7, మే 2016, శనివారం

హలో ఫ్రెండ్స్, ఎలా వున్నారు?

చాలా కాలం అవుతోంది వివరంగా వ్రాసి. ఎలా వున్నారు? ఏంటీ కబుర్లూ? ఈమధ్య కాలంలో కొన్ని చిన్నా పెద్దా మార్పులు జరిగాయి. సెల్ఫ్ టాక్ మరియి లా ఆఫ్ ఎట్రాక్షన్ (ఇది జస్ట్ ఫెయిత్ - సైన్స్ కాదనుకుంటా) వగైరాల వల్ల కొన్ని ఆశ్చర్యకరమయిన ఫలితాలు వచ్చాయి. ఇంకా నేను ఆశిస్తున్న మరికొన్ని ఫలితాలు రాబోతున్నాయి.

అయితే ఒక్క విషయంలో మాత్రం సరిగా ఫోకస్ పెట్టనందువల్ల పెద్దగా ప్రోగ్రెస్ లేదు కానీ ఇక ముందు వుంటుంది. అదే నా శరీరంలో కొవ్వు శాతం. ఎక్కువేమీ లేదనుకోండీ కానీ తగ్గిస్తే ఇంకా ఫిట్ గా వుంటాను. నాలో ఉత్సాహం పట్టుదల కోసం మీకు రోజూ అది నా బ్లాగులో ప్రకటిస్తాను. నిన్న 20.5% వుంది కానీ నిన్న శుక్రవారం సాయంత్రం కాబట్టి కాస్త నన్ను నేను ఛీట్ చేసుకున్నాను. అందువల్ల కాస్తంత బరువు, కొవ్వు పెరిగి కూర్చుంది. ఇవాళ ఉదయం నా బాడీ ఫ్యాట్ 21.4%. హ్మ్. అయితే ఈ కొవ్వు శాతాన్ని ఖచ్చితంగా కొలవలేము లెండి. ఎక్కువ తక్కువలు వుంటుంటాయి. ఒక్కో రోజుని బట్టి నిర్ధారణకు రాకూడదు. ఓవరాల్ గా ట్రెండ్ ఎలా వుందనేది చూసుకోవాలి.

ఈమధ్య ఇంగ్లీషు, తెలుగూ నవళ్ళు వ్రాయడానికి ప్రయత్నించాను కానీ ఇప్పుడు అంత ఓపిక, తీరికా లేదని అర్ధం అయ్యింది. అందుకు బదులుగా నా మెదలో మెదిలే చాలా మూవీ ఐడియాలను హాలీవూడ్ కొంటుందేమో అని రోజూ ఒక ఐడియా సబ్మిట్ చేస్తున్నా. చూద్దాం. వెంట్రుకతో కొండను లాగాలని చూస్తున్నా. వస్తే కొండ వస్తుంది - పోతే జస్ట్ వెంట్రుక పోతుంది. కనీసం అందువల్ల నా బుర్ర చురుకుగా, సృజనాత్మకంగా వుంటుంది. ఇప్పటికి దాదాపుగా పది పంపించాను. అందులో మొదటి అయిదూ తిరస్కరించబడ్డాయి. మిగతా వాటి సంగతి ఇంకా ఒకటి రెండు రోజుల్లో తెలుస్తుంది. వాళ్ళకు సగటున ఏడాదికి 5000 ఐడియాలు నాలాంటి వారి నుండి అందుతాయి. అందులో దాదాపుగా 500 పరిశీలనకు నోచుకుంటాయి. చూద్దాం, నా ఐడియాలు కనీసం పరిశీలనకయినా నోచుకుంటాయేమో. ఆ 500 ల్లో దాదాపుగా 50 వాళ్ళు అమ్మడానికి ప్రయత్నిస్తారు. అందులో దాదాపుగా 5 అమ్ముడు పోతాయి. అందులో ఒకటో రెండో మూవీ సినిమాలు గానో, టివి సినిమాలు గానో వస్తాయి.

