హ్యాండిచ్చిన గుంటూరు గర్ల్‌ఫ్రెండు :(

ఆమె పదవతరగతి నుండీ ఆమెతో పరిచయం వుంది. నేను ఖమ్మంలో వున్నప్పుడు కొంతకాలం నా గదిలోనే వుంది కానీ అప్పుడు నేను ఏక ప్రియురాలి వ్రతంలో వుండటం మూలాన ఆమెతో వెధవ్వేశాలేమీ వెయ్యలేదు. దానితో ఆమెకు నేనంటే మహా గౌరవం, నమ్మకం పెరిగిపోయాయి. తరువాత నేను పూణే, కెనడాలకి రావడంతో ఆమె కాంటాక్ట్స్ పోయాయి. ఓ నాలుగేళ్ళ క్రితం ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు అనుకోకుండా వాళ్ళ బంధువు కలవడంతో ఆమె గురించి అడిగాను. ఆమెకు ఇద్దరు పిల్లలు అని చెప్పి ఆమె భర్త గురించి మాత్రం అడగొద్దన్నాడు. అదేంట్రా అని నొక్కి అడిగితే భర్త లేడు అని చెప్పాడు. ఏమయ్యాడు అంటే నాకు తెలియదన్నాడు. అతని దగ్గర ఆమె ఫోను నంబర్ తీసుకొని కాంటాక్ట్ చేసాను. ఆమె భర్త కనపడకుండా పొయేడంట! మానవుడు మరి ఇంటినుండి పారిపోయేడేమో తెలియదు.

ఇదేదో బాగానే వుందని మళ్ళీ ఆమెతో స్నేహం మొదలెట్టి చిగురింపజేసాను.  ఆ ట్రిప్పులో ఆమెని ఒకసారి కలిసాను గానీ మామధ్య వేరే అండర్స్టాండింగ్ ఏమీలేకపోవడంతో క్యాజువలుగానే మాట్లాడుకున్నాం. అప్పుడు నాకు సమయం కూడా ఎక్కువ వుండిది కాదు. అప్పుడు ఇండియాలో ఒక్క వారమే వున్నాను. నేను కెనడాకి వెనక్కు వచ్చాక ఫోనులల్లో మాట్లాడుకుంటూ మా స్నేహం బాగా చిక్కనయ్యింది. ఆమెది కూడా నాలాంటి ఆనందమార్గమే అని అర్ధమయ్యింది. ఎప్పుడూ ఇండియాకి - గుంటూరుకీ రారమ్మని పిలుస్తుండేది. వస్తే ఎలా ఆందించవచ్చో స్కెచ్చు గీసి చెబుతుండేది.

అయితే మనకు వేలు బెట్టే సందిస్తే కాలు పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తాము కదా. నా పైత్యాలు కొన్ని వెళ్ళబెట్టాను. మనవి మామూలు పైత్యాలు కావు కదా - ముందు భయపడింది, తరువాత తటపటాయించింది, ఆ తరువాత వర్చువలుగా ఒప్పుకుంది. గుంటూరు వచ్చాక ఆ ప్రయోగాలు చెయ్యడానికి ఓయ్యెస్ అంది. మధ్యమధ్యలో ఎందుకులే వద్దు అనేది. కొన్ని రోజులు విశ్రాంతి ఇచ్చి మళ్ళీ ఆ టాపిక్కులు ఎత్తేవాడిని. అలా రోలర్‌కోస్టరులా మా మధ్య ఆ విషయాలు నలుగుతుండేవి. 

