శరత్ 'కాలమ్'

ఆ అమ్మాయినే చూస్తూ చదివేసేవాడిని

2012-01-27T15:40:00.002-06:00

ఇంకో రకంగా చెప్పాలంటే ఆమె చూస్తుండగా నేను చదివేసేవాడిని. ఈ రోజు ముందు టపాలో మా ఇంటిముందు ఇంట్లో వుండిన లంబాడా సిస్టర్స్ గురించి వ్రాసాను కదా. వారు మొత్తం అయిదుగురు అక్క చెల్లెళ్ళు. ఆ సునీతకీ, పెద్దామెకీ మధ్య ఇంకో సోదరి వుండేది. అయితే ఈ టపా పెద్ద సోదరి గురించే లెండి. ఓ ఆమే, నేనూ తెగ చూసుకునేవారం కానీ... ఏమీ చేసుకొనేవారం కాదు. ఆమె అంతగా నాకేసి పరిశీలనగా ఎందుకు చూసేదో నాకు అర్ధం కాకపోయేది. నేను ఇంటిముందు నిలిచివున్నా చూసేది, డాబా మీదికి ఎక్కినా చూసేది. ఆమెని ఏదయినా అడుగుదామంటే ధైర్యం చిక్కేది కాదు. అలా వారాలు, నెలలు, ఏళ్ళు గడుస్తుండేవి.

నా డిగ్రీ పరీక్షలకి ప్రిపేర్ అయ్యే రోజుల్లో మా డాబా మీద తిరుగుతూ పుస్తకాలు చదివేవాడిని. ఆమె అలా చూస్తుంటే చాలా బాగా చదవబుద్ధి అయ్యేది. అలా ఆ పరీక్షల్లో ప్రధముడిగా కాకపోయినా కనీసం ఉత్తీర్ణుడిని అయ్యాను. డిగ్రీ నేను సరిగ్గా చదివేవాడిని కాదులెండి, సోషల్ సర్వీసుకి వెళ్తా అంటే మా నాన్న డిగ్రీ పూర్తి చేసి వెళ్ళమన్నాడు. అందుకే కాలేజీకి కూడా సరిగా వెళ్లకుండా కష్టకష్టంగా చదివేవాడిని. ఆమే గనుక చూస్తూ వుండకపోయినట్లయితే ఆ మాత్రం కూడా చదవక ఫెయిల్ అయివుండేవాడిని. నేను పాస్ అయ్యాక నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్ చాలా ఆశ్చర్యపడ్దారు - నేను ఫెయిల్ కాకుండా ఎలా పాస్ అయ్యానని! అప్పుడు నా విజయ రహస్యం వాళ్లకి చెప్పాను.

అలా చుట్టూవున్న అవకాశాలని మనకు అనుకూలంగా వినియోగించుకోవడం కొన్ని సార్లు సాధ్యం అవుతుంది. నాకయితే ఇలా డ్యూటీని, బ్యూటీని కలిపేసి పరస్పర ప్రోత్సాహంతో కృషికి వినియోగించడం అంటే ఎంతో ఇష్టం. తెల్లగా, సన్నగా, పొడుగ్గా వుండేది ఆ అమ్మాయి. ఆమె పెళ్ళికి నన్ను ఆహ్వాన పత్రిక ఇచ్చి ఆహ్వానించినట్లు గుర్తుకు వుంది కానీ నేను ఆ పెళ్ళికి వెళ్ళింది మాత్రం అస్సలు గుర్తుకు రావడం లేదు. ఎందుకబ్బా! ఏదయిన పనిబడి ఆ రోజుల్లో వేరే ఊరిలో వున్నానేమో తెలియదు.

ఇహ ఆ సిస్టర్సులో మూడో ఆమె అయిన సునీతతో నాకు మంచి స్నేహం ఏర్పడింది అని చెప్పా కదా. ఆమె నాకు నచ్చేది గానీ గొంతే బర్రె గొంతులా వుండేది. ఆమె పాదాలు మాత్రం తెల్లగా బొద్దుగా భలే మొద్దొచ్చేవి. ఆమెని ప్రేమిద్దామనుకున్నా కానీ కాస్త చిన్న పిల్ల అని వదిలేసాను.

రోజూ మీ ఇంటిపక్కనే ఎందుకు ఉ...(బీప్) పోస్తారు?!

2012-01-27T09:48:00.001-06:00

ఇది ఇదివరలో వ్రాసానో లేదో గుర్తుకులేదు. మా సూర్యాపేట ఇంటికి కొద్ది దూరంలో ఎదురుగా వున్న ఇంట్లో కొంతమంది లంబాడా సిస్టర్స్ వుండేవారు. వాళ్ళ నాన్న ఉపాధ్యాయుడు. వాళ్ళ పెద్దమ్మాయి అస్తమానం ఇంటిగడప మీద నిలబడి వచ్చేపోయెవారినీ అలాగే ఎదురింటివారినీ అనగా నన్నూ చూస్తుండేది. ఆమె చూస్తున్నప్పుడు నేను కూడా చూడకపోతే ఆమె మనోభావాలు గాయపడక మానవని జాలి తలంచి పాపం నేనూ చూస్తూవుండేవాడిని. అలా ఆమే, నేనూ ఊరకే చూస్తుండటం తప్ప ఎవరం అడ్వాన్స్ అయ్యింది లేదు. ఇలా పని కాదని ఇంకో వైపు నుండి కాస్త నరుక్కువచ్చే ప్రయత్నాలు చేసాను.

ఆమెకు తొమ్మిదో తరగతి చదివే చెల్లెలు వుండేది. పేరు సునీత అని అనుకుందాం. ఆమె సరదాగా, ఉత్సాహంగా వుండేది. గలగలా మాట్లాడుతుండేది. ఆ అక్కకు క్లోజ్ కావాలంటే ఈ చెల్లెలికి క్లోజ్ కావాలని నిశ్చయించాను. మరి ఆ చెల్లెలికి సన్నిహితం అవడం ఎలా? ఆమెకూ ఓ ఇద్దరు చెల్లెళ్ళున్నారు. వారు మూడో, నాలుగో చదుతుండేవారు. నెమ్మదిగా ఆట, పాటలతో వారికి దగ్గరయ్యాను. అలా వారి చిన్నక్క దారిలోకి వచ్చింది. ఆమెతొ క్లోజ్ ఫ్రెండ్షిప్ ఏర్పడింది. ఆమెను ప్రేమిద్దామా అని కూడా ఆలోచించాను కానీ ఎందుకో ఆగిపోయాను. ఆ పెద్దక్క మాత్రం కాస్తంత సన్నిహితం అయ్యిందంతే.

సునీతతో బాగా స్నేహం చేస్తున్న రోజులవి. (ఒఠ్ఠి స్నేహమే లెండి, అడ్వాన్స్ తీసుకొవడానికి ఎందుకో అవకాశం దొరకలేదు). అప్పట్లో మా ఇంటి పక్క స్థలం ఖాళీగా వుండి చెత్త, చెట్లు, పొదలు వుండేవి. అందువల్ల నేను గానీ, మా ఇంటికి వచ్చిన నా స్నేహితులు గానీ మా ఇంటి పక్కకు వెళ్ళి కుక్కల్లాగా కాలు లేపి వచ్చేవారం. ఆ దృశ్యాలు ఎన్ని సార్లు చూసి డోక్కుందో కానీ ఆమె ఓ రోజు మమ్మల్ని అనగా నన్నూ, మా మిత్రులని కలిపి నిలదీసింది రోజూ ఎందుకు మీ ఇంటి పక్కనే మూత్రం పోస్తారూ?! అని. పోనీ మీ ఇంటి పక్కకొచ్చి పొయ్యమంటావా? అని ఆమెని అడిగేసాను. వాళ్ళింటి పక్కన కూడా ఖాళీ స్థలం వుండేది లెండి. ఆమె నా జవాబుకి షాక్ తిని యాక్ అని చెప్పి ఆమె చెల్లెళ్లతో కలిసి వాళ్ళింటికి తుర్రుమన్నది. మళ్ళెప్పుడూ ఆ ప్రశ్న మమ్మల్ని అడగలేదు. మేము నిరభ్యంతరంగా మా పక్కింటోడు ఇల్లు కట్టేదాకా ఆ నేలని ఎంచక్కా పావనం చేస్తూపోయేం.

మీతో లాభం లేదు గానీ...

2012-01-26T15:46:00.001-06:00

ఈ మధ్య నా బ్లాగుల్లో ఓ చిన్న ప్రయోగం చేసి చూసా కానీ ఫలితాలు ఏమీ రాలేదు. నన్ను విజయపథంలో నడిపించడానికి, ఆ విషయాల్లో నా ఆలనా పాలనా చూడటానికి, ప్రోత్సహించడానికి, విమర్శించడానికి బ్లాగుల్లో ఎవరయినా ఆసరా దొరుకుతారేమో అని చూసా. అజ్ఞాతంగా నయినా ఎవరికయినా నామీద అలాంటి ఆసక్తి వుంటుందేమోనని చూసా కానీ అంతటి దృశ్యం లేదని తొందర్లోనే అర్ధమయ్యింది. విజయాల పట్ల ఆరాటం వున్న వారెవరయినా ఆయా విషయాలు చర్చిస్తూ నాకు తోడుగా వస్తారేమో చూసా కానీ అంత సీను లేదు. ఓక్కెక్కే. ఎన్నో ప్రయోగాలు చేస్తుంటాం - అందులో ఎన్నో విఫలం అవుతుంటాయి - కొన్నే సఫలం అవుతాయి. ఫర్వాలేదు - నా బ్యాకప్పులు నాకున్నాయి :)

ఈమధ్య కొన్ని ఏళ్ళుగా ఏదో జీవితాన్ని బాగానే ఈడ్చేస్తున్నా కానీ అలా సంతృప్తి పడకూడదు కదా. ఏడాదికేడాదికి మన గ్రాఫ్ పెరగకపోతే ఎలా? మన జీవితాన్ని ఒక స్థాయి దగ్గర పార్క్ చేసినట్లవదూ? ఇదివరలో చాలా ఆంబిషియస్సుగా వుండి ఉత్సాహంగా కదనుతొక్కుతూవుండేవాడిని. ఏంటో ఈమధ్య మరీ తాపీగా ఓ తడిగుడ్డ వేసుకొని బ్రతికేస్తున్నాను. ఒరే, అలాక్కాదురా, లేవరా అని నా అంతరాత్మ ఘోషిస్తున్నా పలు కారణాల వల్ల దాన్నీ నా పక్కనే బజ్జోపెట్టి లాలిపాట పాడేసాను. ఆ మధ్య పట్టుదలగా నన్ను నేను తన్నుకొని ఉరికి బోర్లాబొక్కల పడి తేరుకుంటున్నాను. వ్యాయామం గట్రా ఎక్కువై ఓవర్ ట్రైనింగ్ సిండ్రోం లో పడి కొన్నాళ్ళు డవున్ అయ్యాలెండి. దాన్నుండి తేరుకుంటున్నా కాబట్టి మళ్ళీ మునపటి ఉత్సాహం వస్తోంది.

ప్రతీ విషయంలోనూ మనకో తోడు వుంటే ఎంత బావుంటుందో ఈ విషయాల్లో కూడా తరచుగా చర్చిస్తూ వుండే ఓ తోడు వుంటే ఎంతో ఉత్సాహంగా కృషి చెయ్యబుద్ధి అవుతుంది. అందుకే ఓ తోడు కోసం బ్లాగుల్లో ఆహ్వానించా కానీ ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. సో, నాకున్న స్నేహాలనే ఇలా ఉపయోగించుకోబోతున్నాను. కొన్నేళ్ళ క్రితం ఓ చక్కటి స్నేహితురాలిని ఇందుగ్గాను ఉపయోగించుకున్నాను. ఆమె బ్యుజీ అయిపోవడంతో పక్కన పెట్టాల్సి వచ్చింది. అయితే ఆమెతో కాస్సేపయినా మాట్లాడటానికి నాకు ఒక విండో దొరికింది. ఇంతకుముందు టపాలో ఉదయం ఆరింటికి జిమ్ము కోసం రైలెక్కుతా అన్నా కదా. అప్పుడు ఇండియాలో సాయంత్రం 5:30 అవుతుంది. అప్పుడు తను తీరికగానే వుంటుంది. ఎంచక్కా కాసేపు ఈ విషయాలు మాట్లాడెసుకొని ఆమె సలహాలూ, సూచనలూ తీసుకోవచ్చు. ఆమెకు నన్ను మందలించేంతటి చనువు కూడా వుంది కాబట్టి ఏవయినా పొరపాట్లు చేస్తే దులిపెస్తుంది కూడానూ. ఆమెది నిండయిన, ధాటి అయిన వ్యక్తిత్వం కాబట్టి నాకు ఆజ్ఞలూ ఇచ్చెయ్యగలదు. సరే, ముందు ఆమెకు పేరు పెట్టేద్దాం. మీరే చెప్పండి. వద్దులెండి - ఏ ఎల్లెమ్మో, పుల్లమ్మో లేక మమైత్ ఖానో అని సెలవిస్తారు. నేనే పెట్టేసుకుంటా.

బిందు. నాకు ఇష్టమయిన పేర్లలో బిందు ఒకటి. అందుకే ఇకపై ఆమెని బిందుగా వ్యవహరిస్తాను. నిజానికి ఇవాళ ఆరింటికి రైలెక్కి ఆమెకు ఫోన్ చెయ్యాలనుకున్నా కానీ రైలే ఎక్కలేదు. నేనొకటి అనుకుంటే మీ దేవుడు మరోలా అనుకునేట్టుగా వున్నాడు. రాత్రి సరిగా నిద్రపట్టక ఉదయమే లేవలేకపోయాను. ఇహ రేపు చూడాలి. బిందు బావుంటుంది. మంచి వ్యక్తిత్వం, ఉత్సాహం, తెలివి, అందం, ఆత్మవిశ్వాసం ఆమెలో మూర్తీభవించి వుంటాయి. కంఠస్వరం కోయిల లాగే వుంటుంది. తన స్థాయిలో ఎన్నో విజయాలను సాధించి పరిపూర్ణ జీవితాన్ని గడిపేస్తోంది. తను చక్కటి వృత్తిలో స్థిరపడింది. నా గురించి ఆమెకు తెలియదనిదంటూ ఏమీలేదు. చక్కని సలహాలతో ప్రోత్సాహం ఇస్తుంది. అయితే ఆమెతో ఈమధ్య మాట్లాడి కొన్ని నెలలు అవుతోంది. దాదాపుగా అయిదు నెలలు అవస్తోంది. కారణం ఆమెకు తీరిక వున్నప్పుడు నాకు తీరికలేకపోవడం, నాకు వున్నప్పుడు ఆమెకు లేకపోవడం.

ఇహ ఈమె కాకపోతే ఇంకో అమ్మాయి వుంది. ఆమే నా ముద్దుల కోడలు సంజన, ఆమె గురించి ఇదివరలో కొన్ని టపాలు వ్రాసాను. ఆమె గురించి మళ్ళీ త్వరలో వ్రాస్తాను. ఇకపై బిందుతో నా కృషిని గురించి ఏమని చర్చిస్తున్నానో, వారి సూచనలేంటో, వాటిల్లో నేను అమలు చేస్తున్న వేంటో తెలియజేస్తుంటాను. ఓ యజ్ఞం లాగా చేసేద్దాం. ఇది ఒక ప్రయోగంగా చేసి చూద్దాం. ప్రయత్నిస్తే నాకు పొయ్యేదేమీలేదు కదా, పొరపాటున వర్కవుట్ అయితే విజయాలే నా స్వంతం కావా?

సరైన ఫలితాలు రాకపోతే ప్రాసెస్లో మార్పు తీసుకురావాలి

2012-01-25T14:54:00.000-06:00

మనం ఎంత ప్రయత్నించినా అనుకున్న ఫలితాలు రాకపోతే ఆ ప్రాసెస్ లోనో, సిస్టంలోనో మార్పు తేవాలనుకుంటాను. ఉదాహరణకి గత కొన్ని నెలలుగా ఆఫీసు లంచ్ అవర్లో వ్యాయామానికి వెళుతున్నాను. అయితే మీటింగుల వల్లనో, మూడు బాగాలేకో, అలసట వల్లనో, ఇతర పనుల వల్లనో ప్రతి రోజూ వెళ్ళడానికి వీలు అవదు. అలా క్రమం తప్పకుండా వ్యాయామం చెయ్యలేకపోతున్నాను. ఇహ మరో వైపు ధ్యానమూ రోజూ చెయ్యడానికి సమయం కెటాయించలేకపోతున్నాను. ఆలోచించగా ఈ రెండింటికీ ఓ పరిష్కారం దొరికింది. ఉదయం అయిదున్నరకే లేచేసి ఓ చాయ్ తాగేసి ఆరుగంటల రైలు అందుకొని ఏడింటికలా ఆఫీసుకి వచ్చెయ్యాలని ప్లాను చేస్తున్నా.

ఏడింటికే ఆఫీసు పని మొదలెట్టాలనే! అంతలేదు. మా ఆఫీసు బ్యుల్డింగులోనే జిమ్ము వుంటుంది. అందుకోసం. ఓ గంట వ్యాయామం చేసి అక్కడే స్నానం చేసి శుబ్బరంగా ఆఫీసుకి రావాలని అనుకుంటున్నాను. ఇహ లంచ్ అవర్లో మధ్యాహ్న భోజనం అయ్యాక నా ఆఫీసు గది తలుపు మూసివేసి కాస్సేపు ఎంచక్కా ధ్యానమో ఆ పేరిట ఓ కునుకో తీసిపడెయ్యొచ్చనుకుంటున్నాను. ఎలా వుంది నా ప్లాన్? ప్రణాళికలకేముంది భేషుగ్గానే వుంటాయి - అవి అమలు చేసినప్పుడు కదా సంగతి. మర్రదే మండుద్ది. అందుకే కదా మీకు చెప్పడం. నాలో నేను అనుకుంటే లైట్ తీసుకుంటాననే మీకు చెబుతూంట. బ్లాగుల్లో నా శ్రేయోభిలాషులంటూ ఎవరయినా వుంటే నా బాగోగులు అప్పుడప్పుడయినా కామెంట్ల రూపేణా కనుక్కోండి బాబయ్యా.

విజయం సాధించాలంటే ముందు మన మాట మన మనస్సు వినాలి. అలా మనస్సు మెడలు వంచడానికి ధ్యానమూ, వ్యాయామమూ బాగా ఉపకరిస్తాయి. అవి రెండూ చేస్తున్నప్పుడు మనలో ప్రశాంతతా, చురుకుదనం వెల్లివిరుస్తాయి. బద్దకం తగ్గుతుంది. ఏవన్నా పనులుంటే ఇప్పుడేం చేస్తాములే బాబూ అనుకోకుండా ఉత్సాహంగా పనులు పూర్తి చేస్తాం. అలా ఒకదాని తరువాత ఒకటి పనులు పూర్తిచేసుకుంటూ, ఉప లక్ష్యాలను అందుకుంటూ అసలయిన వేదికలను అందుకోవచ్చు. అందుకే ఆ రెండింటి మీద శ్రద్ధ వహిస్తుంటాను కానీ పలు కారణాల వల్ల క్రమం తప్పకుండా చెయ్యలేకపోతుంటాను. అందుకే ఈ ప్రాసెస్ లేదా సిస్టం ఛేంజ్. చూద్దాం. చేసి చూద్దాం. ఉదయమే కాస్త నన్ను నేను తన్నుకొని లేవగలిగితే మిగతా పనులు వాటంతటవే దాదాపుగా జరిగిపోతాయి.

శరత్తుగాడి ఉమ్మి కథ

2012-01-25T11:49:00.003-06:00

కెనడాలో వున్నప్పుడు కొద్దిరోజులు ఒక తెల్ల వనిత ఇంట్లో పేయింగు గెస్టుగా వున్నాను. ఆమె చూడటానికి బావుండేది కాదు లెండి. గది ఇచ్చేముందు కొన్ని సూచనలు చేసింది. మీ మగాళ్లందరూ స్నానాల గదిలో ఊంచుతూ వుంటారు - అలా ఊంచవద్దు అని చెప్పింది. అలాగే అని అడ్డగాడిదలా తల ఊపాను కానీ ఆ తరువాత నాకో సందేహం వచ్చింది - అందులో ఏమయినా ద్వందార్ధం వుందా అని. ఆమె నోట్లో నుండి ఊంచడం గురించి చెప్పిందా లేక మరో చోట నుండి ఊంచడం గురించి చెప్పిందా అనేది నాకు అర్ధం కాలేదు. ఆమె మాటలకు తాత్పర్యార్ధాలూ, నానార్ధాలూ ఏం కోరతాం? దానికి పెడార్ధాలు తీసి పెడితేనో. ఆమె మనస్సు అంత మంచిది కాదు కూడానూ.

సరేలే వర్క్ టూ రూల్ అనుకొని ఆ స్నానాల గదిలో పైనుండి మాత్రం ఊంచేవాడిని కాదు కానీ క్రింది నుండి మాత్రం క్రమం తప్పకుండా ప్రతిరోజూ ఉమ్మి వేసేవాడిని. నీళ్లకు కొట్టుకొనిపోయేది కాబట్టి అమెకు కనపడేది కాదు. ఆ తరువాత భుజాలెగరేసి బయటకి వచ్చేవాడిని.

బ్లాగుల్లోకి ఉ...(బీప్) పోయించడానికి వచ్చాను!

2012-01-25T10:54:00.001-06:00

మొన్న ముప్పైఆరు డాలర్లు తగలేసి (మా అమ్మలు తిండి అదనం - మేమూ షేర్ తీసుకున్నాం - అది వేరే విషయం) బాంబేలో బ్యుజీమ్యాన్ ఏం చేసేడో చూసి వచ్చేం. చూసి వచ్చాక అనిపించింది - ఆ సినిమా డివిడికి ఎక్కువా, సినిమా హాలుకి తక్కువా అని. తీక్షణమయిన మహేశ్ బాబు కళ్ళు చూసి చూసి, గంభీరమయిన ఉపన్యాసాలు వినీ వినీ తలనొప్పి పుట్టింది. సార్ వస్తారూ అన్నారో, వత్తాడు అన్నారో కానీ నాకు ఆ పాట అసలు అర్ధం కాలేదు కానీ ఆ పాట అయితే వినడానికీ, చూడ్డానికీ బావుంది. కాజల్ మిల్క్ బేబీని, మహేశ్ మిల్క్ బాయ్ నీ కలిపి చూడ్డానికి బావుంది. ఇహ మిల్క్ బాయ్ మరో మిల్క్ బేబీ తమన్నాతొ జత కడితే చూడాలని వుంది. మరి అదెప్పుడో.

సినిమా విడుదల అయ్యాక పూరి వెళ్ళి నర్సీపట్నం (అనుకుంటా) లో తన స్నేహితులతో కలిసి సినిమా చూస్తే ఆ సినిమా సూపర్ హిట్టవ్వుద్దని మహేశ బాబు కూడా పూరిని నర్సీపట్నంలోనే ఈ సినిమా కూడా చూడమని చెప్పేడుట. అందుకే ఈ సినిమా హిట్టయ్యింది కానీ మన మహేశ్ ప్రతిభ వల్ల మాత్రం కాదుట. ఓ హిట్టు హిట్టని నాలాంటి బకరాలు కూడా ఓ కుటుంబాన్ని వెంటేసుకొని వెళితే మరింత హిట్టవక ఛస్తుందా? మరో సినిమా ముప్పయి రోజుల్లో రీళ్ళు చుట్టేసి మళ్లీ పూరీ గారు ఆ ఊర్లో సినిమా చూస్తే చాలు - ఈ సారి పూరితో మహేశుకి హ్యాట్రిక్కు గ్యారెంటీ. ఇప్పటికే పూరి గారి పైత్యం పెరిగిపోయిందని, తానో రాం వర్మ లాగా ఫీల్ అవుతూ స్టేట్మెంట్లు ఇచ్చేస్తున్నారని తెలుస్తోంది. మహేశుడితో మూడో సినిమా వరకు ఇంకా ఆ పైత్యం ముదిరిపోయి తన సినిమాలో ఇంకెన్ని లెక్చర్లు దంచుతాడో. ఈ సారి ఏ రేపిస్టు కోణంలోనో సినిమా తీసి జీవితంలో ప్రతి ఒక్కరూ ఇంకో ఒక్కరినయినా బలాత్కారం చెయ్యకపోతే ఆ బ్రతుకు వృధా అని మళ్ళీ నీతోపదేశాలు ఇప్పించెయ్యగల్డు.

సరే సినిమాని మాఫియా ఏంగిల్లో తీసాడు - విభిన్నంగా వుందని అడ్జస్ట్ అయిపోదాం కానీ చివర్లో ఆ మెసేజులేంటీ? నాకయితే చిర్రెత్తుకొచ్చింది. ఇప్పుడు ఇండియాలో బూతు పుస్తకాల్లో కథలు ఎలా వుంటున్నాయో తెలియదు కానీ మేము అవి చదివిన రోజుల్లో కథలన్నీ పసందుగా వుండి కథ చివర్లో అంత్యతృప్తి కలుగుతున్నదనంగా ఓ నీతి ప్రబోధం వుండేది. ఫెడేల్మని ఎవరో మనల్ని ఓ చెంపదెబ్బ కొట్టినట్టు ఆ కథ చదువుతున్న ఆనందం ఆవిరి అయ్యేది (అలా నీతి బోధ లేకపోతే ఆ పుస్తకాలు ప్రభుత్వం బ్యాన్ చేస్తుందని ఆ పబ్లిషర్ల భయం లెండి). అలాగే ఈ సినిమాలో మహేశు ఏదో మాఫియా దందా చేసుకొని బ్రతికేస్తున్నాడులే అని వదిలేస్తే చివరికి మనకే నీతిపాఠాలు చెప్పేసరికి నన్నెవరో నెత్తి మీద గాఠ్ఠిగా ఓ పీకుడు పీకినట్లనిపించింది. మా ఆవిడ ఏమయినా నన్ను ఓ పీకుడు పీకిందేమోనని తిరిగి చూసా. అబ్బే, ఆనందంగా ఆ మహేశుడి మెసేజు వింటోంది. నా బాటం లైన్: ఫర్వాలేదు కానీ సినిమా హాలు కెళ్ళి ఈ సినిమా చూసేంత దృశ్యం లేదు.

ఆ చిత్రం చివర్లో మాఫియా మహేశ్ గీతోపదేశం లాగా నీతోపదేశం ఇచ్చాక నాలో అంతర్మధనం మొదలయ్యింది. ప్రతి వ్యక్తికీ ఓ లక్ష్యం వుండలానో ఏమో చెప్పినట్లున్నాడు. అప్పటికే నాకొచ్చేసిన తలనొప్పికి నాకదేం పెద్దగా జీర్ణం కాలేదు కానీ కొద్దిగా అయ్యింది. అందరూ మిగతావాళ్లనందరినీ ఉ..(మళ్లీ బీప్) పోయించాలని మాత్రం తెలిసివచ్చింది. మరి నాకంత దృశ్యం వుందా? అది పోయించడానికి నేనేమీ కనీసం ఒ రౌడీనో, దాదానో అయినా కాకపోతిని. నేను మహేశ్ బాబుని కాకపోతిని - ఉట్టి శరత్ బాబుని అయిపోతిని.

మనం అనగా నేను బ్లాగులు తప్ప వేరే సాధిస్తున్నది ఏమీ లేదు. నేనూ మహేశ్ బాబులా గర్వపడేదెలా అని ఆలోచించి చించాను. అప్పుడు నాకు బుర్రలో తళుక్కున మెరిసింది. నేనూ బ్లాగుల్లో మరీ అందరితో కాకపోయినా చాలా మందితో ఉ...( పదే పదే బీప్ లు చెప్పలేను, అడ్జస్ట్ అయిపోండేం) పోయిస్తున్నానని అర్ధమయ్యింది. బాబు గారయితే కేవలం ఉ... పోయించాడేమో కానీ నేనయితే ఉ (పదే పదే చుక్కలు కూడా పెట్టలేనని మనవి) కూడా విమర్శకులతో వేయించుకుంటున్నా మరి.

అయితే మహేశ్ బాబు గారి ఉ వేరు శరత్ బాబు గారి ఉ వేరూ. నాది ఉమ్ము. ఓ సారి మళ్ళీ వేసి వెళ్ళి రండి.

ఒక దేవత కోసం...

2012-01-24T11:33:00.000-06:00

జీవితాన్ని కాలక్షేపం చేస్తూవెళ్లాలనుకుంటే పెద్దగా కృషి అక్కరలేదు. అదే అదో ఇదో ఏదో ఒకటి జీవితంలో సాధించాలనుకుంటేనే వస్తుంది చిక్కు. ఎప్పటికప్పుడు మనల్ని మనం విజయానికి దగ్గరగా తరుముతూ పోవాల్సిందే. అలా మనల్ని మనం తరుముకోవడం బోర్. అదే మన ప్రేయసో, గల్ ఫ్రెండో ప్రోత్సహిస్తూపోతే మన కృషిలో అలుపు సొలుపే కనిపించదు. అయితే అందుకు తగ్గ చక్కటి వ్యక్తిత్వం ఎదుటివారికీ వుండాలి మరి. లేకపోతే పేనుకి పెత్తనమిస్తే నెత్తంతా బరికేసినట్లు అవుతుంది. నేను అలా కొన్ని సార్లు పెత్తనం ఇచ్చి ఇది జరిగేపని కాదనుకొని వెనక్కి వచ్చేశాలెండి.

నాకు నేను సజెషన్స్ ఇచ్చుకోవడం కంటే నాకు ఇష్టమయినవారు నాకు సూచనలు ఇస్తుంటే ఎంచక్కా పాటించబద్ధి అవుతూ వుంటుంది. అందుకే హిప్నటిజంలో ఆటో సజెషన్స్ కన్నా హెట్రో సజెషన్స్ ప్రభావితంగా వుంటాయని అంటారు. తియ్యనైన కంఠస్వరంతో ఎవరయినా ఏదయినా చెబితే ఠక్కున చెయ్యబుద్ధి అవుతుంది. దానికితోడు ఎదుటివారిది తియ్యనైన వ్యక్తిత్వం అయితే ఇహ చెప్పఖ్ఖర్లేదు. అలాంటి సామ్రాజ్ఞికి పూర్తిగా దాసొహం అయిపోయి వారికి ఆజ్ఞాబద్ధుడినయిపోయి ఎంచక్కా వారు చెప్పినట్లే వినిపోవాలనిపిస్తుంది.