ఒక ఐడియా నా జీవితాన్ని మార్చేస్తుంది మరి. ఎవరన్నా నా ఐడియా కొంటే $10,000 వరకూ వస్తాయి. అదే సినిమాగా వస్తే మాత్రం $100,000 వరకూ వస్తాయి. ఒక నెల వరకు ప్రతిరోజూ ఒకటి అందించి చూస్తాను. అందులో కనీసం ఒక్క ఐడియా అయినా పరిశీలనకు అయినా నోచుకుంటే మరికొంత ప్రయత్నించి చూడవచ్చు లేదంటే ఇక నేను మూసుకోవచ్చు. నాది చాలా సృజనాత్మకమయిన మెదడు కానీ అవతల వారికి కూడా అలా అనిపించాలి కదా :))

18, మార్చి 2016, శుక్రవారం

అమ్మాయిల పేర్లు: సాధ్య

నా బ్లాగులో చాలామంది చూసే టపా ఏంటంటే అమ్మాయిల పేర్ల టపా. ఎంతోమంది పాపల పేర్ల కోసం వెతుకుతూ ఆ పోస్టులో తమకు తగ్గ పేరు సూచించమని కోరుతూవుంటారు కానీ మనకు అంత తీరికా ఓపికా ఎక్కడిదీ?

చక్కని పేరు విన్నప్పుడు ఆ పేరు అందరికీ తెలియపరిస్తే ఎవరయినా పెట్టుకోవచ్చు కదా అనిపిస్తుంది. అందుకే నాకు చక్కని పేరు తటస్తించినప్పుడల్లా  ఓ పోస్ట్ వెయ్యాలనుకుంటున్నా. మీకు నచ్చిన మంచి పేర్లు వున్నా ఈ టపాలలో పంచుకోండేం. పేరు నచ్చితే పోస్టుకి లైక్ కొట్టడం మరవకండే. పేరు ఎవరయినా పెట్టుకుంటే అది తెలియజేయడం మరవకండి.

మా మిత్రుడి చిన్న కూతురి పేరు సాధ్య.

1, ఫిబ్రవరి 2016, సోమవారం

కత్తిలాంటి కథ తట్టింది

ప్రస్తుతం వ్రాస్తున్న నవల సంగతేమో కానీ రెండో నవల కోసం మాంఛి ఐడియా దొరికింది. అది కాస్తోకూస్తో సంచలనం సాధించవచ్చు. మీకు అది చెప్పెయ్యాలని చాలా ఉత్సాహంగా వుంది కానీ ఇప్పుడే అలా చెప్పెయ్య కూడదు కదా. వ్యంగ్యాత్మక రొమాంటిక్ కామెడీ వ్రాయబోతున్నా. అదీ ఏ సబ్జెక్ట్ మీదా అని అడక్కండేం. 

కొన్నాళ్ళ నుండి ఇంగ్లీషు నవలల మార్కెట్ స్టడీ చేస్తున్నా. ఎరోటిక్, రోమాంటిక్ నవలలకే ప్రజాదరణ బావుంటుందిట. ఒక వ్యాసంలో చదివిన ప్రకారం మిగతా జాన్రే లకూ ఈ జాన్రేకి తేడా 170% అటా. అవి మనం ఇదివరకు వ్రాసినవి అవే కదా. నిజానికి నాకు థ్రిల్లర్లూ, సైన్స్ ఫిక్షన్లూ నచ్చుతాయి. ఇక రొమాన్సులో మామూలు రొమాన్స్ నాకు చప్పచప్పగా అనిపిస్తుంది - అందుకే మూడ్ వచ్చినప్పుడు హాయిగా తెలుగు బూతు కథలు చదివేస్తుంటాను.

