ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 11

వద్దులే - మళ్ళీ భయపెట్టడం ఎందుకులే - నెమ్మదిగా వాళ్ళే తెలుసుకుంటారు అనుకున్నాను. చేసేదేముంది ఏది అయితే అది కానిమ్మంటూ పడక గదిలోనికి వెళ్ళాను. అక్కడి కిటికీ నుండి మా కమ్యూనిటీలో గస్తీ కాస్తున్న సైన్యాన్ని చూసాను.

జరిగేదేదో ఇంకెక్కడయినా జరుగొచ్చుకదా. మాకు దగ్గర్లోనే జరగాలా? ఏమన్నా అయితే ఏమవుతుంది? ప్రాణాలు పోతాయా లేక విషరోగాలు అంటుకుంటాయా లేక అవయవాలు చచ్చుపడిపోతాయా? విరాగి సూచించినట్లు గ్రహాంతర వాసుల ప్రమేయం ఏమయినా వుందా. గ్రహాంతర వాసుల సమాచారం సైన్యం గుట్టుగా దాస్తోంది అని ఎన్ని కట్టుకథలు విన్నా నేను అయితే ఆ విషయాన్ని నమ్మడం లేదు. ఇప్పుడూ కనీసం ఆ కోణంలో ఆలోచించాలంటే ఇబ్బందిగా వుంది కానీ ఎమీ అర్ధం కాని ఈ పరిస్థితి చూస్తుంటే ఏమో అనిపిస్తోంది.

నా టపాకి ఇంకా ఏమయినా వ్యాఖ్యలు వచ్చాయేమోనని చూసాను. విరాగి ప్రతి వ్యాఖ్య చేసేడు. గ్రహాంతరవాసులు దిగే అవకాశాలు కొట్టిపారేయలేమని అంటున్నాడు. పరిస్థితి మొత్తం సైన్యం చేతిలో వుండటం, తీసుకుంటున్న జాగ్రత్తలు, అన్ని విషయాలను రహస్యంగా వుంచడం చూస్తుంటే గ్రహాంతర వాసుల విషయం లోనే అనుమానం అంటున్నాడు. ఏలియన్స్ దిగుతున్న సమాచారం ఎలాగోలా సైన్యానికి అందివుండవచ్చని అతని గాఢాభిప్రాయం. దిగుతున్న గ్రహాంతర వాసులు తమతొ పాటు తెలిసీ తెలియక ఏం రోగాలు, ఏ సూక్ష్మ క్రిములు పట్టుకువస్తాయో తెలియదు కాబట్టి ఆ ప్రమాదాలు అవగతం అయ్యేంతవరకు ప్రభుత్వం వివిధ రకాల జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నదేమో. అందుకే ప్రజలని ఇండ్లలోనే వుండి అన్ని మూసేసుకొని జాగ్రత్తగా వుండమని ఆదేశించినదేమో!

హుం. ఈ వాదన నమ్మశక్యంగా లేదు. కానీ ప్రభుత్వం పాటిస్తున్న ఈ నిగూఢత చూస్తుంటే ఈ కోణం సబబే అనిపిస్తోంది. ఇది కాకపోతే సైన్యం రహస్యంగా చేపట్టిన ఏ ప్రాజెక్టో, పరీక్షో విఫలమయ్యివుండవచ్చు. అది రసాయన పరీక్షో లేక జీవాయుధాల పరీక్షో అయివుండవచ్చు. అదీ కాకపోతే అంతకంటే ఘోరంగా ఆ పరీక్షలేవో మామీదనే చేస్తుందేమో. ప్రభుత్వం లాటరీ తీస్తే మా కమ్యూనిటీ పేరు వచ్చిందో లేక ఏ కారణాల వల్ల నన్నా మా కమ్యూనిటీ ఈ పరీక్షలకు సరి అయింది అనుకున్నదేమో ప్రభుత్వం. ఛ. పిచ్చి ఆలోచనలు కాకపోతే ప్రబుత్వం స్వంత ప్రజల మీద అంత అఘాయిత్యం చేస్తుందా?

ఏమో ఎవరు చెప్పొచ్చారు? దేశ భద్రత కోసం, ఎక్కువ మంది ప్రజలను కాపాడటం కోసం తక్కువమంది ప్రజలని త్యాగం చేసినా చేస్తుంది ఈ ప్రభుత్వం. గత్యంతరంలేక మరో విపత్తుని నిలువరించడం కోసం మా ఏరియాని ఒక యూనిట్టుగా తీసుకొని ప్రయోగిస్తున్నదేమో, పరీక్షిస్తున్నదేమో. ప్రభుత్వ దాపరికం వల్ల అన్నీ అనుమానాలే. ఛత్.

ముందు గదిలోకి తొంగి చూసాను. హారిక, పిల్లలు ఈ ఆలోచనలు, ఆందోళనలు ఏమీ లేకుండా హాయిగా వున్నారు. నాకున్న విజ్ఞానమే నన్ను ఇబ్బంది పెడుతూవుంది!

ఒకవేళ అలాంటి పరీక్షలే చేస్తే ఏమవుతుంది? ఈ ప్రాంతం వారందరూ పోతారా? లేదా అందరికీ రోగాలు వస్తాయా? రోగ లక్షణాలు ఎలా వుంటాయి? కళ్ళు మండుతాయా? కళ్ళు మండుతూనేవున్నాయి. గొంతు మండుతుందా. గొంతు మండుతూనేవుంది. శరీరం నిస్త్రాణగా అవుతుందా. ఉన్నపళంగా కూలబడిపోయాను. ఇదేంటి? నేను ఎలా అలోచిస్తున్నానో అలానే జరుగుతున్నదేమిటి? చెవుల్లో హోరు! ఏదో అవుతోంది. నాకేదో అవుతోంది. గొంతు మండుతోంది. బాధతో గట్టిగా రుద్దుకున్నాను. అరుద్దామనుకుంటే అరుపు నోట్లోంచి రావడంలేదు. హారికా అని పిలుద్దామనుకున్నా నోరు పెగలడంలేదు. పాప, రణిల్ గుర్తుకువచ్చారు. ముందుగదిలో వాళ్ల పరిస్థితీ, హారిక పరిస్థితీ ఇలాగే వుందా?

ఎలాగయినా ముందుగదిలోకి వెళ్ళాలి. నా కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవాలి. శక్తి నిర్వీర్యమయిపొతూవున్నా ఎలాగోలా కూడదీసుకుని కొద్దిగా జరిగాను. జరిగాననుకున్నాను కానీ అంగుళం కూదా జరగలేకపోయానని అర్ధం అయిపోయింది. గుండెలో నొప్పి. ఇక లాభం లేదు. మనస్సు మొద్దుగా అయిపొతూవుంది. భగభగమండుతున్న కళ్లను బలవంతగా లేపి చుట్టూ చూసాను. దగ్గర్లో ఫోన్ కనపపడ్దది. కనీసం 911 అత్యవసర సర్వీసుకి అయినా ఫోన్ చేయాలి. కనీసం వాళ్ళు నా కుటుంబాన్ని అయినా కాపాడుతుండొచ్చు. పళ్ళబిగువున చేతులు కదిల్చి ఫోన్ అందుకున్నాను. సంతోషంగా అనిపించింది. నేను మరణించినా ఫర్వాలేదు - నాకుటుంబం అన్నా బ్రతికి బట్టకట్టాలి. కనీసం రణిల్, పాప అయినా.. కనీసం పాప అయినా...