అయితే ఒకప్పటి నా ప్రేయసిది చక్కటి వ్యక్తిత్వం కాబట్టి ఆ రోజుల్లో అనీ ఎంచక్కా ఆమె ఆదేశాలకు అనుగుణంగా చేస్తూవెళ్ళేవాడిని. అలా చాలా చక్కగా వర్కవుట్ అయ్యింది కానీ కొన్నేళ్ళకి ఆమెలోనే ఆత్మవిశ్వాసం మరీ ఎక్కువయిపోవడంతో విభేదాలు వచ్చివిడిపోయాం. ఆ తరువాత ఇంకో గల్ ఫ్రెండ్ చెప్పినట్లు వినేవాడిని. నెమ్మదినెమ్మదిగా ఆమెకు తీరిక తక్కువవడంతో నా సమస్యలు, పరిస్థితులు సవివరంగా చర్చించే అవకాశం లేకపోవడంతో మానివేసాను. ఆ రకంగా ఇప్పుడు శూన్యతలో వున్నాను.

చనువు వున్న వారు ఎంతమందో వుండొచ్చు కానీ మనని ఆజమాయిషీ చేసేంత వ్యక్తిత్వానికి తోడుగా వారికి తీరికా, ఓపికా, ఆసక్తీ వుండాలి కదా. అలాంటి వారు వుండి మనల్ని తియ్యగా ప్రోత్సహిస్తుంటే ఎంతయినా కృషి చెయ్యబుద్ధి అవుతుంది. అందుకే కొత్త దేవత కోసం వెతుక్కుంటూ వున్నాను. ఎవరూ దొరక్కపోతే మళ్ళీ పాత దేవతకే కనెక్ట్ అవుతాను. బ్లాగుల్లో నయినా నన్ను ప్రోత్సహించేవారు దొరికితే ఎంత బావుండును :) ఉదాహరణకి రేపు పొద్దున నుండి ఉదయం 5 గంటలకే లేచి కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని 6 గంటలకు ఓ అరగంట ధ్యానం చెయ్యాలని అనుకుంటున్నాను. అనుకోవడం వరకు బాగానే వుంది. మనం ఎన్నో అనుకుంటాం - అవి అమలు కావద్దూ? నేను అలా అనుకున్నవాటిని ఎవరయినా కనుక్కునేవారుంటే ఎంత బావుంటుంది! నాలో బాధ్యత పెరుగుతుంది. అలా లేవలేకపోతే తియ్యగా తిడుతూ ప్రోత్సహించేవారుంటే ఎంత మధురంగా వుంటుందో కదా.

మీకో దేవత లేకపోతే ఒకరిని మీరు చూసుకోవడం బావుంటుంది. మనకు ఇష్టమయిన వారి చేతిలో మన జీవితాన్ని పెట్టి వారి కనుసన్ననలో జీవించడం అంటే నాకయితే ఇష్టం మరి. మీకూ అలాగే ఇష్టం అయితే ఆ పని చేసెయ్యండి. అలాగే ఆడవారు కూడా తమకు ఇష్టమయిన వ్యక్తికి ఆజమాయిషీ ఇవ్వండి. ఠాఠ్, ఒకరు చెప్పినట్లుగా వినడమా అని మీరనుకుంటే అలా అయినా సరే మరి. ఏనీ వే, రేపు ఉదయం అయిదుగంటలకి నేను లేచి ధ్యానం చెయ్యడం అన్నది నాకు జరిగేపనే అంటారా? ఎవరయినా ఎంకరేజ్ చేద్దురూ. ఈ ధ్యానం అన్నది ఉదాహరణకు చెప్పాను కానీ ఇలా ఇలా ముందు ముందు ఇంకా ఎన్నో స్టెప్పులు వేసేది వుంది.

విజయం, విజయం - అదో విజయ సూత్రం

2012-01-24T10:11:00.000-06:00

సక్సెస్ సూత్రాలలో Win - Win టెక్నిక్ నాకు బాగా నచ్చుతుంది. ఏ విషయంలోనయినా నా కృషిలో ఆ సూత్రాన్ని వీలయినంతంగా ప్రవేశపెట్టాలనుకుంటాను కానీ అన్ని సార్లూ కుదిరి చావదు. అలా వీలయిన ఆంశాల్లో మాత్రం చక్కగా ఫలితాలు వుంటాయి. రొమాంటిక్ విషయాల్లో కూడా ఇదే సూత్రాన్ని పాటిస్తుంటాను. అలా గొప్ప గొప్ప ఆనందాలు పొందేస్తుంటాను. సక్సెస్ సాధించడమంటే ఏదో నీళ్ళ మీది నడకలాంటి మహత్మ్యాలు ఏమీ సాధించనఖ్ఖరలేదు గానీ మన ఎంచుకున్న పరిధిలో ఎంతో కొంత పురోగతి సాధించినా చాలు అనిపిస్తుంది. నేను చదువుల్లో గోల్డ్ మెడల్స్ ఏమీ సాధించలేదు కానీ దాదాపుగా ప్రతి పరీక్షలోనూ ఆ తరగతిలో మొదటి మూడు స్థానాల్లో అయితే వుండేవాడిని. అయితే ఇంటరులో మాత్రం బోల్తా కొట్టాలెండి. దాని గురించి మరో సారి వ్రాస్తాను.

నా డిగ్రీ అయిపోయాక ఖమ్మంలో కంప్యూటర్ కోర్సులో చేరాను. అప్పుడు ఈ టెక్నిక్కును బాగా ప్రయోగించాను. కంప్యూటర్లు అంటే ప్రజలకు అంతగా తెలియని రోజులవి. అందువల్ల ఉత్సాహంగా అందులో చేరాను. నా తోటి వారికి సందేహాలను తీరుస్తుండేవాడిని. అందువల్ల నాకు కంప్యూటర్ కాన్సెప్టులలో బాగా క్లారిటీ వచ్చేది. అందువల్ల నాలో ఇంకా ప్రతిభ పెరిగింది. నా తెలివిని గుర్తించిన మా ప్రిన్సిపాల్, లెక్చరర్లు డిప్లొమా విద్యార్ధులకి పాఠాలు చెప్పమని ఉరమాయించారు. ఒక వైపు పోస్ట్ గ్రాజుయేషన్ విద్యార్ధిగా వుంటూ మరో వైపు డిప్లొమా విధార్ధులకు అధ్యాపకుడిగా వుండేవాడిని.

కంప్యూటర్ ల్యాబులో కూడా అందరికీ సహకారం ఇస్తుండేవాడిని. అలా అలా ఆ ల్యాబ్ తాళాలూ నా చేతికి వచ్చాయి. ఎవరికయినా ప్రాక్టికల్స్ ఎక్కువగా కావాలంటే శరత్తుతో సమన్వయం చేసుకోమని ఆ శిక్షణా కేంద్రం చెప్పేది. అలా ఏ రాత్రి రెండు మూడింటి వరకో లేకపోతే ఉదయం నాలుగు గంటలకో లేచి అడిగిన వారికి ప్రాక్టికల్స్ చేయిస్తుండేవాడిని. శిక్షణా కేంద్రానికి దగ్గర్లోనే నా గది వుంటుండటంతో నన్ను లేపి అక్కడికి తీసుకువెళ్ళడానికని కొంతమంది విద్యార్ధులు ఉదయం నాలుగు గంటలకే నా గదికి వచ్చి లేపేవారు. అలా అలా అటు యాజమాన్యానికీ, ఉపాధ్యాయులకూ, విధ్యార్ధులకూ, స్టాఫుకూ అందరికీ తలలో నాలుక అయిపోయాను. అలా నాకు చక్కని విజ్ఞానమూ అబ్బింది, అందరితో చనువూ పెరిగింది. అలా నేను ఆ శిక్షణా సంస్థకు ఉపయొగపడ్డాను - నాకు ఆ సంస్థ ఉపయోగపడింది. ఇద్దరమూ లాభం పొందాము.

అది మెగాబైట్స్ కంప్యూటర్స్ వారి శాఖ. జాతీయ స్థాయిలో కూడా పరీక్షలు వుండేవి. జాతీయ స్థాయిలో ప్రధముడిగా రావాలని కృషి చేసాను కానీ ఆ శాఖలో ప్రధముడిగా వచ్చాను. కేవలం ఆ శాఖలోనే ప్రధముడిగా రావాలని ప్రయత్నించివుంటే అంత ఫలితం కూడా వచ్చివుండేది కాదు. అందుకే మన లక్ష్యాన్ని కాస్త ఎక్కువగా పెట్టుకుంటే గానీ కనీస లక్ష్యాన్ని సాధించలేము. అయితే ఇప్పుడు చేస్తున్న ఉద్యోగంలో ఆ Win-Win టెక్నిక్ ప్రయోగించడానికి అవకాశం లేకుండా వుంది. కొన్ని కారణాల వల్ల అలా చిక్కుబడిపోయాను. ఇంతకు ముందు ఉద్యోగాల్లో ఇది ప్రయోగించి మంచి ఫలితాలు సాధించాను.

మీకు ఈ విజయ సూత్రం తెలుసా? దీనిని మీ కృషిలో అప్లయ్ చేసారా? ఎటువంటి ఫలితాలు సాధించేరేంటీ?

ఇకనుండి కొంతకాలం నా సెక్స్ కథలకు కామా పెట్టి,

2012-01-23T13:11:00.000-06:00

, నా సక్సెస్ స్టోరీస్ వ్రాస్తాను. అంటే నేనేదో జీవితంలో గొప్పగా విజయవంతం అయ్యానని కాదు గానీ నా పెళ్ళయ్యేదాకా ఎందులోనయినా విజయం కోసం కాస్తంత కిందా మీదా పడుతుండేవాడిని. వివాహా విద్యా నాశాయా అన్నట్లుగా పెళ్ళయ్యాక నేను విద్యలోనూ, విజయంలోనూ బొక్కబోర్లాపడ్డాను. అలా అలా నా పెళ్ళికి ముందూ, పెళ్ళికి తరువాతా విజయం కోసం ఆ ఆరాటాలూ, పోరాటలూ, అందులో నేను నేర్చుకున్న పాఠాలూ, గుణపాఠాలూ కొన్ని మీకు వ్రాస్తాను. ఇలా ఎంత కాలం? కొంత కాలం. కొంత అంటే...? ఏమో.

మీ విజయగాధలూ, అపజయగాధలూ కూడా మా అందరితో కనీసం ఈ బ్లాగులో కామెంట్ల రూపేణా అయినా మీరూ పంచుకుందురూ.

ఇరానియన్ నటి Golshifteh Farahani ని సమర్ధిద్దాం రండి

2012-01-20T20:18:00.001-06:00

http://news.blogs.cnn.com/2012/01/20/nude-iranian-movie-star-ignites-firestorm/?hpt=hp_c2

అతని కొడుక్కి నా పేరు పెట్టుకున్నాడు!

2012-01-20T15:00:00.000-06:00

నా జీవితంలోని తృతీయ కృష్ణుడు ఎవరో నాకే తెలియదు. అంటే ఎవరో సరిగ్గా నాకు గుర్తులేదు. బహుశా నా ఇంకో బాల్య స్నేహితుడు అయివుండొచ్చు అనుకుంటున్నా. మా ఊరి వాడే అతను. మా ఇంటికి దగ్గర్లోనే గది కిరాయికి తీసుకొని వుండేవాడు. తినడానికి తన గదికి వెళ్ళినా కూడా మిగతా సమయమంతా మా ఇంట్లోనే గడిపేవాడు. రాత్రి కూడా మా ఇంట్లోనే పడుకునేవాడు. అలా ఒకే పక్కలో కొన్ని రోజులుగా పడుకుంటూ వుండటంతో సరదాగా ఆటలు మొదలెట్టాం కానీ అతనికి అంత ఆసక్తి వుండేది కాదు. నాకూ అతనంటే ఆ విషయంలో అంత ఇష్టంగా అనిపించేది కాదు. అందువల్ల ఒక రెండు, మూడు రోజులు మేము పెద్దగా ఏమీ చేసుకోలేదు కానీ పైపైన ఆనందించాం. ఆ తరువాత ఆపేసాం.

అతను ఇప్పటికీ నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్సులో ఒకడు కాబట్టి తరువాత తరచుగానూ, ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు అప్పుడప్పుడూనూ కలుస్తూవుండేవాడిని. అయితే మేము అమ్మాయిల కబుర్లు తప్ప ఈ విషయాలు ముచ్చట్లాడుకునేవారం కాదు.

మా స్నేహం ఎంత గొప్పదంటే... అతని చిన్న కొడుక్కి నా పేరు పెట్టుకున్నాడు! మొదట ఆ విషయం నేను ఇండియాలో వున్నప్పుడు తను చెబితే నేను అసలే నమ్మలేదు. తీసుకువెళ్ళి తన స్కూటర్ మీద వ్రాయించిన తన కుమారులిద్దరి పేర్లూ చూపించాడు. ఆ తరువాత అతని ఇంటికి వెళ్ళి ఆ శరత్తుని చూసాననుకోండీ. అతని కొడుకు కూడా నా అంత గొప్ప వాడు కావాలని ఆశిస్తుంటాడు!? నేనిలాంటి వ్రాతలు వ్రాసేటంత గొప్పవాడినయానని తెలిస్తే తన కొడుకు పేరు పీకి పడేస్తాడేమో తెలియదు. హి హీ. ఈ పేరా వ్రాసినందువల్ల మాకు తెలిసినవారు ఎవరయినా ఆ స్నేహితుడిని గుర్తించవచ్చునేమో కానీ మేము చేసుకున్నది పెద్దగా ఏమీ లేదు కాబట్టి లైట్ తీసుకొని వ్రాసేసాను.

ఈ వారం అంతా మగాళ్ళ మీదే పడ్డాను కాబట్టి వచ్చే వారం మళ్ళీ ఆడాళ్ళ మీద పడతాలెండి. అనగా మళ్ళీ అమ్మాయిల కబుర్లు చెప్పేసుకుందాం. నాకూ మిగతా ఎన్నో విషయాలు వ్రాయాలని వుంటుంది కానీ ఇవి వ్రాసేవారు ఇంకెవరూ ఇంతవరకు తెలుగు బ్లాగుల్లో లేకపోవడం వల్ల ఆ శూన్యత భర్తీ చెయ్యడం కోసం కనీసం నేనయినా వ్రాయాలని వ్రాస్తున్నాను. అయినా మిగతా విషయాలు వ్రాయడానికి ఎంతో మంది చక్కని బ్లాగర్లు వున్నారు కదా. మళ్లీ నేను కూడా ఎందుకు లెద్దురూ - నా ఇమేజ్ ఖరాబు అవుద్ది కాదూ :))

ప్రధమ పురుషుడు

2012-01-20T12:48:00.000-06:00

అప్పుడు భువనగిరిలో వుంటుండేవాడిని కానీ సెలవుల్లో మా ఊరికి వచ్చి మా అమ్మమ్మా, తాతయ్యలతో గడుపుతూ వుండేవాడిని. 7వ తరగతి వరకూ మా ఊరిలోనే చదవడం వల్ల నాకు బాల్య స్నేహితులు అక్కడ బాగానే వుండేవారు. అందులో ఒక దళిత కుర్రాడు నాకు బాగా స్నేహితుడు. వారి కుటుంబం నన్ను కుటుంబ సభ్యుడిగా ఆత్మీయంగా చూసుకునేవారు. ఆ స్నేహితునితో కలిసి చేపలు పట్టడానికి వెళుతూ బావుల వెంట తిరిగేవాడిని. అలా అలా అమ్మాయిల ముచ్చట్లు పెట్టుకుంటూ సన్నిహితం అయ్యాం. మగ ఆటలు నాకు నేర్పింది అతగాడే.

అలా నేను సెలవుల్లో ఆ ఊరికి వచ్చినప్పుడల్లా చేలల్లో తిరుగుతూ ఆనందిస్తుండేవారం. సెలవులే కనుక కొన్ని సార్లు మా ఇంటి వెనుకే వున్న హైస్కూలు బ్యుల్డింగులో కూడా గడుపుతూ వుండేవారం. పదవ తరగతికి వచ్చేటప్పటికి మా నాన్నకి సూర్యాపేటకు బదిలీ అవడంతో నేనూ సూర్యాపేటకి వచ్చాను. మా ఊరు అక్కడికి కాస్త దగ్గరే కనుక తరచుగా మా ఇంటికి వస్తుండేవాడు. అతను దళితుడు కాబట్టి మా అమ్మ అతడిని ఇంట్లోకి రానిచ్చేది కాదు. అందువల్ల అర్ధరాత్రి మా ఇంటికి వచ్చి నాతో గడిపి మళ్ళీ పెందరాళే వెళ్ళిపోయేవాడు. నేను ముందు గదిలో పడుకునేవాడిని కాబట్టి ఇతను వచ్చి వెళ్ళిన విషయం ఇంట్లో వారికి తెలిసేది కాదు. వీలున్నప్పుడు మా ఇంట్లోనూ, వీలు లేనప్పుడు చెట్లల్లోకో, పొదల్లోకో వెళ్ళేవారం.

అలా మా బంధం ఎన్నో ఏళ్ళు నడిచింది. క్రమక్రమంగా అతని మనస్థత్వం మారిపోయి నన్ను చికాకు పెట్టేవాడు. దాంతో నెమ్మదిగా అతనికి దూరం అయ్యాను. ఎప్పుడో పదిహేడేళ్ళ క్రితం ఒకసారి కనపడ్డాడు. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాడో, ఏం చేస్తున్నాడో తెలియదు.

ద్వితీయ పురుషుడు

2012-01-20T09:29:00.001-06:00

మా పొరుగూరి వాడతను. ఫ్రెండే కానీ మరీ క్లోజ్ ఫ్రెండేమీ కాదు. నేను సూర్యాపేటలో వుంటున్నప్పుడు నాతో పాటు చదువుకుంటూ మూడు, నాలుగు నెలలు మా ఇంట్లోనే వున్నాడు. ఒకరోజు కలిసి మా ఊరికి వెళ్ళాము. మా అమ్మమ్మ, తాతయ్య తప్ప వేరే ఎవరూ ఆ ఇంట్లో లేరు. మేమిద్దరమూ ఒకే మంచం మీద పడుకున్నాం. అప్పుడు అతను నన్ను వశపరుచుకున్నాడు.

మరునాడు లేచాక నడుచుకుంటూ దగ్గర్లో వున్న మరో ఊరికి బయలుదేరాము. అక్కడ మా బంధువులు వుంటారు. నొప్పితో సరిగ్గా నడవలేకపోయాను. అదే విషయం అతనికి సిగ్గుపడుతూ చెప్పాను. అతను సరదాగా నవ్వాడు. ఆ రోజు రాత్రి చుట్టాల ఇంట్లో కూడా అతనితో మళ్ళీ నా పనయ్యింది.

సూర్యాపేటకు తిరిగివచ్చాక వీలున్నప్పుడల్లా మేము గడిపేవారం. వార్షిక పరీక్షలు అయిపోయాక అతను వారి ఊరు వెళ్ళిపోయాడు. తరువాత కొన్ని సార్లు కనపడ్డాడు కానీ ఆ ప్రస్థావన మా మధ్య రాలేదు. అతను కానీ, అతని మనస్థత్వం కానీ నాకు నచ్చేవి కాదు కాబట్టి అతగాడిని ఆ తరువాత అంతగా పట్టించుకోలేదు. తనని చూసి చాలా ఏళ్ళవుతుంది. అతను ఎక్కడున్నాడో, ఏం చేస్తున్నాడో కూడా తెలియదు.

ఇతను నా జీవితంలో రెండవవాడనుకుంటాను.

మా 'పని' కుర్రాడు

2012-01-19T15:43:00.000-06:00

మా సూర్యాపేట ఇంట్లో మేము ఆ ఇల్లు కట్టిన తొలిరోజుల్లో గిరి అనే కుర్రాడు పనిచేస్తుండేవాడు. మా ఇంట్లోనే వుండేవాడు. నెమ్మదిగా మామధ్య ఆ రకమయిన బంధం మొదలయ్యింది. అప్పట్లో నేను ఇంటర్ చదువుతుండేవాడిని. అప్పుడప్పుడు ఇంట్లోనూ, కుదరనప్పుడు అతడిని అలా అలా బయటకి తీసుకువెళ్ళేవాడిని. ఆ రోజుల్లో మా ఇంటి చుట్టు పక్కల ఎక్కువగా ఇండ్లు వుండేవి కావు. చెట్లూ, పొదలూ ఎక్కువగా వుండేవి. మా ఇంటికి కొంత దూరంలొ గుబురుగా వున్న చెట్లు, పొదల మధ్య నేల చదునుగా వుండేది. ఎంతో మంది ప్రేమికుల యుద్ధాల మధ్య అక్కడి గడ్డి నలిగిపోయి ఆ వేడి తాపాలకు అది నాశనం అయివుంటుంది. ఆ ప్రాంతం చూస్తేనే అర్ధం అవుతుంది - అక్కడ ఎన్నో రసి'కతలు' జరిగేవుంటాయని.

ఆ మన్మధ రాజ్యానికి నేను కొంతమంది స్నేహితులను అయితే తీసుకువెళ్ళాను కానీ అమ్మాయిలను ఎప్పుడూ తీసుకువెళ్ళలేదు. అమ్మాయిలను అలాంటి ప్రదేశానికి తీసుకువెళితే కొన్ని రిస్కులు వుంటాయి. మేము వెళ్ళేది చూసి ఎవరయినా అనుసరించి వాళ్ళూ వాటా కావాలనవచ్చు. లేదా పోలీసులు గమనించవచ్చు. అబ్బాయిలయితే ఎవరికీ అనుమానం రాదు. నంబర్ టూకి వెళుతున్నారేమోలే అని అందరూ అనుకుంటారు.

అతని విషయంలో నేను ఎప్పుడూ టాప్ లోనే వుండేవాడిని. పని అబ్బాయి క్రింద పని చెయ్యడం అంటే పరువు తక్కువ కాదో! అలా మా ఇంట్లో పనిచేసిన ఒకేఒక్క అబ్బాయి నేను కలిసి ఆనందంగా గడిపాము. అయితే అతగాడు ముదిరిపోయి నా ఒక గర్ల్ ఫ్రెండుకే లైన్ వెయ్యడం మొదలెట్టాడు! అతగాడు అడ్వాన్స్ అవుతున్నాడని ఆ అమ్మాయి నాతో మొరపెట్టుకుంది. అతనితో సహకరించమని చెప్పా గానీ ఆ అమ్మాయి అతనితో ఇష్టపడలేదు. అందువల్ల ఇక ఆ అబ్బాయిని తగ్గమని హెచ్చరించక తప్పలేదు.

ఓ రెండేళ్ళు మా ఇంట్లో వున్నాక పని మానేసి వారి ఊరికి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ తరువాత ఎన్నో ఏళ్ళ తరువాత ఒకసారి సూర్యాపేట బస్సుస్టాండులో కనపడ్డాడు. నాకంటే ముందే అతను నన్ను చూసినా కూడా చూడనట్లే వుండిపోవడంతో నేను కూడా అతన్ని గుర్తుపట్టనట్లే ముందుకు సాగిపోయాను. తన పక్క నున్న స్నేహితునితో నవ్వుకుంటూ నా గురించి ఏదో చెబుతున్న వైనం నా కనుచివర్ల నుండి గమనించాను.

మా ఊరి గే ముచ్చట

2012-01-19T13:44:00.001-06:00

నేను భువనగిరిలో చదువుతూ సెలవుల్లో సూర్యాపేటకు దగ్గర్లో వున్న మా ఊరికి వస్తుండేవాడిని. అక్కడ మా అమ్మమ్మ, తాతయ్యలు వుంటూండేవారు. నేను 7 వ తరగతి వరకు మా ఊరిలోనే చదివాను కాబట్టి నాకు అక్కడ బాల్య స్నేహితులు బాగానే వుండేవారు. ఓరోజు మా ఇంటికి దగ్గర్లోని ఓ స్నేహితునితో మాట్లాడుతూ, మాట్లాడుతూ నా గదిలోకి తీసుకువెళ్ళి దగ్గరయ్యాను. అతనికి ఈ వ్యవహారాలు చాలా కొత్త. బెరుకు మరియు ఆసక్తితో నాకు సహకరించాడు కానీ తొందర్లోనే నీరు కారిపోయాడు...

...దాంతో మా పని ముందుకు జరుగలేదు. అలా ఆ రోజుకి విడిపోయాం. మళ్ళీ ఎప్పుడూ అతనితో అలాంటి ముచ్చట్లు కానీ, వ్యవహారాలు కానీ పెట్టుకోలేదు. అతని మీద నాకు అలాంటి ఆసక్తి లేకపోవడం అందుకు కారణం. నేను ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు అప్పుడప్పుడు అతడినీ కలుస్తుంటాను. నామీద మంచి అభిమానం అతనికి. చక్కగా మాటలాడుకుంటాం కానీ ఇలాంటి ముచ్చట్లుగానీ, అమ్మాయిల ముచ్చట్లు కానీ పెట్టుకోము.

నేను ఆగాను కానీ అతను అగలేదు

2012-01-19T10:44:00.001-06:00

సూర్యాపేటలో మా ఇల్లు బస్సు స్టాండుకి కాస్త దగ్గర్లో వుండేది. అందువల్ల మాకు కొంత చుట్టాల తాకిడి వుండేది. ఓ రోజు మరీ దగ్గరా, మరీ దూరమూ కానీ బంధువు ఒకరు మా ఇంట్లో బస చేసారు. మేమిద్దరమూ ఒక మంచం మీద పడుకున్నాం. అర్ధరాత్రి నిద్రలో అతనిని ఆడదిగా భావించి మీద చేతులు వేసి తడిమివేయసాగాను. కాస్సేపటికే తెలివి వచ్చి మూసుకుపడుకున్నాను. కానీ అతను మాత్రం ఆగలేదు. నన్ను ఆక్రమించేశాడు. అప్పటిదాకా తనూ నాలాంటివాడని తెలియదు. ఇహ ఏం చేస్తాను - వళ్ళు అప్పగించేసాను. కెలకబోయి కెలికించుకోబడ్డాను!

అలా అని నా పక్కన ఎవరు పడుకున్నా కూడా అలా తగులుకుంటా అనుకోకండి. ఎన్నో సార్లు, ఎంతో మంది పక్కన పడుకొని వుండవచ్చు కానీ నిద్రలో ఆదమరిచి వ్యవహరించిన సంఘటణలు కొన్ని మాత్రమే. అవే మీకు తెలియజేస్తున్నాను.

తెల్లవారాక నిద్రలేచాక ఇద్దరమూ ఏమీ జరగనట్టే వ్యవహరించాము. ఆ ప్రస్థావన మా మధ్య ఎన్నడూ రాలేదు. కట్ చేస్తే కొన్నేళ్ళయ్యాక వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళి వాళ్ళింట్లో కొద్దిరోజులు వుండాల్సివచ్చింది. భార్యాభర్తలూ, వారి పిల్లలూ వారి పడగ్గదిలోనూ నేను లివింగ్ రూములోనూ పడుకునేవారం. అయితే ఒకరోజు అతని బావ రావడంతో మగవాళ్లం అందరం కలిసి పడగ్గదిలో ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ పడుకున్నాం.

అతనూ నా పక్కనే పడుకున్నాడు. దుప్పటి ముసుగులో మళ్ళీ నన్ను ఆక్రమించేసాడు. అప్పుడేదో అనుకోకుండా మా మధ్య అది జరిగింది అనుకున్నా కానీ నామీద ఇంకా అతనికి మనస్సుందని అర్ధం చేసుకోలేకపోయాను. ఆ పక్కనే పడుకున్న ఆ బావకి మా భాగోతం ఎక్కడ అర్ధమవుతుందో అని బిక్కచచ్చిపోయి అంతసేపూ చచ్చినట్టు పడున్నాను. వా! మధ్యలో నొప్పెట్టి అరవబోతే నా నొరు నొక్కేసేడు. అతనితో అదే చివరిసారి. ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు చుట్టం చూపుగా అతన్నీ కొన్నిసార్లు కలిసాను కానీ ఈ ప్రస్థావనలేమీ మా మధ్య వచ్చేవి కావు. మళ్ళీ ఎప్పుడయినా అతని పక్కనే పడుకునే సందర్భం వస్తే మాత్రం మళ్ళీ నన్ను వదలకపోవచ్చు.

అతనితో అంతటితో ఆగేసా

2012-01-18T15:51:00.000-06:00

కోదాడులో డిగ్రీ మొదటి ఏడాది చదువుతున్న రోజులవి. ఇంకో ఇద్దరు రూమ్మేట్లతో నివాసం వుంటుండేవాడిని. నేను బైసెక్సువల్ అని వారికి తెలియదు. రోజూ పడుకున్నట్లే ఆ రోజు రాత్రి కూడా ఒక రూమ్మేట్ పక్కన పడుకున్నా కానీ గాఢనిద్రలో వేడెక్కిపోయి నాకు తెలియకుండానే పక్కన వున్న అతడిని కౌగిలించుకొని కెలకడం మొదలెట్టాను. ఎందుకో మెలకువ వచ్చి చూస్తే అతగాడిని ఆడదానిగా భావిస్తూ తడిమేస్తున్నాను. నా నాలుక కొరుక్కొని చప్పున చెయ్యి వెనక్కి లాక్కుని దూరం జరిగి పడుకున్నాను.

అతను నాకు మంచి స్నేహితుడే అయినప్పటికీ అతని మీద అలాంటి ఆకాంక్ష లేదు. అతను ఆ రకంగా నాకు నచ్చేవాడు కాదు. అందుకే పొరపాటుగా అతని మీద చెయ్యివేసినా స్పృహలోకి రాగానే తగ్గాను. మరి నేను ఇలా కెలికిన విషయం అతనికి అర్ధమయ్యిందో లేదో నాకు తెలియదు కానీ ఆ క్షణాల్లో మాత్రం కదలకుండా వుండిపోయాడు. మరునాడు లేచాక మామూలుగానే వున్నాడు. మా మధ్య ఎప్పుడూ ఈ ప్రస్థావన రాలేదు.

మా పెళ్ళయిన కొత్తలో...

2012-01-18T12:00:00.000-06:00

అర్ధరాత్రి ఆమెని దగ్గరకుతీసుకొని తీసుకొని తడుముతూ ముఖం మీద ముద్దు ఇవ్వాలనుకుంటే మీసాలు తగిలాయి! ఇదేంటబ్బా నా భార్యకు మీసాలు ఎప్పుడు మొలిచాయి అని అనుమానం వచ్చి దిగ్గున కళ్ళు తెరచి చూస్తే నా కౌగిలిలో వుంది నా స్నేహితుడు! అతను మా రూమ్మేటు కూడానూ. అప్పుడు అసలు విషయం అర్ధం అయ్యింది.