అందువల్లా ఇక నేను చెయ్యాల్సిన పనేంటంటే రొమాంటిక్ సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్లూ, రొమాంటికి సైన్స్ ఫిక్షన్లూ వ్రాస్తే నా అభిరుచికీ ప్రేక్షకుల టేస్టుకూ న్యాయం చేసిన వాడిని అవుతాను. నవలల కోసం బోలెడన్ని ప్లాట్స్ వున్నాయి కానీ సమయమే సరిపోవడం లేదూ. వారాంతం చాలా వ్రాద్దామనుకొని రెండు రోజులూ ఉదయమే 1000 పదాలు వ్రాసి మిగతా తరువాత వ్రాద్దామనుకున్నా - కుదిరితేగా! ఏవో పనులూ, కార్యక్రమాలు. అందుకే వారాంతాలు ఇక ఉదయమే 2000 పదాలు అయినా పూర్తి చేసి కానీ లేవకూడదు అనుకుంటున్నా. ఆ తరువాత కూడా వ్రాయడానికి కుదిరితే మరింత లాగించేస్తా అనుకోండీ. 

29, జనవరి 2016, శుక్రవారం

ముచ్చటయిన మూడో నవలా 'ధారా'పాతం!

చావు బ్రతుకుల గురించి వ్రాస్తూ వుంటే చదివిన వాళ్ళు గింజుకుంటున్నారనీ కాస్త నా ట్రెండుకి టర్నింగ్ ఇచ్చా. ఇహముందు అలాంటి సబ్జెక్టులు వ్రాయననీ సజీవమయిన సబ్జెక్టులే వ్రాస్తాననీ ఆ గ్రూపులోళ్ళకి హామీ ఇచ్చా. హమ్మయ్య, ఇక ఆ దరిద్రం వదిలిందనీ అందరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు.

మరో నవల 'ధార' సీరియలుగా మొదలెట్టా.  ధార అనే అందమయిన అమ్మాయి కథ అది. కెనడాలో పుట్టి పెరుగుతుంది. ఆమెకు మగవాళ్ల వాసన పడదు - అనగా ఆడవారివి పడతాయి. అర్ధం అయ్యింది కదా. ఆమె తన స్నేహితురాలితో కలిసీ ... ఆ కలిసీ కొన్ని వేషాలేస్తుంటుంది. ఆ వేషాలేంటో మీకు ప్రత్యేకంగా వివరించనఖ్ఖరలేదు కదా. అయితే వాటితో పాటు వాళ్ళు మరి కొన్ని ప్రయోగాలు  చేస్తుంటారు. అబ్బే మరేం లేదండీ. నీళ్ళలాంటి వాటితో సెక్స్పెరిమెంట్లు చేస్తుంటారు. అయితే ఆ నీళ్ళలాంటివేమిటో వివరంగా వివరించండీ అని మాత్రం నన్నడగొద్దండీ. ఆ.

ఇలా మీకందరికీ చెప్పీచెప్పనట్లు చెప్పాల్సిరావడం చచ్చే చావుగా వుంది సుమా! 

సరే. అయ్యిందా. మళ్ళీ జనాలు ఓ ఘొల్లుమన్నారు. వాళ్ళ మీద నాకు జాలేసింది. పాపం కొన్నాళ్ళయితే వాళ్ళ బాధలు తీరతాయిలే అనుకున్నా. అంటే నేను అలాంటివి వ్రాయడం మానివేస్తానని కాదూ కానీ వాళ్ళకు నానుండి ఇలాంటి ఈతి (అనగానేమి?) బాధలు అలవాటయిపోతాయి అని నా అర్ధం.  

ఆ నవల కూడా బాహ్గా వచ్చింది. అబ్బో ఓ ప్రవాహమే ;) ఈ బ్లాగు చదువరుల్లో ఆ నవలాభిమానులు కూడా వున్నారు. అదృష్టవశాత్తు ఈ నవల నేను కోల్పోలేదు. చదివి చాలా కాలం అయ్యింది. కథ పెద్దగా గుర్తుకులేదు. ఏం వ్రాసేనో ఏంటో. మళ్ళీ చదవాలి. నా రచనలు నేను చదవడానికి నాకు కాస్త బద్దకం లెద్దురూ. 