ఎలాగోలా శక్తి కూడదీసుకొని 911 నొక్కితే చాలు. పోలీసులు, ఫైర్ వాళ్ళు, నర్సులూ వస్తారు. వాళ్ళే అన్నీ చూసుకుంటారు - నా కుటుంబాన్ని కాపాడుతారు. ప్రాణాలు ఇంకెన్ని క్షణాలో వుండవని తెలుస్తూనే వుంది. ఎలాగయినా ఫోనులో 911 అంకెలు నొక్కాలి. శక్తి రావడం లేదు. ఒక్కసారి నా కుటుంబాన్ని మనసునిండా తలుచుకున్నాను - ఎప్పుడూ చిరునవ్వులు నవ్వే మా పాప ముఖాన్ని తలచుకున్నాను. వేయి ఏనుగుల బలం వచ్చినట్లు అనిపించింది. మండుతున్న గుండెలోకి బలంగా గాలి తీసుకున్నాను. వణుకుతున్న చేతులను అదిమిపెట్టుకుంటూ అంకెలని వత్తసాగాను.

9..1......

(ఉపసంహారం వచ్చే భాగంలో )

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 10

(ఈ ధారావాహిక నడక నాకే సంతృప్తికరంగా లేనందువల్ల ఇంకో రెండు భాగాల్లో ముగిస్తాను. చివరిమాటలో ఈ సీరియల్ ఎత్తుగడల్లో చేసిన తప్పిదాల గురించి వివరణ ఇస్తాను)
టపా వ్రాసి పబ్లిష్ చేసి ముందు గదిలోకి వచ్చాను. పాఠశాలలు మూసివేసారు కాబట్టి పిల్లలు పండగ చేసుకుంటున్నారు. పాప టివికి అతుక్కుపోయింది - బాబు సిస్టం కి అతుక్కుపోయాడు. హారిక మరో సిస్టం లో ఏడుపుగొట్టు హిందీ సీరియల్ ఏదో చూస్తోంది. బయట నడుస్తున్న విపత్కర పరిస్థితి గురించి నేను తప్ప ఇంట్లో ఎవరూ పట్టించుకోవడంలేదు! ఇంకో రోజు ఇలా సాగితే అందరూ దీనిని తేలిగ్గా తీసుకొని జోకులేసుకునేటట్టుగా వున్నారు.
బ్లయిండ్స్ తెరచి చూసాను. సైనికుల పహరా ఎక్కువయ్యింది. ఇంటివెనుక కిటికీలోనుండి చూసాను. ఇప్పుడు మా కమ్యూనిటీలో కూడా సైనికుల పహరా వుంది! ఆశ్చర్యమే. దానికి నేనే కారణం ఏంటి? నాలా కొంతమంది కమ్యూనిటీ లోపల్లో కర్ఫ్యూ ఉల్లంఘిస్తున్నారని పహరా పెంచారా?

సందేహం వచ్చి రాంకీకి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పి తన కమ్యూనిటీలో గమనించి చెప్పమన్నాను.
"మా కమ్యూనిటీలో అలా ఏమీ లేదండీ." అని చెప్పాడు
"తరువాత వస్తారేమో మీ దగ్గరికి. ఎప్పుడు వారి పహరా కనిపిస్తే అప్పుడు నాకు చెప్పండి"
"ఉదయం మీరు చేసిన పని వల్ల ప్రభుత్వం ఠారెత్తినట్లుంది. ఆ పహరా మీరు బయటకి రాకుండా వుండటం కోసమే అనుకుంటా!" అని బాగా నవ్వుతూ జోకాడు.
నేనూ ఏడవలేక నవ్వి "అదేనేమో. నన్ను వీడియో తీసి యు ఎస్ అంతా ప్రసారం చేసారు కాదు. మీరు అయితే ఏదన్నా విషయం వుంటే చెప్పండి" అని ఫోన్ పెట్టేసాను.

నా టపా సంకలినిలలో వచ్చిందో లేదో చూసాను. హారం లో వచ్చింది కానీ ఇంకా కూడలి, జల్లెడలలో రాలేదు. ఎవరయినా స్పందించడానికి కాస్త సమయం పట్టేట్టుగా వుంది. గస్తీ కాస్తున్న సైనికుల ఫోటోలతో సహా టపా ఇచ్చాను కాబట్టి జనం ఈ విషయాన్ని నమ్మే అవకాశం వుంది. ఆ ఫోటోలని, వివరాలనీ సంధ్యకు కూడా పంపించాను. ఏమయినా కొత్త సమాచారం వుందా అని ఇంగ్లిష్ బ్లాగులూ, వీడియో బ్లాగులూ చూసాను. మరిన్ని పుకార్లు మినహా పెద్ద క్రొత్త విషయాలు ఏమీలేవు.

మధ్యాహ్న భోజనం చేసి ఈ ఆలొచనలు అన్నీ ప్రక్కనపెట్టి ఓ గంటన్నర కునుకేసాను. మెలకువ రాగానే నా టపాకి స్పందనలు ఏమయినా వచ్చాయా అని ఈమెయిల్ చూసాను. కొన్ని వున్నాయి. అందులో విరాగి వ్రాసిన వ్యాఖ్య ఉపయుక్తంగా అనిపించింది. ఇది గ్రహాంతరవాసులకి సంబంధించిన విషయం కావచ్చునంటూ కొంత సమాచారం, లంకెలూ ఇచ్చారు. గ్రహాంతర వాసులకి సంబంధించిన విషయాలలో ఇదివరకు యు ఎస్ సైన్యం ఎలా గుట్టుగా వ్యవహరించిందీ, ఎలా విషయాలను మరుగున పరిచిందీ సోదాహరణంగా క్లుప్తమయిన సమాచారం ఇచ్చారు.
ఆ కోణంలోనుండి చూస్తే కాస్త నమ్మబుద్ధి అవుతోంది కానీ ఇక్కడ పరిస్థితి చూస్తుంటే ఏదో విషయం జరిగినట్లు అనిపించడం లేదు - జరగబోతున్నట్లు అనిపిస్తోందే! ఆ సందేహమే తిరుగు వ్యాఖ్యలో వ్రాసాను.

రాంకీ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. ఉత్సుకతతో అడిగాను "ఏంటీ మీ దగ్గర కూడా సైనిక పహరా పెరిగిందా!"
"లేదండీ"
"మరి?"
"తగ్గింది" కూల్ గా చెప్పాడు
"తగ్గింది?"
"అవునండీ. సైనికులు వెళ్ళిపోయి మామూలు పోలీసులు పహరా కాస్తున్నారు. మరి మీ దగ్గర?"
ఉరికి వెళ్ళి కిటికీలోనుండి చూసాను. సైనిక గస్తీ తగ్గినట్లు ఏమీ అనిపించలేదు. అదే విషయం చెప్పాను.
"మీ దగ్గర కూడా త్వరలోనే తీసివేస్తారు లెండి"
"నేను అలా అనుకోను. మా ఏరియాలోనే ఏదో జరుగబోతూ వుంది. అందుకే మా కమ్యూనిటీలో సైనికుల సందడి ఎక్కువయ్యింది"
ఫోన్ పెట్టేసి ఈ తాజా విషయాలు ఇంట్లో వారికి చెప్పాలా వద్దా అని అందరి వైపు చూసాను. ఎవరి వ్యాపకంలో వారు మునిగి వున్నారు.