నా PG మధ్యలోనే పెళ్ళిచేసుకోవాల్సి వచ్చింది. భార్యని పుట్టింట వదిలేసి నేను నా చదువు కోసమని పూణే వెళ్ళాను. పెళ్ళయిన కొత్త కాబట్టి గాఢ నిద్రలో నా పక్కనే వున్న రూమ్మేటును నా భార్య అనుకొని దగ్గరికి తీసుకొని తడిమి ముద్దులు పెట్టబోయాను. తనకు మీసాలు వున్నాయి కాబట్టి బ్రతికిపోయాడు. లేకుంటేనా ఎక్కడికెక్కడికి వెళ్ళిపోయేవాడినో :))

ఆ తరువాత నా స్నేహితులకు ఆ సంఘటణ చెబుతుంటే ఆ రూమ్మేటు "నన్ను నువ్వు తడుముతుంటే మెలకువ వచ్చింది, సరే, ఎంతవరకు నువ్వు వెళతావో చూద్దామని ఆగాను" అని తెలియపరిచాడు. అప్పటిదాకా ఆ విషయం తనకు తెలియదేమో అనుకున్నా.

ఆ అమ్మాయితో చిరుతిళ్ళు

2012-01-13T11:10:00.000-06:00

అప్పట్లో అప్పుడప్పుడు మా బంధువుల ఊరికివెళ్ళి కొద్దిరోజులు గడుతుండేవాడిని. ఆ ఇంటాయన చెల్లెలు కూడా ఆ ఇంట్లోనే వుంటుండేది. నాకు వరుస అవుతుంది కానీ నాకంటే పెద్ద వయస్సు. మామూలుగా స్నేహపూరితంగా వుంటుండేది. ఆమె ఎలాంటిదో నాకు తెలియదు. నాకేమో ఆమె మీద బాగా మనస్సు పడింది కానీ ముందడుగు వెయ్యడానికి ధైర్యం చాలలేదు. ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాక పిసుక్కుచచ్చాను. ఇహ లాభం లేదు దొంగతిళ్ళు తినక తప్పదని నిశ్చయించాను.

అది వేసవి కాలం కాబట్టి అందరం వసారాలో పక్కలు వేసుకొని పక్కపక్కనే పడుకునేవారం. అప్పుడప్పుడు ఆమె పక్కనే పడుకునేవాడిని కానీ తాకే ధైర్యం లేకపోయేది. ఒకరోజు మాత్రం పక్కనే పడుకొని నెమ్మదిగా, నిశ్శబ్దంగా చిరుతిళ్ళు ఆమె దగ్గరి నుండి దొంగిలించాను. కాస్సేపటికి ఆమె నుసిలింది. ఆమె మామూలుగా నుసిలిందో లేక నా చేష్టలకి ఏమయినా మెలకువ వచ్చిందో తెలియదు. నేను తినడం ఆపివేసాను. లేచి తిడుతుందేమో లేకపోతే కనీసం లేచి నావైపు కోపంగా చూస్తుందేమో అని ఊపిరిబిగపట్టాను. హేమీ జరగలా కానీ అంతకంటే అడ్వాన్స్ కావడానికి నాకు ధైర్యం చాలలేదు. బహుశా ఆమె అప్పుడు నా వైపు కోపంగా కూడా చూసి వుండకపోవడం, మౌనంగా వుండడం ఆమె నుండి అర్ధాంగీకారం అయివుండవచ్చునేమో కానీ నిశ్చయంగా తెలియదు. లేక నిద్రలో సహజంగా కదిలిందేమో. నేను మరీ ముందుకు వెళితే నా చెంప ఛెళ్ళుమనిపించవచ్చు లేదా పక్కనున్న పెద్దవాళ్లకి చెప్పవచ్చు. ఎందుకయినా మంచిదని ధైర్యం చాలక రిస్క్ తీసుకోలేక తోకముడిచేసి బజ్జున్నాను. తెల్లారి లేచాక నన్ను కడిగేస్తుందేమో అని బిక్కచచ్చిపోయాను కానీ ఏమీ జరగనట్టే ప్రవర్తించింది. మరి నా దొంగతనం ఆమెకు తెలుసో లేదో నాకర్ధం కాలేదు. ఎందుకయినా మంచిదని, ఎవరికయినా చెబుతుందేమో అని మళ్ళీ ఎప్పుడూ కూడా ఆమె మీద అలాంటి ధైర్యం చెయ్యలేదు.

కట్ చేస్తే ఆ తరువాత కొన్నేళ్ళకి అనగా ఆమె పెళ్ళయ్యాక, పిల్లలు పుట్టాక ఓ దృశ్యం నాకంట పడింది. తన పిల్లాడిని ఎత్తుకొని మరికొంతమందితో కలిసి చుట్టం చూపుగా మా ఇంటికి వచ్చింది. అప్పుడు ఆమె భర్త రాలేదు కానీ ఆమెకు తోడుగా ఆమె మరిది వచ్చాడు. అతను నాకు ఫ్రెండే కానీ క్లోజ్ ఫ్రెండ్ కాదు. నేను నా గదిలోనుండి బయటకి వస్తుండగా అనుకోకుండా ఓ దృశ్యం కంటపడింది! వసారాలో ఆమె కొడుకు బుగ్గగిల్లుతున్నట్లుగా దగ్గరికి వచ్చి ఆ మరిది ఆమెను ఎక్కడో గిల్లడం నాకు కనిపించింది. ఆమె వెనక వున్నవారికి అతగాడు బాబు బుగ్గలు గిల్లుతున్నట్లే అనిపిస్తుంది కానీ నేను ఇటువైపు నుండి అనుకోకుండా బయటకి రావడంతో అతని చేష్ఠ నాకు దొరికిపోయింది. అయితే అతని వెనుక నేను వుండటంతో అతను నా రాక గమనించలేదు. ఆమె నా ఎదురుగా వుండటంతో నన్ను చూసి చప్పున ఆ చెయ్యి తప్పించబోయింది కానీ అప్పటికే ఆలస్యం అయిపోయింది. అసలు విషయం నాకు తెలిసిపోయింది. అయితే అది నేను చూసినా చూడనట్లే నటించాను. ఆమె మళ్లీ చాలాసార్లు కలిసినా కూడా ఆ విషయాన్ని ఎడ్వంటేజిగా తీసుకోవడం కానీ, మరేరకమయిన చొరవ తీసుకోవడం కానీ నేను చెయ్యలేదు. ఎందుకంటే మా మధ్య మంచి స్నేహం వుంది. ఇలా ఎడ్వాన్స్ అయితే వున్న స్నేహం ఊడుతుందేమోనని బెరుకు. అయితే ఆమె చెల్లెలితో మాత్రం అంతా నడిపించాను. అది మరో సారి.

MY DRESS IS NOT A YES

2012-01-13T10:20:00.001-06:00

స్లో'గన్' భావం అర్ధమయ్యిందనుకుంటాను.

నాకు లైన్ వేసిన కొజ్జాలు

2012-01-12T16:34:00.000-06:00

మీలో కొంతమందికి విపరీతమయిన హోమోఫోబియా వుండి స్వలింగ సంపర్కులంటేనే చాలా గగుర్పాటు కలుగుతుండొచ్చు. నాకు కొజ్జాలంటే చాలు అలాంటి కంపరం పుడుతుంది. ఏంటో వాళ్ళ మాటలు, చేష్టలూ, వేషధారణా అసహ్యం పుట్టిస్తాయి. అయితే అనుకోకుండా కొన్నేళ్ళ పాటు వారి పక్కనే నివసించాల్సివచ్చింది. సూర్యాపేటలోని మా ఇంటి ఒక పోర్షన్ ఒక ఉపాధ్యాయునికి కిరాయికి ఇచ్చింది మా అమ్మ. అతను అలాంటి వాడని ముందు తెలియదు. అతను డ్యాన్స్ మాస్టారు కూడా కావడంతో కాస్త తేడా వుంది అనుకున్నాం కానీ కొజ్జా అని అప్పుడు తెలియదు. ఆ తరువాత అతనింటికి వచ్చే చాలా మంది మగవారూ, ఇతర కొజ్జాలనూ గమనించాక పరిస్థితి అర్ధమయ్యింది. అయితే ఆ మాస్టారు మా అందరితో ఆప్యాయంగా మాట్లాడుతుండేసరికి ఇంట్లోంచి పంపించలేకపోయాము. ఏదయినా సమస్య వస్తే చూద్దాములే అని సర్దుకున్నాం. అతనితో పాటు అదేరకానికి చెందిన వారు ఇంకా ఇద్దరు ముగ్గురు కూడా తనతో పాటే నివసిస్తుండేవారు.

ఆ ఇంట్లో వుండేవారూ, తరచుగా వచ్చేవారూ పక్కనే పడుచు పిల్లాడిని నేనుంటే ఇహ వదులుతారా! ఒకరి తరువాత ఒకరు నాకు ముద్దుముద్దుగా ముచ్చట్లు చెబుతూ నన్ను తాకుతూ, రుద్దుతూ లైన్ వేసేవారు. నేను సున్నితంగా వారి చేతులు తోసి తిరస్కరిస్తూ వుండేవాడిని. అలా ఒకటి రెండు సార్లు ప్రయత్నించి ఇహ నేను పడకపోవడంతో నా జోలికి ఆ రకంగా వచ్చేవారు కాదు. ఇంటి ఓనర్ కొడుకుని కాబట్టి ఎందుకయినా మంచిదని నన్ను మరీ ఎక్కువగా ప్రయత్నించేవారు కాదు. వాళ్లు ఇతర మగవారికి ఎంత మందికి అలా లైన్లు వేసేవారో కానీ వాళ్లింటికి చాలామంది మగవారు వచ్చేవారు. కొందరు రాగానే ఆ ఇంటి తలుపులు మూసుకునేవి. ఏమయినప్పటికీ వారి వ్యవహారాలు గుట్టుచప్పుడు కాకుండా నడిచేవి. అలా వాళ్ళు మా ఇంట్లో దాదాపు ఆరేళ్ళు కిరాయికి వున్నా మాకు ఏ సమస్యా తెచ్చిపెట్టలేదు. మా అందరితో ఆత్మీయంగా మాట్లాడుతూ పరస్పర సహకారంతో మెలిగేవారు.

ఇంకా అలాంటి వారు చెదురుముదురుగా నా పై ప్రయత్నించినట్టున్నారు కానీ నాకు అవి పెద్దగా గుర్తుకులేవు. అందరితోనూ సున్నితంగా విడిపించుకునేవాడిని. ఒకటి మాత్రం గుర్తుకు వుంది. ఒకసారి గోవాకి మా ఫ్రెండుతో కలిసి వెళ్ళాను. అక్కడ అక్కడి ప్రాంతీయుడు ఒకరు చవకయిన వసతి చూపిస్తానని ఒక ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. అతని ధోరణి చూసి అనుమానం వచ్చింది కానీ మా అవసరం కాబట్టి పోనీలే అని అతని వెంట వెళ్ళాం. అక్కడికి వెళ్ళాక మేము విశ్రాంతి తీసుకుంటుంటే వచ్చి పక్కనే కూర్చొని కబుర్లు చెబుతూ చేతులు ఎక్కడెక్కడికో పోనివ్వసాగాడు. అతడిని సున్నితంగా తిరస్కరించి వెళ్లమని చెప్పాం.

అలాంటి వారూ మనుష్యులే కాబట్టి వారిని అర్ధం చేసుకోలేకపోయినా కూడా కనీసం అసహ్యించుకోకూడదేమో. అందరిపాటు కలిసివుండే కొజ్జాలంటే ఏమో కానీ పబ్లిక్ ప్లేసులల్లో పాటలు పాడుతూ జనాల్ని వేధించే కొజ్జాలంటే మాత్రం జగుప్స కలగక మానదు.

మా ఒకప్పటి పక్కింటమ్మాయి సరసమయిన సమస్య

2012-01-12T14:43:00.000-06:00

మేము సూర్యాపేటలో వుంటున్నప్పుడు మా ఇంటిపక్క ఒక హోటల్ వుండేది. వాళ్ళ ఇల్లు, హోటల్ ఒక దగ్గరే. వాళ్ళకు ఇద్దరు అమ్మాయిలు. చెల్లెలు యుక్తవయస్సులో వుండేది. పెద్దగా చదువుకోలేదు. తమ హోటల్లోనే పని చేస్తుండేది. ఏదో మాటవరుసకు నన్ను అన్నయ్య అని పిలుస్తుండేది. నాతో స్నేహంగా వుంటూ బోలెడన్ని కబుర్లు చెప్పేది. అన్నయ్య అని పిలుస్తోంది కాబట్టి అలాంటి అడుగెయ్యలేకపోయాను. తన యొక్క చిత్రమయిన సమస్యలు నాకు చెప్పి పరిస్కరించమని కోరేది. ఆ సమస్యలేంటో తరువాయి పేరాల్లో చెబుతాను.

వేసవికాలంలో ఒకరోజు ఇంటిబయట తన బావ (అక్క మొగుడు) తో కలిసి ఒకే మంచంలో పడుకుంది. అది ఆ ఇంటివాళ్ళు ఎందుకో లైట్ తీస్కున్నట్లున్నారు కానీ అది పద్ధతేనా అని అది చూసిన మా అమ్మ వారి యొక్క తల్లికి ఫిర్యాదు చేసింది. ఆ తరువాత ఆ అమ్మాయి దగ్గర్లో వున్న పెట్రోల్ బంకులో వున్న అబ్బాయికి అలవాటు అయ్యింది. వాళ్ళు ఇద్దరూ అప్పుడప్పుడు మా ఇంట్లోనే గడుపుతుండేవారు. అందులో నా పాత్ర ఏమీ లేదు లెండి. మా ఇంట్లో ఇద్దరు మాస్టార్లు కిరాయికి వుండేవారు. వారికి ఆ అబ్బాయి బాగా స్నేహితుడు. ఆ మాస్టార్లని బ్రతిమలాడి అలా మా ఇంట్లో ఆమెతో అప్పుడప్పుడు గడిపేసేవాడు. మేమంతా ఇంటి బయట నిలుచొని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఎవరూ ఆ పోర్షనులోకి వెళ్లకుండా కాపలా కాసేవారం :)

మా పక్కింటి హోటల్లోనే పని చేసే ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు కూడా పక్కింట్లోనే నివాసం వుండేవారు. వాళ్లకి ఆమె వ్యవహారాలు అన్నీ తెలిసిపోవడంతో తమ యజమాని కూతురు మీద తెగ కోరిక కలిగింది. ఆ అమ్మాయి నిద్రిస్తున్నప్పుడు ఆమెకు తెలిసో తెలవకుండానో చిరుతిళ్ళు అయితే తినేస్తుండేవారు. ఆమె కొన్ని సార్లు మెలకువ వచ్చినప్పుడు తోసేస్తుండేది. ఆ పని కుర్రాళ్ళు విడివిడిగా ఆమెతో తమ కోరిక వ్యక్తపరుస్తుండేవారు. వాళ్ళతో ఆమెకు ఇష్టం వుండేది కాదు. పని కుర్రాళ్లతో గడపడం ఏంటి అని ఆమె వుద్దేశ్యం అనుకుంటా. ఆమె అభ్యంతరం ఏంటో నాకు సరిగ్గా గుర్తుకులేదు. వాళ్ళెమో వద్దంటే వినేవారు కాదు. బాగా బ్రతిమలాడుతుండేవారు. అలా ఆ ఆపదలో వున్న ఆ అమ్మాయికి అన్నయ్యనైన నేను గుర్తుకువచ్చాను. హే శరతన్నా అంటూ సరదాగా తన సమస్య నాకు చెప్పి ఆ కుర్రాళ్ళని నిభాయించే బాధ్యత నాకు పెట్టింది. ఆ కుర్రాళ్ళు నాతో స్నేహంగా వుంటారు. నా మీద వారికి గౌరవం వుంది. సరే అని ఆమెకి చెప్పి వారికి ఉద్బోధ చేసాను. ఇలాంటి పనులు ఇష్టం వుంటెనే చెయ్యాలని, ఆమెకు అభ్యంతరం వున్నపుడు వద్దని చెప్పాను కానీ వినిపించుకోలా. పైగా నాకే నచ్చచెబుతూ నన్నే రాయబారం పంపారు.

హే భగవాన్, నాకెన్ని బాధ్యతలు అనుకుంటూ ఇలా వర్కవుట్ కాకపోతే అలా వర్కవుట్ అవుద్దేమని అటు కన్విన్స్ చెయ్యడానికి ప్రయత్నించాను. వీరిద్దరితో గడపడానికి ఆమె ససేమిరా ఒప్పుకోలేదు. ఇంకేముంది పీటముడి పడిపోయింది. ఇటు ఈమె, అటు వాళ్ళు కలిసి నన్ను మధ్యలో కొన్ని రోజులు నమిలేసారు. వాళ్ళెమో ఆమెని ఒప్పించమని, ఈమేమో వాళ్లని నిభాయించమని నన్ను కోరుతూవుండేవారు. నా బాధ్యతగా నేను ఇరు పక్షాలకి చెప్పినా ఎవరూ తగ్గలేదు. ఒరే, ఆమెకి ఇష్టం లేనప్పుడు వద్దర్రా అంటే వాళ్ళు వినేవాళ్ళు కాదు. పోనీ ఓసారన్నా పోతే పోనివ్వులే అంటే ఈమె వినేది కాదు. పైగా నీది కాకపోతే... అనే సామెత వేసేది కూడానూ. దాంతో నేను చేతులు ఎత్తేసాను. తరువాత ఆమె యొక్క ఫన్నీ ప్రాబ్లెం ఎలా పరిష్కారం అయ్యిందో నాకు గుర్తుకులేదు. ఆమె ఈ సమస్యని సీరియస్సుగా ఏమీ తీసుకోలేదు లెండి - సరదాగానే తీసుకుంది కనుక కంగారేం లేదు.

ఇవన్నీ చూసాక నాలో ఒక అనుమానం ప్రవేశించింది. అన్నయ్య అని ఊరకే నన్ను పిలుస్తుందేమో, నిజానికి నా మీద కూడా అలాంటి ఇష్టం వుందేమోనని. నన్ను అన్నా అని పిలవడమే కానీ నాకు ఆమె చెప్పే ముచ్చట్లన్నీ అవే వుండేవి. దాతో నేను తెగ కంఫ్యూజు అయిపోయాను. ఇహ లాభం లేదనుకొని ఒకసారి ఆమెను సినిమాకు తీసుకువెళ్ళి గుండె చిక్కపట్టుకొని నా మీద ఏమయినా ఇష్టం వుందా అని అడిగాను. లేదు, నీమీద అలాంటి వుద్దేశ్యం లేదు అంది. ఆ తరువాత కొన్ని నెలలకి ఆ అమ్మాయితో గడిపావా అని ఓ ఫ్రెండ్ అడిగాడు. మా ఇద్దరిదీ అన్నా చెల్లెళ్ళ అనుబంధం అని చెప్పాను. తొక్కేం కాదూ అని అతను తీసిపారేసేడు. కాదులేవోయ్, ఒకసారి నామీద నీకు ఇష్టం వుందా అని ఆమెను అడిగితే లేదు అంది కూడానూ అని అతడికి చెప్పాను. అదే నువ్వు చేసిన పొరపాటు, అమ్మాయిలని అలా అడక్కూడదు, అడిగితే లేదనే అంటారు, మెలమెల్లగా ప్రొసీడ్ అయి పోవాలంతే, ఏ దశలోనయినా ఇష్టం లేకపోతే తోసేస్తారంతే! సింపుల్ అని ఉద్భోధించాడు. నిజమే, పొరపాటు స్టెప్పు వేసాను. మళ్ళీ ఆ స్టెప్పు సవరించుకోవడం కుదరలేదు. ఆ తరువాత నేను పై చదువుల కోసం వేరే ఊరు వెళ్ళాను. ఆమె కూడా పెళ్ళి చేసుకొని వేరే ఊరు మారింది. ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడ వుందో తెలియదు కానీ తెలుసుకోవాలంటే పెద్ద కష్టం కాదు. కావాలంటే ఈ సారి ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు రైట్ స్టెప్పూ వెయ్యొచ్చు కానీ నాకు అంత తీరిక వుంటుందంటారా?

బాల: ఆమెతోనే నా మొదటి అనుభవం

2012-01-12T10:01:00.001-06:00

ఇదివరలో ఎంతో మందితో నేను కాఫీలూ, చిరుతిళ్ళు, హెవీ టిఫిన్లు లాగించివుండొచ్చు కానీ ఆమెతోనే అసలయిన పని జరిగింది. ఫుల్ మీల్స్ మాత్రం ఆ అమ్మాయితోనే తిన్నాను. ఆమె అప్పట్లో మా ఇంట్లో పని చేస్తుండేది. మా ఇంట్లోనే వుండేది. అలా మూడు, నాలుగు ఏళ్ళు వుంది. అయితే మా కలయిక మాత్రం చివరి మూడు, నాలుగు నెలల్లో జరిగింది. అప్పుడు నా వయస్సు 21, 22 వుంటుండవచ్చు. ఎంతో చక్కటి అమ్మాయి, చక్కటి వ్యక్తిత్వం, మంచి మనస్సు ఆమెది. సాధారణ అందమే అయినా కూడా మాంఛి వయస్సులో వుండేది కాబట్టి ఆకర్షణీయంగా అనిపించేది. నవ్వుతూ, ఆప్యాయంగా, గౌరవంగా మాట్లాడేది. అందరు చెప్పిన పనులూ శ్రద్ధగా చేసేది.

మొదటి మూడేళ్ళూ నన్ను సోదరభావంతో చూస్తోందనుకొని ఆమెను అలా పట్టించుకోలేదు. అయితే మా ఇంట్లో కిరాయికి వుండే ఓ అబ్బాయి ఆమెకు లైన్ వేసి పడేసి వాడుకుంటున్న విషయం నాకు తెలిసింది. అయినా సరే ఆ అమ్మాయితో నాకు అలాంటి అవగాహన లేదు కాబట్టి ఆమె విశేషాలు మాత్రం ఆ అబ్బాయితో కనుక్కొంటూ, అతగాడిని ప్రోత్సహిస్తూ వుండేవాడిని. అలా నడుస్తుండగా మా పక్కింట్లోనే వుండే మా పెద్దక్కయ్య వాళ్ళింట్లోకి ఓ పనిమనిషి వచ్చి చేరింది. ఆమె పేరే అచ్చి. ఓ ఏడాది క్రితం ఆమెకు పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు తెలియజేస్తూ టపా వేసాను - కొందరికయినా గుర్తుండే వుంటుంది :) ఆమె ఎర్రగా, అందంగా, మాంఛి వయస్సులో వుండేది. ఆమె నామీద మనసు పడి నాకు సిగ్నల్స్ ఇస్తుండటంతో ఆమెతో చనువుగా వుండనారంభించాను. దాంతో బాలకు ఈర్ష్య పుట్టింది. ఇంట్లో వున్నవారిని పట్టించుకోరు కానీ పొరుగింటివారికోసం అయితే ప్రాకులాడుతారు అంటూ విమర్శనాస్త్రాలు సంధించింది. దాంతో ఆమెకు నా మీద మనస్సుందని అర్ధమయ్యింది. నామీద నీకు ఇష్టం వుందా అని అడిగాను. అవును అంది చిరునవ్వుతో. అరెరే, ఆ విషయం తెలియక ఇన్నేళ్ళు వృధా చేసానే అనుకున్నాను.

ఇంకేం, ఇంట్లోని మనిషి. అందువల్ల చాలసార్లు మాకు ఏకాంతం దొరికేది. అప్పుడు మా నాన్న గారు వేరే పట్టణంలో పని చేస్తూ అక్కడే వుండేవారు. ఇంట్లో ఇక అమ్మ ఒక్కతే వుండేది కాబట్టి తను బజారుకో, వేరే ఊరికో వెళ్ళినప్పుడల్లా మేము సయ్యాట లాడుకునేవారం. అప్పుడప్పుడు ఇతర మిత్రులతో కలిసి సామూహికంగా కూడా ఆటలాడుకునేవారం. ఒక్కోసారి అచ్చితో, బాలతో సంయుక్తంగా గడిపేవాడిని. కొన్ని రాత్రులు అర్ధరాత్రి లేచి ఆమె నా గదిలోకి వచ్చేది. కొంతకాలం అయ్యాక మా అమ్మకు అనుమానం వచ్చింది. పక్కనే కింద చాప వేసుకొని పడుకొనే బాల కనిపించకపోవడంతో బాత్ రూముకి వెళ్ళిందేమో అని చాలాసేపు వేచి చూసి ఇంకా రాకపోయేసరికి నా మీద అనుమానం వచ్చింది. నా గదికి వచ్చి అడిగింది అమ్మ. నాకేం తెలియదని చెప్పాను. అమ్మ అటువెళ్ళగానే నా మంచం క్రింద దాచిన బాలను అటు పంపించాను కానీ అలా ఇంట్లోకి వెళుతూ అమ్మ కంటపడింది.( నా గది ప్రధాన కట్టడానికి కాస్త దూరంలో వుండేది లెండి). అలా నా వ్యవహారమూ బట్టబయలు అయ్యింది.

అలాంటి వేషాలు వెయ్యొద్దని అమ్మ నన్ను హెచ్చరిచింది. అలాగే అని చెప్పి లైట్ తీసుకున్నాను. అయినా సరే మేము ఆగకపోవడంతో అమ్మ ఈ విషయం తెలియజేస్తూ మా నాన్నకి ఉత్తరం వ్రాసింది. మా నాన్న నాకు ఉత్తరం వ్రాసి హెచ్చరించారు. మా నాన మాటలు కూడా పెడచెవిన పెట్టి మా వ్యవహారం సాగించాం. వీళ్ళు ఇహ ఆగేట్టు లేరని చెప్పి మా అమ్మ ఆ అమ్మాయిని పనిలోనుండి తీసేసింది. నేను ఆగుతానా, ఆ ఆమ్మాయి వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళి ఆమెతో గడిపేవాడిని. నా ఇంకో మిత్రుడు కూడా ఆమెతో గడుపుతూ వుండేవాడు. కొంతకాలం తరువాత ఆమె హైదరాదులో పనికి కుదిరింది. ఆ తరువాత ఆమెకి పెళ్ళయ్యింది. అలా ఆ చక్కనమ్మ ఇహ చిక్కలేదు. ఈ సారి ఇండియా వెళ్ళినప్పుడన్నా ఆమె గురించి పరిశోధించి ఆ మట్టిలోని మాణిక్యాన్ని మళ్ళీ వెలికి తీయాల్సివుంది. చక్కటి వ్యక్తిత్వంతో నాకు ఎంతో చక్కటి తృప్తిని ఇస్తూవుండేది. ఆమెతోనే మొదటి అనుభవం కనుక ఆమెను ఎన్నటికీ మరవలేను.

మొత్తమ్మీద ఆ మూడు, నాలుగు నెలల్లో ఆమెతో 40, 42 సార్లు పూర్తి స్థాయిలో గడిపాను. అప్పుడు డైరీ వ్రాస్తుండేవాడిని కాబట్టి ఆమెతో గడిపిన మధురక్షణాలు అన్నీ నా చరిత్రలోకి ఎక్కించాను లెండి. ఎప్పుడన్నా నా డైరీలోని ఆ పేజీలూ తేదీలతో సహా మీతో పంచుకుంటాలెండి.

మేమందరమూ రోమాంటిక్ డ్యాన్స్ చేసాం

2012-01-11T14:30:00.003-06:00

AUM ధ్యానంలో పదవ దశ ఇది. ఇందులో ఇతరులతో కలిసి సెక్సీ డ్యాన్స్ చెయ్యొచ్చు లేదా ఒక్కరే అయినా కూడా నర్తిస్తూపోవచ్చు. నా అందానికి నాతో అలా ఎవరు చేస్తారులే అని ఒక్కడినే డ్యాన్స్ చేస్తూ వెళ్ళాను. నేను ఒంటరిగా వున్నది చూసి ఓ ఇద్దరు మహిళలు ఆహ్వానిస్తే వెళ్ళాను కానీ వారితో సాధారణ నృత్యమే చేసాను. అప్పుడు ఒకరి శరీరపు వాసన ఒకరు చూసుకోండి అని ఆ టీచర్ చెప్పాడు కానీ నాతో నాట్యం చేస్తున్న తెల్ల యువతి నవ్వుతూ ముఖం చిట్లించింది. మేమిద్దరం కూడా నవ్వాము. కొద్ది నిమిషాలు డ్యాన్స్ చేసాక వారిని విడిచి మరో పార్ట్‌నరును వెతుక్కొమ్మని అందరికీ సూచించాడు ఆ శిక్షకుడు. దాంతో వాళ్ళు నన్ను వదిలేసారు. మళ్ళీ నేను ఒంటరి వాడినయ్యాను.

మీకు బాగా క్రష్ వున్న పార్ట్‌నరు దగ్గరికి వెళ్ళమని అందరికీ ఆ టీచర్ చెప్పాడు కానీ వాళ్ళు నాలాగా ఖాళీగా వుంటారా ఏంటీ? ఎవరెవరో వారితో చేరిపోయారు. నేను చేతులు నులుపుకుంటూ నర్తిస్తుండగా ఒక యువతి ఖాళీ అయింది. పోనీలే ఆమెతో నన్నా డ్యాన్స్ చేద్దామని వెళ్ళాను. ఓకేనా అన్నట్టుగా చూస్తే ఓకే అని చేతులు చాపింది. కాస్సేపు అలా ఆమె చేతులు పట్టుకొని డ్యాన్స్ చేస్తుండగానే కాస్సేపటికే చేతులు విడిపించుకుంది. దాంతో ఆమెకు నాతో నాట్యం ఇష్టం లేదేమోనని నేనూ దూరం వెళ్ళాను. ఆ తరువాత అనుమానం వచ్చింది - ఆమె చేతులు విడిపించుకొన్నది ఆ చేతులు నా భుజం మీద వెయ్యడానికేమో అని. ఏమో మరి. మిగతావాళ్ళు చాలామంది ఆ స్టేజ్ బాగానే ఎంజాయ్ చేసినట్లున్నారు కానీ నాకు అలాంటి డ్యాన్సులు అదే మొదటిసారి అవడంతో ఎందుకయినా మంచిదని ఎక్కువగా ప్రేక్షక పాత్ర మాత్రమే వహించాను.

Tenth Stage - Sensuality

Expression and celebration ofsensuality. Participants are encouraged to dance in a sensual way with eachother or by themselves.

పదకొండవ దశలో అందరం ఒక దీపం ముందు చుట్టూ చేతులు కట్టుకొని నిలబడి ఓ అని స్మరించాం.

Eleventh Stage – AUM chanting

Aum is the fundamental sound ofthe universe and it integrates one’s experience of the meditation.

Using the voice in chanting,focusing on the sound is a way of stilling the mind. Standing in a circle,participants gaze softly at the light of a candle and chant the sound of AUM.

పన్నెండవ స్టేజిలో కూర్చొని ధ్యానం చేసాం. అందరం అలసిపోయి వున్నాం కదా చక్కగా ధ్యానంలోకి వెళ్ళాం.