కొన్నేళ్ళ తరువాత కెనడాలోని ఒక నార్త్ ఇండియన్ ఫ్రెండ్ తన కూతురుకి ఒక పేరు సూచించమన్నాడు. ఠక్కున 'ధార' అని సూచించా - సరదాగా - పెట్టేస్తాడని నమ్మకం లేక అలా ఆ పేరు వదిలా. అతనికి ఆ పేరు బాగా నచ్చింది. పెట్టేసాడు! హతోస్మి! ఆ పేరు హీరోయిన్ తో నేను ఇలాంటి నవల వ్రాసాను అని తెలిస్తే నన్ను ఓ ఆట ఆడుకుంటాడేమో తెలియదు! మీరు మాత్రం అతనికి చెప్పకండేం - పుణ్యం వుంటుంది. వాళ్ళింటికి వెళ్ళినప్పుడు తేలు కుట్టిన దొంగలా వుంటుంది నా పరిస్థితి - చేతులు నలుపుకుంటుంటాను. 

28, జనవరి 2016, గురువారం

నా రెండో నవలా - కథా కమీశూ

నా మొదటి నవలకి '..నందలహరి' అని పేరు పెట్టి మరీ అలా బావోదేమోననీ 'నేస్తమా, ఇంక సెలవు' అని పేరు మార్చా. టైటిలే ఇంత గొప్పగా వుంది ఇహ నవలెంత బావుంటుందో అని చూసి చదివిన పాఠకులు మూర్ఛపోయేవారు. తెప్పరిల్లాక ఇంతమంచి పేరు పెట్టి ఇలాంటి దరిద్రపు కథాంశం తీసుకున్నారేంటీ అని గుణిసేవారు.

ఇహ రెండో నవలకి తుదిశ్వాస అని పేరెట్టా.  ఈ పేరు కూడా కాస్తా బానే వుందని చదివి గిలగిలా కొట్టుకునేవారు. తెప్పరిల్లాకా మీరు భూమికి ఆరడుగుల క్రింద పాతిపెట్టే విషయాలు కాకుండా భూమి మీద ఆరడుగులు వుండే  వాళ్ళ మీద వ్రాయలేరా అని అరిచేసేవారు. వాళ్ళ తప్పులేదు. అసలే ప్రాణవాయువు మీద వ్రాసానాయే. నవల్లో జనాలు గిలగిలా తన్నుకుంటారు. ఎలగెలాగెలాగా?!

య్యా. నవల్లో రసికతా వుండాలీ, స్టన్నింగుగా వుండాలి కదా. అసలే అవి హాట్ హాట్ యాహూ గ్రూపులు. చప్పచప్పగా వ్రాస్తే ఎవడు చదువుతాడూ. అందుకే చచ్చేటటువంటి సబ్జెక్ట్ తీసుకున్నా. ఇలాంటి కథలు కూడా వుంటాయా అని చదివిన వాళ్ళు బుర్ర గోక్కునేవాళ్ళు. వాళ్ళు ఒహటి ఎక్స్‌పెక్ట్ చేసి చదివేవాళ్ళు - నేనేమో నవల్లో తోడుగా మరొకటి కూడా ఇచ్చేవాడిని. అసలేం జరుగుతోందో, అసలా నవల చదవాలో వద్దో, అది పూర్తి చెయ్యకుండా ఆపగలమో లేదో అలా ఎన్నేన్నొ భావాలు వాళ్ళకు కలిగేవి. 

సరే స్వొత్కర్ష చాలూ - ఇహ అసలు విషయానికి వద్దామేం. సరసాలాడుతున్నప్పుడు ఊపిరి ఆపేస్తే ఆ కిక్కే వేరబ్బా! (అట). అలా అని చచ్చేదాకా ఆపమని కాదూ. కొంత ఆపి, కొంత విడిచి అలా అలా అలా. ఇంతకంటే ఎక్కువ నేనిక్కడ చెప్పలేను బాబూ - నాకు సిగ్గేస్తోందీ! దాన్ని బ్రెథ్ కంట్రోల్ ప్లే (BCP) అందురు. ఆసక్తి వున్నవాళ్ళు గూగులేస్కోండెహే.