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 9

ఇద్దరు పోలీసులు! వారి పద్ధతిలో కుశల ప్రశ్నలు వేసి, వాళ్ళ కారులో కుదేసి, దారిలో హితోపదేశాలు చెప్పి మా ఇంటిలో తోసేసి వెళ్ళారు.

తొందరగానే వచ్చినందుకు ముందు హారిక సంతోషించినా తరువాత విషయం తెలిసి మండిపడ్డది. "చెప్పానా నేను. వద్దంటే విన్నావు కాదు. పోలీసుల బదులు సైనికులు వచ్చి వుంటే కాల్చి వుండేవారు"
"నిజమే అనుకో కానీ నేను అలా గాలికి తిరుగుతున్న విషయం పోలీసులకి ఎలా తెలిసిందంటావు?" టాపిక్ కాస్త ప్రక్క దారి మళ్ళించడానికి ప్రయత్నించాను.
"ఏముందీ. ఇది ఇండియా నా ఏమన్నా,నాకెందుకులే అనుకోవడానికి. నువ్వు ఎంచక్కా విహరిస్తుంటే చూసి ఎవడికో వళ్ళుమండి 911 కి ఫోన్ చేసివుంటాడు"
"నిజమే. సైనికుల బదులు పోలీసులు ఎందుకువచ్చారా అని!"
"రూల్స్ కాసేపు రిలాక్స్ చేసారు కదా. అందుకే వచ్చివుంటారు కానీ తొమ్మిది కావస్తోంది. మళ్ళీ టేప్ అతికించండి. ఎదవగోల. ఎన్నిరోజులుంటుందో ఏమో"
నేను డక్ట్ టేప్ అతికిస్తూ పిల్లలని కూడా అదేపనిచేయమని ఉరమాయించాను.
"ఏమవుతుందో చెప్పరు! ఎన్ని రోజులో చెప్పరు! కాసేపు అన్నీ మూయమంటారు, కాసేపు తెరవమంటారు. ఈ ప్రభుత్వానికి అంతా ఆటలా వున్నట్లుంది. ఎందుకో నీకేమయినా అర్ధమవుతున్నదా?" ఎవరిమీదా చూపించలేని కోపాన్ని నామీద చూపిస్తూ విరుచుకుపడింది హారిక.
నేను నవ్వాను. "నాకేం అర్ధం అయ్యిందంటే ఇంకా ఏమీ కాలేదని"
"అంటే?"
"ముందు వుంది ముసళ్ళపండుగ"
"?"
"జరగనున్నది జరుగకమానదు. జరగకూడనిది జరగనే జరుగదు" అన్నాను కాస్త వేదాంతంగా.
ఆమె లోపలి గదిలోకి వెళ్ళింది.

బయట నుండి సైనికుల హెచ్చరికలు, మిలటరీ వాహనాలు తిరిగుతున్న సందడి వినపడుతూనేవుంది. పాత టేపునే అతికించాల్సి వచ్చినందున అంత చక్కగా అతికించలేకపోయాము. ఎన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకున్నా ఏం ప్రయోజనం వుంటుందో అర్ధం కాకపోవడం వల్ల యాంత్రికంగా పని అయ్యిందంటే అయ్యింది అనిపించాము.

రాంకీకి ఫోన్ చేసాను. "ఏమిటండీ విశేషాలు?"
"విశేషాలు ఏమున్నాయండీ. అన్నీ శేషాలే కదా." అన్నాడు
నేను అలా బయటికి వెళ్ళిరావడం, పోలీసులు పట్టుకువచ్చి ఇంట్లో వదలడం చెప్పాను
అతను నవ్వి "ఓ పెద్ద సహసమే చేసారన్నమాట. ఇంతకీ ఏం జరుగుతుందో ఏమన్నా అర్ధం అవుతోందా? టైము గడుస్తుంటే భయం పోయి బోర్ కొడుతోంది. అసలు ఏమన్నా విషయం వుందంటారా?"
"నా వుద్దేశ్యం ప్రకారం ప్రభుత్వమే ఏదో గందరగోళంలో వుంది. ఏదో జరుగుతుంది అని తెలుసు కానీ ఎప్పుడు జరుగుతుందో ఖచ్చితంగా తెలిసినట్లు లేదు. మొత్తానికి ఏదో విపత్తు జరగనుంది"
"మనని మన ఇండ్లల్లొనే ఎన్ని రోజులు బంధిస్తారంటారు?"
"ఏమో. అధికారికంగా ఏమీ తెలియడం లేదు. బ్లాగుల్లో, యూట్యూబులో అక్కడక్కడ వస్తున్నది కానీ అధికారికంగా స్పందన లేకపోవడముతో ఎవరూ పట్టించుకోవడం లేదు"
"మన తెలుగు పత్రికలలో కూడా ఏమీ రావడం లేదు కదా" అన్నాడు రాంకీ.
"అవును" అన్నాను. ఈనాడు లో పనిచేసే బ్లాగరి సంధ్య గుర్తుకువచ్చింది. ఆమెకు ఈమెయిల్ ఇస్తే ఈ విషయం ఏమన్నా కవర్ చేస్తుందేమో చూడాలి అనుకున్నాను.
"మీ ఇంట్లో ఎన్ని రోజులకి వున్నాయండి సరుకులు?" అడిగాడు
"ఇంకో రెండు రోజులు. మీ ఇంట్లో?"
"మా ఇంట్లో కూడా అంతేలెండి. ఈ లెక్కన చాలామంది దగ్గర ఇంకా రెండు మూడు రోజుల వరకు తిండి వుండవచ్చు. అంతకంటే ఎక్కువరోజులు కర్ఫ్యూ పెట్టినా నిలవడం కష్టమే. మరీ పిట్టలని కాల్చేసినట్లు కాల్చేస్తే తప్ప"

***

ఫోన్ పెట్టేసి ఈ రోజు జరిగినదంతా ఓ టపాగా వ్రాసి పబ్లిష్ చేసాను. మెయిల్స్ ఏమయినా వచ్చాయేమో చూసాను. షికాగోలో కర్ఫ్యూ అన్న నా టపాకి కొన్ని వ్యాఖ్యలు వచ్చాయి. కొందరు ఆందోళన, కొందరు ఆశ్చర్యం, కొందరు అజ్ఞాతలు వెక్కిరింపులు వ్యక్తపరిచారు. వాటిలో చాలావరకు ఆమోదించి మిగతా మెయిల్స్ చూసాను. ఒక ఈమెయిల్ నా దృష్టిని ఆకర్శించింది. సంధ్య నుండి వచ్చింది ఈమెయిల్ 'మీరు చెబుతున్నది నిజమేనంటారా? ' అని.

ఈ విషయం ఏ పేపర్ లోనూ, ఛానల్ లోనూ రాలేదని, కొన్ని ఇంగ్లిష్ బ్లాగుల్లో మాత్రం చూసానని, మరి కొన్ని వివరాలు, ఫోటోలు పంపిస్తే వీలయితే ఈ వార్త ఈనాడులో కవర్ చేస్తానని వ్రాసారు. సీనియర్ ఎడిటర్లు ఇది నమ్మడం కష్టమేనని అయినా మీమీది నమ్మకంతో ప్రయత్నిస్తానని వ్రాసారు. నేనే వారికి ఈమెయిల్ ఇద్దామనుకున్నాను - వాళ్ళ పత్రికలో కవర్ చేస్తారేమో చూడమని. నేను వ్రాయకముందే వారినుండి ఈమెయిల్ రావడం సంతోషంగా అనిపించింది.