Twelfth Stage – Sittingmeditation

This is an opportunity to reachan empty space and sit silently with yourself. Participants sit on their own,with eyes closed, doing nothing.

పదమూడవ దశలో అందరం ఒకరికొకరం నమస్తే చెప్పుకొని ఆత్మీయంగా కౌగిలించుకున్నాం. అప్పటిదాకా జరిగిన దశల వల్ల అందరితో మంచి సాన్నిహిత్యం ఏర్పడింది. తరతమ భేదాలు లేకుండా అందరం ఒక్కటిగా కలిసిపోయాము.

Thirteenth Stage - Namaste and Hugging

'Namaste' is a traditional Indiangreeting that means ‘I greet the Buddha in you’. This is a chance to thank eachother for sharing the meditation.

ఇలా AUM ధ్యానం అయిపోయాక అందరం పాట్‌లక్ గా తెచ్చుకున్న ఆహారపదార్ధాలను షేర్ చేసుకున్నాం. అవి భుజిస్తూ అందరం ఆత్మీయంగా కబుర్లు చెప్పుకున్నాం.

ఈ AUM ధ్యానం గురించీ, ఇతర సాంఘిక ధ్యానాల గురించీ తెలుసుకోవాలంటే ఈ క్రింది సైటుకి వెళ్ళండి.

http://www.humaniversity.com/

ఖమ్మంలో హోమో - ఓ సన్నిహితుడితో

2012-01-11T12:16:00.002-06:00

అతను నాకు సన్నిహితుడు. నా కంటే కొన్నేళ్ళు చిన్న. అన్ని విషయాలూ మాట్లాడుకుంటాం. అలాగే ఈ పనులూ చేస్తుంటాను అని చెబితే ఆసక్తి చూపించాడు కానీ మాకు అవకాశం అప్పుడు దొరకలేదు. నేను ఖమ్మంలో గది అద్దెకు తీసుకొని ఒంటరిగా వుంటున్నప్పుడు ఒకసారి వచ్చాడు. ఇంకేం పని అయిపోయింది. మళ్ళీ అతనితో ఓ రెండు సార్లు సూర్యాపేటలో మా ఇంటి మిద్దెపైన కలిసాను. నాకు 24 ఏళ్ళు వుంటుండొచ్చు అప్పుడు.

ఆ తరువాత కొంతకాలానికి అతనికి పెళ్ళి అయ్యింది. అందువల్ల కూడా మళ్ళీ మామధ్య ఆ పని కుదరలేదు. ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు అప్పుడప్పుడు అతనిని కలుస్తుంటాను కానీ ఆ రకంగా కాదు. మళ్ళీ మనం ఆనందించాలి అని చెబితే సరే అన్నాడు కానీ మళ్ళీ ఆ సమయం కుదరలేదు.

అప్పట్లో మా సూర్యాపేట మరియు చుట్టు పక్కల మిత్రులతో కలిసి స్వేఛ్ఛా ప్రేమ సమాజం (ఫ్రీ లవ్ సొసైటీ) స్థాపించాను. అయితే ఒకే ఒక్క సమావేశంతో అంతం అయ్యింది అది. అప్పుడు ఓ అయిదుగురు స్నేహితులు పాల్గొన్నట్లు గుర్తు. ఈ మిత్రుడూ పాల్గొన్నాడు. మా సోసైటీ ఎజెండా, లక్ష్యాలు, పద్ధతులు అన్నీ చర్చించాము. మా మీటింగు అయ్యాక మన సొసైటీలో వాడెందుకు, వీడెందుకు, వేస్టు గాళ్ళు అని ఆ ఫ్రెండ్స్ నాదగ్గర విడిడిగా పరస్పరం ఆరోపణలు చెయ్యడంతో చిరాకేసి ఆ సంస్థను అలా గాలికి వదిలేసాను.

అంత విచారంలో ఇంత ఆనందం వుందా!

2012-01-11T10:43:00.001-06:00

AUM మెడిటేషనులో ఏనిమిదవ మెట్టులో అందరం ఎవరికి వారం ఓ పావు గంట విచారపడుతూ కూర్చున్నాం. ఒకరినొకరు ఓదార్చుకుంటూ కూడా కూర్చోవచ్చు కానీ మా టీచర్ ఎందుకో అప్పుడు అలా చెప్పనట్టున్నాడు. కొంతమంది పొర్లి పొర్లి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చారు. ఇంత ఆనందంగా, అందంగా ఏడవచ్చునని నాకు అప్పుడే తెలిసింది. మగ జన్మ ఎత్తినందుకు గానూ మనకు ఏడుపు వచ్చినా దిగమింగుకోవాలాయే. మనం ఏడుస్తున్నది ఇతరులు చూస్తే అది మన బలహీనత అనుకుంటారేమో అన్న భయంతో మనలోని సహజమయిన స్పందనలను తొక్కిపడుతుంటాము. ఈ విషయంలో ఆడవాళ్ళు అదృష్టవంతులు. ఎంచక్కా ఎంతసేపయినా ఏడ్చేయగలరు. అది వారియొక్క వజ్రాయుధం కదా. అందువల్ల ఈ స్టేజ్ స్త్రీలకేమో గానీ పురుషులకు అయితే చాలా బాగా ఉపయోగకరం.

నేను వెక్కివెక్కి ఏడవకపోయినా దిగులుగా, భారంగా నేను ఎదుర్కొన్న అన్ని అవమానాలూ, నిరాశలూ, నిస్పృహలూ గుర్తు తెచ్చుకొని బాధపడిపోయాను. కాసిన్ని కన్నీళ్ళు కూడా వచ్చేసాయి. నా కన్నీళ్ళు ఆర్పేవాళ్ళు ఎవరూ లేరు. అందరూ తలో దిక్కునా చేరి లబోదిబోమనే వారే కదా అక్కాడ. అలా నిరభ్యంతరంగా శుబ్బరంగా దిగులు చెందాను. పనిలో పనిగా మీరు నన్ను తిట్టే తిట్లు కూడా గుర్తుకు తెచ్చుకున్నాను :)) మరీ పావుగంటేనా ఇలా ఏడవడం అనిపించింది. ఓ రోజంతే బాధపడే అవకాశం వుంటే ఎంత బావుండును అనిపించింది.

Eighth Stage - Sadness

When one allows their expressionto be one of vulnerability, to cry, one begins to heal pain and move towards aconnection with their heart, towards joy.

Participants asked to sitsupported with someone else and allow their tears to come.

ఇహ తొమ్మిదవ స్థితిలో అందరం పగలబడి నవ్వాము, చక్కిలిగింతలు పెట్టుకున్నాము. నాకు కూడా అగకుండా నవ్వు వచ్చింది. అలా పదో, పదిహేను నిమిషాలో అందరం ఆగకుండా పొర్లి, పొర్లి నవ్వుకుని అలసిపోయాము. జీవితంలోని సంతోషకరమయిన సంఘటణలు గుర్తుకుతెచ్చుకున్నాము.

Ninth Stage - Joy

It is well known that laughing ishealing for body and mind. Tragedies turn into comedies and you can start tosee the funny side of a situation.

Participants are guided to switchto the opposite emotion of joy. Giggle, have a belly laugh, move, make jokes,be playful and have fun.

http://www.humaniversity.com/

కమ్యూనల్ లివింగ్ కావాలనిపిస్తోంది

2012-01-10T15:46:00.001-06:00

ఇండియాలో ఇదివరలో ఎంచక్కా సమిష్టి కుటుంబాలు వుండేది. వాటితో కొన్ని సమస్యలు కూడా వుండేవనుకోండీ. ఇప్పుడేమో కేవలం ఒక భార్యా, ఇద్దరు పిల్లలతోనే అస్తమానం గడుపుతూ రావడం వల్ల బోరెత్తిపోతోంది. ఈమధ్య కమ్యూనిటీ లివింగ్ మీద కాస్త రెసెర్చ్ చేసా. పూణే ఓషో ఆశ్రమం గురించీ, నేపాలులో వున్న తపోబన్ మరియు గోవాలో నిర్మితమవుతున్న ఓషో కో కమ్యూనిటీ మొదలయినవి నెట్టులో పరిశీలించాను. ఓషోవే కాకుండా మిగతా కొన్నింటి గురించి కూడా చదివాను. కమ్యూనిటీ లేదా కమ్యూన్ నివాసంలో రకరకాల పద్ధతులు వున్నాయని అర్ధమయ్యింది.

అయితే ప్రతి దాంట్లోనూ కొన్ని సమస్యలున్నట్లు ఈ నివాస విధానంలోనూ కొన్ని ఇబ్బందులు లేకపోలేదు లెండి. అందరితో కలిసి వుండాల్సి రావడం, ప్రైవసీ కొరవ అవడం, ఇష్టం వున్నా లేకపోయినా కమ్యూనిటీ పనుల్లో పాల్గొనాల్సి రావడం లాంటి ఇబ్బందులు వున్నాయి. అయితే ఎంతో మందితో సరదాగా, సన్నిహితంగా, ఒకే కుటుంబంలా గడిపే అవకాశం వుంటుంది. మన పరిధి, హృదయం విశాలమయ్యి పరిణతి సాధించవచ్చును. ఎప్పుడూ మనమూ, మన కుటుంబమూ అని కుచించుకుపోకుండా అందరం, అందరికోసం అన్న భావన పెరుగుతుంది. అలా అలా ఎన్నొ లాభాలు వున్నాయి.

ఇండియా, నేపాల్, యూరప్, బ్రిటన్ లలో ఓషో కమ్యూనిటీలు వున్నాయి. యుఎస్ లో కూడా కాలిఫోర్నియా, వర్జీనియా లాంటి రాష్ట్రాల్లో చిన్న, చిన్న కమ్యూన్స్ వున్నట్టున్నాయి. మా చికాగో దగర్లో మాత్రం ఒషో కమ్యూన్స్ ఏమీ లేవు. ఇప్పట్లో ఏర్పడే దృశ్యమూ లేదు. అందువల్లనూ, పూర్తి స్థాయి కమ్మూనల్ లివింగ్ వల్ల వుండే కొన్ని ఇబ్బందులనూ మరియు ఇప్పుడు మేము వున్న పరిస్థితులల్లో ప్రాక్టికాలిటీని దృష్టిలో పెట్టుకొని వీకెండ్ కమ్యూనల్ లివింగ్ సూచిస్తే ఎలా వుంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను.

పని రోజుల్లో ఎవరింట వారు వుంటారు కాబట్టి అన్ని రోజులు ఎవరి పనులు వారు చూసుకుంటారు, ఎవరి ప్రైవసీ వారికి వుంటుంది కాబట్టి వారాంతాలు అందరితో కలిసి గడపడానికి అందరూ ఇష్టపడవచ్చు. ఒహవేళ రెండు రోజులు కూడా మొదట్లోనే ప్రాక్టికల్ కాదనుకున్నా కూడా ఈ విధానం నచ్చిన వారు కనీసం ఆదివారం అయినా కలిసి గడపొచ్చు. అందరూ ఒకే ఫ్యామిలీ మెంబర్సులా గడపడం అన్నది కాస్త సత్యదూరం అవుతుంది కాబట్టి అందరూ కలిసి ఎక్స్‌టెండెడ్ కుటుంబ సభ్యుల్లాగా అయినా ఎంచక్కా గడపడానికి అవకాశం చిక్కుతుంది.

అలా ఇష్టమయిన కుటుంబాలు కలిసి ఎవరి ఇంట్లో అయినా గడపోచ్చు లేదా ఎక్కడికయినా వెళ్ళి గడపొచ్చు. అప్పుడు ఆ ఇంటికి వచ్చిన వారు అతిధుల్లా కాకుండా ఆ కుటుంబ సభ్యుల్లాగానే పనుల్లో పాలుపంచుకోవాల్సివుంటుంది. అలా తమ ఇల్లు లాగానే భావిస్తూ గడపడం బావుంటుంది. నా ఆలోచనలు పాటించడానికి మా కుటుంబం అయినా సిద్ధం అవుతుందో తెలియదు. జస్ట్ నా ఆలోచనలు మీతో పంచుకుంటున్నా అంతే. అందరికీ సూచించి చూస్తాను. వర్కవుట్ అయితే అవుతుంది లేకపోతే లేదు. చూద్దాం. వేయి పూవులు వికసించనీ, వేయి ఆలోచనలు వికసించనీ. మొదట్లోనే తృంచివేయడం ఎందుకూ?

మీలో ఎవరయినా ఆశ్రమవాసం లేదా కమ్యూన్ నివాసం చేసారా? మీ అనుభవాలు, అనుభూతులు ఏంటి?

ఖమ్మంలో హోమోగా...

2012-01-10T13:15:00.001-06:00

ఖమ్మంలో కంప్యూటర్ కోర్స్ చేస్తున్న తొలినాళ్లవి. అప్పుడు నాతో పాటే చదువుకుంటున్న ఒక అతనితో కలిసి ఒక గది అద్దెకు తీసుకొని వుంటూండేవాడిని. అతను చాలా అందగాడు. లింగం మారిస్తే చక్కని అమ్మాయి అయిపోయేవాడు. అయితే అతని సంకుచితమయిన మనస్థత్వం నాకు నచ్చేది కాదు. ఎలాగోలా అతనితో కలిసి రోజులు నెట్టుకువస్తుండేవాడిని.

అనుకోకుండా ఒక చలి రాత్రి నిద్రలోనే అతనికి దగ్గరయ్యాను. అసంకల్పితంగానే అతడిని కదిపాను. అప్పుడు నాకు మెలకువ వచ్చి ఆగిపోయాను... కానీ అతను సహకరించేసాడు. అతను పైన, నేను క్రింద అయిపోయాము. పని అయ్యక దూరం జరిగి పడుకున్నాం. తెల్లవారి నిద్ర లేచాక రాత్రి మా మధ్యన ఏమీ జరగనట్టే ప్రవర్తించాం. ఎప్పుడూ ఆ టాపిక్ మా మధ్య రాలేదు. మళ్ళీ ఎప్పుడూ అతనితో ఆ రకంగా కలవలేదు. కొన్ని నెలలు అయిపోయాక ఇహ అతనితో సరిపడక తన నుండి విడివడి వేరే గదికి మారాను.

అలా అప్పుడప్పుడు ఒక్క రోజు భాగోతాలూ జీవితంలో జరుగుతూవుంటయ్. అతను ఇప్పుడు ఎక్కడ వున్నాడో, ఏం చేస్తున్నాడో తెలియదు.అతని అందం మాత్రం గుర్తుకు వస్తుంటుంది. తెల్లటి మల్లెపూవు వలె అమ్మాయి లాంటి అందం అతనిది. అతని మనస్థత్వం మంచిదయితే మా బంధం బహుకాలం నిలిచివుండేదేమో.

కొందరు అనవసరంగా మగాళ్లయి పుడుతారు - ఎంచక్కా ఆడవాళ్లయి పుట్టక! అనవసరంగా వాళ్ళ జెండర్ వేస్ట్ అనిపిస్తుంది. అయితే నాకు మాత్రం అమ్మాయిల్లా లేతగా, సుకుమారంగా వుండే అబ్బాయిలంటేనే ఇష్టం.

కాస్సేపలా పిచ్చోళ్ళం అయిపోయాం మేం

2012-01-10T12:14:00.001-06:00

మేము చేసిన AUM ధ్యానంలోని నాలుగవ స్థితిలో ఉన్నచోట వుండే పరుగెత్తినట్లుగా చేసాం.

Fourth Stage – Running

Second Wind is a Bio-energeticexercise to increase one’s energy level. It helps discovery that we have more energy than our minds mightimagine. Participants run on the spot with arms up, knees lifting high with solesof feet making contact with the earth. They stay connected with each other andmake a–u can laugh, move, make jokes, be playful and have fun

అయిదవ స్థితిలో వళ్ళంతా కదిలించాం.

Fifth Stage - Shaking

The body is in a gently vibrantstate. Healing can happen on all levels and can take participants to a state ofwell being, happiness and clarity of mind.

Taking a grounded position,participants let the whole body shake. The energy generated from the secondwind helps one relax into shaking easily. The mind relaxes and musculartensions are released.

ఆరవ స్టేజ్ లో పిచ్చితనం ప్రదర్శించాం. ఇలా మనలో వున్న క్రేజీనెస్ ను ప్రదర్శించే అవకాశం మనకు ఎప్పుడు ఎందుకు వస్తుంది చెప్పండి? ఎంత పిచ్చిగా ప్రవర్తించినా ఎవరూ ఏమీ అనుకోరు కాబట్టి మనం చాలా స్వేఛ్ఛగా ప్రవర్తించొచ్చు. ఈ స్థితిలో గానీ బయటవాళ్ళు వచ్చి చూస్తే ఇదేదో పిచ్చాసుపత్రి అనుకోగలరు. అందరూ పట్టపగ్గాలు లేకుండా పిచ్చిపిచ్చిగా గంతులు వేస్తుంటారు కాబట్టి మనం ఏ లోకంలో వున్నామా అని అనిపిస్తుంది. ఇలా మనలో అణిచివేసుకున్న పైత్యాలన్నింటినీ బట్టబయలు చేసుకొని (కొన్ని మినహాయింపులతో) ఎంతో ప్రశాంతత పొందొచ్చు. అందరూ అణిచేసుకుంటారు కానీ ప్రతి వారిలోనూ ఎంతోకొంత పిచ్చిదనం వుంటుంది. ఆ లక్షణాలు బయటకి రాలేక మన మనస్సు పొరల్లో ఉబుకుతూవుంటాయి. ఇలాంటి సందర్భాల్లో అవి లావాల్లాగా మనసు పొరల్లోంచి తన్నుకువస్తాయి. ఆ తరువాత పర్వతం లాంటి మనస్సు ఎంత ప్రశాంతంగా వుంటుందో!

Sixth Stage - Craziness

This is 'catharsis', a Greek wordwhich means 'freaking out' or releasing repressed energies. This is a cleaningprocess. When craziness is expressed consciously, one can remain sane in yourdaily life.

The group is encouraged to move,breathe and make a sound. Doing whatever comes up; scream, throw a tantrum, actlike a crazy person, jump, cry.

ఏడవ మెట్టులో అందరం విడివిడిగానూ, జతలుగానూ, గ్రూపులుగానూ నర్తించాం. అందుకోసం మనకేదో నాట్యం రావాలని ఏమీ లేదు. ఎలా తోస్తే అలా. నేను చాలా సేపు కళ్ళుమూసుకొని నచ్చిన రీతిలో నర్తిస్తూ వెళ్ళాను.

Seventh Stage –Dance/Movement

This is a celebration of life anddance. Expressing the inner experience through the movement of one’s body.

http://www.humaniversity.com/

ఒహవేళ మీ మనస్సు నొప్పిస్తే క్షమించండి...

2012-01-09T16:36:00.002-06:00

...అని నా కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూస్తూ నా భుజాల మీద చేతులు వేసి మంద్రమయిన స్వరంతో ఒకరి తరువాత మరొకరు వచ్చి పదేపదే చెప్పసాగారు. ఇదీ మేము చేసిన AUM మెడిటేషనులో రెండవ స్థితి. నేను కూడా అలా అందరికీ చెప్పివచ్చాను. మొదటి స్టేజ్ లో అందరం అరుచుకున్న తరువాత ఇలా దానికి వ్యతిరేక మనసిక స్థితిలో అందరం ఒకరినొకరం మన్నించమని వేడుకున్నాం. ఇలా అందరినీ ఊరకే మన్నించమని అడగడంలోని లాజిక్ నాకు అంతగా అర్ధం కాలేదు కానీ ఆచరించేసాను. అన్ని వేళల్లా మనస్సుకి పదును పెడితే ప్రశాంతత వుండదు. కొన్ని సార్లు ఆయా విషయాల్లో ప్రవీణులు చెప్పింది గుడ్డిగా నమ్మెయ్యక తప్పదు.

Second Stage – Forgiveness

Facing each other, each say “I’msorry if I hurt you”, and hug. This stage offers a bridge to turn around theenergy from anger to love.

మరుసటి మెట్టు - ఫ్రీ హగ్స్ :) అందరినీ ఒకరి తరువాత మరొకరిని మనసారా కౌగిలించుకుంటూ నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని పదేపదే చెప్పాలి. ఆడ, మగా అన్న తేడా లేకుండా అందరికీ అలా హగ్గులిస్తూ మన ప్రేమను ప్రకటిస్తూ వెళ్ళాలి. నిజ్జంగా ప్రేమ లేకున్నా కూడా అలా చెబుతూ వెళ్ళమని ఆ శిక్షకుడు కోరేడు. దాంతో అందరితో అలా ప్రేమ ప్రకటిస్తూ వెళ్ళాను. అయితే ఒక ఇబ్బంది ఎదురయ్యిని నాకు. ఎంతసేపు అలా కౌగిలించుకోవచ్చు? అది నాకు అర్ధం కాలేదు. ఎక్కువసేపు అలాగే పట్టుకొని వుంటే ఎదుటివారు అపార్ధం చేసుకోవచ్చు. అందుకే ఎందుకయినా మంచిదని, అలాంటి గ్రూపు వ్యవహారాలూ, ధ్యానాలూ నాకు కొత్త కాబట్టి త్వరగానే తెమిలాను.

ఇలా అందరం క్షమాపణలూ, ప్రేమలూ పంచుకోవడం వల్ల అందరం ఒకరికి ఒకరం కాస్త చనువు అయిపోయాము. కొత్తాపాతా, వీరూవారూ అన్న తేడా లేకుండా అందరి మనస్సులూ వికసించడానికి ఆస్కారం ఏర్పడింది. కొందరయినా ఆత్మబంధువులు అనిపించడానికి అవకాశం చిక్కింది.

Third Stage – Love

This stage connects participantswith the healing power of love. One feels nourished by expressing love andhearing that they are loveable. Facing each other, each say “I love you”, andhug.

http://www.humaniversity.com/

స్వలింగ పోల్ ఫలితాలు

2012-01-09T14:36:00.001-06:00

ముందుగా నా సర్వేల్లో పాల్గొంటున్న వారందరికీ ధన్యవాదాలు.

మీరు లెస్బియన్లా అనే సర్వేలో దాదాపుగా ముప్పయ్ మంది పాల్గొనగా అందులో 20 మందికి దీనిపట్ల ఆసక్తి లేదనో లేక అసహ్యం వుందనో తెలిసింది. కనీసం ఈ సర్వేలో అయినా పాల్గొని మీ అభిప్రాయం తెలియజేసారు - సంతోషం. ఇహ ఓ ఇద్దరు ఆసక్తి కనపరచగా ఆరుగురు అనుభవం వుంది అని తెలియజేసారు. అక్కడే ఆశ్చర్యం చెందాను. సర్వేలో పాల్గొన్న ముప్పయి మందిలో ఆరుగురు అలా అని అంగీకరించడం నాకే నమ్మబుల్గా అనిపించడం లేదు. సరదాగా ఏ మగదన్నా లేక ఏ ఆడోడన్నా అలా ఆ సర్వేలో పాల్గొని వుండవచ్చు. ఏమో మరి. నిజంగా అందరూ స్త్రీలే పాల్గొని అంత శాతం అంగీకరించారంటే మాత్రం గొప్ప విషయం. ఓ ముగ్గురు అలా చెప్పివుంటే కాస్త నమ్మదగ్గ వ్యవహారంగా వుండేదేమో కానీ ఆరుగురంటే ఆలోచించాల్సిందే. ఇది శాస్త్రీయమయిన సర్వే కాదు కాబట్టి, పోల్లో పాల్గొన్నది ఖచ్చితంగా మహిళలే అన్న నిర్ధారణ లేదు కాబట్టి, నేనయితే వాస్తవంగా అలాంటి అనుభవం వుంది అని తెలియజేసిన వారి సంఖ్య ముచ్చటగా ముగ్గురు అయివుండొచ్చు అనుకుంటున్నా.

ఏమయినప్పటికీ వోటీంగులో పాల్గొని ఆసక్తి వుందని కానీ, అనుభవం వుంది అని కానీ తెలియజేసిన నిజమయిన మహిళలకు నా అభినందనలు. స్వలింగ సంపర్కం మీద మీ ఆలోచనలు, ఆసక్తులు, అనుభవాలు, భావాలు మీ ఈమెయిల్ ఐడితో కానీ లేకపోతే ఫేక్ ఈమెయిల్ ఐడితో కానీ నాకు పంపిస్తే తగిన విధంగా ఎడిట్ చేసి నా బ్లాగులో ప్రచురించగలను. ముందుకు రావాలమ్మా మరీ. మరీ నేను ఒక్కడినే ఒంటిచేత్తో ఎంతకని కష్టపడతానూ?

ఇహ మగాళ్లలో దాదాపు 65 మంది పోలు పెట్టగా అందులో నలభై మంది ఆసక్తి లేదని కానీ అసహ్యం వుందని గానీ తెలియజేసారు. ఏమయినప్పటికీ ఈ సర్వేలో పాల్గొని మీ అభిప్రాయం తెలియజేసినందుకు సంతోషంగా వుంది. ఏడు మంది (నాతో సహా) అనుభవం వుంది అని తెలియజేసారు. అయిదుమంది ఆసక్తి కనపరిచారు. స్వలిం'గే'నుభవం లేకపోయినా కూడా వుంది అని ఆరాటపడి వోటు చేసేంత ఆనందం ఎవరికీ పెద్దగా వుండదు అనుకుంటున్నాను కాబట్టి ఆ రిజల్టులు దాదాపుగా వాస్తవమని నమ్మేద్దాం. ఏ ఏడు మంది కాకపోయినా కనీసం అయిదు మందికి అయినా హోమో అనుభవాలు వుండేవుంటాయని విశ్వసిద్దాం మరి.

మ'గే'ళ్ళూ, మీరు కూడా ముందుకు రావలమ్మా మరీ. మీ గురించి వ్రాసి నాకు పంపొచ్చు కదా. ఈ బ్లా'గే'లో ప్రచురిద్దాం. మరీ నేనొక్కడినే వ్రాస్తుంటే బ్లా'గే'లోకంలో మ'గే'డిని మరీ నేనొక్కడినే అనుకునే ప్రమాదం వుంది సుమా.

నన్ను వాళ్ళు తెగ తిట్టేసేరండీ బాబూ!

2012-01-09T13:05:00.002-06:00

సాధారణంగా మనం ఒక్కరు కాస్త తిడితేనే భరించలేము. అలాంటిది విపరీతమయిన ఆగ్రహంతో వాళ్ళు అంతా ఒకరి తరువాత ఒకరు, మళ్ళీ మళ్ళీ వచ్చి నన్ను తిట్టేసారు. అది కూడా మామూలుగానా భీకరంగా ముఖాలు పెట్టి మరీ నన్ను దులిపేసారు. నాకయితే వాళ్ళు అలా అరుస్తుంటే కాష్మొరాలు నామీద పడి దహిస్తున్నట్లే అనిపించింది. ఒక కాష్మోరాని భరించడం అంటే కష్టమే అనుకుంటే పది కాష్మోరాలు మన వెంట బడితే ఎలా వుంటుంది?

అలా అని నేను ఊరుకున్నానుటండీ. ఆలా ఎలా ఊరుకుంటానూ. నేనూ వారిని కసిదీరా తిట్టేసాను. ఆగ్రహంతో అరిచేసాను. అయినా వాళ్ళు బెదరలేదు. ఇంకా దూకుడుగా నామీదికి వచ్చి తిట్ల దండకం ప్రారంభించారు. అలా ఒకరినొకరం ఓ పదిహేను నిమిషాలు తిట్టుకొని తిట్టుకొని చల్లారిపోయాము. ఇదండీ మొన్న శనివారం మేము చేసిన AUM ధ్యానంలోని మొదటి స్టేజ్. మనలో ఎన్నేఏళ్ళుగానో పాతరేసుకున్న నెగటివ్ ఎమోషన్స్ ని రిలీవ్ చేసుకొని రిలీఫ్ పొందడమే ఈ మెట్టు యొక్క ప్రత్యేకత. ఎందుకంటే చిన్నప్పటినుండీ ఆగ్రహాన్ని అదిమిపెట్టుకోవడమే సమాజం మనకు నేర్పించింది. ఆగ్రహం ప్రదర్శించడం సభ్యత కాదు కాబట్టి అలా నొక్కిపడుతూ పడుతూ వస్తాము కదా. అందుకే ఈ స్టేజ్ లో మనలో నిబిడీకృతమయి వున్న ఆగ్రహావేశాలని, క్రోధాలని ఎలా బయటకి తియ్యాలో చెప్పారు, చేయించారు.

అబ్బో ఒక్కొక్కరు నాదగ్గరికి వచ్చి ఎంత బాగా తిట్టేసారో! చాలా ఘోరంగా, భీకరంగా అరిచారు. కొంతమంది బూతులూ తిట్టారు :) అలా వారు ఆ రోజంతా తిడుతూవుంటే బావుండుననిపించింది. నేనూ బాగానే తిట్టా కానీ కొందరి అంత భీకరంగా తిట్టలేకపోయాననిపించింది. అసలయితే ఒక్కో స్టేజ్ ఒక్కో రోజు వుంటుందంట. మేము ఒక్కో స్టేజ్ పావు గంట మాత్రమే గడిపాము కాబట్టి మేము చేసింది సాంపుల్ గా మాత్రమే అనిపించింది. అయినా సరే ఆ పదమూడూ స్టేజిలు అయ్యాక మాలో ఎంత రిలీఫ్ వచ్చిందనీ. అలా మన మనసిక అవస్థలను అలా స్వేఛ్ఛగా వెళ్ళగక్కుకొనే అవకాశం మనకు ఎక్కడ లభిస్తుంది చెప్పండి? ఇది నాకు దొరికిన చక్కటి అవకాశం. నేను ఎన్నో సార్లు వ్యాయామం చేసాను, ఎన్నో సార్లు ధ్యానం చేసాను. కానీ వ్యాయామం + ధ్యానం కలిపి ఇలా సామూహికంగా చెయ్యడం ఇదే ప్రధమం.

కూర్చునే ధ్యానాల కన్నా చురుకయిన ధ్యానాలు బావుంటాయి. ఎందుకంటే వాటిలో సిట్టింగ్ మెడిటేషన్ వుండటమే కాకుండా ఏక్టివ్ గా వుంటాయి కాబట్టి శరీరానికి వ్యాయామం కూడా లభిస్తుంది. వాటికన్నా కూడా సాంఘిక ధ్యానాలు ఇంకా బావుంటాయి. వీటిలో సిట్టింగ్, ఏక్టివ్ మెడిటేషన్లు మిళితమయి వుండటమే కాకుండా మన ఎమోషన్స్ కి కూడా స్వాంతన లభిస్తుంది. సాంఘిక ధ్యానాలలో ఇతరులు బాగా సన్నిహితం అవడానికి అవకాశం వుంది. అందువల్ల అవి తియ్యగా అనిపిస్తాయి.

