ఇప్పుడున్నట్టే బ్రతుకుబండి లాగిద్దామనుకుంటున్నారా? మీలో కూడా ఉత్సాహమూ, ఉత్తేజమూ, మీలో మీకు విశ్వాసమూ వుంటే...రండి.. కలిసి నడుద్దాం. అలాంటి ఇలాంటి జీవితాలు మనకు వద్దు. ఆయురారోగ్యాలతో అష్టైశ్వర్యాలతో సమృద్ధిగా బ్రతికేద్దాం. 

అందుకు ముఖ్యంగా మనం చెయ్యాల్సింది ఒక్కటే. మన మనస్సును మన బానిసగా చేసుకోవడం. కొన్ని నెలల దాకా నా మనస్సుకి నేను బానిసనై వుండిపోయా. అప్పటికీ ఇప్పటికీ అదీ తేడా మిత్రమా! దేన్ని ఏది కంట్రోల్ చేస్తోందో చూసుకోండి మరీ. మనస్సు అనే పొగరుబోతు అశ్వాన్ని అంత సులభంగా మచ్చికచేసుకోలేం.  అదెలాగో నాకు తెలుసు. అందుకే నా మీద నాకీ విశ్వాసం. మీమీద మరి మీకు ఆ నమ్మకం వుందా?    

ఆన్ రైటింగ్ - స్టీఫెన్ కింగ్

On Writing పుస్తకం చదువుతున్నా. రచనలు చెయ్యాలనుకునేవారు ఈ పుస్తకం చదవడం ముఖ్యమని వాట్‌పాడ్ లో చదివి ఈ పుస్తకం తెప్పించాను. ఇవాళ ఉదయం నుండే మొదలెట్టా. స్టీఫెన్ కింగ్ ది ప్రమాదకర హాస్యం :)) చదువుతూ వుంటే భలే నవ్వొస్తోందీ. ఇలాక్కూడా వ్రాస్తారా అనిపిస్తోంది. నేనెందుకు అలా వ్రాయకూడదూ?ప్రయత్నిస్తా. ఆ పుస్తకం ఒక ఆత్మకథ లాంటిది కూడా. కేవలం రచయితలే కాకుండా ఇతరులు కూడా ఎంచక్కా ఆ ప్రసిద్ధ నవలాకారుడి ఆ పుస్తకం చదివెయ్యొచ్చు. 

ఈ రచయిత రచనలు ఎప్పుడయినా చదివానో లేదో గుర్తుకులేదు కానీ ఆ మధ్య ఒకటి చదవడానికి ప్రయత్నించా కానీ ఎందుకో కొరుకుడు పడలేదు. మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తా. పుస్తకాలు చదవకపోయినా ఇతగాడు నా అభిమాన, ఆదర్శ రచయిత.

13, జనవరి 2016, బుధవారం

Heinlein అయిదు సూత్రాలు

మీలో చక్కని రచయిత కావాలని ఆశిస్తున్న వారెందరో నాకు తెలియదు కానీ ఇది కనీసం నాకోసం వ్రాసుకుంటున్న పోస్ట్.

Robert A. Heinlein అనే సైన్స్ ఫిక్షన్ రచయిత ఈ అయిదు సూత్రాలను పేర్కొన్నాడంట.

రూల్ 1. తప్పక వ్రాయాలి.
రచయిత కావాలనుకున్న వాడు చచ్చినట్లు వ్రాయాల్సిందే - మరో మార్గం లేదు. ఓ వందమంది రచయితలం అవుదాం అనుకున్నారనుకోండి. సగం మంది అలా అనుకుంటూనే ...వుంటారు. మిగిలింది ఇక 50 మంది. 

రూల్ 2: మొదలెట్టింది పూర్తి చెయ్యాలి
అందులో సగం మంది ఏవో కారణాల వల్ల మధ్యలోనే ఆపేస్తుంటారు. అందువల్ల ఇక మిగిలింది 25 మంది.

రూల్ 3: సరిదిద్దడం చాలు, ఇహ ఆపెయ్యాలి. 
అందులో సగం మంది సరిదిద్దు...తూనే వుంటారు. ఇక మిగిలింది 12 మంది.  

రూల్ 4: ప్రచురణకర్తలకి పంపించెయ్యాలి
ఈ సూత్రం ఇండియా లోని రచయితలకి ఎంతవరకు పనికివస్తుందో నాకు తెలియదు కానీ ఇక్కడ అవసరం. సెల్ఫ్ పబ్లిష్ చేసుకోదలుచుకుంటే అది వేరు విషయం. పుస్తకం వ్రాసేసి అట్టే పెట్టేసుకోకూడదు - ప్రచురణ కర్తలకి పంపించాలి. బద్దకం వేసో, ధైర్యం చాలకో సగం మంది అయినా అలాగే అట్టే పెట్టేస్తారు. ఇక మిగిలింది 6 మంది.

