ప్రియపై ఓ పొస్ట్‌మార్టం

ప్రియరాగాలు బ్లాగర్ ప్రియ మరణించిందనే వార్త చెప్పిన టపా చూసి నాకు చిరాకు అనిపించింది. దాంట్లో ఏడుపులు తప్ప వివరాలు ఏమీ లేవు. ఎందుకు, ఎలా, ఎప్పుడు మరణించింది, ఎవరి ద్వారా ఆ వార్త తెలిసింది వగైరా కనీస వివరాలు లేవు. ఏదో ఆత్రంగా టపా వ్రాసివుంటారని సరిపెట్టుకున్నాను.  ప్రియ బ్లాగులు ఒకటి రెండు సార్లు మాత్రమే చదివినట్లున్నాను. అలా ఆమెని చదవకపోవడానికి ఓ కారణం వుంది.

నేను బ్లాగుల్లోకి వచ్చిన కొంతకాలానికి ఆమె వ్రాసిన ఒక పోస్టు చూసాను. ఏదొ సీతాదేవి పాతివ్రత్యం గురించి వ్రాసిందనుకుంటా. అందులో పొరపాటున, అమాయకంగా కొందరు వ్యాఖ్యలు చేసారు. ఆ వ్యాఖ్యలకి లేనిపోని ఉద్దేశ్యాలు, విపరీతార్ధాలు తీసి ఒక్కక్క వ్యాఖ్యాతను అతిగా ఆడిపోసుకున్నది. అవమానించింది. ఎగతాళి చేసింది. ఎకసెక్కం చేసింది. అమాయకంగా కామెంటు చేసిన తాడేపల్లి లాంటి కొందరు సీనీయర్ బ్లాగర్ల పట్ల కూడా విపరీతంగా ప్రవర్తించింది. ఎంటీ ఈ అమ్మాయికి ఇంత అతి అనుకున్నాను. పేరు చూస్తే మధురంగా వుంది కానీ మనస్సు చూస్తే ఇంత ఛండాలంగా వుందేంటి అని అప్పటి నుండి ఎందుకయినా మంచిదని ఆ బ్లాగుకి దూరంగా వుంటూ వచ్చాను. ఆ తరువాత అయినా ఆమె తన ప్రవర్తన మార్చుకుందో లేదో నాకు అర్ధం కాలేదు కానీ ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తప్ప ఆమె బ్లాగు చదవకపోయేవాడిని. చాలా అరుదుగా అందులో ఒకటి రెండు వ్యాఖ్యలు వేసినట్లున్నాను - అదీ భయం భయంగా. వాటికి ఆమె స్పందించినట్లు లేదు. 

ఆ సంతాప వార్త ఫోటో చూసినప్పుడు కూడా ఈ అమ్మాయి ఇంతచక్కగా వుంది - ఈమెకు ఇంత అతి ఏంటా అని అనుకున్నాను. ఆమె బ్లాగులు కానీ ఆమె గ్యాంగు బ్లాగులు కానీ ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తప్ప చదవకపొవడం వల్ల ఆ గుంపు సంగతులు నాకు పెద్దగా తెలుస్తుండేవి కాదు. సృజన, గీతాచార్య పెళ్ళిల్లూ మెక్సికోలో ఓడ మీద అంటే ఆ వార్త కొద్దిగా చేపల కంపు కొట్టినా కూడా ఆ వార్తలు వ్రాసింది ప్రసిద్ధ బ్లాగర్లు కాబట్టి కంపు అంటూ వుంటే వాళ్ళకు మాత్రం కొట్టదా అని నాది భ్రమ అనుకొని మూలకు వున్న సెంటు సీసా తీసుకొని వంటిమీద చల్లుకున్నాను. ఆ వార్తలు వ్రాసారంటే వాళ్లకి వీళ్ళు బాగా తెలిసినోళ్ళయి వుంటారనుకుంటాము కానీ వాళ్ళు మరీ సెంటు సీసాలు ముందుగానే మీద గుమ్మరించుకునే వాళ్ళు అయినందువల్ల ఆ కంపు వాళ్లకి చేరలేదని ఎలా అప్పుడు అనుమానిస్తాం? అలా అలా మధురవాణి గారు చెప్పిన మజ్జిగ కథలో నేనూ భాగం అయిపోయాను. ఒకసారి మాత్రం సృజన బ్లాగులోనో, గీచా బ్లాగులోనో 'బాబూ మీరిద్దరూ బ్లాగర్లు అయ్యాక ప్రేమికులు అయ్యారా లేక ప్రేమికులు అయ్యాక బ్లాగర్లు అయ్యారా?' అని అడిగాను. అప్పుడు వారు ఇద్దరు కాకుండా అ ప్రశ్నకి మన్మధుడు స్పందించాడు! ఇదేంటబ్బా అని కొద్దిగా విస్మయం చెందాను. 