గుట్టుగా జరగబోతున్న విపత్తుని తెలుసుకోవడం ఈరకంగా నన్నా ఏమయినా సాధ్యమవుతుందేమొనని నా చిరు ఆశ. జరగబొయేదాన్ని ఆపలేకపోయినా నలుగురూ చర్చిస్తే ఏదయినా తెలుస్తుందేమో అని ఆరాటం. విషయం కొద్దిగా అన్నా తెలిస్తే దానికి తగ్గట్టుగా మరింత జాగ్రత్తలు తీసుకోవచ్చు కదా. బ్లాగులో వ్రాస్తే ఎవరూ పెద్దగా నమ్మడంలేదు. నేను ఎలాగూ కథకుడిని కాబట్టి చాలామంది మళ్ళీ ఇదేదో సీరియల్ అనుకుంటున్నరల్లేవుంది. కొంతమంది కట్టుకథ అల్లుతున్నాననుకుంటున్నారు. ఇక కొంత మంది లేకి అజ్ఞాతలు అయితే 'ఈ బ్లాగర్ కి మతి చెలించిందనీ, వీడి ఖర్మకి వీడే పోతాడనీ...' ఇంకేమో వ్రాసారు. మరికొంతమంది కలగానీ ఏమయినా కంటున్నారా అని నవ్వారు. ఎలా వీళ్ళని నమ్మించడం? వీరు అంతా నమ్మితే గానీ బ్లాగావరణంలో ఈ విషయం మీద శ్రద్ధ రాదు. నలుగురూ ఈ విషయం మీద చర్చిస్తే నన్నా ఏమయినా కొత్త విషయాలు తెలుస్తుండవచ్చు. కొత్త ఆలోచనలు వస్తుండవచ్చు. ఊరికే పనీపాటాలేకుండా ఆందోళన పడుతూ, అదేపనిగా ఆలోచిస్తూ వుండటం కన్నా ప్రయత్నలోపం లేకుండా కృషిచేస్తే మంచిది కదా. ఈ సారి టపా మరింత ఆసక్తికరంగా, నమ్మశక్యంగా, రుజువులతో సహా వ్రాయాలి. తర తమ భేదాలు లేకుండా, విద్వేసాలు, వైరుధ్యాలు అన్నీ ప్రక్కనపెట్టి వీలయినంతగా నన్ను ఈ ఉపద్రవం నుండి కాపాడటానికి ముందుకు వచ్చేలా వుండాలి. తెలుగు బ్లాగావరణంలో ఎంతో మంది మేధావులు వున్నారు - ఇక్కడ జరుగుతున్న విషయాల గురించి వారికి తెలియకపోయినా నెట్ లో రిసర్చి చేసి తగిన సమాచారం అందివ్వగల సమర్ధులు వున్నారు. నేను చేయాల్సిందెల్లా వారినందరినీ ఇప్పుడు మొబిలయిజ్ చేయడం. దూరంగానే వున్నా ఏమయినా సహాయపడలరేమో చూడాలి.

ఊరికే ఆలోచించుకుంటూ వుండటం కంటే ఇలా చేస్తేనన్నా మనస్సుకి మంచి పని ఏర్పడి ఏవయినా చక్కటి ఆలోచనలు వస్తుండవచ్చు. దూరంగా వున్న బ్లాగర్లు పెద్దగా ఏమీ చేయలేకపోయినా ఇక్కడ వుండి నేను చేయాల్సిన సరి అయిన చర్యలను సూచించగలరేమో చూద్దాం. పోయేదేమి వుంది - ఫలిస్తే మా అందరి ప్రాణాలే కాపాడుకోవచ్చు.

వివరంగా టపా వ్రాయడం మొదలుపెట్టాను.

మీ రక్తాన్ని బట్టి మీ మనస్తత్వం

రక్తం గ్రూపులని బట్టి కూడా మనస్తత్వం వుంటుందంటారు జపనీయులు. ఈ విషయం శాస్త్రీయంగా ధృవపడలేదు కానీ గణాంకాల ప్రకారం సరి అవుతున్నట్లు తెలుస్తోంది. నా పరిశీలనలో కూడా చాలా వరకు అలానే అనిపిస్తోంది. ఈ అవగాహన జపాను, దక్షిణ కొరియాలలో బాగా వుంది. పెళ్ళి సంబంధాలలోనూ, ఉద్యోగులను తీసుకునేటప్పుడూ కూడా దీనిని కొంతమంది ప్రామాణికంగా తీసుకుంటున్నారు. ఈ విషయం మీద నేను రాసిన 'ఎవరు' నవల 'చతుర' మాస పత్రికలో ప్రచురితం అయ్యింది. ఆసక్తి వుంటే చదవండి:
http://www.geocities.com/sarath.films/Evaru.pdf

రక్తాన్ని బట్టి మనస్తత్వం ఎలా వుంటుందో తెలుసుకొని ఆ పరంగా మనకు తెలిసిన వారి మనస్తత్వాన్ని పరిశీలిస్తుండటం సరదాగా వుంటుంది.

గ్రూపుల ప్రకారం క్లుప్తంగా:
'O' - నాయకత్వ లక్షణాలు, చొరవ, చురుకుదనం, ఉత్సాహం, ధైర్యం, సమర్ధత. రాజు (King) తరహా మనస్తత్వం.
'A' - సాత్వికులు, చెబితే వినేవారు. నాయకత్వ లక్షణాలు అంతగా వుండవు. సున్నిత మనస్తత్వం వుంటుంది. ఎక్కువ ఒత్తిడికి తట్టుకోలేరు. అపేక్ష, అనురాగం. నిజాయితీ. కష్టపడి పనిచేస్తారు. రైతు (Farmer) తరహా మనస్తత్వం.
'B' - దాదాపుగా 'O' లాంటి మంచి లక్షణాలతో పాటు రుణాత్మక భావాలు వుంటాయి. స్వార్ధపరులు. నేరస్తులు ఎక్కువగా ఈ గ్రూపులోనే వుంటారు. సైనికుడి (Soldier) తరహా మనస్తత్వం.
'AB' - ద్వంద ప్రవృత్తి వీరిది. 'A' మరియు 'O' లక్షణాలు వుంటాయి కాబట్టి ఎప్పుడు ఎలా వుంటారో తెలుసుకోవడం కష్టం. దౌత్యం బాగా నెరపగలరు. కళాకారులు. మంత్రి (Minister) తరహా మనస్తత్వం.

మరిన్ని వివరాల కోసం 'blood type personality' అని గూగుల్ చేస్తే చాలా సమాచారం లభిస్తుంది.ఒక లంకె క్రింద ఇస్తున్నాను.
http://www.bellaonline.com/articles/art22988.asp

మీ మనస్తత్వానికీ రక్తం టైప్ కు కలుస్తున్నదా? నా మనస్తత్వాన్ని బట్టి నా రక్తం టైపు ఏదో ఊహించండి చూద్దాం.