Aum is a social meditation. It can create friendship, intimacy and emotional awareness. It is a guided journey through 13 different aspects of being human, where you and others will function as mirrors for one another. And in that way, you become more aware of your feelings and your attitudes towards life. The process will take you from one polarity to the other: from hate to love, from sadness to laughter, from sound to silence, and will finally bring you back to your center. Once there, you will be able to connect from an open heart.

Experience that you are an endless source of energy and discover that true friendship comes from accepting yourself totally as a human being.

First Stage – Anger:
Expression of negativity,frustrations and anger, using any words that come (free association).Participants face each other, and discharge at the same time, moving to as manypeople as possible. This stage allows participants to express their ‘No’ tocreate space for a ‘Yes’, and to experience standing in their power.

http://www.humaniversity.com/

రేపు AUM ధ్యానానికి వెళుతున్నాను

2012-01-06T16:40:00.002-06:00

ఇక్కడి ఓషో గణం ఆ ధ్యానాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. అబ్బో ఇందులో 13 దశలు వున్నాయి. ఎవరికయినా ఆసక్తి వుంటే చదవండి. వెళ్ళివచ్చాక ఆ ధ్యానం వగైరాలు ఎలా వున్నాయో వ్రాస్తాను. లండన్ నుండి ఎవరో వచ్చి ఇది మాతో చేయిస్తారుట. నాకు ఓషో సమావేశాలకి వెళ్ళడం ఇదే ప్రధమం అవుతుంది.

Wear comfortable clothes andbring a spare t-shirt - you'll likely get pretty hot and sweaty! So pleasebring a bottle of water. Also bring a cushion, mat etc. especially since the meditation space has a hard floor with no carpet.

First Stage – Anger

Expression of negativity,frustrations and anger, using any words that come (free association).Participants face each other, and discharge at the same time, moving to as manypeople as possible. This stage allows participants to express their ‘No’ tocreate space for a ‘Yes’, and to experience standing in their power.

Second Stage – Forgiveness

Facing each other, each say “I’msorry if I hurt you”, and hug. This stage offers a bridge to turn around theenergy from anger to love.

Third Stage – Love

This stage connects participantswith the healing power of love. One feels nourished by expressing love andhearing that they are loveable. Facing each other, each say “I love you”, andhug.

Fourth Stage – Running

Fifth Stage - Shaking

The body is in a gently vibrantstate. Healing can happen on all levels and can take participants to a state ofwellbeing, happiness and clarity of mind.

Taking a grounded position,participants let the whole body shake. The energy generated from the secondwind helps one relax into shaking easily. The mind relaxes and musculartensions are released.

Sixth Stage - Craziness

This is 'catharsis', a Greek wordwhich means 'freaking out' or releasing repressed energies. This is a cleaningprocess. When craziness is expressed consciously, one can remain sane in yourdaily life.

The group is encouraged to move,breathe and make a sound. Doing whatever comes up; scream, throw a tantrum, actlike a crazy person, jump, cry.

Seventh Stage –Dance/Movement

This is a celebration of life anddance. Expressing the inner experience through the movement of one’s body.

Eighth Stage - Sadness

When one allows their expressionto be one of vulnerability, to cry, one begins to heal pain and move towards aconnection with their heart, towards joy.

Participants asked to sitsupported with someone else and allow their tears to come.

Ninth Stage - Joy

It is well known that laughing ishealing for body and mind. Tragedies turn into comedies and you can start tosee the funny side of a situation.

Participants are guided to switchto the opposite emotion of joy. Giggle, have a belly laugh, move, make jokes,be playful and have fun.

Tenth Stage - Sensuality

Expression and celebration ofsensuality. Participants are encouraged to dance in a sensual way with eachother or by themselves.

Eleventh Stage – AUM chanting

Aum is the fundamental sound ofthe universe and it integrates one’s experience of the meditation.

Using the voice in chanting,focusing on the sound is a way of stilling the mind. Standing in a circle,participants gaze softly at the light of a candle and chant the sound of AUM.

Twelfth Stage – Sittingmeditation

This is an opportunity to reachan empty space and sit silently with yourself. Participants sit on their own,with eyes closed, doing nothing.

Thirteenth Stage - Namaste and Hugging

'Namaste' is a traditional Indiangreeting that means ‘I greet the Buddha in you’. This is a chance to thank eachother for sharing the meditation.

US మగవాళ్ళు సాధించిన మరో సమానత్వం :)

2012-01-06T15:31:00.000-06:00

బలాత్కారానికి బలయ్యే లిస్టుల్లో ఇహపై మగవారిని కూడా లెక్కిస్తారుట. వివరంగా వ్రాసేంత సమయం లేదు. అందుకే ఈ క్రింది లింక్ చూడండి.

http://www.cnn.com/2012/01/06/justice/rape-definition-revised/index.html?hpt=hp_t1

పోల్: మగవారికి మాత్రమే

2012-01-05T14:13:00.002-06:00

లెస్బియన్లకు ఓ పోల్ పెట్టాం కాబట్టి లింగ వివక్షత లేకుండా మన మగ మహారాజూలకీ ఓ పోల్ పెట్టేద్దాం. పక్కనే వున్న కొత్త సర్వేలో మీ అభిప్రాయం చెప్పండి. మీరు స్వలింగ సంపర్కులో కాదో, ఆ ఆసక్తి వుందో, లేదో చెప్పండి. మీరు ఇక్కడ చెబితే ఎవరికీ తెలియదు కాబట్టి ధైర్యంగా మీ గురించి తెలియజేయండి. అందరికీ ఓ అవగాహన వస్తుంది. బై సెక్సువల్స్ అయిన వారు కూడా ఇందులో వోట్ చెయ్యండి.స్వ/ద్వి లింగ సంపర్కాల గురించి మీ అభిప్రాయాలను ఈ పోస్టు కామెంట్ల ద్వారా పంచుకోండి.

ఈ సర్వే కొద్ది సేపట్లో మీ ముందు వుంటుంది.

నేను అతని కూతురుతో గడిపితే అతను నాకు చేసింది అదీ!

2012-01-05T11:44:00.002-06:00

మా ఇంట్లో అప్పట్లో బాల అనే పని అమ్మాయి పనిచేస్తూవుండేది. ఆమె గురించి విశేషాలు అప్పుడప్పుడూ వ్రాసాను - మీరు చదివే వుంటారు. ఆమెతో చాలా సార్లు గడిపాను. ఆమె మా ఇంట్లో పని మానేసాక కూడా వాళ్లింటికి వెళ్ళి కలుస్తుండేవాడిని. ఆమె ఓ గిరిజన బాలిక. వాళ్ళ ఇల్లు ఒక తండాలో వుండేది. వారి కుటుంబం అంతా నాతో స్నేహపూర్వకంగా, ప్రొత్సాహపూరితంగా వుండేవారు. ఆమె యొక్క ఇద్దరు అక్కలు కూడా నాతో చక్కగా మాట్లాడేవారు కానీ వారితో నేనేమీ ముందుకు వెళ్ళలేదు. వాళ్ళకి అప్పటికే పెళ్ళిళ్ళు అయిపోయివుండటం కూడా ఓ కారణం.

నేను వచ్చానంటే చాలు వాళ్ళంతా అంటే బాల అమ్మా, నాన్నలతో సహా మా ఇద్దరికీ ఏకాంతం కలిగించేవారు. లేకపోతే మేమిద్దరం దగ్గర్లోనే వున్న వారి యొక్క చేలలోకి వెళ్ళి ప్రకృతి మాటున పరవశించేవారం. మా దగ్గరికి ఎవరూ రాకుండా ఆమె తమ్ముడు దూరంగా కాపలా కాస్తుండేవాడు. ఆ విశేషాలు వివరంగా మరోసారి వ్రాస్తా కానీ ఈ టపా విషయం అది కాదు లెండి.

ఒకరోజు నేను వెళ్ళేసరికి ఆమె తండ్రి తప్ప ఎవరూ లేరు. వాళ్లంతా ఏదో ఊరు వెళ్ళారుట. ఆ తండాలో వారికి నేను పదే పదే రావడం అనుమానం కలిగిస్తుంది కదా అని అప్పుడప్పుడు చీకటి పడ్డాక అక్కడికి వెళ్ళేవాడిని. ఆ రోజు కూడా చీకటి పడ్డాక వెళ్ళాను. 'ఇప్పుడు తిరిగి ఏమి వెళతావులే బాబూ, ఈ రాత్రి ఇక్కడే పడుకొని రేపు వెళుదువు గానిలే' అని ఆ తండ్రి నాకు సూచించాడు. సరే అన్నాను. పెద్ద నులకమంచం తెచ్చి ఇంటి బయట మా ఇద్దరికీ పక్క వేసాడు. వాతావరణం హాయిగా వుంది. పిల్ల గాలి కాస్త చల్లగా రివ్వున కొడుతోంది. పైన ఆకాశంలో కొద్దిగా మబ్బులు వున్నాయి. నక్షత్రాలు మిణుక్కు మిణుక్కు మంటున్నాయి. మిగతా పల్లె అంతా నిద్రపోయింది. ఇద్దరం పడుకొని ఏవేవో కబుర్లు చెప్పుకున్నాం. నా యొక్క వేడివేడి కబుర్లు తెలుసుకుంటూ నామీద చెయ్యేసాడు.

నేను ఉలిక్కిపడ్డాను. అతను అదోలా నవ్వాడు. వార్నీ, నువూ నా టైపేనా, నాకెప్పుడూ అనుమానం రాలేదే అని మనస్సులో అనుకొని నేనూ అదోలా నవ్వాను. అతను బావుండడు. అతనితో నాకు అంతగా ఇష్టం లేదు కానీ పోనీలే తన కూతురు విషయంలో నా ఆనందానికి అతను అడ్డు రానప్పుడు అతని ఆనందానికి నేను ఎందుకు అడ్డు చెప్పాలి అని అతగాడికి అడ్డు చెప్పలేదు. కాస్త వయసు పైబడ్డవాడు కావడంతో అతనిలో కోరిక తప్ప సమర్ధత పెద్దగా లేదు. అందువల్ల అసలు పనేమీ జరగలేదు కానీ అలా అలా హాట్ హాట్ ముచ్చట్లు మాట్లాడుకుంటూ, ఆడుకుంటూ నిద్రలోకి జారిపోయాం.

పోల్: మీరు లెస్బియన్లా?

2012-01-04T14:05:00.002-06:00

ఈ సర్వే సరదాగా చేస్తున్నాను. కొద్దిసేపట్లో పక్కనే, పైన ఈ పోల్ వుంటుంది చూడండి. మగవారెవరూ ఈ సర్వేలో పాల్గొనకూడదని ఫత్వా జారీ చెయ్యడమయినది. అయినా సరే పాల్గొంటే నేను చేసేదేమీలేదనుకోండి కానీ బాబ్బాబూ దీనికి దూరంగా వుండండి. మహిళలూ - మీలో ఈ ఆసక్తి వున్నా, అనుభవాలు వున్నా ఈ పోల్ లో చెప్పండి. ఎవరెవరు పోల్ లో పాల్గొన్నది ఎవరికీ తెలియదు కాబట్టి సంకోచం లేకుండా పాల్గొందురూ.

నేను నా జీవన పయనంలో ఎన్నో గే అనుభవాలు మనవాళ్లతో చేసాను, చూసాను, విన్నాను కానీ మనవారెప్పుడూ లెస్బియన్ పని చెయ్యగా చూడలేదు. పోనీ నాకు తెలిసిన వారెవరయినా అలా ఆనందిస్తున్నారని విన్నదీ లేదు. ఇక్కడి వారిలో మాత్రం శృంగారంలో చాలా చురుగ్గా వున్న యువతులు సాధారణంగా బై సెక్సువల్స్ అయివుంటారు. మగవారిలో బై సెక్సువాలిటీ అంత సాధారణం కాదు.

ఇండియాలో నాకు తెలిసిన కొద్దిమంది యువతులని ఈ పనికి ప్రోత్సహిస్తే ఈ ప్రయోగం చెయ్యడానికి సరే అన్నారు కానీ వారి యొక్క ప్రాంతాలు దూరంగా వుండటం, వారి మధ్య స్నేహం చాలా కొద్దిగా వుండటం, మరియు ఇతర సమస్యల వల్ల వారి మధ్య ఆ పని ముందు పడటం లేదు. ఇహ ఈసారి ఇండియా వెళ్ళినప్పుడన్నా ఆ కార్యం జరిపించి పుణ్యం మూటగట్టుకోవాలి.

ప్రియురాలి శ్వాస ఎంత మధురం!

2012-01-04T11:18:00.000-06:00

ఈమధ్య ఒక తంత్ర ఫోరం చదువుతూవుంటే అందులో శ్వాస క్రీడను గురించి ఆసక్తికరమయిన చర్చ చూసాను. ఆ వ్యాసంలో తంత్ర పద్ధతిలో క్రీడించడం గురించి చెబుతూ ముందుగా ఒకరి శ్వాసను ఒకరు గ్రహిస్తూ సాగించాలని చెప్పారు. దానికి చాలామంది పాఠకురాళ్ళు "యాక్ థూ, మరొకరి శ్వాసని శ్వాసించడమా" అని వికారాలు వెళ్ళబుచ్చారు. ఇతరులు విడిచిన శ్వాసలో కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ ఎక్కువగా వుంటుంది కాబట్టి అది ఆరోగ్యకరం కాదేమోనని కొందరు సంశయం వెలిబుచ్చారు. ప్రాణవాయువు సరిగా అందక కాస్సేపు అలా క్రీడించాక చచ్చూరుకుంటామేమో అని వారి భయం. అది మహిళల ఫోరం ఏమో గుర్తుకు లేదు కానీ మగజనాల కామెంట్లు కనిపించలేదు.

నాకయితే ముద్దు, ముచ్చట చేసేప్పుడు నా జతరాలి శ్వాసను నా ముక్కుతో గ్రహిస్తుంటే ఎంతో మధురంగా అనిపిస్తూవుంటుంది. ఎదుటివారి నోటినీ, ముక్కునూ మన నోటితో, ముక్కుతో లాక్ చేసి ఒకేసారి అధరామృతాన్నీ, శ్వాసామృతాన్నీ గ్రోలడమంటే నాకు భలే ఇష్టం. మరి అంతసేపు పరస్పరం శ్వాసలోని కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ పీలుస్తూనే వున్నాకూడా ఆక్సిజన్ అందక వారు కానీ నేను కానీ ఇబ్బంది పడిన సందర్భం లేదు! ఆ ఇబ్బంది ఎందుకు వుండదో నాకర్ధం కాదు. అయితే కొంతమందికి నోట్లో నోరు పెట్టడం ఇష్టం వుండదు కాబట్టి అప్పుడప్పుడు ముక్కుతో మాత్రమే నడిపించేస్తుంటాను. కనీసం ముక్కు వరకయినా వారు అభ్యంతరం చెప్పనందుకు సంతోషిస్తుంటాను.

మీ పార్ట్‌నర్ శ్వాసను సంగ్రహించడం పై మీ అభిప్రాయం ఏంటి? యాక్, ఛీ అంటారా లేక ఎంచక్కా ఎంజాయ్ చేసేస్తారా? మాకూ చెబుదురూ?

అసభ్య వస్త్రధారణ?

2012-01-03T14:15:00.002-06:00

నాకు నిండా చీరకప్పుకునేవారిని చూస్తుంటేనే సిరాగ్గా వుంటుంది - ఇహ నిండా బుర్ఖా ధరించేవారిని చూస్తే ఇంకా కంపరంగా వుంటుంది. సెవ్వా, హేమిటీ ఈ అసభ్య వస్త్రధారణా అని నెత్తీనోరూ కొట్టుకుంటుంటాను (మనస్సులోనేలెండి). మరి అసభ్యానికి ఎవరికి వారు ఇచ్చుకునే నిర్వచనాన్ని బట్టి ఆ చిరాకు వస్తుంటుంది. మీకు నిండా బట్టలేసుకోకపోతే నచ్చకపోవచ్చు - నాలాంటి వారికి నిండా బట్టలేసుకుంటే నచ్చకపోవచ్చు. మీరు కరెక్టా నేను కరెక్టా అనేది మనకు ఎవరు చెప్పాలి? మనకు ఫత్వాలిచ్చేవారెవరూ లేరు కాబట్టీ మన ఇష్టాల్ని బట్టి నడిపించేద్దాం.

అయితే ఏమాటకి ఆ మాటే చెప్పుకోవాలి. కొంతమంది బుర్ఖా స్త్రీలు భలే బావుంటారు. మీరు మరీనూ, అలా బావొబుద్ధి కావొద్దనే కదా బురఖాలు తగలేసేది - మళ్ళీ వాళ్ళు భలే బావున్నారు అనడం/అనుకోవడం ఏమయినా పద్ధతిగా వుందా అని మీరు అమాయకంగా నన్ను అడగవచ్చు. వాళ్ళు అలా తల కూడా కనపడకుండా అలా నల్ల దుస్తులు వేసుకొని మన కళ్లల్ళొ కారం కొట్టడం మాత్రం న్యాయమా అని మిమ్మల్నందరినీ నిగ్గదీసి ప్రశ్నిస్తున్నాను. అందరిలాగా సాధారణంగా దుస్తులు వేసుకుంటే ఓ సారి చూసి, చూడనట్టుగా వెళ్ళిపోతానేమో గానీ నిండా చీర కప్పుకోవడమో లేక బుర్ఖా వేసుకొవడమో లాంటి అసభ్యమయిన పతివ్రతా వేషాలు వేస్తే మాత్రం వారిని వీలయినంతవరకు గమనిస్తుంటాను.

వంటినిండా నల్లగుడ్డలు కప్పుకుంటేనేం? కళ్ళు కనపడుతూనే వుంటాయి కదా. అలా గుడ్డలు కప్పుకున్న స్త్రీలలో కొందరి కళ్ళు ఎంత బావుంటాయనీ! మిగతావేవీ కనపడవు కాబట్టి ఇహ అందరు మగాళ్ళ ఫోకస్ అంతా ఆ అందమయిన నయనాల మీదనే వుంటాయనుకుంటా. ఆ నయనాలని బట్టే ఆ యువతి అందాలను అంచనా వెయ్యవచ్చు. ఆ అంచనాలు కొన్ని సార్లు తప్పవనూ వచ్చు కానీ అలా అని మనకు చెప్పేదెవరంటా? ఆ కళ్ళున్నట్లే ఆ యువతి కూడా సుందరాంగి అయివుంటుంది అనుకోవడంలో ఓ తుత్తి వుంటుంది మరీ. ఇలా మనలాంటి చిలిపి వారు వుంటారనే స్త్రీల కళ్ళు కూడా కనిపించకుండా బుర్ఖాలు వేసుకోవాలని సౌదీ అరేబియానో లేక మరే దేశమో కొన్ని నెలల క్రితమే చట్టం చేసినట్లుగా చదివాను. హతోస్మి. కనీసం కళ్ళు దర్శించే భాగ్యం కూడా మనలాంటి అభాగ్యులకు లేకపోతే ఎలాగండీ బాబూ.

సర్లెండి. కొందరి కళ్ళు మనకు కనపడకపోవచ్చు. ఎందుకంటే మనం వారి వెనకాల నడుస్తుంటే అవి మనకు కనపడవు కదా. లేకపోతే కళ్ళు కూడా కనపడుకుండా వుండే బుర్ఖాలు వారు ధరిస్తుండొచ్చు. అప్పుడు మన దృష్టి వారి లావణ్యం మీద పడుతుంది అనడం ఆశ్చర్యం లేదు కాక లేదు. ఏమంటారు? నిజమా కాదా? ఆ నల్లటి పై దుస్తుల కింద తొణికిలసలాడే లావణ్యం లీలగా బహిర్గతమవుతూనే వుంటుంది కదా. ఆ లావణ్యాన్ని ఆరాధిస్తూ నడుస్తూవుంటాను. ఆ నల్లటి దుస్తుల మాటున వారి హొయలు గమనిస్తూ పరవశిస్తుంటాను. అప్పుడు మరేమీ కనిపించక వారి హొయలు మాత్రమే కనిపిస్తూ నన్ను ఆహ్లాదపరుస్తుంటాయి. వాళ్ళు బాధ్యతగా ఘోషాలు వేసుకుంటారు సరే. వారి బాధ్యత వారు నెరవేర్చారు సరే. మరి మనలాంటివారి బాధ్యత ఏమయిపోవాలి? అందం ఎక్కడ వున్నా ఆరాధించాలి కదా. ఓ నచ్చేసారని రేపులూ గట్రా చెయ్యడం తప్పు కానీ కళ్ళతో మౌనంగా ఎదుటి వారి అందాన్ని కూడా ఆరాధించడం కూడా తప్పవుతుంది అనుకోను. అలా అని అసభ్యంగా ఏమీ చూస్తూపోను. అలా చూస్తూ వెకిలి వేషాలో, వెకిలి కామెంట్లో లేకపోతే ఆ చూపులే వెకిలిగానో చూస్తే పొరపాటు అవుతుంది కానీ పద్ధతిగా, మౌనంగా ఆ అందాలని ఆరాధించడంలో అపరాధం ఏమీ లేదనుకుంటాను. మనం బజార్లో వెళుతున్నప్పుడు ఓ అందమయిన పువ్వు కనపడితే ఎలాగయితే దానిని హర్షిస్తామో ఇది కూడా అంతే. ఆ పువ్వుని అట్టే చూసి తమాయించుకోకుండా కసిగా నలిపివేస్తే నష్టం కానీ దూరం నుండి నచ్చేసుకుంటే ఎవరికీ వచ్చిన నష్టం లేదు కదా. ఏమంటారు? అలా అందాల్ని నలిపివెయ్యకపోయినా కనీసం ఆఘ్రాణించే అవకాశం వున్నా బావుండును కానీ అలా కోరుకోవడం అత్యాశే కాగలదు కదూ. ప్చ్!

అలా కూడా ఆడవారి హొయలు కనిపించకుండా దాచెయ్యాలనుకునే ఛాందసులకి ఇహ ఒకటి రెండు మార్గాలు వున్నాయి. వంటి నిండా ముగ్గుబుట్టలాంటిది కట్టేస్తే ఇహ ఆ రకంగా కూడ పరాయి పురుషుల కళ్ళల్లో మన్ను కొట్టవచ్చు. అది ప్రాక్టికల్ కాదంటే ఇంకో మార్గం వుంది. ఇంట్లోంచి బయటికే రాకుండా వుంచడం/వుండటం. అలా ఇంట్లోంచి బయటికే రాకుండా వుంటే ఎలా స్త్రీల హక్కులూ గట్రా ఏమయిపోవాలీ అని విచారించేవారుంటారు కదా. అప్పుడు ఇంకో మార్గం వుంది. ఆడవారికి ఇప్పటికే వున్న ఇబ్బందులు చాలక మళ్ళీ కొత్తగా ఇన్ని ఇబ్బందులు ఎందుకు లెండి కానీ పురుషుల పనే పడదాము. ఏముందీ, సింపుల్గా పురుషులే ఇంటినుండి బయటకి వచ్చినప్పుడు కళ్ళకు గంతలు కట్టుకోవాలని గౌరవనీయులయిన డిజిపీ గారిచేత ఓ ఫత్వా ఇప్పిస్తే సరిపొతుంది. మీరు భలే చెబుతారు, అలా మగాళ్ళు గంతలు కట్టెసుకొని పనులెలా చేస్కుంటారు అని మీరడగవచ్చు. సర్లెండి. గుడ్డి వారు వారి పనులు వారు చేసుకొవడం లేదా. ఇప్పుడూ అంతే. పైగా గుడ్డివారికి నైతిక మద్దతూ ఇచ్చినట్లూ అవుతుంది.

అప్పుడు నాలాంటి వాడికి మరో మార్గం మిగిలివుంటుంది. కోయిల లాంటి కంఠ స్వరం వినపడితే తద్వారా ఆ యువతి అందాలు అంచనా వేస్తూ ఆరాధించడం, ఈ పాపానికీ ఓ పరిష్కారం వుంది. ఆ గంతలు కట్టుకునేదేదో బయట ఏ శబ్దమూ వినపించకుండా గాఠ్ఠిగా చెవుల మీద కూడా కట్టేసుకోవడం. అలా పరస్త్రీని చూడకుండా, వినకుండా ఇంట్లోని మగవాడు బయటకి బయలేరుతున్నప్పుడల్లా ఇంట్లోని తల్లొ, చెల్లో, పెళ్ళామో అలా గంతలు కట్టి బయటకి తోసెయ్యాలి. కావాంటే ఓ చేతి కర్ర సహాయానికి అందించొచ్చు. హప్పుడిక ఆడది బట్టలన్నీ విడిచేసి తిరిగినా సమస్య వుండదు లేదా నిండా గొంగడి కప్పుకొని తిరిగినా సమస్య వుండదు. అప్పుడు చెవిటి మరియు బధిరుల్లాగా పురుషులు పనులు చేసుకోవాల్సి వుంటుంది. ఏం పర్లా. స్త్రీ స్వాతంత్ర్యం ముందు ఇవన్నీ దిగదుడుపే. అలా కానిచ్చేద్దామ్మరి.

ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని స్త్రీలందరికీ బురఖాలు వెయ్యాలి!

2011-12-30T11:29:00.003-06:00

గౌరవనీయులయిన డిజిపీ దినేష్ రెడ్డి గారి వ్యాఖ్యలు చూస్తుంటే స్త్రీలందరికీ బురఖాలెస్తే గానీ పోలీసులకు శ్రమ తప్పేట్టుగా లేదు. నిజమే. స్త్రీలను ఇండ్లల్లోనుండి బయటకి రాకుండా చేసి, ఒహవేళ తప్పని పరిస్థితులో రావాల్సి వచ్చినా సరే వారికి ఘోషాలు తగిలిస్తే వారి మీద బలాత్కారాలు వుండవు. బలాత్కారాలు తగ్గించాలంటే ఏపిలో తాలిబాన్ పాలన ప్రవేశ పెట్టాలి. ఆడపిల్లలకు చదువు చెప్పకూడదు. అమ్మయిలు చదువుకుంటే స్టయిల్ ఎక్కువవుతుంది, ఫ్యషన్లు ఎక్కువవుతాయి. అందువల్ల ఆడవారి మానసిక ఎదుగుదలను మొగ్గలోనే తుంచివెయ్యాలి.

అసలు ఆడది బలాత్కారానికి గురి అయ్యిందంటే నేరం ఆ స్త్రీదే అని చట్టం చెయ్యాలి. ఎందుకంటే శుబ్బరంగా ఇంట్లో పడి మగ్గక బయటకి వచ్చినందువల్లే కదా ఆ తిప్పలు. అలా ఆడది బరితెగించి బయటకి వస్తే అది ఆ ఆడదాని తప్పే అవుతుంది కానీ బలాత్కరించిన మగవాడి తప్పెలా అవుతుంది? కదా. అందువల్ల మగవాడు ఎన్ని రేపులు చేసినా హాయిగా వదిలెయ్యాలి. కదా డిజిపీ గారూ!

అఫ్ఘనిస్తానులో ఈమధ్య ఒక యువతిని అరెస్టు చేసారు. ఎందుకంటే అక్కడ అక్రమ సంబంధాలు నిషిద్ధం. అయితే ఆమె విషయంలో ఒక ట్విస్ట్ వుంది. ఆమెను ఒక పురుషుడు రేప్ చేసాడు. అయినా సరే అది భర్తతో సంబంధం కాకుండా తనకు ఇష్టం లేకపోయినా, బలవంతంగా అయినా సరే పరపురుషుడితో గడిపింది కాబట్టి ఆమెను అక్రమ సంబంధాల చట్టం క్రింద అరెస్ట్ చేసి జైల్లో పెట్టారు. అదీ వాళ్ళ న్యాయం. అలా ఆమె ఓ పురుషుడి బలాత్కారానికి గురి అవడమే కాకుండా ఆ దేశపు చట్టం యొక్క బలాత్కారానికీ గురయ్యింది. ఆ నేరం నుండి తప్పించుకొవాలంటే ఆ రేపిస్టును ఆమె పెళ్ళి చేసుకోవాల్సిందేనంట. మొత్తమ్మీద ప్రపంచవ్యాప్తంగా మనలాంటి వారు నిరసనలు వ్యక్తం చెయ్యబట్టి ఆమెను జైలు నుండి వదిలేసారు.

http://news.yahoo.com/afghan-rape-victim-released-jail-lawyer-202644562.html

ఈ AP DGPకీ ఆ అఫ్గాన్ పోలీసులకూ నాకైతే ఏం తేడా కనపడటం లేదు. మీకు ఏమయినా తేడా తెలుస్తోందా?!

అన్నా - పదేపదే దీక్షలు చెయ్యకన్నా

2011-12-30T10:04:00.000-06:00

అసలే మన రాజకీయ నాయకులు ప్రతి దానికీ దొంగ దీక్షలు చేసి అవంటేనే అభాసు పాలు చేసారు. అలాంటి స్థితిలో మీరు నిజాయితీగా చేసే దీక్షల వల్ల మీ దీక్షలంటే భారత దేశ ప్రజల్లో మంచి గౌరవం, ఆదరణ లభించాయి. అలా అని పిల్లికీ, పిడుగుకీ ఒకే మంత్రంలా మీరు కూడా పదేపదే దీక్షాస్త్రం సంధిస్తుంటే దాని శక్తి పలుచయిపోతూవుంది. అలాంటి బ్రహ్మాస్త్రాలు అరుదుగా ఉపయోగిస్తేనే యుక్తి, శక్తి ఇతరులకి ఆసక్తి వుంటుంది. లేకపోతే జనాలూ పలుచనయిపోతారూ, మీరూ పలుచనయిపోతారు మరి.

నా పదకొండేళ్ళ ప్రాయంలో...

2011-12-30T09:51:00.001-06:00

(ఈ ఫోటో నాది కాదు)

ఆ వయసులో ఓ రోజు మా చుట్టాల ఇంట్లో పడుకున్నాను. ఆ అంటీ, అంకుల్, వారి చిన్న పిల్లలూ, నేనూ అందరం కలిసి హాల్లో పడుకున్నాము. నేను చిన్న పిల్లాడినని భావించి, నిద్రపోయానని భావించి ఆ దంపతులు ఇద్దరూ గుసగుసలాడుకోసాగారు. మధ్యలో ఎందుకో నాకు మెలకువ వస్తే వారిద్దరి వేడివేడి కబుర్లు వినపడుతుండటంతో నాకు ఇక నిద్రపట్టలేదు. నిద్ర నటిస్తూనే వారి ముచ్చట్లూ, శబ్దాలూ వింటూండిపోయాను. తిరిగి చూసేంత ధైర్యం అప్పుడు నాకు లేదు లెండి.