ఆ తరువాత అప్పల్రాజు బ్లాగులో ఫేక్ ఫోటో అంటూ అసలు ఫోటో, కొన్ని పద్యాలూ వ్రాసాడు. ప్రియ టపా చదివి వుండకపోవడం వల్ల ఎవరి బ్లాగుని ఉద్దేశ్యించి అది వ్రాసాడొ అర్ధం కాక నోరారా అక్కడ 'ఇది ఎవరి గురించి?' అని అడిగాను. ఒక్క నా బ్లాగరు కూడా ఆ సందేహాన్ని నివృత్తి చెయ్యలేదు. 

ఇదేదో అతి మేళంలా వుందని ప్రియ, సృజన, గీచాల గుంపుని ఎప్పుడొ పట్టించుకోకపోయెవాడిని. అందుకే చాలా విషయాలు నాకు తెలియవు. ఈ విషయాల్లో నాకూ అంత క్లారిటీ లేదు. ఏది నిజమో, ఏది అబద్దమో కూడా నాకు తెలియదు. ప్రతి విషయంలోనూ మనకు అథారిటీ వుండటం కుదరదు కాబట్టి, ప్రతి విషయంలోనూ  అపరాధ పరిశోధకుడిలాగా మనం వేలు పెట్టలేము కాబట్టి చాలా విషయాలు నలుగురితో పాటు నారాయణా అని మనం నమ్మేస్తుంటాం. మన జీవితాల్లో బ్లాగులు ఒక భాగం కానీ కొంతమందిలాగా బ్లాగులే మన జీవితాలు కాదు కాబట్టి పదిమంది గోవిందా అంటే మనమూ గోవిందా అంటాం. ప్రియ గోవిందా అని కొందరంటే నిజమే కాబోలు అనుకొని నేనూ గోవిందా అనుకున్నాను. ఇప్పుడు గోవిందా కాదు అని నలుగురు అంటున్నారు కాబట్టి అదీ నిజమే కాబోలు అనుకుంటాము. రేప్పొద్దున ప్రియనే మళ్ళీ బ్రతికి వచ్చి నన్ను హత్య చెయ్యడానికి భయంకరమయిన కుట్ర జరిగింది అని అన్నా ఏమోలే అనుకుంటాము. ఎవరికి తెలుసు - ఎవరు ఎక్కడ ఎలాంటి కథలు వండుతున్నారో!     

ఎవరయినా చనిపోతే కుళ్ళి కంపు కొట్టకుండా వీలయినంత త్వరగా దహన సంస్కారాలు చేస్తారు. ఆ  మరణం ఒక అబద్ధం కాబట్టి ఆ వార్తకి అలాంటి దహన సంస్కారాలు జరుగక రిగర్ మార్టిస్ జరుగుతూ కుళ్ళి కంపు కొడుతూనేవుంది. అందులో నుండి మట్టి పురుగుల్లా  ఎన్నో టపాలు పుడుతూనే వున్నాయి. అలాంటిదే ఈ టపా కూడానూ.  ఇహ ముక్కు మూసుకోవడమే మన వంతు.  కానివ్వండి. అదే మన ఆరోగ్యానికి మంచిదేమో!