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 8

కళ్ళు నులుపుకుంటూ వాడిని అడిగాను ఏంటిరా అని. ఫోన్ ఇచ్చాడు నాచేతికి. ఇంకా నిద్రమత్తులో వున్నాను కాబట్టి సరిగ్గా ఆ కాల్ అర్ధం చేసుకోవడానికి కష్టమయ్యింది. కొంత అర్ధమయ్యింది - కొంత కాలేదు. అది రివర్స్ 911 ఫోన్. 'షెల్టర్ ఇన్ ప్లేస్' లోని కొన్ని సూచననలను ఒక గంట వరకు సడలిస్తున్నారట. గత కొన్ని గంటలనుండి వున్నచోటనే ఆశ్రయం తీసుకుంటున్నందున కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ నిల్వలు గదుల్లో పెరుగుతాయని అందుకని ఒక గంట వరకు శూభ్రమయిన తాజా గాలి కొరకు కిటికీలు, తలుపు తెరచిపెట్టుకోవచ్చునని సూచనలు. ప్రజలు ఎవరూ బయటకి రావద్దని ఇంకా కర్ఫ్యూ అమల్లోనే వుందని హెచ్చరికలు. మళ్ళీ 9 గంటలకు గదులు పూర్తిగా సీల్ చేసుకోవాలని ఆదేశాలు. సమయం చూసాను ఉదయం 8:10.

అవే విషయాలు ఇంట్లో వారికి చెప్పాను. వేసిన డక్ట్ టేప్ ను జాగ్రత్తగా తొలగించాము అందరమూ. ప్రాణానికి హాయిగా అనిపించింది తాజా ప్రాణ వాయువును పీలుస్తుంటే. చుట్టూ చూసాను. మిగతా ఇళ్ళవారు అందరూ కూడా ఆ విధంగానే గుమ్మాల ముందు కిటికీల ముందు కనపడ్డారు. కొంతమంది దూరం నుండే పలకరించారు. వీధి లో సైనికులు కూడా ముసుగులు తీసి వున్నారు. కర్ఫ్యూ వల్ల జనసంచారం ఏమీలేదు.

కొన్ని పూటలనుండి ఆందోళనతో ఇంట్లోనే వుండటం వల్ల అలా సరస్సు చుట్టూ వ్యాహ్యాళికి వెళ్ళి రావాలనే కోరిక బలంగా అనిపిస్తోంది. నాకు అలా నడక అంటే ఎంతో ఇష్టం. కానీ ఇప్పుడు కుదురుతుందా? రోడ్డు మీదనే వున్నారు సైనికులు. మా కమ్యూనిటీ వీధుల్లో ఎవరూ లేరు. సరస్సు మా కమ్యూనిటీ లోపలే వుంటుంది కాబట్టి బయట వీధిలో వున్న సైనికులకు కనపడదు. వెళ్ళొస్తే పోలా. ఓ అరగంట తిరిగి మళ్ళీ 9 లోగా వెనక్కి రావచ్చు. బయట వున్న సైనికుల కళ్ళు గప్పడం సులభమే. వాళ్ళు ఒకచోట వుండకుండా వీధి అంతా తిరుగుతున్నారు కాబట్టి వారు దూరం వెళ్ళినప్పుడు జారుకోవచ్చు. బాగానే వుంది. ఇలాంటి పరిస్థితి ఎన్ని రోజులు వుంటుందో ఏమో. అసలే ఆందోళనగా వున్నప్పుడు రోజూ చేసే వ్యాయామం చేయకపోతే ఇంకా చిరాగ్గా అనిపిస్తుంది. నడక కోసం వెళితే బావుంటుంది. కానీ... హారిక నన్ను బయటకి వెళ్ళనిస్తుందా?

'సుయ్... సుయ్...' మని చప్పుడు వినిపించి ఎదురింటి వైపు చూసాను. కుక్కని పట్టుకొని వున్న ఎదురింటి అతను గెంతుతున్నాడు. అతని కాళ్ళ దగ్గర బుల్లెట్లు పడుతున్నాయి. హెచ్చరిక కాల్పులు అని అర్ధం అయ్యి చురుకుగా తల తిప్పి చూసాను. నలుగు సైనికులు వున్న మిలటరీ వాహనం లోనుండి వస్తున్నాయి. కాల్పులు ఆపి "గో బ్యాక్" అని అరుస్తున్నాడు ఒక సైనికుడు. హడలి పోయి అతను కుక్కతో సహా లోపలికి వెళ్ళాడు. ఎందుకయినా మంచిదని నేనూ కాస్త లోపలికి జరిగాను. ఈ హడావుడి గమనిచిన హారిక, పిల్లలు ద్వారం నుండి తొంగి చూసారు. విషయం చెప్పాను.
ఎందుకయినా మంచిది - తలుపు మూసివెయ్యి అని హారిక అంది.ఏం కాదులే తెరచే వుండనీయిలే. ఈ కొద్దిసేపయినా ధారాళంగా తాజాగాలి వస్తుంది అన్నాను నేను.

బయట సైనికులు వున్నది చూసుకోకుండా ఎదురింటి అతను నాలాగే కుక్కని వ్యాహ్యాళికి తిప్పుదామనుకున్నాడు. బెడిసి కొట్టింది. ఇప్పుడు నేను నడకకు వెళతానంటే హారిక ఒప్పుకోదు. ఎలా? ఎలాగోలా ఒప్పించి ఇరవై నిముషాల్లో వస్తాను అని బయలుదేరాను. పాప కూడా వస్తానని ఏడ్చింది కానీ వద్దు అని గట్టిగా చెప్పాను. సైనికులు, సైనిక వాహనాల జాడ లేనప్పుడు ఒక్క గెంతు గెంతి హడావిడిగా మా కమ్యూనిటీ వీధుల మీద పడి సరస్సు చేరుకున్నాను.
అందులో కొంగలు హాయిగా విహరిస్తున్నాయి. ఎంత నిబ్బరమయిన జీవితం వాటిది. ఈ మనిషి పుట్టుక కంటే ఏ పక్షిగానే పుడితే జీవితం ఇంకా హాయిగా వుండేదేమో. ఆలోచిస్తూ సుందరమయిన సరస్సు చుట్టూ నడవసాగాను. సరస్సు దగ్గర వున్న ఇళ్ళనుండి కొందరు నన్ను అబ్బురంగా చూస్తున్నారు - నా ధైర్యాన్ని. వాళ్ళని పట్టించుకోకుండా నా ప్రకృతి సౌదర్యాన్ని అవలోకిస్తూ ఆలోచనల్లో పడిపోయి నడవసాగాను. అంతలోకే "ఫ్రీజ్" అని గట్టిగా వినిపించడంతో ఉలిక్కిపడి పక్కకు చూసి స్థాణువు అయ్యాను.

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 7

సందేహం వచ్చి గిల్లి చూసుకున్నాను. నొప్పి. కలగనట్లేదు - నిజమే. నెమ్మదిగా లేచి పక్కమీదికి వెళ్ళి పడుకున్నాను. హారిక, పాప ముందు గదిలో ఇంకా సినిమా చూస్తూనేవున్నారు. మానసికంగా బాగా అలసిపోయానేమో వెంటనే నిద్ర పట్టింది.

ఒక మూడుగంటల నిద్ర తరువాత చలిపెట్టి ఠక్కున మెలకువ వచ్చింది. ముందుగదిలోకి వెళ్ళాను. హారిక, పాప అక్కడే పడుకున్నారు. రణిల్ తన గదిలో పడుకున్నాడు. కిటికీలు, తలుపులన్నీ బాగానే వేసివున్నాయి, ఎ సి కూడా సరిగ్గానే వుంది. మరి ఎందుకు చలిపెడుతోంది? అప్పుడు గుర్తుకువచ్చింది - గోడకు వున్న కరెంట్ ప్లగ్ ల ద్వారా కొంత బయటి గాలి వస్తుంటుందని.