బహుశా అప్పటినుండే అనుకుంటా నాకు సెక్స్ అంటే ఏమిటో తెలిసివచ్చింది. అలా అలా ఆసక్తి పెరిగింది. ఆ ఆసక్తితో సరసమయిన కథలు ఎక్కడ కనపడ్డా చదివేవాడిని. అందం ఎక్కడ కనిపించినా ఆరాధించేవాడిని. కోతికి కొబ్బరిచిప్ప దొరికినట్లు నాకు ఓ బూతు పుస్తకం దొరికింది. ఇంకేం పండగే నాకు. దాన్ని జగ్రత్తగా దాచిపెట్టి ఒంటరిగా చదువుండేవాడిని. వళ్లంతా ఒహటే తాపంగా వుండేది కానీ ఏం చెయ్యాలో, ఏం చేసుకోవాలో ఆ వయస్సులొ అర్ధం అయ్యేది కాదు.

అప్పట్లో నేను పుట్టిన గ్రామంలోనే నివసిస్తుండేవాడిని. మాకు నాలుగు ఎకరాల స్థలంలొ పెద్ద ఇల్లు వుండేది. అందులో ఒక పక్కన రేకుల ఇల్లు వుండేది. దాని పక్కన పెద్ద జామ చెట్టు వుండేది. ఆ రేకుల ఇల్లు ఎక్కి ఆ జామ చెట్టు నీడన ఏకాంతంగా ఆ పుస్తకం చదువుతూ బూతు పారాయణం చేసేవాడిని. ఆ తరువాత ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాక నా లాగు విప్పేసి పడుకునేవాడిని. ఆ తరువాత ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాక మళ్లీ లాగు పైకి లాక్కునేవాడిని. అవండీ నా పదకొండేళ్ళ ప్రాయపు పాపాలూ.

వాడు నా కొడుకేనా...?

2011-12-28T15:08:00.000-06:00

ఒక బీరకాయ పీచు బంధువు నాకు మరదలు అవుతుంది. ఈమె పేరు జలజ అనుకుందాం. అన్నీ దొంగపేర్లు పెట్టలేక సచ్చిపోతున్నానండీ బాబూ. మళ్లీ ఎవరికేపేరు పెట్టానో గుర్తుంచుకోవాలి కూడానాయే. ప్రేమ అని కాకున్నా మాకు ఒకరంటే ఒకరికి బాగా ఇష్టం వుండేది. అలా ఇష్టంగా ముచ్చట్లు చెప్పుకునేవారం. ఆమె అమ్మమ్మ ఇంట్లో కూడా కబుర్లు చెప్పుకునేవారం. ఒకరంటే మరొకరికి ఇష్టం అని ఆమెకూ తెలుసులెండి. మేమిద్దరమూ పెళ్ళి కూడా చేసుకోవాలనుకున్నాం కానీ కొన్ని కారణాల వల్ల కుదర్లేదు. ఆ తరువాత ఆమెకు పెళ్ళయిపోయింది. ఆ తరువాత ఆమెకు ఒక కొడుకు అని తెలిసింది. తరువాత నా పెళ్ళి అయినప్పుడు కొడుకును తీసుకొని వచ్చింది. తెల్లగా, బక్కగా, ముద్దుగా వున్నాడు ఆ అబ్బాయి.

ఆ తరువాత కొన్నేళ్ళ తరువాత వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాను. ఆమె కొడుకు కాస్త పెద్దవాడయ్యాడు. ఆమె అమ్మమ్మ (నాకు నానమ్మ వరుస అవుతుంది లెండి) నన్ను పక్కకు పిలిచి ఆ పిల్లాడు (తన మనుమడు) నీ కొడుకే అని సందేహమనీ, అన్నీ నీ పోలికలే వున్నాయని చెప్పింది. వేరేవారు వస్తున్న అలికిడి వినిపించడంతో ఓ నవ్వు నవ్వి అక్కడనుండి వెళ్ళాను. ఆమెకు అవుననీ చెప్పలేదు, కాదనీ చెప్పలేదు. అయితే అంత దృశ్యం లేదు లెండి. ఆ అమ్మాయీ, నేనూ ఎన్ని సార్లు శారీరకంగా కలుసుకోవాలని అనుకున్నా కూడా కేవలం అల్పాహారాల వరకు మాత్రమే పరిస్థితులు అనుకూలించాయి - భోజనాలు దక్కలేదు - ఇంకా నావల్ల అజీర్తి చేసి వాంతులేం వస్తాయి?

అబ్బో చెప్పాలంటే ఈమె గురించి బోలెడన్ని కబుర్లు వున్నాయి లెండి. ఎంత విశాల హృదయమో తనది. నా పేరు చెప్పుకొని అంటే శరత్ ఇండియాకి వస్తున్నాడు, నిన్ను సిద్ధంగా వుండమన్నాడు అని మా ఫ్రెండ్ ఒకరు పిలిపించి తనని వాడేసుకునేవాడు. ఆమె అతనితో గడుపుతూ ఈ విషయం శరత్ బావకి తెలియనివ్వకు అని చెప్పేది. నా విశాల భావాలు ఆమెకు తెలుసుకానీ ఆడ అబద్దాల బుద్ధి పోనిచ్చుకుంది కాదు;) అతను బుద్ధిగా తల ఊపి ఆ మాటలు నాకు అప్పజెప్పేవాడు :)) ఈ జలజ పురాణం ఒక సిరీసు లాగా మరోసారి చెప్పుకుందాం.

కట్ చేస్తే ఒక స్నేహితురాలి కొడుకు అచ్చం నాలాగే వుంటాడు. మా ఇద్దరికీ పరస్పరం బాగా ఇష్టం. ఆమె దగ్గర కూడా దొంగ చిరుతిళ్ళు బోలెడన్ని సార్లు హెవీగా తిన్నాను కానీ పరిస్థితులు అనుకూలించక భోజనాలు చెయ్యలేదు. తన పిల్లాడు పెరిగి పెద్దయ్యాక నాకు చెప్పింది - నా కొడుకు అచ్చం నీలాగే వుంటాడని. ఫోటో కూడా పంపించింది. ఆ తరువాత ఆ అబ్బాయిని చూసాను - అన్నీ నా పోలికలే! మనిద్దరం శారీరకంగా కలవనే కలవలేదు కదా - అలా ఎలా పోలికలు వచ్చాయి అని అడిగాను. గర్భం ధరించిన రోజుల్లో నిన్నే బాగా తలుచుకున్నా అని చిరునవ్వుతో చెప్పింది :)

రాజ్యలక్ష్మి ఇప్పుడు ఏం చేస్తోందంటే...

2011-12-28T11:31:00.000-06:00

మా విజయవాడ సహజీవనం ముగిసాక సూర్యాపేటలో వున్న నన్ను అప్పుడప్పుడు అర్ధరాత్రుళ్ళు వచ్చి కలుస్తుండేది అని చెప్పాగా. కొన్ని నెలల తరువాత మా ఊరి బస్సుస్టాడులో కలరింగ్ (అనగా జుట్టుకి రంగు అనుకునేరు. కాదు. అలా బస్సుస్టాండుకి వెళ్ళి ప్రయాణీకుల అందాలు ఆరాధించడానికి మేము ఆ పేరు పెట్టాము లెండి) వేసుకుంటున్న నాకు విజయవాడలోని VK కాంప్యూటర్స్ ఫ్రెండ్ కనపడ్డాడు. అతనూ ఆ హాస్టల్లో వుండేవాడు. విజయవాడ విశేషాలు చెబుతూ నా రాజి గురించి కూడా చెప్పాడు. నేను ఇటు వచ్చేసాక ఆమె అక్కడ కనపడితే తనూ, ఇంకో మా కామన్ ఫ్రెండూ కలిసి ఆమెతో పరిచయం ఇంకా బాహ్గా పెంచేసుకున్నారుట. ఆమెతో ఎలా గడిపారో చెప్పుకువచ్చాడు. అందరూ కలిసి బహు బాగా ఆనందిస్తున్నందుకు నేను చాలా సంతోషించాను. అంతలోకే నాకు ఓ అనుమానం వచ్చి నివృత్తి చేసుకున్నాను. మేమిద్దరం కలిసి ఆమెతో గడిపాము అని చెప్పాడు కదా. మీరిద్దరూ కలిసి సమిష్టిగా ఆమెతో గడిపారా లేక విడివిడిగా ఆమెతో గడిపారా అని అడిగాను. అతను తెల్లబోయి లేదండీ బాబూ, విడివిడిగానే గడిపాము అని అన్నాడు. విడివిడిగా మీరు గడిపినా కూడా సమిష్ఠిగా కూడా ఆమెతో గడిపివుంటే ఇంకా ఎంత బావుండేదో చెబుతూ జ్ఞానబోధ చేసాను. ఆమెతో మళ్ళీ అవకాశం వస్తే అలాగే చెస్తాం గురువు గారూ అని హామీ ఇచ్చేడతను. ఆ తరువాత అతను ఎప్పుడూ మళ్ళీ నాకు కనపడలేదు!

నా పెళ్ళయ్యాక ఒకసారి హైదరాబాదులో మా చిన్న అక్క ఇంటి దారిలోనే నీళ్ళ పంపు దగ్గర కనపడింది. ఆ ఇంటిదారిలోనే ఓ చిన్న గది అద్దెకు తీసుకొని వుంటోంది. గదిలోకి పిలిచి కమ్మని తేనీరు ఇచ్చింది. ఏం చేస్తున్నావ్ అంటే సుమన్ తో సినిమాల్లో నటిస్తున్నా అని చెప్పింది. అంటే హెక్కడికో వెళ్ళిపోకండేం. సినిమా పాటలలో వెనకాల తయ్యతక్కలాడుతారే ఆ జూనియర్ ఆర్టిస్ట్ వేషాల్లెండి. సినిమా రంగం మంచిది కాదమ్మా, ఇళ్ళకు వెళ్ళండి ఆ సుమన్ మహానుభావుడు సుభాషితాలు చెబుతూవుండేవాడుట. ఎంజాయ్ చేస్తున్నావా అంటే హబ్బే, హవన్నీ హెప్పుడో మానివేసా అంది. నాకు తీరిక లేక ఇక ఆ విషయాలు గెలక్కుండానే వచ్చేసాను. ఆ తరువాత మా అక్క వాళ్ళో, ఆమెనో ఇళ్ళు మారడంతో అక్కడ మళ్ళీ ఆమె కనపడలేదు.

ఓ ఏడేళ్ళ క్రితం కెనడా నుండి ఇండియా ట్రిప్పుకి వెళ్ళినప్పుడు ఆమె బంధువునుండి ఆమె నంబర్ తీసుకొని మాట్లాడాను. ఓ చిన్న సినిమా, టివి నటుడిని పెళ్ళి చేసుకుందిట. ఒక కూతురు అని చెప్పింది. ఇంకా ఆ వెధవ్వేషాలు వేస్తున్నావా అని అడిగితే అమాయకంగా అవును అని అన్నాను. ఇకనయినా మానెయ్ అని నీతి బోధలు చెప్పనారంభించింది. అలాగే అని ఆమె ఫోను హడావిడిగా పెట్టేసాను. ఓ అయిదేళ్ళ క్రితం మళ్లీ ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు ఆమె ఏం చేస్తోందో, ఎక్కడుంటోందో కనుక్కున్నాను. ఒక చిన్న షాప్ పెట్టుకుందిట. ఆ అడ్రసు కనుక్కొని ఆమె దగ్గరికి వెళితే ఆశ్చర్యపడిపోయి ఆనందపడింది. కాస్త ఛాయ తగ్గింది, కాస్త వళ్ళు చేసింది కానీ ఆమె అందం మరియు పరువాలు దాదాపుగా అలాగే కవ్వింపుగా వున్నయ్. ఆమె కూతురు కూడా తనతో పాటే వుండటంతో ఆ ముచ్చట్లు ఏమీ మాట్లాడుకోలేదు కానీ స్నేహపూర్వకంగా, ఆత్మీయంగా మాట్లాడింది. నాతో పాటే వచ్చిన మా చిన్నమ్మాయితో చక్కగా ఆడి తినుబండారాలు కొనిచ్చింది. దగ్గర్లో వున్న ఆమె ఇంటికి కూడా తీసుకువెళ్ళింది. భర్త ఏదో ఊరు వెళ్ళాడుట. కాస్సేపు మాట్లాడి వచ్చేసాను.

యు ఎస్ కి వచ్చాక ఫోన్లు చేస్తే కొన్ని సార్లు దొరికి కొద్దిసేపు మాట్లాడింది. మరి కొన్ని సార్లు భర్త వున్నాడనీ, తరువాత చెయ్యమని చెప్పి పెట్టేసింది. ఇదేదే జరిగే వ్యవహారం కాదులే అని చెప్పి నేనూ కాల్ చెయ్యడం మానివెసాను. మళ్లీ ఎప్పుడో నేను ఫోన్ చేస్తే నంబర్ మార్చినట్లు అర్ధమయ్యింది. ఈ మధ్యే ఆమె బంధువుకి ఫోన్ చేస్తే ఆమె యొక్క లేటేస్ట్ విశేషాలు చెప్పాడు కానీ అవి మీతో పంచుకోతగ్గవి కాదులెండి :)

మా నీలి చిత్రరాజముల కథా కమీషూనూ

2011-12-27T16:16:00.001-06:00

నీకు కొన్ని స్పైసీ ఫోటోలు చూపిస్తా, మా ఇంటికి రా అని నేను సూర్యాపేటలో వుంటున్న కాలంలో మా ఫ్రెండు ఒకడు పిలిచాడు. ఎగేసుకుంటూ వెళ్ళాను. అవి చూసి షాక్ అయ్యాను. ఈ ఫోటోలు నేను చింపేసానుగా, నీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చాయి అని అడిగాను. అతను కొన్ని రోజులు బాగా ఊరించి, ఊరించి అప్పుడు చెప్పాడు. ఒక అమ్మాయితో మా మిత్రులతో కలిసి సమిష్టిగా నేను వున్న ఫోటోలే అవి. ఆ ఫోటోలు తీసి, మాకు బాగా తెలిసిన ఫోటోగ్రాఫర్ దగ్గర ప్రింట్ చేయించి ప్రింట్లూ, నెగటివ్లూ మేము తెచ్చుకున్నాం. కొంతకాలం వాటిని చూసి సరదాపడ్డాము. మా విజయవాడ ఫ్రెండ్స్ వస్తే కూడా చూపించాను. ఆ తరువాత ఇంకా అవి ఎందుకులే - ఎక్కడయినా బయటపడితే ఇబ్బంది కదా అని వాటిని చింపివేసి నిశ్చింతగా వున్నాం. అలాంటి స్థితిలో ఆ ఫోటోలు అతని దగ్గర వుండటం చాలా విస్మయాన్ని కలిగించింది.

అయితే ఆ స్టుడియో స్నేహితుడు మాకు తెలియకుండా ఒక కాపీ అతని దగ్గరే పెట్టుకున్నాట్ట. అతనికీ మా గ్రూపులో వున్న ఒక ఫ్రెండ్ తమ్ముడికీ బాగా క్లోజ్ ఫ్రెండ్షిప్. మీ అన్న చేసిన ఘనకార్యం చూస్తావా అని ఊరించి ఆ తమ్ముడికి ఆ ఫోటోలు అందించాడు ఆ స్టుడియో మిత్రుడు. అయితే ఆ తమ్ముడు కూడా నాకు మంచి స్నేహితుడే, బాగా సరదా అయిన మనిషే కాబట్టి సమస్య ఏమీ కాలేదు. అయితే అప్పుడు మీరు చేస్తున్నప్పుడు మీరు నాకు కూడా చెప్పొచ్చుకదా, నేనూ జాయిన్ అయేవాడిని కదా అని బాగా గులిగాడు. పండంటి అవకాశం మిస్ అయినందుకు చాలా జివ్వుజివ్వున బాధపడ్డాడు. అప్పట్లో నువ్వు కాస్త జూనియరువు అందుకే నీకు చెప్పకుండానే మీ అన్నతో కలిసి ఆ వేషాలు వేసాను అని అతడిని బాగా ఊరడించాను.

అయితే ఇంకో విధంగా కూడా ఆ అమ్మాయి మిస్ అయినందుకు చాలాసేపు, చాలా సార్లు తియ్యతియ్యగా బాధపడ్డాడు. అతను హైదరాబదులో వాళ్ళ పిన్నాన వాళ్లింట్లో వుండేవాడు. అదే అమ్మాయి వాళ్ళింట్లోనే వుండేది కానీ ఆమె చాహ్లా అమాయకురాలని భావించి ఆమెని ప్రయత్నించలేదుట. ఈ ఫోటోలు అప్పుడే తెలిసివుంటే ఆ అమ్మాయిని అప్పుడే బాగా వాడుకునివుండేవాడిని కదా అని లబోదిభొమన్నాడు. సెత్, ఏడ్వకులే అని ఊరడించి మళ్ళీ ఆ అమ్మాయిని వెతుకుదాంలే అని చెప్పాను. అయితే అప్పటికే ఆ అమ్మాయికి పెళ్ళి అయిపోయి పత్తాలేకుండా అయిపోవడంతో ఆ తరువాత ఆమె అతనికి దొరకలేదు.

ఇంతకీ ఆ అమ్మాయి ఎవరంటే మా ఇంట్లో పనిచేసే పని అమ్మాయి బాల. మా ఇంట్లోనే వుండేది. ఆమె సిరీస్ ఎప్పుడయినా వ్రాస్తా కానీ ప్రస్తుతం క్లుప్తంగానే ప్రస్థావిస్తాను. మంచి అమ్మాయి ఆమె. చక్కటి వ్యక్తిత్వం. ఆరోగ్యంగా, అందంగా వుండేది. మా ఇంట్లో మూడేళ్ళు వున్నా ఆమెని చెల్లిలాగానే భావిస్తూ ఆమెని తాకలేదు. అయితే పక్కింటి పనిమనిషికి లైన్ వేస్తుంటే చూసి ఇంట్లో వున్నవారు మీకు కనపడరు కదా అని దీర్ఘాలు తీసింది. దాంతో ఆమెకు నామీద అలాంటి మనస్సుందని అర్ధమయ్యి ప్రొసీడ్ అయిపోయా. నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరిని కూడా ప్రొసీడ్ అవమన్నాను. మేము కొన్నిసార్లు గుంపుగా ఆనందించేవారం. అలాంటి ఓ సందర్భంలోనే సరదాగా ఫోటోలు తీసుకున్నాం. ఆ తరువాత ఆమెతో నా నిర్వాకం మా అమ్మకి తెలియడంతో ఆమెను పనిలోనుండి ఫైర్ చేసింది. మొత్తమ్మీద అమెతో ఓ మూడు నెలల్లో ఓ నలభై సార్లు ఆమెతో పూర్తిగా గడపడానికి వీలయ్యింది. అప్పటి అనుభవాలు, లెక్కలు అన్నీ నా డైరీలో వ్రాస్తుండేవాడిని.

మా ఇంట్లో ఆమె పని మానేసాక హైదరాబాదులో ఒకరింట్లో పనికి చేరింది అని తెలిసింది. ఇప్పుడు ఫోటోలు చూపించిన స్నేహితుని చిన్నాన ఇల్లే అది. అప్పట్లో ఆ ఇంట్లో వుండే ఇతను చదువుకునేవాడు కానీ అప్పట్లో ఈ బాల ఇంత ముదురు అని అతనికి తెలియదు. ఇప్పటికీ ఇండియా వెళ్ళినప్పుడల్లా ఆ మిత్రుడు నన్ను ఇంటికి పిలిచి ఆ ఫోటోలు చూపించి నన్ను తియ్యగా ఏడిపిస్తుంటాడు, అంత చక్కటి అమ్మాయి తన ఎదురుగా వుండికూడా దక్కనందుకు అతను కూడా తియ్యతియ్యగా ఏడుస్తుంటాడు. ఆ ఫోటోలు చించెయ్యమంటే చించెయ్యడు, నాకు ఇవ్వమంటే ఇవ్వడు. మరి అలా ఇంకా ఎన్నేళ్ళు దాచేస్తాడో ఏమో ఈ చిలిపి స్నేహితుడు ;) ఏమయినప్పటికీ నా తియ్యటి జ్ఞాపకాలు అతని వద్ద కూడా భద్రంగా వున్నయ్.

మా ఇంట్లో రాజ్యలక్ష్మి

2011-12-27T14:36:00.001-06:00

...అలా విజయవాడలో మేము సహజీవనం చేస్తున్న కాలంలో వాళ్ళ ఆఫీసు కోలీగుకి ఒకతనికి సన్నిహితం అయ్యింది కానీ సంబంధం వున్నట్లుగా ఒప్పుకోలేదు. ఏదయినా వుంటే చెప్పు కలిసి ఆనందిద్దాం అనేవాడిని కానీ ససేమిరా తమ మధ్య ఏమీ లేదనేది. అయితే నేను ఊర్లో లేని రాత్రుళ్ళు అతను మా గదిలోనే గడిపేవాడు. అది మా ఇంటి ఓనర్ చెప్పగా తెలిసింది. నువ్వు ఒక్కడివే అంటే ఫర్వాలేదు కానీ మిగతావాళ్ళు కూడా ఎందుకూ అని ఆ ముసలి ఒంటరి ఓనర్ గులిగాడు. అయినా సరే మా మధ్య ఏమీ లేదని బుకాయిస్తూనే ఆమె అతడిని తెచ్చుకోవడం, ఇంటి ఓనర్ నాతో అభ్యంతరం తెలపడం జరుగుతూవుండేది. నాకు అలాంటి విషయాలు అభ్యంతరం లేకపోయినా కూడా, ఇష్టం అయినా కూడా మరుగుపరుస్తూ వుండటంతో ఆమె మీద చిరాకు వేసింది కూడానూ. హాయిగా ఆ విషయం చెప్పేస్తే ఇంటి ఓనర్తో సమాస్య లేకుండా ఏర్పాట్లు చేసేవాడిని. అలా అని చెప్పినా ఆమె వినలేదు. అలా ఎందుకో అర్ధంలేని మొండితనం ప్రదర్శిస్తూవుండేది. ఇక లాభం లేదని ఆ గది ఖాళీ చేసాను. ఆమె తన స్నేహితురాలి గదికి మారింది. నేను మళ్ళీ VK కంప్యూటర్స్ హాస్టల్లోకి మారిపోయాను. ఎప్పుడన్నా ఒకసారి కలుసుకుని కబుర్లు చెప్పుకునేవారం.

ఆ తరువాత కొన్ని నెలలకి నేను సూర్యాపేట్ మారిపోయాను. బస్ స్టాండుకి దగ్గర్లోనే మా ఇల్లు వుండేది. అప్పుడప్పుడు విజయవాడ నుండి హైదరాబాద్ వెళుతూనో లేక హైదరాబాదు నుండి విజయవాడ వెళుతూనో మధ్యలో నన్ను కలవడం కోసం రాత్రిళ్ళు ఆగి నా దగ్గరికి వచ్చేది. చాలా పొడవుగా ఒక వీధి నుండి వెనుక వున్న మరో వీధి వరకూ మా ఇల్లు వుండేది. అందులోని మా ముందు గది నాకు ప్రత్యేకంగా వుండేది. మా అమ్మా, నానలు ఇంటి వెనుక భాగంలో ఎక్కడో వుండేవారు. అందువల్ల రాత్రుళ్ళు ఈమె వచ్చి వెళ్ళిపోయిన విషయం మా వాళ్లకి తెలిసేది కాదు. మళ్లీ ఆమెను పెందరాళే లేపి బస్సెక్కించేవాడిని. ఒకసారి హైవేమీద ఖళీ లారీ ఆగి కనపడితే అందులో ఎక్కి విజయవాడ వెళతా అంది. చీకట్లో వాళ్ళు నిన్నేమయినా చెయ్యగలరు - వద్దులే అని నేను అంటే ఏముందీ - మీరు చేసేదే వాళ్ళూ చేస్తారు కదా అని తేలిగ్గా అనేసింది. నేను షాక్ తినేసి అంతొద్దులే, హాయిగా బస్సులోనే వెళుదువు గానీ అని బస్సు ఎక్కించి వచ్చేశా.

సూర్యాపేట్లో B అనే ఒక మంచి మిత్రుడు వుండేవాడు. నాకంటే తక్కువ వయస్సు. చాలా హేండ్సం గా వుండేవాడు. నాకు ఎవర్నయినా చూడు శరతూ అని కోరేవాడు. రాజ్యలక్ష్మి నా దగ్గరికి వచ్చినప్పుడు రెండు రాత్రులు అతడికి కూడా అప్పగించాను. అతను అందగాడు కావడంతో ఆమెకీ బాగా నచ్చేడు. నేను ముందు గదిలో పడుకుంటే వాళ్ళు రెండవగదిలో ఆనందించేవారు. నేను మీతో కలుస్తాను అంటే అతను సిగ్గుపడి వద్దు అనేవాడు. అతనికి అదే తొలి అనుభవం కావడంతో చాలా సిగ్గుపడేవాడు. అతనికి ఆమే దారిచూపించింది. వేకువఝాము అవుతుండటంలో ఆమెని లేచి బస్సెక్కమని చెప్పేసరికి అతని కౌగిలి నుండి విడివడలేక నా మీద చిరాకు పడేది. మా అమ్మ నిద్రలేచి ఈమెని గమనిస్తే గొడవ అవుతుంది కాబట్టి ఆమె చిరాకును భరిస్తూనే బలవంతంగా నిద్రలేపి పంపివేసేవాడిని.

ఒకసారి ఆమె వచ్చిందని తెలిసి విజయవాడలో ఆమెతొ గడిపిన ఆమె బంధువు వచ్చాడు కానీ అతగాడు ఎంత బలవంతం చేసినా ససేమిరా అతనితో గడపలేదు. అతను ఒత్తిడి చేస్తే అతడిని బాగా రక్కేసి పంపించేసింది. ఇక లాభం లేక అతను బయటకు వచ్చేసాడు. విజయవాడలో వున్నప్పుడు ఆమె అతనితో ఒక రాత్రంగా ఆనందంగా గడిపి కూడా ఆ రోజు ఎందుకు అలా మొండికేసిందో మాకు ఇద్దరికీ బొత్తిగా అర్ధం కాలేదు. అసలు ఆడవారినే అర్ధం చేసుకోవడం కష్టం అనుకుంటే ఆమెను అర్ధం చేసుకోవడం మరీ కష్టంగా అనిపించేది. అయితే చాలా విషయాల్లో ఎంచక్కా సహకరించేది లెండి.

లోకపాల్ సభ్యులూ అవినీతిపరులు అయిపోతే...ఇదీ పరిష్కారం!

2011-12-24T15:55:00.001-06:00

ప్రధానినీ, రాష్ట్రపతినీ, న్యాయాధికారులనూ, CBI నీ, అవినీతి నిరోధకక శాఖ వారినీ, ఇక వాళ్ళూ వీళ్ళూ అనే తేడాలెందుకులెండి, మిగతా వాళ్ళెమో పత్తిత్తులా కాబట్టి అలా అందరినీ లోక్‌పాల్ బిల్లులో చేర్చాలి. అప్పుడు లోక్పాల్కి తిరుగులేని అధికారం, దర్పమూ ఏర్పడి, భయం ఆమెడ దూరానికి పోయి వాళ్ళు ఎంచక్కా సూపర్ అవినీతిపరులు అవడానికి రాజమార్గం ఏర్పడుతుంది. మరి వాళ్ళ మీద కూడా నిఘా కావాలి కదా. వాళ్ళూ మానవోత్తములే కదా, వారిలో కూడా మానవత్వం అనగా మానవతత్వం మిగిలేవుంటుంది కదా, అందువల్ల వారూ అవినీతిపరులు ఖచ్చితంగా అవుతారు కదా. మరి ఎలా? వుంది, దానికో బమ్మాండమయిన పరిష్కారం వుంది. అదేమనగా...

బ్రిటిష్ వారికి భారత్ ను పరిపాలించిన విశేషమయిన అనుభవం వుంది కాబట్టి వారిని సూపర్ లోక్‌పాల్ గా నియమించాలి. మరి వారూ అవినీతి పరులు అయినట్లయితే...? అది భారద్దేశ సమస్య కాదు కదా, అది బ్రిటిష్ దేశ సమస్య. వాళ్ళూ వాళ్ళూ చూసుకుంటారు, ఆ దేశ పౌరుల అవినీతి గొడవ మనకెందుకులెండి. మన లోక్పాలూ, సూపర్ లోక్పాలూ సల్లగుంటే సాలు.

ఇంకానయ్యం మనవాళ్ళు అమెరికా, రష్యా, చైనా అధ్యక్షులను కూడా లోక్‌పాల్ బిల్లులో చేర్చాలని డిమాండ్ చెయ్యలేదు. థేంక్స్.

అన్నా హజారేని కూడా లోక్‌పాల్ బిల్లులో చేర్చాలి! (End Of Message)

2011-12-24T09:42:00.001-06:00

మరుసటి రోజు జరిగింది ఇదీ!

2011-12-23T15:05:00.002-06:00

ముందు ఈ టపా చదవండి:
http://sarath-kaalam.blogspot.com/2011/12/blog-post_23.html

మేడ మీది ఆంటీ ఇంటి నుండి ఉదయం రాజ్యలక్ష్మి వచ్చేసరికి మాకు మెలకువ వచ్చింది. ఆమె ఏం చేస్తుందో చూద్దామని నా ఫ్రెండూ, నేనూ అలాగే మెదలకుండాపడుకున్నాము. ఆమె మామూలుగానే కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని తన ఉద్యోగానికి వెళ్లడానికి సంసిద్ధం కాసాగింది. ఆమె ఓ చిరుద్యోగం చేస్తుండేది లెండి. మేము ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ దుప్పటి కప్పుకొని ఓరగా ఆమెను గమనిస్తున్నాం. ఆమె రెడీ అయిపోయింది. మాలో ఉత్కంఠ పెరిగిపోయింది.

ఉద్యోగానికి బయలు దేరుతూ ఆమె పర్స్ చేతిలోకి తీసుకుంది. అది బరువుగా వుండటంతో ఆశ్చర్యపోయింది. ఏంటబ్బా అని జిప్ తెరిచి చూసింది. నిండా నీళ్ళు వున్నాయి. అనుమానం వచ్చి వాసన చూసాక విషయం అర్ధమయిపోయింది. ఆమె పర్స్ కొద్దిగా పెద్దగా వుండేది లెండి. విసురుగా మావైపు చూసింది. మేము బుద్ధిగా నిద్ర నటిస్తున్నాం. తన ఆఫీసుకి సమయం అవుతుండటంతో ఇహ చేసేది లేక గులుగుకుంటూ వెళ్ళి టాయిలెట్ గదిలో ఆ ద్రవాన్ని పారబోసి, పర్సును బాగా శుభ్రం చేసి గుడ్డతో తుడిచేసింది. తన వస్తువులు వెతుక్కొని పర్సులో పెట్టుకొని హడావిడిగా బయటకి వెళ్ళిపోయింది.