కొన్నేళ్ళ తరువాత ఆ నవలని ఒక వీడియో ఫిల్మ్ గా తియ్యాలని ఇండియాలో ప్రయత్నం చేసాను. అందుకోసమని ఒక దిక్కుమాలిన సంస్థలో దర్శకత్వం కూడా నేర్చుకున్నాను. సో, ఆ ఫిల్మ్ ప్రయత్నాలు ఎంత ఘనంగా మా టవునులో జరిగాయో మరోసారి చెప్పుకుందాం. మా ఈరో, ఈరోయన్ల సంగతీ చెప్పుకుందాం.

అయితే ఆ నవల సాఫ్టు కాపీ, హార్డ్ కాపీ కూడా పోగొట్టుకున్నాను. దొరికితే బాగుండును. మంచి నవల. ప్చ్.

దీనిమీదే ఇదివరకోసారి వ్రాసా:
http://sarath-kaalam.blogspot.com/2015/01/blog-post_30.html

27, జనవరి 2016, బుధవారం

చిత్ర విచిత్రమయిన మలుపులు

నేనో థ్రిల్లర్ వ్రాస్తున్నా అని తెలుసు కదా మీకూ. వ్రాయడం భలే థ్రిల్లింగ్ గా వుంది. ఎందుకంటే వ్రాస్తూవుంటే నవల్లో తరువాత ఏం జరుగుతుందో నాకే తెలియదు. అస్పష్టంగా నా నవల ఇలా ఇలా వుండాలి అనుకున్నా. ఇలా మొదలవ్వాలీ అనుకున్నా - అంతే. ధారాళంగా సాగుతోంది. అప్పటికప్పుడూ ఆలోచనలూ, ట్విస్టులూ వాటంతటవే వచ్చేస్తున్నాయి. అవి నన్నే అబ్బురపరుస్తున్నాయి. అబ్బో, నాలో చాలా సృజనాత్మకత వుందే అనిపిస్తోందీ. 

అలా అనీ నవల అంతా ఈ మొదటి డ్రాఫ్ట్ లోనే పక్కాగా వస్తోందనీ కాదూ. నవల్లో బిగువూ, వర్ణనలూ వగైరా సరిగా రావడం లేదు. ఫర్లేదు లెండి. ముందిలా వ్రాసేసీ రెండవ డ్రాఫ్టులో అవన్నీ సరి చూసుకుంటాను. అన్నే మొదట్లోనే చూసుకోవాలంటే పక్కా పర్ఫెక్షనిస్టులకి మల్లే అడుగు కూడా కదల్లేమూ. ముందు తోచింది వ్రాస్తూ వెళ్ళాలి - తరువాత్తరువాతా సరి చూసుకోవాలీ. 

స్టాండింగ్ డెస్క్

రోజులో ఎక్కువసేపు కూర్చొని వుండటం కన్నా నిలబడి వుండటం ప్రయోజనకరమని గత కొన్నేళ్ళ నుండీ చదువుతూనే వున్నా. నేను అటార్నీ ఆఫీసులో పనిచేస్తాను. వందలమంది అటార్నీలు వుంటార్లెండి. ఓ సందర్భంలో వాళ్ల ఆఫీసులు డెస్కులు పరిశీలించాల్సిన అవసరం వచ్చింది. అప్పుడు కొంతమంది లాయర్లు ఎంచక్కా పెద్ద పెద్ద స్టాండింగ్ డెస్కులు ఉపయోగిస్తుండటం గమనించాను.  


నాకూ ఇంట్లో అలాంటిదేమయినా వుంటే బావుండు అనిపించింది. ఎలాగూ ఈమధ్య ఇంట్లో కూడా నవళ్లూ గట్రా వ్రాస్తున్నా కనుక అదొకటి వుంటే బావుంటుంది కదా. సో, పైన చిత్రంలో కనిపిస్తున్నది Techni Mobili Deluxe Rolling Laptop Cart with Storage, Chocolate అమెజానులో ఆర్డర్ చేసాను. ధర $63. నిన్ననే వచ్చింది.  మా అమ్మాయీ, నేనూ కలిసి గంటకు పైగా శ్రమించి అది బిగించాము. ఇకనుండీ ఏదయినా వ్రాయడం, చూడటంతో పాటుగా అప్పుడప్పుడు మా ఇంట్లో వారిని ఉద్దేశ్యించి ఉపన్యసించడానికి అది ఒక పోడియం లాగానూ ఉపయోగపడుతుంది. ఎవరయినా వింటారా లేదా అనేది వేరే లెక్క లెద్దురూ. 