బయటినుండి గాలి! నా ఆలోచనలు అక్కడే ఆగిపోయాయి. అక్కడినుండి బయటిగాలి వస్తున్నదంటే ఇప్పటిదాకా కిటికీలకు, తలుపులకు టేప్ అతికించి జాగ్రత్త తీసుకున్నదంతా వృధానేనా? వళ్ళు జలదరించింది.
కిటికీ దగ్గరకు వురికి బ్లయిండ్స్ కొద్దిగా తెరచి చూసాను. హజార్డ్ లైట్లు వేసుకొని మిలటరీ వాహనాలు అప్పుడప్పుడూ పహరా కాస్తున్నాయి.

ఇప్పటివరకూ బయట ఏమీ జరుగకపోతే ఆ ప్లగ్గు హోల్డర్ల లోనుండి గాలి వస్తున్నా ఏమీ కాదు. వాటిని సరిగ్గా మూయించమని, హీటింగ్ ఖర్చు ఎక్కువవుతుందని హారిక ఇదివరలో అప్పుడప్పుడు చెప్పినా చలికాలంలో ఇంట్లో తేమ ఎక్కువగా కాకుండా వుంటుందని బయటినుండి ఆ కొద్దిగాలి రాకుండా చేయించలేదు. ఆ వస్తున్న గాలిని మూయడానికి టేప్ కోసం వెతికాను. కనిపించలేదు. అయిపోయిందన్న విషయం గుర్తుకువచ్చింది. ఇప్పుడెలా? కొద్దిగా సెల్లో టేప్ అన్నా కనిపిస్తుందేమో అని అలమారాలు అన్నీ వెతికాను కొద్దిగా వెతికాను. నా సందడి చూసి 'ఇంకా పడుకోలేదా?' అని హారిక కళ్ళు తెరచి అడిగింది. ఇప్పుడే లేచా అని చెప్పి శ్రద్ధగా ప్లగ్ హోల్డర్ల చుట్టూరా టేప్ అతికించడములో మునిగిపోయాను. నేను చేస్తున్న పని కాసేపు చూసి హారిక మళ్ళీ పడుకుంది.

ఆ ఉపద్రవం ఏదో ఇంకా జరగలేదు అనే అనిపిస్తోంది. అలా అయితే మేము ప్రస్తుతానికి భద్రమే. బయటినుండి ఏ గాలీ, దుమ్మూ, ధూళి రాకుండా ఇంటినంటా సీల్ చేసినా ఎక్కడొ ఏమూలనుండో తెలియకుండా కొద్దికొద్దిగా నయినా వస్తే ఎలా? హుం. తీసుకోవాల్సినంత జాగ్రత్తలు తీసుకున్నాము. ఇంకేం చేయగలం.

ఆ ఆందోళనతో మళ్ళీ నిద్ర రావడం లేదు. ఈ విషయాన్ని తోటి బ్లాగర్లతో నయినా పంచుకుందామని ఇక్కడ జరుగుతున్న విషయాలను క్లుప్తంగా వ్రాసి ఒక టపాగా పబ్లిష్ చేసాను. ఈ విషయం గురించి నెట్ లో ఏం వస్తుందా అని చూసాను. కొత్త విషయాలు ఏమీలేవు. ఏవేవో పుకార్లు రాజ్యం ఏలుతున్నాయి. అవన్నీ బ్లాగావరణం లొనే తప్ప యు ఎస్ పత్రికలల్లో ఎక్కడా రావడం లేదు. విదేశీ పత్రికలల్లో మాత్రం కొంత వస్తోంది. భారతీయ పత్రికలు ఈ విషయాన్ని బొత్తిగా పట్టించుకోవడం లేదు.

అధికారికంగా ఏమీ ప్రకటించకపోవడం, ప్రసార మాధ్యమాలు, పత్రికలు ఈ విషయం గురించి నోరు మెదపకపోవడముతో మిగత మాధ్యమాలలో, దేశాల్లో అన్నీ పుకార్లే రాజ్యం ఏలుతున్నాయి. ఆ పుకార్లలో ఏది నిజం అవుతుండవచ్చు? ఆ ఊహలు చాలావరకు భయంకరమైనవే వున్నాయి. యు ఎస్ ఈ కమ్యూనిటీని ఒక రసాయన పరీక్షకోసం గినియా పందులుగా ఉపయోగించుకుంటోందని ఒక అభియోగం. యు ఎస్ సైన్యం భూగర్భంలో జీవాయుధాలు దాచిందని అవి పొరపాటున బయటపడ్డాయని ఒక పుకారు. విపత్కర పరిస్తితులని సైన్యం ఎలా ఎదుర్కోవాలనే విషయమై శిక్షణ అని కొందరి అభిప్రాయం. తీవ్రవాదుల చేత జీవయుధాలు లేదా రసాయన ఆయుధాల ప్రయోగమో జరిగివుంటుందని కొత్తగా వచ్చిన ప్రభుత్వం సిగ్గుపోకుండా జాగ్రత్తపడుతున్నదని మరి కొందరి ఊహ. ఏది జరిగినా అందులో ఏదో కుట్ర వుంటుందనే ఆలోచనాకారులకి అమెరికాలో కొదవలేదు.

కాసేపు అలా ఇంటర్నెట్ గెలికి నిద్ర వచ్చి పడుకున్నాను. ఉదయం రణిల్ నన్ను హడావిడిగా నిద్రలేపుతుంటే గభాలున మెలకువ వచ్చింది.

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 6

సాయంత్రం కావస్తోంది. అప్పుడప్పుడూ రాంకీ, నేను మాట్లాడుకుంటున్నాము ఫోనులో. అతను ఇక్కడ దాదాపు పదేళ్ళనుండే వుంటున్నాడు కాబట్టి అతనికి నెట్వర్క్ బాగానే వుంది. వాళ్ళ దగ్గరినుండి, వీళ్ళదగ్గరి నుండి సమాచారం తెలుసుకొని చెబుతూవున్నాడు. దానివల్ల షికాగో సబర్బ్స్ లో ఆర్లింగ్టన్ హైట్స్ లొకాలిటీకి మాత్రమే ఈ పరిస్థితి దాపురించినట్లు తెలియవచ్చింది. పలువురూ అనుకుంటున్న రకరకాల పుకార్లూ తెలుస్తున్నాయి. ఎవరూ, ఏ అధికారీ పెదవి విప్పడం లేదని మాత్రం అర్ధం అవుతోంది.

