అయిదు జంటలు కలిసి.. :)

దాదాపు ఇరవై ఏళ్ళ క్రితం జరిగింది ఇది. అది శీతాకాలమే గానీ మరీ అంత చల్లగా లేక హాయిగా వుంది వాతావరణం. మా బంధువుల ఇంట్లో ఒక వేడుకకి వెళ్ళాను. అక్కడికి నా సన్నిహిత బంధువులు కూడా వచ్చారు. వేడుక జరుగుతున్న బంధువు సోదరి నాకు సిగ్నల్స్ ఇస్తూడంటంతో  ఒడుపుగా వాటిని క్యాచ్ పట్టేసి వీలు కుదిరినప్పుడల్లా మాట్లాడుతూనేవున్నాను. ఆమె పెళ్ళయ్యింది కానీ భర్త ఆ వేడుకకి రాలేదు.
 

మా సన్నిహిత బందువుల అబ్బాయిలకి వారి వారి ప్రియురాళ్ళో లేక అభిమానులయిన అమ్మాయిలో అక్కడ వున్నారు. ఆయా ప్రేమల గురించి, అభిమానం గురించీ పెద్దవాళ్లకి తెలియదు కానీ మాకు తెలుసులెండి. మధ్యాహ్నం వేడుక జరిగింది. సాయత్రం మెల్లగా మేము అందరం మేడ ఎక్కాం. అందరం గ్రూపుగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వుండిపోయాం. నెమ్మదిగా సంధ్య చీకట్లు ప్రసరించాయి. నెమ్మదిగా జంటలం కాస్తంత దగ్గరయ్యి స్వీట్ నథింగ్స్ చెప్పుకుంటున్నాం. చిన్న పిల్లలు కూడా మేడ మీదే వుండి ఆడుకుంటున్నారు. వారికి అనుమానం రాకుండా, అకస్మాత్తుగా ఎవరయినా పెద్దవాళ్ళు పైకి వచ్చినా అనుమానం రాకుండా కూర్చొని ఎవరికి వారం చిరుతిళ్ళు లాగేస్తూనేవున్నాం. ఆ బంధువు చెల్లెలికి సరోజ అని పేరు పెట్టుకుందాం. సరోజ యొక్క చెంగు చాటు అందాలని స్పృశిస్తూనేవున్నాను. తను కూడా చురుకుగా తన కర్తవ్యం వీలయినంతగా నిర్వహిస్తోంది.  జంటలం పరస్పరం ఒకరినొకరిని క్రీగంట గమనించుకుంటూనే ముసిముసి నవ్వులు రువ్వుకుంటూనే కలిసి కబుర్లు చెప్పుకున్నాం.  పెద్దవాళ్ళు వాళ్ళ కబుర్లు వాళ్ళు క్రింద చెప్పుకుంటూ డాబా మీదికి రానందువల్ల మా సరాగాలకి అంతరాయం కలగలేదు. ఆ తరువాత భోజనాలకి పిలుపు వస్తే క్రిందికి వెళ్ళి తినేసొచ్చాం. 

ఈ సారి చిన్నపిల్లల్ని ఎవరినీ పైకి రానియ్యలేదు. చలి పెడుతుందని చెప్పి వారించాం. పైకి వస్తూనే దుప్పట్లు తెచ్చుకొని పక్కలు పరిచాం.  చీకట్లో మరింత సన్నితంగా ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ ఎవరి ప్రియురాలి దగ్గర లేదా ప్రియ నేస్తం దగ్గర  వాళ్ళం సెటిలయిపోయి పడుకున్నాం. చలిగా వుంది కాబట్టి వెచ్చగా దుప్పటి కప్పుకొని ఎవరి ప్రియురాలి పక్కన వారం సేద తీరాం. అలా గుట్టు చప్పుడు కాకుండా ఆ రాత్రంతా ఎవరికి నచ్చిన విధంగా ఆ దుప్పట్ల ముసుగులో ఆడుకున్నాం. ఆ గ్రూపులో అందరికంటే సీనియర్ నేనే. నా ఆధ్వర్యంలోనే, నా సూచనల మేరకే, నా చొరవ మేరకే  ఆ ఏర్పాట్లు అన్నీ జరిగాయి.   మధ్యమధ్యలో దుప్పటి తీసి తల ఎత్తి ఎదుటి జంట వారి దుప్పటి క్రింద ఏం జరుగుతుండొచ్చునో కాస్సేపు ఆసక్తిగా పరికించి నవ్వుకుంటూ ఎవరి పనుల్లో వారం తీరికలేకుండా అయిపోయాం. పెద్దవాళ్లెవరికీ అనుమానం రాకుండా తెల్లవారు ఝామునే మగవాళ్ళం అందరం ఒకచోటకి, ఆడవారు అందరూ ఒకచోటకి వచ్చి పడుకున్నాం.  అందరం నిద్ర లేచింతరువాత అందరం ఒకటే నవ్వుకున్నాం. మేము ఎందుకు అలా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటున్నామో క్రింద వున్న పెద్దాళ్ళకెవరికీ అర్ధం కాలేదు. అడిగితే ఏదేదో చెప్పాం లెండి. 

అదండీ సంగతి. ఆ తరువాత మా జంటలకి అందరికీ పెళ్ళిళ్ళయ్యాయి కానీ ఎవరూ కూడా ఆ రోజు రాత్రి తమతో గడిపిన వారిని చేసుకోవడం కుదర్లేదు!  నా పార్ట్‌నరుకి ఎలాగూ పెళ్ళయ్యే వుంది కాబట్టి అది కుదరదనుకోండీ కానీ మిగతా జంటల్లో ఎవరికీ అప్పటికి పెళ్ళిళ్ళు కాలేదు. ఇప్పుడు ఎవరంతట వారు ఇతరులని పెళ్ళిళ్ళు చేసుకొని ఎంచక్కా ఎవరి సంసారాలు వాళ్ళు గడిపేస్తున్నారు.  నేను వాళ్ళని ఎప్పుడయినా కలిసినప్పుడు మాత్రం ఆ రాత్రిని  గుర్తుకు తెచ్చుకొని ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటుంటాం. మళ్ళీ అంతమందితో అలా అలవోకగా సామూహికంగా గడిపిన రోజు మళ్ళీ రాలేదు, బహుశా మళ్ళీ రాబోదనుకుంటాను.