రూల్ 5: ఎవరయినా ప్రచురణకర్తలు అంగీకరించేదాకా పంపిస్తూనేవుండాలి 
తిరస్కరణలు సర్వసాధారణం. అందువల్ల ఒకరి తరువాత మరొక పబ్లిషరుకి పంపిస్తూనే వుండాలి. ఒకటి రెండు తిరస్కరణలు రాగానే మూసుకొనేవారు సగం మంది అయినా వుంటారు. ఇక మిగిలేది ముగ్గురు. 

 Robert J. Sawyer అనే సైన్స్ ఫిక్షన్ రచయిత ఇంకో సూత్రమూ చెప్పారు. మూల వ్యాసమూ మరియు ఆ ఆరో సూత్రమూ తెలుసుకోవాలంటే ఈ క్రింది సైట్ చూడండి.  

8, జనవరి 2016, శుక్రవారం

Self Help Classics

ఏపిల్ యాప్ స్టోర్ నుండి SelfHelpCls యాప్ ను డవున్లోడ్ చేసుకోండి. ధర $1. ఆండ్రాయిడ్ వర్శనులో వుందో లేదో నాకు తెలియదు. విజయమూ, వ్యక్తిత్వ వికాసమూ, లా ఆఫ్ ఎట్రాక్షనూ వగైరాలకు సంబంధించిన క్లాసికల్ పుస్తకాలు ఎన్నో అందులో లభ్యం అవుతాయి. కావాలంటే ఆ యాప్ మీకోసం ఆయా పుస్తకాలని వినిపిస్తుంది. మీరు ఎంచక్కా వినెయొచ్చు.  ప్రస్తుతానికి అందులో The Master Key System అనే పుస్తకం Charles F Hannel వ్రాసింది చదివేస్తున్నా. ప్రఖ్యాత The Secret పుస్తకానికి, వీడియోకు ఈ పుస్తకమే ప్రేరణ!

7, జనవరి 2016, గురువారం

వెకేషన్ విశేషాలు

మిగతా విశేషాలకేమి లెండి గానీ అవన్నీ అందరికీ వుంటాయి గానీ ఒక విషయం మాత్రం మీతో పంచుకోనీండేం. మా పెద్దమ్మాయి అంతర్ముఖి. ఫోనులోనో సిస్టం లోనో ఏదో ఒకటి వీక్షిస్తూ కాలం గడిపేస్తూంటుంది. తనని మాతో పాటు వెకేషనుకి తీసుకెళ్ళినప్పుడూ పెద్దగా ఎక్స్పెక్టేషన్స్ ఏమీ లేవు. ఇంటికెప్పుడెళ్ళిపోదాం అని తరచుగా అంటూండవచ్చు అనుకున్నాను.

అలాంటిది స్కి జెట్టులో మా చిన్నమ్మాయిని వెనకాల వేసుకొని నీళ్ళళ్ళో రివ్వున దూసుకెళ్ళింది. 45 మైళ్ళ మ్యాగ్జిమం వేగంతో ఓ గంట ఆడేసింది. స్లింగ్‌షాటులో అకాశంలోకి పదేపదే దూసుకుపోయింది. స్నోర్కెలింగులో కీవెస్ట్ దగ్గరి సముద్రంలో అందరికంటే ఎక్కువగా అల్లంత దూరానికి వెళ్ళి ప్రపంచంలో మూడవ గొప్ప కోరల్ రీఫ్ ని ఓ గంట పరిశీలించింది. ఇంకా ఇలాంటివి మరికొన్ని. మా ఆవిడా నేనూ ఔరా అనుకున్నాం. మిగతావాళ్లకి ఇవి అంత గొప్పగా అనిపించకపోవచ్చేమో కానీ మా అమ్మాయికి అవి గొప్పవే. 

మా కుటుంబం కోసం ఇంకా ఇలాంటి సాహస కృత్యాలు ఏర్పాటు చెయ్యాలిక. స్కూబా డైవింగ్, వాటర్ బోర్డింగ్ తదితరాలు ఈసారి పలు కారణాల వల్ల కుదర్లేదు. క్రూయిజ్ కి వెళ్ళడానికి ఈసారి కూడా కుదర్లేదు. మా స్నేహితుడి కుటుంబ సభ్యులకు పాస్‌పోర్టులు  సిద్ధంగా లేకపోవడంతో అది వాయిదా వేసుకున్నాం. బహుశా మార్చిలో బహామాస్ వెళ్ళొచ్చు.  మీరూ ఎవరయినా వస్తారా?

పై వారం లాంగ్ వీకెండుకి లూయివిల్ (కెంటకీ) వెళ్ళాలనుకుంటున్నాం. మీలో ఎవరయినా అక్కడ కానీ చుట్టు పక్కల కానీ వున్నారా?