దిన పత్రిక షికాగో ట్రిబ్యూన్ కి ఫోన్ చేసి తెలుసుకుందామనే ఆలోచన వచ్చి కాల్ చేసాను కానీ లాభం లేదు. ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించినా ఫోన్ ఎంగేజ్ లోనే వుంటోంది. రణిల్ ని అడిగాను నెట్ లో ఏమయినా వస్తోందా అని. కొన్ని బ్లాగింగ్ సైటులలో ఇప్పుడిప్పుడే రకరకాల కథనాలు వస్తున్నాయి అని చెప్పాడు. ఉరికివెళ్ళి నా సిస్టమ్ ముందు కూర్చున్నాను. వాడు చెప్పిన సైట్లలో వెతికాను. దాదాపుగా రాంకీ నాకు చెప్పిన పుకార్లే అందులోనూ వస్తున్నాయి కానీ అధికార పూర్వకంగా ఏమీలేదు. ఆ వ్రాతల్లో కూడా అదే ఆశ్చర్యం వ్యక్తమవుతోంది. ఇదేదో విచిత్రంగానూ, గాభరాగానూ వుంది. చూడబొతే ప్రభుత్వం ఈ విషయాన్ని తొక్కిపడుతున్నదానిలాగే వుంది. అంతర్జాలాన్ని ఎలాగూ నియంత్రించలేదు కాబట్టి వదిలేసివుంటుంది. కొన్ని బ్లాగులల్లో వీడియోలు కూడా పెట్టారు. అవన్నీ దాదాపుగా మా ఇంటి ప్రక్కన చూస్తున్న దృశ్యాలలాగానే వున్నాయి.

హారిక కంగారు పడినప్పుడు పడుతుంది కానీ ఏ విషయమూ లోతుగా పట్టించుకోదు. ఎంచక్కా ఈ విషయాలన్నీ మరచిపోయి పాపతో కలిసి బిల్లా సినిమా చూస్తోంది. ఆ సినిమాలో అనుష్క అందాలు బావుంటాయని భవదీయులు చెప్పినా ఇలాంటి పరిస్థితిలో అవేం చూస్తాను? హారికలాగే నేనూ అన్ని విషయాలను ఎక్కువగా ఆలోచించకుండా తేలిగ్గా తీసుకునే మనస్తత్వమే వుంటే జీవితంలో ఇంకా బాగా సుఖపడేవాడినేమో.

తెలుగు బ్లాగుల్లో ఎవరయినా ఈ విషయం వ్రాసారా అని కూడలి చూసాను. అంత దృశ్యం లేదు! అయినా ఈ ఏరియాలో నేను తప్ప మరో తెలుగు బ్లాగర్ వున్నాడనుకోను. ఈ విషయం గురించి వ్రాస్తే నేనే వ్రాయాలి. వ్రాసేదా? వ్రాసి ఏంటి సాధించడం. నమ్మరేమో, నవ్వుతారేమో? ఈ విషయం నిజమే అయితే బి బి సి లోనూ , సి ఎన్ ఎన్ లోనూ ఎందుకు రావడం లేదని అడుగుతారేమో? బి బి సి అంటే గుర్తుకు వచ్చింది. దాని మీద యు ఎస్ ప్రభుత్వ అధికారం వుండదు కదా. కనీసం అది అన్నా ఈ విషయం కవర్ చేస్తోందా? మ కేబుల్ లో ఆ విషయం రాదే. ఎలా? వాళ్ళ సైటు గుర్తుకువచ్చింది. news.bbc.co.uk దాంట్లో బేకింగ్ న్యూస్ క్రింద ఇప్పుడిప్పుడే కొద్దిగా వార్త వస్తోంది. రకరకాల ధృవీకరింపబడని వార్తలు వస్తున్నాయని, అమెరికా అధికారులు ఆ వార్తలని త్రోసిపుచ్చారని సారాంశం.

నా గుండె గుభేల్మంది. ఈ దేశ అధికారులు ఆ వార్తలని కల్పితాలు అని త్రోసిపుచ్చుతున్నారా! మరి నా కళ్ళ ముందు వీధిలో జరుగుతున్నదేమిటి? కలగంటున్నానా?
!

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - ఒక మధ్యంతర పరిశీలన

ఒక నవలని సాధారణంగా చదవడం కాకుండా ఆ నవల ఏ పద్ధతిలో వ్రాయబడింది, ఏ టెక్నిక్ తో వ్రాయబడింది, లేదా ఆ నవలలోని గొప్ప విషయాలు ఏమిటి అని తెలుసుకొని అవి దృష్టిలో పెట్టుకొని చదువుతూ వుంటే ఆయా విషయాలను ఆస్వాదిస్తూ, అనుభవంలోకి తెచ్చుకుంటూ చదువుతుంటే ఆ హాయే వేరు.

అందుకే ఈ సీరియల్లో నేను వాడుతున్న టెక్నిక్, వాడబోతున్న టెక్నిక్ లు, అందువల్ల నాకు ఏర్పడిన పరిమితులు కొన్ని మీకు వివరిస్తాను. అవి దృష్టిలో వుంచుకొని మీరు చదువుతుంటే మీకు ఈ సీరియల్ ఇంకా కొంత ఆసక్తికరంగా అనిపించవచ్చు.

ప్రథమ పురుష: ఈ సీరియల్ ను నేను పూర్తిగా ఫస్ట్ పర్సన్ లో వ్రాస్తున్నట్లు మీరు గమనించారు కదా. అంటే సీరియల్ అంతా ఒక పాత్ర దృష్టిలోనే జరుగుతూవుంటుంది. చివరివరకూ అలానే కొనసాగుతుంది. నవలలు చాలావరకు తృతీయ పురుషలో, కొన్ని ప్రథమ పురుషలో వుంటాయి. ద్వితీయ పురుషలో నవలలు వుండటం అతి అరుదు. అసలు అలా సెకండ్ పర్సన్ లో ఎవరయినా వ్రాసారో లేదో నాకు తెలియదు. ప్రయోగాత్మకంగా నేను ' నీ రాధను నేనే ' అన్న కథ ఒకటి ద్వితీయ పురుషలో వ్రాసేను. అది నా నవలల సైటులో వుంటుంది - చూడవచ్చు. ద్వితీయ పురుషలో ఏవయినా రచనలు వుంటే వాటి వివరాలు దయచేసి ఇక్కడ తెలియజేయండి. అలాంటి రచనలు చాలా... కష్టం కాబట్టి అవి చదవాలని ఉత్సుకత నాలో వుంది.

పరిమితులు: ఈ సీరియల్ పూర్తిగా ప్రథమ పురుషలో వ్రాస్తున్నాను కాబట్టి నా పరిమితులు మీకు అవగతం అయివుండవచ్చు. ఏది వ్రాసినా ఒక పాత్ర ఆలోచనా పరిధిలోనే వ్రాయాల్సివుంటుంది. ఆ పాత్రకి తెలియకుండా ఎన్నో విషయాలు జరుగుతుండవచ్చు కానీ వాటిని సరాసరి ప్రస్థావించలేను. ఆ పాత్ర సరిహద్దులను దాటి సంఘటనలను నేను సరాసరి పేర్కొనలేను. అంటే తృతీయ పురుషలో ఏమీ వ్రాయలేను. మనకు అన్ని విషయాలు ప్రధాన పాత్రకు తెలియడం ద్వారా మనకు తెలియాల్సిందే. అవీ ఈ సీరియల్ వ్రాయడములో నాకున్న కొన్ని పరిమితులు!