26, జనవరి 2016, మంగళవారం

4500 పదాలు పూర్తయ్యాయి


ఇంకా 85500 పదాలు  వ్రాయాలి.

మామూలుగా ఇంగ్లీషు పూర్తి స్థాయి రచయితలు రోజుకి 2000 పదాలు వ్రాస్తారుట. పార్ట్ టైముగా వ్రాసేవారు ఎన్ని వ్రాస్తారో తెలియదు కానీ నేను కూడా రోజూ వీలయినంతగా అంతగా వ్రాయాలని ప్రయత్నిస్తున్నా. గతవారం నుండి నెమ్మది నెమ్మదిగా మొదలెట్టీ మొత్తమ్మీద ఓ 4500 పదాలు ఇప్పటివరకూ వ్రాయగలిగేను. థ్రిల్లర్ నవలలు 80 వేల నుండి 90 వేల మధ్యలో వుండాలట. అలా అయితేనే పబ్లిషర్లు పరిశీలనలోకి తీసుకుంటారుట. అందుకే నేను 90 వేలకి లక్ష్యం పెట్టుకున్నా. ఆ తరువాత ఎడిటింగులో కొంత ఎగిరిపోయినా కనీసం 80 వేలన్నా వుండేట్లుగా చూసుకుంటాను. 

నేను ప్రస్థుతానికి నవలలో స్కెలిటన్ లాగా వ్రాస్తున్నా. మా అమ్మాయిని దానికి ఫ్లెష్ జత చేయమని చెప్పాను. నేను ఓక్కో పార్ట్ వ్రాస్తూ వుండగా తనను ఒక్కోపార్టూ సవరించమని చెప్పాను. తను ఇంకా ఆ పని మొదలెట్టలేదు. ఎలా చేస్తుందో చూడాలి. తను మంచి ఆర్టిస్ట్. మా నాన్న కళలూ, నా కళలూ రచనలో తనకి అబ్బాయో లేదో చూడాలి. 

మీలో ఎవరయినా ఏమయినా ప్రస్థుతం రచిస్తున్నారా?  మీ వ్యాసంగం ఎలా కొనసాగుతోందీ? ఏం వ్రాస్తున్నారేంటీ?

22, జనవరి 2016, శుక్రవారం

నా మొదటి నవలా... మొదటి సీనూ!?

అదో శవ ఊరేగింపు. ఆ శవం 33 ఏళ్ళ అందమైన ఆడదానిది. బొంద పెట్టడానికి తీసుకెళుతున్నారు. 
ఆ ఊరేగింపునీ ...ఆ శవాన్నీ... ఇద్దరు...మగాళ్ళు దూరం నుండి చూస్తున్నారు ... ఆత్రంగా ...చొంగలు కారుస్తూ...పెదాలు తడి చేసుకుంటూ...

(ఎందుకో ఊహించండి!)

క్లుప్తంగా అదీ నా మొదటి నవలలోని మొదటి దృశ్యం. అదంతా మొత్తం ఇక్కడ వివరంగా వ్రాస్తే బాగోదు లెండి. 