మెల్ల మెల్లగా మళ్ళీ మొదలెట్టాను - వ్యాయామం

2011-12-23T11:35:00.001-06:00

కొన్ని నెలల క్రిందట సెక్స్ ప్యాక్ అదేనండీ సిక్స్ ప్యాక్ పెంచేద్దామని జిమ్ముకి వెళ్ళి ఉధృతంగా ఉదయమూ, సాయంత్రమూ బరువులు గట్రా ఎత్తేసాను. అంత ఆనందంగా బరువులెత్తితే వచ్చే అనర్ధాల గురించి బ్లాగ్మిత్రులు కానీ, జిమ్ము శిక్షకురాలు కానీ, మరెవరూ కానీ చెప్పక, నాకు తెలియక ఓవర్ ట్రనింగ్ సిండ్రోం బారిన పడ్డాను. హలాంటి సిండ్రోం ఒకటి వుంటుందని అందులో పడ్డాక గానీ నాకు తెలిసిరాలేదు. అదీ నాకెవరూ చెప్పలేదు లెండి - నా లక్షణాలను బట్టి నెట్టులో రెసెర్చ్ చేస్తే అర్ధమయ్యింది. ఆ సిండ్రొం వల్ల మానసికంగా, శారీరకంగా బాగా చితికి పోయాను. ఈమధ్య బ్లాగులు వ్రాయకపోవడానికీ అదే కారణం. ఆ సిండ్రోం అందరికీ తలెత్తుతుందని కాదు కానీ తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోతే దాని బారిన పడే అవకాశం వుంది. వివరాల కొరకు ఈ క్రింది లింక్ చూడండి.

http://en.wikipedia.org/wiki/Overtraining

మిగతా వ్యాయామాలకీ, వెయిట్ ట్రైనింగుకీ తేడా వుందని తెలియక, నేను బరువులెత్తున్నా అని తెలియజేసినా కూడా మీలాంటి వారయినా నాకు చెప్పకపోవడం వల్ల అన్ని విధాలుగా క్రుంగిపోయాను. అయితే ఆ కృంగుబాటు వల్ల కొంత మేలు కూడా జరిగింది. నన్ను నేను ఆత్మపరిశీలన చేసుకొనే అవకాశం కలిగింది. నాలో వున్న కొన్ని లోపాలు అవగతం అయ్యాయి. వాటికి సవరణలు మొదలు అయ్యాయి. ఉదాహరణకు నాలో స్పిరుచువాలిటీ బొత్తిగా లేదని అర్ధమయ్యి అటువేపు కూడా ఫోకస్ పెట్టి ఓషో భావాలకి అభిమానిని అయ్యాను.

కొంతకాలం విశ్రాంతి మరియు మందులూ, మాకులు వాడి మళ్ళీ కొద్దికొద్దిగా మామూలు మనిషిని అవుతున్నాను. ఇంఫెక్షన్స్, స్ట్రెస్ చాలా తగ్గాయి, ఇంకా తగ్గుతున్నాయి. నెర్వస్ బ్రేక్‌డవునులోనుండి మెల్ల మెల్లగా తేరుకుంటున్నాను. మళ్లీ మెల్ల మెల్లగా వ్యాయామం మొదలెట్టాను. ఇప్పుడు జాగ్రత్తగా అలసట రాకుండా, చెమట బొట్టు రాలకుండా సుతారంగా బరువులెత్తుతున్నాను. ఖర్మండీ బాబూ, సినిమాల్లోనూ, ప్రకటనల్లోనూ, తోటివారూనూ ఓ రెచ్చిపోయి పంప్ కొట్టడం చూసి నేనూ అలా చెయ్యవచ్చనుకున్నాను. సిక్స్ ప్యాకులు తెచ్చుకుంటున్న యువహీరోలను చూసి ఉత్ప్రేరణ పొంది నేనూ ఎగబడ్డాను కానీ పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకున్నట్లయ్యింది. అందుకే కుయ్ కుయ్ మంటూ మెల్లమెల్లగా నడిపించేస్తున్నా.

చూడబోతే ఈ సిండ్రోం గురించి చాలామందికీ, డాక్టర్లకీ కూడా అంతగా తెలియనట్లుంది. నా సమస్య ఏంటో నేనే చెప్పి చికిత్స తీసుకుంటున్నాను. ఇప్పుడే కాదు నా యుక్త వయస్సులో కూడా, ఆ తరువాత కూడా ఇది ఎఫెక్ట్ అయ్యింది కానీ నాకు అప్పుడు ఇది అని తెలియదు. వ్యాయామం చేస్తే మనుషులు బెటర్ అవుతారు కానీ దిగజారిపోతారని నాకు ఎందుకు అనుమానం వస్తుంది? ఎవరూ కూడా ఇలా సూచన ప్రాయంగా కూడా చెప్పలేదాయే. అప్పట్లో గుంటూరులో జిమ్ము చేస్తున్నప్పుడు నర్వస్ బ్రేకడవునుకి గురి అయ్యాను. వ్యాయామం చేస్తే బెటర్ అవాలి కానీ ఇలా అయిపోతున్నా ఏంటా అని విస్మయం చెందా కానీ అసలు విషయం తెలియక వేరే వాటిమీదికి ఆ కారణం తోసివేసాను. అలా అలా ఆ కాస్కేడీంగ్ ఎఫెక్ట్స్ వల్ల నా ప్రేమను విఫలం చేసింది, ప్రేయసిని దూరం చేసింది. ఆ బ్రేక్డవున్ నుండి తేరుకోవడానికి పెళ్ళే మార్గం అని తలచాను కానీ ఆమె తన చదువుకే ప్రాధాన్యం ఇచ్చి రెండేళ్ళయ్యాకనే పెళ్ళి అంటే ఆమెకో నమస్కారం పెట్టి సెలవు తీసుకున్నాను. ఆ తరువాత మళ్ళీ నా పెళ్ళయ్యాక ఓ సారి జిమ్ములో చేరినప్పుడు కూడా ఈ సిండ్రోం ఎఫెక్ట్ అయ్యింది కానీ అప్పుడు కూడా అది నాకు తెలియదు, ఎవరూ చెప్పలేదు. ఇంట్లోని సమస్యల వల్ల నాలో స్ట్రెస్ ఎక్కువయ్యిందేమోలే అనుకున్నా.

నా పరిస్థితిలో మీరే వుంటే ఏం చేస్తారేంటీ :))

2011-12-23T09:41:00.001-06:00

విజయవాడలో రాజ్యలక్ష్మితో సహజీవనం చేస్తున్నప్పుడు నా యొక్క మరో స్నేహితునితో నా ప్రోత్సాహంతో ఆమె (విడిగా) గడిపింది. ఆ ఎపిసోడ్ కొంతకాలం క్రితం ఈ బ్లాగులో వ్రాసాను కానీ తొలగించాను. అందులోని ట్విస్ట్ సాధారణ ప్రజలు జీర్ణం చేసుకోలేరు కాబట్టి తీసేసాను. ఒకటి రెండు వారాల తరువాత మళ్ళీ అతను వచ్చాడు. ఈ సారి ఇంకాస్త ఎడ్వాన్సుడుగా వెళ్ళాలని నా మిత్రుడూ, నేనూ అనుకున్నాం. మేమిద్దరం సమిష్టిగా ఆమెతో గడపాలని అనుకున్నాం. కానీ ఎంత బ్రతిమలాడినా ఆమె అందుకు తిరస్కరించింది.

నేను కోరిన చాలావాటికి ఆమె తన విశాల హృదయంతో, సహృదయంతో ఒప్పుకునేది. మంచి అందం, మాంఛి ఛాయ, మంచి ఆరోగ్యంతో మిసమిసలాడుతూ వుండేది. ఉత్సాహంతో తొణికిసలాడుతూ వుండేది. కొన్ని కొన్ని విషయాల్లో ఆమె చేసే మొండితనం నాకు నచ్చేది కాదు కానీ చాలా విషయాల్లో ఆమె సహకరించేది. జీవితాన్ని పండగ చేసుకోవాలనేది ఆమె అభిప్రాయం. అందుకు గాను తనకు నచ్చినట్లుగా ధైర్యంగా, మొండిగా జీవించేది. ఆమెలో మాంఛి ఆత్మవిశ్వాసం తొణికిసలాడేది. ఏవరేమనుకున్నా, ఏమన్నా లెక్కచేసేది కాదు. తనకు నచ్చిన రీతిలోనే జీవించేది. మా ఈడూ, జోడూ చాలా బావుందని అందరూ అనే వారు. ఆమెని పెళ్ళి చేసుకుంటే ఎలా వుంటుందని చాలా ఆలోచించాను కానీ కొన్ని కొన్ని విషయాల్లో ఆమె నాకు, నా లాజిక్కుకు అర్ధం కాకపోయేది. అందుకే మేమిద్దరం పెళ్ళి అంత దూరం వెళ్ళలేకపోయాను. స్నేహానికీ, సహజీవనానికీ తప్ప సంసారానికి ఆమె సరిపడదని నిశ్చయించుకున్నాను.

మేము మరింత బ్రతిమలాడటంతో ఇహ మేము ఇద్దరం కలిసి బలవంతం చేసేస్తామని అనుమానం వచ్చి టాయిలెటుకు వెళ్ళివస్తానని చెప్పి ఆ గది నుండి బయటపడి పైన డబా మీద వున్న ఆంటీ ఇంటికి వెళ్ళింది. ఎంతసేపయినా తిరిగి రాదే! బయటకి వెళ్ళి చూద్దాం అనుకుని తలుపు తెరవబోతే రాలేదు. బయట నుండి గొళ్ళెం వేసి వెళ్ళింది. వార్నీ. సరేలే కొద్దిగా ఆలస్యంగానయినా వస్తుంది కదా అని మేమిద్దరం చేతులు పిసుక్కుంటూ కూర్చున్నాం (ఎవరివి వాళ్లవే లెండి - మా మధ్య ఆ అవగాహన లేదు మరి). ఎంతసేపయినా ఆమె రాలేదు. ఇహ ఆ రాత్రికి ఆమె ఆ ఆంటీ ఇంట్లోనే పడకేసిందని అర్ధమయిపోయింది.

సరేలే ఏం చేస్తాము అనుకొని ఇక మేము నిద్రకి ఉపక్రమిద్దాం అనుకున్నాం. పడుకునేముందు టాయిలెటుకు వెళ్ళి రావడం నా అలవాటు. అయితే అక్కడ టాయిలెట్టు గది బయట వుంది. గదినుండి బయటకి రావాలంటే ఆమె బయటనుండి గొళ్ళెం వేసి వెళ్లడంతో కుదరడం లేదు. ఏం చెయ్యాలబ్బా అని మళ్లీ నా చేతులు నేనే నులుపుకున్నాను. నాకేమో మూత్రం ఆత్రంగా వస్తోంది. ఆ ఆత్రం తీరితే తప్ప నాకు నిద్ర పట్టేట్టుగా లేదు. ఇహ లాభం లేదని అది తీర్చుకోవడానికి ఆ గదిలోనే ఓ పని చెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అదేంటో బహుశా మీరెవరూ గెస్ చెయ్యలేరనుకుంటా. ఈ ఎపిసోడ్ కూడా ఇదివరలో వ్రాసానా లేదా గుర్తుకులేదు. వ్రాసివుంటే నేను ఏం చేసానో మీకు తెలిసేవుండవచ్చు. ఎనీ వే, ఆ స్థితిలో మీరు అయితే ఏం చేస్తారు?

నేను ఏం చేసానో, తరువాత ఏమయిందో తరువాత చెబుతాను. అందాక మీరు గెస్ చెయ్యండి మరీ.

మా మెట్ట వేదాంతి మిత్రుడితో...

2011-12-22T13:59:00.003-06:00

(ఉపయోగం లేదు)

మావాడు చాలా వెరయిటీ మనిషి. అన్నమయితేనేమిరా సున్నమయితేనేమిరా, ఈ పాడుపొట్టకు అన్నమే పడవేయురా అనేటువంటి మెట్ట వేదాంతం బాగా వల్లిస్తుంటాడు. పని చెయ్యడు, ఏమీ చెయ్యడు. మాటలు మాత్రం చెబుతూ బ్రతికేస్తుంటాడు. తండ్రిలేడు, తల్లికి కొద్దిగా పెన్షన్ వస్తుంటుంది. అలా తల్లి మీద ఆధారపడి బ్రతికేస్తుంటాడు. మా వాడి పరిస్థితి అలా ఏడిచింది కాబట్టి ఏళ్ళూ గడుస్తున్నా పిల్ల నివ్వడానికి ఎవరూ ముందుకు రాక చేతులు నులిపేసుకుంటూ బ్రతుకు వెళ్ళదీస్తుండేవాడు. అప్పట్లో నన్ను మాత్రం నులిపేసేవాడనుకోండి.

ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు అతడిని అన్ని విధాలుగా కలుస్తుండేవాడిని కానీ కాస్త అతని మనస్థత్వం నచ్చక నెమ్మదిగా పక్కన పెడుతూ వచ్చాను. అందువల్ల బొత్తిగా టచ్ లొ లేకుండా అయిపోయాడు. కొన్నేళ్ళవుతోంది అతడిని కలిసి. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాడో, ఏం చేస్తున్నాడో, పెళ్లయ్యిందో లేదో, ఇంకా తల్లి మీదే ఆధారపడి బ్రతికేస్తున్నాడో తెలియదు. మా మిత్రులెవరూ కూడా అతని గురించి ప్రస్థావించట్లేదు అంటే అతను వారికి కూడా కనపడటం లేదన్నమాటే.

అతనితో కాలక్షేపం మాత్రం బాగా అవుతుండేది. అతని ఇంటిపక్క అమ్మాయిల గురించీ, ఆంటీల గురించీ రసవత్తరమయిన ముచ్చట్లు ఎన్నో చెప్పేవాడు. అందులో కొంతమందికి లైన్ వెయ్యాలని చూసేవాడు కానీ పాపం అతని అందానికి నేను తప్ప మరెవ్వరూ పడలేదు. ఇక్కడి నుండి నన్ను పదేపదే ఫోన్ చెయ్యమనేవాడు అప్పట్లో కొరేవాడు. ఎందుకంటే వాళ్లింట్లో ఫోన్ వుండేది కాదు. పక్కింట్లో వుండేది. నా ఫోన్ కాల్ పేరు చెప్పి అయినా ఆ ఆంటీకి లైన్ వెయ్యొచ్చని అతని ఆశ. ఆమె బావుంటుంది. అలాంటి స్నేహితునికి సహకరించకపోతే పాపం చుట్టుకుంటుంది కాబట్టి అతనికి బుద్ధిగా ఫోన్లు చేసేవాడిని. చాలానే కష్టపడ్డాడు కానీ ఆ పక్కింటి ఆంటీ మాత్రం మా వాడికి పడలేదు. పడని ఆంటీ పతివ్రత ('వృద్ధనారీ పతివ్రత' అనే లెవల్లో చదువుకోగలరు) అనే సామెతతో సర్ధి చెప్పుకొని మళ్లీ చేతులు నులుపుకుంటూ వుండిపోయేవాడు.

బ్లూ బ్రా ఉద్యమాన్ని సమర్ధిద్దాం రండి

2011-12-22T13:04:00.000-06:00

ఈజిప్ట్ ఉద్యమంలో మరో అధ్యాయం అవుతున్న బ్లూ బ్రా ఉద్యమాన్ని నేను సమర్ధిస్తున్నాను. ఆ మహిళల హక్కులను నేను ప్రోత్సహిస్తున్నాను.వివరాలకు ఈ వార్తాంశాన్ని చదవండి:

http://www.cnn.com/2011/12/22/opinion/coleman-women-egypt-protest/index.html?hpt=hp_c2

రాజన్న Vs మల్లన్న

2011-12-22T10:34:00.000-06:00

రాజన్న సినిమా బావుందని సమీక్షలు వస్తున్నాయి కానీ సినిమా హాళ్ళలో జనాలు అంతగా లేరని తెలుస్తోంది. తెలంగాణా రజాకార్ ఉద్యమం గురించి విన్నప్పుడు నాలో ఉద్వేగం ఎలుగెత్తుతుంది. ఎందుకంటే మా నాన్నగారు తెలంగాణా పోరాట యోధులు. యోధులే కాకుండా నాయకులు కూడానూ. సోదర యోధులు అందరూ మల్లన్నా అని పిలిచేవారు. నా చిన్నప్పుడు నాన్నగారు నన్ను వడిలో కూర్చోబెట్టుకొని వారి యొక్క ఉద్యమ సాహసగాధలు వినిపించేవారు. మా అమ్మగారు కూడా అప్పటి విశేషాలు మా అందరికీ చెబుతూ నాన్నగారికీ, ఆ పోరాటానికి తను ఎలా సహకరించిందో, ఎన్ని కష్టాలు పడిందో చెప్పుకువచ్చేవారు.

అయితే రాజన్న లాగా మల్లన్న పాటలు పాడలేదు కానీ వివిధ క్యాంపుల నిర్వహణలో పాలుపంచుకున్నారు. అందులో ముఖ్యమయినది పాలేరు క్యాంపు. ఎన్నో సాహస గాధలు చెప్పారు కానీ చాలావరకు మరిచేపోయాను. కొన్ని మాత్రం గుర్తుకువున్నాయి. రజాకార్ల కంటపడకుండా వారు రాత్రి పూట ఎలా జాగ్రత్తగా సంచరించేవారో, అప్పుడు ఒకసారి రోడ్డుపక్కన వున్న నీటిలో కనిపించిన చంద్రుడిని చూసి అది రజాకార్ల టార్చ్ లైట్ అని భయపడి పరుగులు తీసిన వైనం లాంటివి కొన్ని గుర్తుకువున్నాయి.

నాన్నగారు జరిగిపోయి కొన్నేళ్ళవుతుంది కాబట్టి ఈ సారి ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు మళ్ళీ మా అమ్మగారితో ఆ గాధలు చెప్పించుకోవాలి. అవన్నీ విని బ్లాగస్థం (గ్రంధస్థం లాగా చదువుకోవాలి) చెయ్యాలని వుంటుంది కానీ అది జరిగేదేప్పుడో. అంతకంటే మా అమ్మ చెబుతూ వుంటే వీడియో తీసి యూట్యూబులోకి ఎక్కించడం సులభం అనుకుంటాను. చూద్దాం.

ఆ అవకాశం వినియోగించుకోని ఆ మిత్రుడు...

2011-12-22T09:43:00.000-06:00

రాజి (రాజ్యలక్ష్మి) తో విజయవాడలో సహజీవనం చేస్తున్న రోజులవి. విజయవాడలోనే నా సన్నిహిత మిత్రుడు, పదవతరగతి నుండీ స్నేహితుడు J కూడా వుంటాడు. అతను కాస్త అమాయకుడు. అంతవరకూ అతనికి ఆరంగేట్రం కాలేదు. నాది ఎలాగూ విశాల హృదయం కాబట్టి రాజితో అతనికి ఆరంగేట్రం చేయించాలని డిసైడ్ చేసేసా. రాజి అలాంటివాటికి సాధారణంగా సంసిద్దమే కాబట్టి కాస్త నచ్చచెప్పగానే సరే అంది. J కాస్త బిడియస్తుడు. ముందు వద్దన్నాడు. నేను ప్రోత్సహిస్తే సరే అన్నాడు.

ఒకరోజు నాకు ఇంటికి (సూర్యాపేట్) వెళ్లాల్సిన పని పడింది. ఆ రోజు అయితే వారిద్దరికీ ముహూర్తం బావుంటుందని నిశ్చయించాను. ఆ రోజు రాత్రి మా గదికి వెళ్ళమని నా మిత్రుడికి చెప్పాను. ఆ రోజుల్లో ఫోన్లు, సెల్ ఫోన్లు మాకు లేవు కాబట్టి మరుసటి రోజు విజయవాడకి వెళ్ళాక రాజితో విశేషాలు కనుక్కున్నాను. వచ్చాడు...వెళ్ళాడు అని చెప్పింది. మరి ఆ మధ్యలో...? ఏమీ కాలేదు అని అంది. ఎందుకు అంటే ఏమో అంది.

ఇదేంటబ్బా అనుకొని Jని ఆ సాయంత్రం కలిసి కనుక్కున్నాను. ఏంటీ ఏం జరగలేదంటా అని అడిగేసాను. అవును చాలాసేపు ఆమె కాం గా వుంది, నేనూ కాం గా వున్నాను అని చెప్పాడు. ఆ తరువాత...? నేను చెయ్యి వేస్తుంటే వద్దు, వద్దు అంది, ఆగిపోయాను అని చెప్పాడు. వద్దు, వద్దు అనకపోతే (చాలామంది) ఆడాళ్ళు రా...రా... అని మీదకి లాక్కుంటారు అనుకున్నావా అని అతడిని సరదాగా ఏడిపించాను.

ఆ తరువాత వాళ్ళిద్దరికీ మళ్ళీ ముహూర్తం పెడదామనుకున్నాను కానీ కుదరలేదు. అలా మావాడి ఆరంగేట్రం ఓ బ్యాచిలర్ జీవితకాలం లేటయ్యిందన్నమాట. పెళ్లయింతర్వాత కానీ ఆ రైలు ఎక్కలేకపోయాడు. ఇంకా నయ్యం మరి, అతని రైలు ఓ జీవితకాలం ఆలస్యమేమీ కాదులెండి. ఇంకో మిత్రుడు N వుండేవాడు. నాకు తెలిసినంతవరకు ఇంతవరకూ 'ఆడవారి'తో ఆరంగేట్రమూ కాలేదు, పెళ్ళీ కాలేదు. చాలా ఏళ్ళుగా నాతో 'టచ్'లో లేడు. అందువల్ల అతగాడి తాజా సమాచారం నాకు తెలీదు.

ఆ వర్షం కురిసిన రాత్రి...ఏమీ జరగలేదు!

2011-12-21T11:26:00.001-06:00

ఈ విషయం ఇంతకుముందు వ్రాసానో లేదో గుర్తుకులేదు. నేను అప్పట్లో ఖమ్మంలో వుంటూ కంప్యూటర్ కోర్స్ చేస్తున్నాను. ఒక గది అద్దెకు తీసుకొని వుంటున్నాను. ఇంటి ఓనర్ వాళ్ళతో నాకు చక్కని స్నేహం వుంది. ఓ మిత్రుని (కజిన్) చెల్లెలితో నాకు స్నేహం వుండేది. ఆమెది ఖమ్మం కాదు లెండి. సూర్యాపేట్ దగ్గర ఒక ఊరు. నా దగ్గరికి వస్తాను అంటే సరే రమ్మన్నాను. ఒక రోజు ఉదయం వచ్చింది. ఆ రోజంతా స్నేహపూరితంగా కాలక్షేపం చేసాం. సాయంత్రం వెళ్ళిపోతానని అంటుందేమో అనుకున్నా కానీ వుంటా అంది. ఇంటి ఓనర్ వారికి నేను బుద్ధి మంతుడిని అనే ఇంప్రెషన్ వుంది కాబట్టి ఆమె నాతో రాత్రులు వున్నా వారితో ఇబ్బందేమీ లేదు. ఆ కాంపుండ్ లో వుండే చాలా మంది ఆంటీలు, అమ్మాయిలతో స్నేహపూర్వకంగా మాత్రమే వుంటూ (ఓనర్ వాళ్ళ ఇద్దరు అమ్మాయిలతో సహా) ఎలాంటి వెధవ్వేషాలు వెయ్యనందున నన్ను చాలా మంచబ్బాయ్ అని ఆ కంపౌండులోని వారందరూ అనుకునేవారు.

ఆ రోజు రాత్రి బాగా వర్షం పడుతోంది. వాతావరణం చల్లగా వుంది. కాస్త దూరంగా పక్కలేసుకొని పడుకొని ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ నిద్రపోయాము. మధ్య రాత్రి మెలకువ వచ్చి చూస్తే నేను ఆమెని హత్తుకొని వున్నాను. ఆమె చాలా బావుంటుంది. నేను అంటే ఆమెకి ఇష్టం అనీ, నాకోసమే ఆమె వచ్చిందనీ అర్ధం చేసుకోగలను. నేను ముందుకు వెళితే ఆమెకి అభ్యంతరం వుండదని తెలుసు. అయినా నాలో సంఘర్షణ. అందమయిన ఆమె వెచ్చని శరీరం, చల్లచల్లని గాలులూ, వర్షపు హోరూ ఒక వైపూ, నా నిబద్ధత మరోవైపూ నన్ను పట్టి లాగ సాగాయి. చివరకి బలవంతంగా నా మనస్సు కూడదీసుకొని ఆమెకి దూరం జరిగి పడుకున్నాను.

ఉదయం లేచాక రాత్రి అలా ఎందుకు దూరం కావాల్సివచ్చిందో ఆమెకు ఇండైరెక్టుగా చెప్పాను. ఆమె మౌనం వహించింది. ఇంకో రెండు రోజులు నాతో వుండి వెళ్ళింది. అప్పట్లో నేను ఒక అమ్మాయిని ప్రేమిస్తుండేవాడిని. నా ప్రేయసి ఆజ్ఞ ప్రకారం ఓ మూడేళ్ళు అమ్మాయిలతో ఎంతయినా స్నేహం చెయ్యొచ్చుకానీ ఆ రకమయిన వేషాలు వెయ్యకూడదు. నా ప్రేయసికి ఇచ్చిన మాట మేరకే ఆ అమ్మాయితో అయితేనేమీ, ఆ కాంపవుండులో వున్న వారితో అయితేనేమీ ఇతరులతో అయితేనేమీ ఆ మూడేళ్ళూ బుద్ధిగా గడిపాను. మూడేళ్ళయ్యాక ఏమయ్యిందేమిటి? ఎంచక్కా నా వ్యవహారాలు నేను మళ్ళీ మొదలెట్టా. ఆ మూడేళ్ళ గడువు తీరిపోయాక అదే అమ్మాయి నేను విజయవాడ లబ్బీపేటలో వుంటుండగా వచ్చింది. అప్పుడు వికె కంప్యూటర్స్ కి హాస్టలు వుండేది. ఒక గది నాకు ప్రత్యేకంగా వుండేది. ఇంకేం. అందులో పాత బాకీతొ సహా తీర్చేసి ఫండగ చేసుకున్నాను. కొద్దిరోజులు గడిపి వెళ్లిపోయింది. ఆ తరువాత ఆ అమ్మాయి విజయవాడలోనే వుంటానంటే మా కొసం వేరే గది తీసుకొని కొన్ని నెలలు అక్కడ సంసారం చేసేసాం.

అ మూడేళ్ళ తరువాత మళ్ళీ ఎందుకు వెనక్కి వచ్చానని మీకు సందేహం రావచ్చు. రెండేళ్ళకే మా ప్రేమలో విభేదాలు వచ్చి స్నేహపూర్వకంగా విడిపోయాము. అయినా సరే ఆమెకి ఇచ్చిన మాటకు కట్టుబడి మరో ఏడాది బుద్ధిగా గడిపి రెట్టించిన ఉత్సాహంతో మళ్ళీ జనజీవన స్రవంతిలో కలిసిపోయానన్నమాట.

US లో 20% మంది స్త్రీలు బలత్కార(యత్నా)నికి బలయ్యారుట

2011-12-15T15:25:00.000-06:00

ఏం లెక్కలో, ఏమేం సమీకరణాలో కానీ 9 వేలకు మందికి పైగా స్త్రీలని సర్వే చేసి మరీ తేల్చారు ఆ విషయాన్ని. లైంగిక నేరాల గురించి కఠిన మయిన చట్టాలూ, అమలూ వున్న ఈ దేశంలోనే ఇంతటి పరిస్థితి వుందంటే ఇండియా లాంటి దేశాల్లో ఇంకెంత వుంటుందో. వీరి సమీకరణాలతోనే అక్కడా సర్వే చేస్తే వచ్చే శాతం ఎక్కువగా వుంటుందని నా అభిప్రాయం. గత ఏడాదిలో పది లక్షలకు మంది పైగా US స్త్రీలు బలాత్కారానికి గురి అయ్యారుట.

స్త్రీల సంగతి అటుంచి మగ మహారాజుల అవస్థేంటో చూద్దాం. ప్రతి 71 మంది పురుషులలో ఒకరు తమ జీవిత కాలంలో బలాత్కారానికి బలయ్యారుట. అలాంటి వారిలో 25% మంది పురుషులు తమకు పదేళ్ళు కానీ అంతకులోగా వుండగా కానీ రేప్ కు గురయ్యారుట. 7,420 మంది మగాళ్లను సర్వే చేసి ఈ సంగతులు కనుగొన్నారు. మరి అలా ఆ మగాళ్ళని రేప్ చేసింది మగాళ్ళా లేక ఆడవారా అన్న వివరాలు నేను చదివిన వ్యాసంలో లేవు. అయినా పురుషులను స్త్రీలు బలవంతంగా చేస్తే అది బలాత్కారం అవుతుందంటారా?!

శృంగారం అనేది పరస్పర ఆమోదంతో, సహకారంతో వుండాలి కానీ ఇలా బలవంతంగా, బలత్కారయుతంగా వుండకూడదు. కొన్నిసార్లు ఆ హడావిడిలో బలాత్కారానికీ, సహకారానికీ వున్న సన్నని గీత చెరిగిపోతూవుంటుంది. కొంతమంది ఆడవారు టిఫిన్ల వరకూ ఓకే అనవచ్చు కానీ భోజనం చేస్తామంటే నో అనవచ్చు. అర్ధాకలితో ఆగమంటే మనం ఆగలేకపోవచ్చు. అప్పుడు వస్తుంది తంటా.

మిగతా వివరాల కొసం ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చెయ్యండి.

http://www.bbc.co.uk/news/world-us-canada-16192494

పోలీసు కారులో నా విహారం

2011-12-15T10:36:00.002-06:00

అరెస్టయి పోలీసు కారులో వెనక కూర్చున్నాను అనుకోకండి. అదేమీ కాదు. పౌర పోలీసు శిక్షణలో భాగంగా మేము ఓ నాలుగు గంటలు ఒక పోలీసు అధికారికి తోడుగా వెళ్లవచ్చు. నేను సాయంత్రం 7 నుండి 11 గంటల వరకు సమయం ఎన్నుకున్నాను. కావాలంటే రాత్రి అంతా కూడా అలా తోడుగా తిరగవచ్చని పోలీసు అధికారులు అన్నారు కానీ మరుసటి రోజు పనికి వెళ్ళాలి కాబట్టి వారి సూచన తిరస్కరించాను.