మరి ఆమె ఒట్ఠి మాటలు చెబుతున్నదేమో అని ఆమెను నిజంగా పరీక్షించదలిచాను. నేను యు ఎస్ లో వుండి ఆమెను టెస్ట్, టేస్టూ చెయ్యడం ఎలాగా? ఇక్కడినుండి ఇండియాకు వెళుతున్న నా లైక్ మైండెడ్ స్నేహితులనూ, అక్కడి లైక్ మైండెడ్ స్నేహితులనూ ఆమె దగ్గరికి ఉరమాయించాను. మా వాళ్ళు వెనిల్లాలు. ఆమేరకు వాళ్ళు నాకు ఆమె గురించి సక్సెస్ రిపోర్టూ, కొన్ని సార్లు లైవ్ రిపోర్టూ ఇవ్వడంతో నాకు ఆమె మీద మాంఛి కాన్ఫిడెన్స్ ఏర్పడింది. ఎప్పుడు గుంటూరు వెళ్ళాలా అనీ ఓ రెండు, మూడేళ్ళ నుండి ఉవ్విళ్ళూరుతూ వచ్చాను.  నాకు తగ్గట్టుగా ఆమె కూడా బాగా ఊరించేది.

రెండు నెలల క్రితం ఇండియాకి బయల్దేరుతున్నప్పుడు నేను వస్తున్నానని చెప్పి ఎన్ని సార్లు ఫోన్ చేసినా సరిగ్గా మాట్లాడకపోయేది. ఇంట్లో బంధువులు వున్నరనో, ఫ్రెండ్స్ ఇంట్లో వున్నాననో చెప్పి ముక్తసరిగా మాట్లాడుతుండేది. ఒకసారి సరేగానీ, నీ అడ్రసు ఇవ్వు అని అడిగాను. అప్పుడూ ఏదో కథ చెప్పింది కానీ తన అడ్రసు ఇవ్వలేదు. ఆమె నాకు మొండిచెయ్యి చూపిస్తోందని రూఢీ అయిపోయి మళ్ళీ ఆమెకు ఫోను చెయ్యలేదు నేను.  

ఓ అయిదారు మంది మిత్రులని పంపించేసి టెస్టు చేస్తే వారికి విజయవంతం అయి నా నోట్లో మాత్రం ఆమె దుమ్ము కొట్టడం ఏంటో నాకు అర్ధం కాక బుర్ర గోక్కుంటూ ఇండియా వెళ్ళాను. మా వాళ్ళు ఆమె ఇంటికి ఆల్రెడీ వెళ్ళివచ్చారు కాబట్టి గుంటూరుకి వెళ్ళి ఆమె ఇంటికి వెళ్ళడం ఆ రకంగా సమస్య కాదు. అలా ఆమెకు చెప్పాపెట్టకుండా ఆమె ఇంటికి వెళ్ళి నీ ఇంటికి వచ్చా, నీ నట్టింటికి వచ్చా హ హ హా అని వికటాట్టహాసం చేద్దామనుకున్నాగానీ నాకు అస్సలు తీరికలేకపోవడంతో అటువెళ్ళలేకపోయాను. కష్టకష్టంగా వీలు చూసుకొని వెళ్ళినా ఆమె వుంటుందో లేదో, వున్నా అనుకున్నవన్నీ వర్కవుట్ అవుతాయో లేదో ఈ సమయంలో అలా కుక్క తోక పట్టుకొని  అంత దూరం గోదావరి ఈదడమెందుకులే అని ఆ వ్యూహం విరమించుకున్నాను. వెనిల్ల పనులకయితే ఒప్పుకొని వుండేది కానీ నా ఆసక్తులు అడ్వాన్సుడు అవడంతో భయపడివుంటుందని అనుకుంటున్నా.

ఎనీ వే, ఈ సారి తీరికగా ఇండియాకి వెళ్ళి ఆమెకు చెప్పాపెట్టకుండా గుంటూరులోని ఆమె ఇంటికి వెళ్ళాలని డిసైడ్ అయ్యాను. అక్కడా ఎదురు తిరిగితే మన గురువు గారు వుండేది గుంటూరులోనే కాబట్టి వారి విద్యల సహకారమూ తీసుకోవచ్చు. ఏమంటారు? ఈలోగా మళ్ళీ ఫోనులు చేసి ఆమె భయాలు తీర్చే ప్రయత్నమూ చేస్తుంటా అనుకోండి. సరే గానీ ఆమె అడ్రసూ, ఫోను నంబర్లు గట్రా నన్నడక్కండేం.