15 ఏళ్ళ క్రితం తొలిసారిగా నవల వ్రాయాలనుకున్నప్పుడు ప్లాట్ ఎలా వుండాలా అని ఆలోచించాను. యండమూరి తులసీదళంలా ప్రజలందరికీ దిమ్మదిరిగేలా వుండాలి అనుకున్నా. మంచి కాథాంశమా కాదా అన్నది పక్కకు పెట్టి ముందు ప్రజానీకానికి అంతా మన పేరు తెలియాలి అని నిశ్చయించా. ఓ సారి మన పేరు అందరికీ తెలిసాకా అప్పుడు ఏ రచనలయినా చెయ్యొచ్చు కదా. యండమూరికి ఆ నవలతోనే పాపులారిటీ వచ్చింది. ఆ తరువాత తులసి వ్రాసేకా మళ్ళీ పెద్దగా అలాంటి కథాంశాల జోలికి వారు పోలేదనుకుంటాను.  మళ్ళీ అలాంటి కథాంశాలు తీసుకోనని వారు డాక్టర్ సమరం గారికి హామీ ఇచ్చారు. ఆ విషయాన్ని ఆ రోజుల్లో సమరంగారు మా ఇంటికి వచ్చినప్పుడు చెప్పారు. సమరం గారు మాకు కుటుంబ మిత్రులు. ఇప్పుడు నేను వారికి గుర్తుకు లేకపోవచ్చు కానీ మా నాన్నగారి పేరు చెబితే మాత్రం ఠక్కున నన్ను గుర్తుపడతారు.

అప్పట్లో యాహూ తెలుగు మసాలా కథల గ్రూపుల్లో సభ్యుడిగా వుంటూ కాలక్షేపం చేస్తుండేవాడిని. నా నవలలకు కూడా ఆ గ్రూపులనే బలి చేద్దామనుకున్నాను. అందులోని సభ్యులంతా నాకు గినియా పందులన్నమాటా. మరి నా నవలలు ఎవరు చదువుతారు మరి? ఎవరో ఒకరు చదవడానికి కావాలి కదా. ఎవరో ఒకరు చదివితేనే కదా ఎలా వ్రాస్తున్నానో నాకు తెలిసేదీ! సో, అలా డిసైడ్ చేసిన. వాళ్ళు చదవాలంటే మసాలా బావుండాలి. మామూలు మసాలా అయితే ఈ శరత్తు గాడి స్పెషాలిటీ ఏంటీ? సో, సంథింగ్ భీభత్సంగా వుండాలీ, షాకింగ్లా వుండాలీ. టోటల్గా గ్రూపు మెంబర్స్ అందరికీ దిమ్మ దిరిగి బొమ్మ కనిపించాలి. అప్పుడే మనం సక్సెస్ అయినట్లూ. అలా అయితేనే అందరూ నా తదుపరి రచనలని ఉత్సాహంగా చదివేస్తారు.   

సో, ఆలోచించీ..చించీ ఓ గొప్ప కథాంశమే ఎన్నుకున్నా. సీరియలైజ్ చేసా. మొదటి పార్ట్ - మొదటి దృశ్యంతోనే అందరికీ మైండ్ బ్లాంక్ అయ్యింది. నను తిట్టాలో మెచ్చుకోవాలో వాళ్ళకు అర్ధం కాలేదు. నవలా ప్రక్రియ, శైలి సూపరూ - కథాంశమేమో పరమ చెత్త. అందరూ జుట్లు పీక్కున్నారు. మెచ్చుకుంటూనే తిట్టెసారు. తిట్టేస్తూనే మెచ్చుకున్నారు. సబ్జెక్ట్ సంగతి పక్కన పెడితే నవల సూపర్గా వచ్చింది. చాలా గొప్పగా. మళ్ళీ అలాంటి రచన ఇంతవరకూ చెయ్యలేకపోయాను. 

ఆ తరువాత మళ్ళీ అంత ఛండాలమయిన సబ్జెక్ట్ కాదు గానీ ప్రాణాలకు తెచ్చేటటువంటి సబ్జెక్ట్ ఒకటి తీసుకొని వ్రాసాను. మళ్ళీ జనాలంతా ఘొల్లు మన్నారు. ఆ నవల కూడా భలేగా వచ్చింది. దాని గురించి మరోసారి. ఆ తరువాతా యండమూరి సమరంగారికి హామీ ఇచ్చినట్లుగానే నేనూ చదువరులందరికీ ఇక అలాంటివి వ్రాయనని హామీ ఇచ్చి ఆ రెండూ తీసేసాను. అలా ఆ రెండు నవళ్ళూ నాకు లభ్యం కాకుండా అయిపోయాయి. ఇంకా వాటి అవసరం ఏముందిలే అని అప్పట్లో వాటి సాఫ్ట్ కాపీలు నిర్లక్ష్యం చేసాను కానీ ఇప్పుడు చింతిస్తున్నా అంత మంచి నవలలను పోగొట్టుకున్నందుకు. ఇప్పుడు వాటికి ఇంగ్లీషులోకి అనువదించి వ్రాస్తే నా సామి రంగా బహుశా భలేగా క్లిక్కవ్వచ్చు. ఎప్పుడో వ్రాసాను కాబట్టి ఇప్పుడు అంతా మర్చిపోయాను. ఆ  నవలలని మళ్ళీ సృజించడం సాధ్యం కాదు. హ్మ్. ఇంకేవన్నా వ్రాసుకోవాలి.   