నాకు తోడుగా వున్న అధికారి మంచి స్నేహశీలి. ఇద్దరం తొందరగానే మంచి మిత్రులం అయ్యాము. స్క్వాడ్ కారులో తిరుగుతూ ఎన్నో కబుర్లు చెప్పుకున్నాము. యుఎస్ లో పోలీస్ కల్చర్ గురించీ, ఇండియాలో పోలీస్ కల్చర్ గురించీ అభిప్రాయాలు మార్పిడి చేసుకున్నాం. పోలీస్ పెట్రోలింగ్ అంటే ఎలా వుంటుందో, ట్రాఫిక్ వయలేషన్స్ ఎలా పట్టుకుంటారో నాకు తెలియజెప్పాడు. ఆ నాలుగు గంటలలో ముగ్గురు కారు డ్రయివర్లని ఆపి టికెట్లు ఇచ్చాడు. ఏమాత్రం అనుమానం వున్నా అనుమానాస్పదమయిన కారు యొక్క నంబర్ ప్లేట్ నంబరుతో ఆ కారు యొక్క, ఆ కారు యొక్క యజమాని యొక్క సమాచారం అంతా ఎలా లాగవచ్చో వారియొక్క డేటాబేసులు వెతుకుతూ నాకు చూపించాడు. షికాగో పరిసర ప్రాంతాల్లో ఆ రాత్రి ఏమేం నేరాలు జరిగాయో, ఎవరెవరు అరెస్ట్ అయ్యారో వారి డేటా బేసులల్లో చూపించాడు.

పోలీసు స్క్వాడ్ కార్ల గురించి నాకు ఇప్పుడు నాలెడ్జ్ వచ్చేసింది కాబట్టి నా వెనక పోలీసు కారు కనపడితే నాకు టెన్స్ గా వుంటోంది. ఎందుకంటే నా వెనకే వస్తూ వాళ్ళు ఏం గమనిస్తారో నాకు ఇప్పుడు తెలిసిపోయింది. నన్ను ఎప్పుడు ఆపడానికి అవకాశం వుందో అర్ధమవుతోంది. పార్కింగ్ ప్లేస్ వున్న ప్రాంతానికి దగ్గర్లో వాళ్ళు మనల్ని ఆగమన్నట్లుగా పోలీసు లైట్లు వేస్తారు. అప్పుడు ఆ పక్కనే వున్న పార్కింగ్ ప్లేసులో మన కారు ఆపాలి. ఇదివరలో అయితే ఏదో మామూలుగా వచ్చేస్తున్నార్లే అనుకునేవాడిని. ఇప్పుడు ఏదయినా పోలీసు కారు నా వెనకాలే వస్తుంటే జాగ్రత్త పడుతున్నాను. నాలెడ్జ్ ఈజ్ పవర్ అనే సామెత వుంది కానీ నాకయితే నాలెడ్జ్ ఈజ్ ఏంగ్జయిటీ అనిపిస్తుంటుంది. అయితే నా 12 ఏళ్ళ డ్రైవింగ్ అనుభవంలో ఇంతవరకూ నన్నెప్పుడూ ఏ పోలీసూ ఆపలేదనుకోండి.

అలా పోలీసు కారులో తిరుగుతూ వుంటే ఈ రోజు మాంఛి మసాలా పిలుపు వస్తే నాకు డెమో ఇవ్వడానికి బావుంటుంది అన్నాడు కానీ మరీ అంత మసాలా పరిస్థితి ఏమీ రాలేదు. కాకపోతే ఒక చోట ఒక వ్యక్తిని ఇద్దరు పోలీసు అధికారులు అరెస్ట్ చేస్తే ఆ వ్యక్తిని మా కారు వెనకాల కూర్చోపెట్టి తీసుకొని వచ్చి పోలీసు స్టేషనులో హండోవర్ చేసాం. తాము పెట్రోలింగ్ చేస్తున్నప్పుడు ఏఏ ఆంశాలు పరిశీలిస్తామో, అత్యవసర 911 కాల్స్ ఎలా వస్తాయో, ఎలా స్పందిస్తారో ఆ అధికారి నాకు వివరిస్తూ వెళ్ళాడు. మధ్యలో మా పెట్రోలింగ్ రోటీన్ అయిపోయి కాస్త బోరు కొట్టినా కూడా మొత్తమ్మీద మా రైడ్ ఎలాంగ్ సరదాగా, ఉత్సాహంగా, సమాచారయుతంగా, ఎగ్జయిటింగుగా జరిగింది. నేను ఎన్నో ప్రశ్నలు వేసి ఎన్నో సందేహాలు, ఫందేహాలు తీర్చుకున్నాను. నా ప్రశ్నలన్నింటికీ ఓపికగా వివరణ ఇచ్చాడు.

మా రైడులో ఒక సరదా విషయం జరిగింది. అప్పటికి చీకటి పడింది. ఒక కారుకి లైట్లు వేస్తే ఆ డ్రయివర్ పక్కనే వున్న పార్కింగ్ ప్లేసులో ఆపాడు. అది మేము తరచుగా వెళ్ళే తెలుగు గ్రోసరీ షాప్ ముందే. ఆ గ్రోసరీ షాప్ యజమని నాకు మిత్రుడే. చాలా హడావిడి మనిషి. అధికారి వెళ్ళి కారులో వున్న ఆతనికి టికెట్ ఇస్తుంటే మా మిత్రుడు షాప్ బయటకి వచ్చి చూసి హర్రే, మన షాప్ ముందుకి పోలీసు కార్ వచ్చిందే అని తన పక్కనున్న వారితో పెద్దగా అన్నాడు. పోలీసు కారులో వున్న నేను అతనికి చెయ్యి ఊపాను. నా ఫ్రెండ్ విస్మయం చెందాడు. ఈ లోగా తిరిగివచ్చిన అధికారి నేను అతనికి విష్ చెయ్యడం చూసి "అతను నీకు తెలుసా" అన్నాడు. "అవును, ఆ షాప్ యజమని అతనే" అన్నాను. "కలుస్తావా" అన్నాడు. "సరే" అన్నాను. పోలీసు కారుని రయ్యిమని మా ఫ్రెండ్ ముందు ఆపడంతో నా మిత్రుడు కంగారు పడ్డాడు. నేను పక్కనుండి హలో అంటూ తెలుగులో పలకరించేసరికి ఉలిక్కిపడి "శరతూ, నువ్వు పోలీసు కార్లో..." అని కంగారు పడుతూ నా పక్కకి వచ్చాడు. పౌర పోలీసు శిక్షణ గురించి నేను క్లుప్తంగా వివరించడంతో అతని కంగారు తగ్గింది. నా పక్కనే వున్న అధికారిని పరిచయం చేసాను. వారిద్దరూ క్లుప్తంగా మాట్లాడుకున్నారు. అలా పోలీసు రైడులో వుండగా నా మిత్రుడిని కలవడం నాకు సరదాగా అనిపించింది.

ఈ పూట అయినా జాగ్రత్తగా కారు నడపమనీ - లేకపోతే నేనే నీకు టికెట్ ఇవ్వాల్సి వస్తుందని మా ఆవిడతో జోక్ చేసానని ఆ అధికారికి చెబితే అతనూ సరదాగా నవ్వాడు. ఆ అధికారికి పెట్రోలింగ్ డ్యూటీ మా ఇంటి వైపే పడింది కాబట్టి మా ఇంటి చుట్టూ ఎన్నో రవుండ్లు వేసాము. ఆ నాలుగు గంటలు పూర్తి అయ్యాక అతను నాకు చక్కగా వీడ్కోలు ఇచ్చాడు. మంచి సమాచారం నాకు అందించినందుకు ఆ అధికారికి నేను ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకున్నాను. పౌర పోలీసు శిక్షణలో చేరి కమ్యూనిటీకి, పోలీసు వారికి సహకరిస్తున్నందుకు తాను నాకు థేంక్స్ చెప్పాడు. ఏ అవసరం వున్నా తమని కాంటాక్ట్ చేస్తుండమని చెప్పాడు. మా పౌర పోలీసు శిక్షణ పూర్తయినందువల్ల ఆ పోలీసు స్టేషను వారు మమ్మల్ని తమలో భాగంగా గౌరవిస్తున్నారు. పోలీసు ఆలెమ్నీ అసోషియేషనులో కూడా మేము సభ్యులుగా చేరవచ్చు కానీ అంతెందుకులే అని నేను చేరలేదు. పౌరపోలీసు ఆకాడెమీలో కూడా చేరి పోలీసు వారికి అనుబంధంగా కొన్ని విధులు నిర్వహించవచ్చు కానీ అది కూడా నేను తీసుకోలేదు. మిగతావారు దాదాపుగా అందరూ అలా చేరినట్లున్నారు. నేను ఇప్పటివరకూ చేసింది చాల్లే అని లైట్ తీసుకున్నాను. మళ్ళీ ఎప్పుడన్నా ఆసక్తి కలిగితే ఆ ఆకాడెమీలో చేరి పాల్గొంటాను.

మీ పర్స్ ఎక్కడ పెట్టుకున్నారు?

2011-12-14T14:04:00.002-06:00

వార్షిక ఆరోగ్య పరీక్షల కోసమని నిన్న మా కుటుంబ వైద్యుని దగ్గరికి వెళ్ళాను. పలు రకాల ప్రశ్నలు వేస్తూ మీ వాలెట్ ఎక్కడ వుంది? అని అడిగాడు. నా వాలెట్ గురించి అతనికి ఆసక్తి ఏంటా అని ఆశ్చర్యపోయి ప్యాంట్ వెనుక జేబులో వుంది అని చెప్పాను. అలా పర్స్ వెనక జేబులో పెట్టుకుంటే తుంటి ఎముక అమరికల్లో మార్పులు వచ్చే అవకాశం వుంది అని చెబుతూ ప్యాంట్ ముందు జేబులో పెట్టుకోవాల్సిందిగా సూచించాడు. అలా వెనక జేబులో పెట్టుకుంటే కలిగే ఒత్తిడి ద్వారా వచ్చే అనర్ధాలు వివరించాడు.

నేను ఇండియాలో వున్నప్పుడు హాయిగా ఎంచక్కా అన్నీ చొక్కా జేబులో దూర్చేసేవాడిని. ఏదికావాలంటే అది ఠకీ మని షర్ట్ జేబులోంచి తీసే అవకాశం వుండేది. ఇప్పుడేమో ఏది కావాలన్నా వాలెట్ తెరచి మరీ తీసుకోవల్సివస్తోంది. ప్యాంట్ వెనుక జేబులో పెట్టుకున్న పర్స్ వల్ల ఇబ్బందితో కొద్దిరోజులు పర్స్ చొక్కా జేబులో పెట్టుకుని తిరిగాను కానీ అదీ సౌకర్యంగా అనిపించక మళ్ళీ ప్యాంట్ వెనక్కు వెళ్ళాను. ఎందుకో గానీ మా డాక్టర్ చెప్పేంతవరకూ ప్యాంట్ ముందు జేబులో కూడా పర్స్ పెట్టుకోవచ్చు అన్న ఆలోచన రాలేదు.

ఒకసారి నా వాలెట్ చూసి జార్జ్ కొస్టాంజా వాలెట్ లాగా వుందే అన్నాడు మా పాత కొలీగ్ సరదాగా. సేన్‌ఫీల్డ్ సీరియల్ చూసేవారికి జార్జ్ కొస్టాంజా తెలిసేవుంటుంది. అతగాడి పర్సులో ఎన్నో కూర్చేస్తుంటాడు. అందులో ఏదయినా అవసరం పడ్డప్పుడు అందులో వెతుక్కోలేక అవస్థపడుతుంటాడు. చిత్రంలో వున్నది అతడూ, అతగాడి పర్సూనూ. చాలా సరదా మనిషి లెండి. ఒకసారి ఓ యువతి పిజ్జా పూర్తిగా తినలేక డస్టుబిన్నులో పడేస్తే ఎవరూ చూడట్లేదు కదా అని అది లాగిస్తుంటాడు. అంతలోకే ఆయువతి ఎందుకో అటువైపు వచ్చి ఆ దృశ్యం చూడనే చూస్తుంది. సేన్‌ఫీల్డ్ చూడకపోతే తప్పకచూడండి. చాలా ప్రజాదరణ పొందిన సరదా సీరియల్ అది. ఆ షో ఎందుగురించీ అంటే ఏం చెప్పలేం. ఎ షో ఎబవుట్ నథింగ్!

మరి మీ పర్స్ ఎక్కడ పెట్టుకుంటారేంటీ?

కార్నింగ్ యూట్యూబ్ వీడియో: అద్దంలాంటి భవిశ్యత్తు

2011-12-12T15:04:00.001-06:00

ఈ వీడియో మా పెద్దమ్మాయి నాకు చూపించింది. నాకు నచ్చిన ఆ వీడియో మీ కోసం. మన ఫ్యూచర్ ఎలా వుండబోతోందో ఆ వీడియో రుచి చూపిస్తోంది. ఇప్పటికి ఈ వీడియోను 16,498,785 సార్లు చూసారు.

http://www.youtube.com/watch?v=6Cf7IL_eZ38

యువ ఈజిప్ట్ బ్లాగర్ అలియా మగ్ద ఎల్మదీకి అభినందనలు

2011-12-10T15:03:00.001-06:00

నగ్న సౌందర్యం ప్రదర్శించడంలో తప్పేమీ లేదని లోకానికి తెలియపరుస్తూ తన బ్లాగులో ఆమె నగ్న చిత్రాన్ని వుంచేసిందిట. ఆమె చేసిన సాహసం ఏమిటో, ఆమె అభిప్రాయాలు ఏంటో ఈ CNN వార్తాంశంలో చూడండి.

http://www.cnn.com/2011/11/19/world/meast/nude-blogger-aliaa-magda-elmahdy/index.html?hpt=hp_t3

నా నెచ్చెలికి ఇచ్చా ఓ సలహా - కానీ ఇంకా మెచ్చలేదు మరి!

2011-12-09T14:18:00.001-06:00

నా అత్మీయ స్నేహితురాళ్లలో ఒకరికి ఈమధ్య ఓ సమస్య వచ్చింది. వాళ్ళాయన, ఇంకో ఆవిడా కలిసి లావ్వాడేసుకుంటున్నారని ఓ చిన్న ఆధారం వల్ల అనుమానం కలిగి అది పెనుభూతమయ్యింది. ఏం చెయ్యాలి అని అడిగింది. భర్తను ఆ విషయం మీద నిలదియ్యాలనుకుంటున్నా అని చెప్పింది. అప్పుడు ప్రేమ మీద ఓషో సూక్తులు కొన్ని చిలక పలుకుల్లా ఆమెకు వల్లించాను. ప్రేమ ఎప్పుడూ ఒకరి మీదనే లేదా ఒక్కరి మీదనే వుండక్కర లేదనీ, పలు వ్యక్తుల మీదకి ప్రసరిస్తూ వుంటుందని, అర్ధం చేసుకోవాలని, ప్రోత్సహిస్తూపోవాలని సెలవిచ్చాను. నిన్నొక్కదానిని మాత్రం ప్రేమించాలని ఇబ్బంది పెట్టడం వాస్తవ దూరం అవుతుందని, అందువల్ల నీ పట్ల బయటకి దొంగ ప్రేమ, లోపల విముఖత్వం ఏర్పరచుకోవచ్చని చెప్పాను. ఎంచక్కా ప్రోత్సహిస్తే నీ యొక్క అర్ధం చేసుకొనే మనస్సుని మెచ్చి నిన్నూ ఇంకా గొప్పగా ప్రేమిస్తాడని గంభీరోపన్యాసం ఇచ్చాను. ఇహపై నీకు వారి వ్యవహారాలు ఏమాత్రం తెలియకుండా జాగ్రత్తపడుతూ వారి సంబంధం కొనసాగించే అవకాశం వుంటుందని, నీకు ఇంకా మానసికంగా దూరం అయ్యే పరిస్థితి వుండవచ్చని చెప్పాను. ఇలాంటి సందర్బాల్లో దాదాపుగా అందరు భార్యలూ భర్తని కడిగెయ్యాలనే చూస్తారు కానీ నువ్వు విశాల భావాలతో ప్రవర్తించవచ్చు అని సూచించాను.

నా ఉపన్యాసం విని "ఆమెను తీసుకువచ్చి మా ఆయన దగ్గర పడుకోబెట్టాలా?" అని అడిగింది అసహనంగా. "పెట్టూ, తప్పేం వుందీ" అన్నాను చల్లగా (నువ్వు నాతోనూ, ఇతరులతోనూ చాలా సన్నిహితంగా వుంటే పొరపాటు లేదు కానీ మీ ఆయన ఇతరులతో అలా వుంటే పొరపాటు ఎలా అవుతుంది అని అడుగుదామనుకున్నాను కానీ ఆమాత్రం సందేహం ఆమెకు వుండదా అని అడగలేదు). ప్రేమలో పొజెసివ్నెస్ వుండకూడదని విడమరచి చెప్పాను. ఎన్నేళ్ళని పాతచింతకాయ పచ్చడి లాంటి పెళ్ళాన్నే మీ ఆయన ప్రేమిస్తూ వుంటాడని ప్రశ్నించాను. ఆమె మౌనం వహించింది. ప్రేమ మీద ఓషో సూక్తులు పంపిస్తాను చదవమని చెప్పాను. పంపించు చదువుతా అంది. పంపించాను. తన సమస్య మీద తాను ఎలాంటి ధోరణి అవలంబించబోతోందో నాకు ఇంకా తెలియదు. ఆమె అనుకున్నట్లుగా తన భర్తను ఆ విషయం మీద నిలదీయబోతోందో లేక నేను చెప్పినట్లుగా అర్ధం చేసుకోబోతోందో ఇంకొద్ది రోజులయితే కానీ నాకు తెలియదు.

ఇబ్బందికరమయిన ఆ నిశ్శబ్దం

2011-12-09T10:20:00.001-06:00

మా పట్టణంలో ఒకరు మెడిటేషన్ మీటప్పులు నిర్వహిస్తుంటారు. ప్రతి వారం ఆదివారం సాయంత్రం ఆ కలయికలు వుంటాయి. 7 గంటల నుండి ఒక గంట ధ్యానం వుంటుంది. ఆ తరువాత స్పిరిచువల్ విషయాల్లొ చర్చలు వుంటాయి. 20 మంది వరకు రావచ్చు. ఒక్కోసారి అంతకు మించి సభ్యులు ఆసక్తి చూపించినా ఆ రోజుకి అవకాశం వుండదు. నేను ఎప్పుడో ఒకసారి వెళుతుంటాను కానీ వెళ్ళినప్పుడల్లా దేశీని నేను ఒక్కడినే వుంటుండేవాడిని.

నిర్వహణ కానీ, ధ్యానం కానీ, చర్చలు కానీ, ఇతర సభ్యుల సహకారం కానీ బాగానే వుంటుంది కానీ నాకో చిన్న ఇబ్బంది ఏర్పడింది. ధ్యాన సమయంలో అందరూ పూర్తి నిశ్శబ్దంగా వుంటారు. అప్పుడప్పుడు మాత్రం ఇతరుల కదలికలు కొన్ని వినపడుతుంటాయి. అలా పూర్తిగా ఏమాత్రం శబ్దం రాకుండా వుండగలనా అని నాకు సందేహంగా వుంటుంది. ఏమాత్రం కదిలినా, దగ్గినా, తుమ్మినా ఇతరుల ధ్యానానికి ఇబ్బంది కలుగుతుంది కదా అనే అనుమానం పీడిస్తూ నా ఏకాగ్రతని చెడగొడుతూవుంటుంది. అలా పూర్తి నిశ్శబ్దం కాకుండా ధ్యానానికి తగ్గట్టుగా వుండే లైట్ మ్యూజిక్ ఏదయినా వినిపిస్తుంటే బావుండు అనిపిస్తుంది. అలాగే అగరువత్తుల పరిమళమూ సోకుతూ వుంటే ఇంకా చక్కగా అలౌకిక ఆనందంలోకి వెళ్ళవచ్చు అనిపిస్తుంది. ఆ రెండు విషయాలూ ఈ సారి వెళ్ళినప్పుడు సూచించి చూస్తాను.

ఈ మధ్య ఒకసారి చికాగోలొ వున్న షిర్డీ సాయిబాబా గుడికి మా కుటుంబంతో వెళ్ళాను. ఆ సాయిబాబా మా ఆవిడ ఇష్ట దైవం. అక్కడి ఆధ్యాత్మిక వాతావరణంలో, షీర్డీ సాయి స్త్రోత్రాలు వినపడుతూ వుండగా, అగరొత్తుల సుగంధ పరిమళాలు పీల్చుకుంటూ ఎంచక్కా ధ్యానంలోకి వెళ్లిపోయాను.

నా చిన్నప్పుడు మా గ్రామానికి దగ్గర్లో వున్న మరో గ్రామంలో వుండే మల్లన్న దేవుని గుడికి మా అమ్మతో కలిసి వెళ్ళేవాడిని. అక్కడ సాయం సమయంలో భక్తులందరూ భజనలు చేసేవారు, కోలాటాలూ వేసేవారు. అలా శరీరం అలసిపోయిన తరువాత ధ్యానిస్తే ఎంతో బావుంటుంది కదా అనిపిస్తుంది. అందుకే అలా అలిసిపోవడానికనే ఓషో ఏక్టివ్ మెడిటేషన్లు సూచించాడు. అయితే దానికి కొద్దిగా గుంపు వుంటేనే ఉత్సాహంగా వుంటుంది. అందరితో కలిసి ఆడుతూ పాడుతూ అలౌకిక ఆనందంలోకి వెళ్ళవచ్చు.

వీణా మాలిక్ కు అభినందనలు

2011-12-08T15:28:00.001-06:00

మగవారి మ్యాగజైన్ FHM పత్రిక కవర్ పేజీకి నగ్నంగా ఫోజ్ ఇచ్చిన వీణా మాలిక్ కి అభినందనలు. కేవలం టాప్ లెస్ గానే ఫోజ్ ఇచ్చానని ఆమె అంటోంది కానీ అలా అయినా సరే ఒక మత చాందస దేశం నుండి వచ్చి మరీ ఇలా స్వేఛ్ఛగా ప్రవర్తించడం చక్కని సాహసవంతమయిన విషయం. అందమయిన ఆడది తన చూడచక్కని శరీరాన్ని ప్రదర్శించడంలో ఎలాంటి పొరపాటూ లేదు - అలాగే అలాంటి అందాల్ని తనివి తీరా మన నయనాలతో జుర్రుకోవడంలో అంతకంటే పొరపాటు లేదు.

పనిలో పనిగా అదే పత్రికకి టాప్‌లెస్ ఫోజు ఇచ్చిన ఇతర నటీమణులకు కూడా ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటున్నాను. ముఖ్యంగా కాజల్ కి. ఆ టాప్‌లెస్ ఫోటోలొ అమాయకమయిన ముఖంతో ఎంత ముద్దొచ్చిందో ఆ అమ్మడు. ఆ ఫోజ్ తనదని ఒప్పుకోవడం లేదన్నది వేరే విషయం. ఆమె మాటని నేనయితే నమ్మట్లేదు. అదంతా ఒల్లెక్కం మాట కాదూ?

నిన్న చేసిన నటరాజ ధ్యానం

2011-11-11T10:13:00.001-06:00

ఈమధ్య ధ్యానం మీదికి బాగా ధ్యాస మళ్ళుతోంది అని చెబుతూ వస్తున్నాను కదా. అలా అని నా ఆసక్తి దైవ సంబంధమయినది అనుకోకండి. సెక్యులర్ మెడిటేషన్ నాది. ఇదివరలో ధ్యానం అంటే ఆస్తికులకు సంబంధించినది అనుకొని సెల్ఫ్ హిప్నటిజం లాగా చేస్తుండేవాడిని. అందులో మన మనస్సుకి మనమే సూచనలు ఇస్తూ, బంగారు భవిశ్యత్తు గురించి స్వైర కల్పనలు చేస్తూ వుండాలి. అందువల్ల కొంత విశ్రాంతి లభించినా మనస్సుకి అలసటగా కూడా అనిపించసాగి పెద్దగా సాగలేదు. పోనీ ధ్యానం చేద్దామన్నా కూడా ఏదో ఒక విషయం మీద మనస్సు లగ్నం చెయ్యాలనుకొని విసుగ్గా అనిపించేది. భావాతీత ధ్యానం గురించి కాస్త తెలిసాక అది బావుందనిపించింది. మనస్సుని అలా గాలికి వదిలెయ్యడమే. దేనీ మీదా ఏకాగ్రత నిలపాల్సిన అవసరం లేదు ఆ పద్ధతిలో. ఇంకేం, హాయిగా కూర్చొని అలా మనస్సుని వదిలెయ్యడమే కాబట్టి హాయిగా అనిపించేది కాబట్టి అప్పుడప్పుడూ చేస్తూ వచ్చాను. క్రమం తప్పకుండా చెయ్యాలనుకుంటూనే సరి అయిన సాంగత్యం, మార్గ దర్శకత్వం లేక సరిగ్గా సాగలేదు.

చాలా ఏళ్ళ క్రితం ఒక సెమినారుకి వెళ్ళినప్పుడు కూడా ధ్యానం గురించిన ఆవశ్యకత గురించి తెలిపారు. మీకు దేవుడి మీద నమ్మకం లేకపోతే మీకు ఇష్టమయిన వ్యక్తినో లేదా మీ ప్రియురాలినో అయినా ధ్యానించుకోండి అని చెప్పారు. అలా నా ప్రియురాళ్లని ధ్యానించుకుంటూ వుండేవాడిని. మనకు ఒక్కళ్ళు కాదు కదా. నన్ను ధ్యానించుకో, నన్ను ధ్యానించుకో అని నా మనస్సులో పోటీ పడేవారు. టాస్ లు వేసో, అప్పుడు వున్న మూడ్ ను బట్టో ఎవరితోనో ఒకరితో మొదలేట్టేవాడిని కానీ ఆ ఆలోచనలు ఎక్కడికో దారితీసి మనస్సులో ప్రశాంతత బదులు తాపం పుట్టించేవి. అలాకాదనుకొని నాకు నచ్చిన నాయకులను ఎవరినయినా ధ్యానించుకుందామంటే బోరుగా అనిపించేది. ఇలా ధ్యానించుకోవడానికి దేవుడు మీద గురి లేక, నా దేవతలు పనికిరాక అలా మెడిటేషను పక్కన పడేస్తుండేవాడిని. ట్రన్స్డెంటల్ మెడిటేషన్ గురించి తెలిసాక నాకు హాయిగా అనిపించింది. దేవుళ్ళనూ, ప్రియురాళ్ళనూ, నాయకులనూ పక్కన పడేసి నా మనస్సుని నేను నడిపిస్తూ, గమనిస్తూ వచ్చాను. అదీ అప్పుడప్పుడే లెండి. అలా ధ్యానించిన రోజు చాలా హాయిగా వుండేది. అది నిత్యజీవన అలవాటుగా మార్చుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతో వుందని తెలిసీ కూడా నిర్లక్ష్యం చేస్తూ వచ్చాను. సమయం ఎక్కడిదండీ? పోచుకోలు కబుర్లకూ, టివి షోలకూ, నెట్టుకూ, పనికి మాలిన సినిమాలకే సమయం సరిపోవడం లేదు మరి.

ఓషో గురించి తెలుసుకుంటూవుంటే వారి చురుకయిన ధ్యానాలు తెలిసి నాకు చురుకు ముట్టింది. పతంజలి యోగా పద్ధతులు గట్రా ఎప్పుడో ప్రాచీన కాలంలో ఇంతగా బ్రతుకుల్లో వేగం, ఒత్తిడీ లేనికాలంలో వచ్చాయి - అవి ఈ కాలానికి సరిపోవు అని కొన్ని ఏక్టివ్ మెడిటేషన్స్ సూచించారు. ధ్యానించడానికి ముందుగా శరీరాన్ని కొన్ని పద్ధతులలో అలసటకి గురిచేస్తే మనస్సు మరింతగా సంసిద్ధం అవుతుంది అన్నది వారి వివరణ. వారు సూచించిన ఏక్టివ్ ధ్యానాల్లో నాకు బాగా నచ్చింది నటరాజ్ ధ్యానం. అందులో మంచి సంగీతం వింటూ మొదట 40 నిమిషాలు కళ్ళు మూసుకొని తన్మయత్వం చెందుతూ మనకు నచ్చిన విధంగా, తోచిన విధంగా నర్తించడమే. ఆ తరువాత ఎంచక్కా 20 నిమిషాలు శవాసనం వెయ్యడం. శవాసనం వెయ్యడం ఏముందండీ, చాలా తేలిక కదా - అలా చచ్చినట్లు పడుండడమే కదా. ఈ ధ్యానానికి తగ్గ సంగీతం వింటూ కళ్ళు మూసుకొని నచ్చిన విధంగా నాట్యం చేస్తూ అలౌకిక ఆనందం పొందాను.

నాతో పాటు మా అమ్మలు కూడా సంతోషంగా అలా ఆ నాట్యం చేసేసింది. ఇందుగ్గానూ మేము ఆనంద్ రిచా అనే అమ్మాయి సంగీతం పెట్టుకున్నాం. ఆ అమ్మాయి, ఆమె పాటలూ, నటరాజ ధ్యానమూ అమ్మలుకి బాగా నచ్చేయి. అయితే నిన్న సమయం లేక శవాసనం కుదరలేదు. ధ్యాన నాట్యం అని చెబితే మీలాగే మా ఆవిడ నన్ను విచిత్రంగా చూసేస్తుంది కనుక ఆమెను నాట్యానికి ఆహ్వానించలేదు. మా పెద్దమ్మాయి వేరే గ్రహం అనగా ఇంటర్నెట్టులో జీవిస్తుంది కాబట్టి ఇప్పుడే అలా అంతరాయం కలిగించదలుకోక పిలవలేదు. ముందు అమ్మలూ, నేనూ ఈ నాట్య ప్రయోగాలు చేసి అప్పుడు ఇతరులని ఆహ్వానిస్తాం. వస్తే వచ్చారు - లేకపోతే లేదు. చిన్నమ్మాయి అమ్మలుకయితే ఇలాంటి కొత్త విషయాల పట్ల ఆసక్తి మెండు కనుక నాతో పాటు ఉత్సాహంగా డ్యాన్స్ చేసింది. చాలా ఫన్నీగా డ్యాన్స్ చేస్తున్నావ్ డాడీ అని అంది. ఇక్కడ విషయం డ్యాన్స్ చక్కగా చెయ్యడం కాదనీ, ఫ్రీ డ్యాన్సింగ్ అనీ వివరించాక బుద్ధిగా అర్ధం చేసుకుంది. మీకూ అర్ధం అయ్యింది కదా? అలా సేక్రెడ్ డ్యాన్స్ నడిపించేసాం.

'రిచా'కరమయిన పాటలు ఇక్కడ వినండి మరి.

http://anandricha.com/music.html

మీకూ చురుకయిన ధ్యానాల మీదకు ధ్యాస మళ్ళితే ఇక్కడ చూడండి మరి.

http://www.osho.com/Main.cfm?Area=Meditation&Language=English