21, జనవరి 2016, గురువారం

ఇంగ్లీషు రచనల సంగతేమో కానీ...

... తెలుగు రచనల వరకయితే ఫుల్లు కాన్‌ఫిడెన్స్ వచ్చేసింది. అంటే చక్కగా వ్రాసే ధైర్యం ఎప్పటినుడో వుందిలెండి కానీ అవి పత్రికలలో అచ్చవుతాయనే నమ్మకం లేకపోయేది. ఇప్పుడు వాటిని ఎలా అచ్చేయించుకోవాలో తెలిసిపోయింది. ఇంకేం :) ఆన్ రైటింగ్ మొదలయిన పుస్తకాలూ, ఆర్టికల్సూ చదువుతూ వుంటే ఇన్నాళ్ళూ తెలుగు పత్రికలకి వ్రాయకుండా ఎందుకున్నానా అనిపిస్తోంది. ఇంగ్లీషులో నవళ్ళు పూర్తయ్యాకా తెలుగులోకి అనువదించి పంపిస్తా... పంపిస్తా. ఇక యజ్ఞమే దాని మీదా.  

కొన్ని వారాలుగా ఇంగ్లీషులో నవల మొదలెట్టాలనుకున్నా మొరాయించడానికి ఓ కారణం వుంది. సినాప్సిస్ పూర్తవలేదని. అది వ్రాయాలంటే నాకు బద్దకం. ఇంతకు ముందెప్పుడూ అలా అది వ్రాసి నవల వ్రాయలేదు కానీ ఇంగ్లీషు నవళ్ళు పద్ధతిగా వ్రాయాలేమో అనీ అది ముందేసుకున్నా. కదిలితేగా. ఇంకా క్యారక్టర్ డిజైనింగూ గట్రా, గట్రా. ఇంగ్లీషులో నవళ్ళు ఎలా వ్రాయాలో చదివి బెంబేలెత్తిపోయాను.  ఇప్పుడు మా గురువు గారి ఆన్ రైటింగ్ చదువుతూవుంటే నా పద్ధతే ప్లాట్ లేకుండానే నవల కొనసాగించడం మంచిదన్నాడు. ఒకటి రెండు తప్ప అతను అన్నీ అలాగే వ్రాసాట్ట, వ్రాస్తాట్ట. ప్లాట్ ఏర్పాటు చేసుకొని వ్రాయడం పనికిమాలిన పని అంటాడు. నవల మొదలెడితే దానంతటదే పరుగెత్తాలంటాడు. తదుపరి ఏం జరుగుతుందో మనకూ సస్పెన్స్ గా వుండాలంటాడు. అలా అలా చాలా అతని భావాలూ నా భావాలూ కలుస్తున్నాయోచ్. ఇప్పుడు బాగా ధైర్యం వచ్చింది. లా ఆఫ్ అట్రాక్షన్ పనిచేస్తున్నట్లుగానే వుంది :)    దాని ప్రకారం మనం అనుకున్నదానికోసం మనకు ద్వారాలు అలా అలా అలా తెరచుకుంటాయి - వాటంతట అవే - కాకపోతే కొన్ని సార్లు ఆ తలుపులు కాస్త తొయ్యాల్సి వుంటుందంతే. చూద్దాం. జీసస్ క్రైస్ట్ అన్నాడు కదా ఇలా: తట్టుడు - తెరవబడును!