మెటా ఫిక్షన్: నాకు మెటా ఫిక్షన్ అంటే ఎంతో ఇష్టం. ఎవరు నవల నేను వ్రాసినప్పుడు అది ఆ టెక్నిక్ లో వ్రాసేనని నాకు తెలియదు. తరువాత అర్ధమయ్యి బోల్డెంత ఆశ్చర్యపోయి, బోలెడంత ఆనందపడ్డాను. అయితే అంత చక్కటి టెక్నిక్ వాడానని ఇతరులు ఎవరూ గుర్తించలేదనుకోండి. ఆ నవలలోని మిగతా విషయాలు నచ్చకపోయినా కనీసం ఆ టెక్నిక్ ఎవరయినా గుర్తిస్తారేమో అనుకున్నా కానీ ప్చ్. ఎనీ వే, ఈ నవలలో కూడా (బహుశా తదుపరి భాగం నుండి) ఆ సాంకేతికత వాడబోతున్నాను. ఆసక్తి వుంటే అస్వాదించండి - ఆ రచనా వైచిత్రిని. మెటాలోనే మీరు ఊహించని మెటాలోకి మిమ్మల్ని తీసుకెళతాను. చూద్దురుగాని. అన్నీ ఇప్పుడే చెబితే బావుండదు కదూ.

ముందు ముందు: అసంబద్ధం (ఆబ్సర్డ్) మరియు చైతన్య స్రవంతి పద్ధతులలో ధారావాహికలు వ్రాయాలని వుంది. మీకు తెలిసిన ఇతర పద్ధతులు ఏమయినా వుండి వాటిల్లో నా సీరియళ్ళు చూడాలనుకుంటే తెలియజేయండి - ప్రయత్నిస్తాను. నా రచనలు ఎంత వైవిధ్యంగా వుంటే నాకు అంత ఇష్టం.

ఇవండీ మన సీరియల్ గురించిన కొంత పరిశీలన. నాకు అవగతం కానివి మీరు ఇంకా ఏమయినా ఈ సీరియల్ గురించి పరిశీలించి వుంటే చెప్పండి. అవి ఇక్కడ చర్చించుకోవడం సరదాగా వుండదూ?

కబుర్లు - ఏప్రిల్ 23, 2009

వీరతాళ్ళు: సి బి రావు గారు మరియు ధూం మధ్య మళ్ళీ టపాల యుద్ధం మొదలయ్యింది. ఏ టపా చివరికి టపా కడుతుందో చూడాలి! ఇదివరలో మిగతావారితో కూడి ఇక్కడా అక్కడా ఎగదోసి కాలక్షేపం చేసేవాడిని కానీ మనకున్న గొప్ప ఇమేజీలకు తోడు మరొక నారద మహర్షి ఇమేజీ తయారవుతుందేమోనని ఉబలాటం అక్కడ ఆపుకొని ఇక్కడ బయటపడుతున్నా. మొత్తానికి మంచి కాలక్షేపం - చూచువారలకి చూడముచ్చటగా.
రావు గారూ, వీరతాళ్ళు ఎక్స్ట్రా వుంటే నాకు ఒకటి పడెయ్యండి సార్!

ఓ మంచి బ్లాగు: ఒక చక్కటి అబ్బాయి ఓ మంచి స్నేహితురాలి కోసం - ఆ స్నేహితురాలి పుట్టినరోజు కోసం ఒక వైవిధ్యమయిన బహుమతి కనిపెట్టాడు. అదే ఓ మంచి బ్లాగు. మీరు చూస్తున్నారా ఆ బ్లాగు? హృద్యంగా లేదూ ఈ విషయం! తన స్నేహితురాలి పుట్టినరోజు మాత్రమే ఇద్దరి వివరాలు తెలియపరుస్తానంటున్నాడు. మనం కూడా మంచి కామెంట్లు మాత్రమే వేసి ఆ అబ్బాయిని ప్రోత్సహిద్దామా? ఆ అమ్మాయి జన్మదినోత్సవం రోజు మనమందరమూ శుభాకాంక్షలు తెలుపుదాం - ఏమంటారు? బ్లాగు పేరుని బట్టి ఆ అమ్మాయిపేరు వాణి అయ్యుండొచ్చు.
http://vanikiankitam.blogspot.com/

ప్రేమయుద్ధం: మా చుట్టాలబ్బాయి - వరుసకి అల్లుడు అవుతాడు - కష్టపడుతున్నాడు కానీ ఇంకా జీవితంలో స్థిరపడలేకపోయాడు. కొన్ని ఏళ్ళనుండి తన కులం కాని అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాడు. వీళ్ళ ఇంట్లో - వాళ్ళ ఇంట్లో వీళ్ళ ప్రేమ మానుకోమని ఒత్తిడి అట. ఛస్తామని బెదిరుస్తున్నారట అంతా. ఎవరేమయినా ఫర్వాలేదు కానీ అమ్మ ఏమయినా అఘాయిత్యం చేసుకుంటుందేమో అని వీడి బెంగ. అమ్మకి విలువ ఇవ్వాలా లేక అమ్మాయికా అన్నది మా వాడి ముందున్న ప్రశ్న. నేను ప్రేమకే విలువ ఇమ్మని చెప్పాను - తరువాత అంతా అదే సర్దుకుంటుందిలే అని చెప్పా కానీ అమ్మ గురించి వ్యధ పడుతున్నాడు. ప్చ్ - ఇంకా కులమతాలు.

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 5

ఫోన్ పెట్టేసాక ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. హారిక అదుర్దాగా నా ముఖం కేసే చూస్తోంది. రణిల్ ఈ విషయాలన్నీ ఏమీ పట్టించుకోకుండా ఇంటర్నెట్ లో దూరాడు. "ఇక్కడేదో జరగబోతూ వుందని ప్రభుత్వానికి బాగా ముందే తెలిసినట్లుంది" అన్నాను సాలోచనగా హారికతో
"మరి వార్తలలో ఏమీ రావడం లేదే"
"ప్రజలని భయభ్రాంతులని చేయడం ఇష్టం లేక కావచ్చు. అందుకే తగినంత మాత్రమే సమాచారం ఇస్తున్నారు"
ఆమె ముఖం మీద స్వేదం. "ఏదో జరగబోతోందా!"
నా పొరపాటు తెలిసింది. వాతావరణాన్ని చల్ల బరుస్తూ "అంత ఏమీ వుండదులే. ఇక్కడి ప్రభుత్వాలు తెలుసుగా. చిన్న విషయాన్ని పెద్దగా చేస్తాయి" అంటూ పాప వైపు ముఖం తిప్పాను - నాలో మెదలుతున్న ఖంగారు హారికకి కనపడకుండా.
నాకూ పాపకు మధ్యలో వచ్చి చేరింది ఆమె ముఖం. "నువ్వు నిజం చెప్పడం లేదు - ఏదో దాస్తున్నావు కదూ"
"నా ముఖం నాకేం తెలుసు. నీకెంత తెలుసో నాకూ అంతే తెలుసు కదా" అన్నా నేను
అంతలోకే "డాడీ, ఇంటర్నెట్ లో ఎక్కడా ఏమీలేదు ఇక్కడ జరుగుతున్న విషయం గురించి" అన్నాడు రణిల్. ఏదో ఉత్తిగా కాలక్షేపం చేయడం లేదన్నమాట వాడు. గుడ్.
హారికతో అన్నాను "చూసావు కదా. ఏమీ అయి వుండదులే. నువ్వు ఊరికే ఖంగారు పడి పిల్లలని ఖంగారు పెట్టకు" నా సూచన అర్ధమయ్యింది ఆమెకి. ఇక ఆ విషయం రెట్టించలేదు. పాపని దగ్గరకు తీసుకొని హత్తుకొని కూర్చుంది."ఇప్పుడేం చేద్దాం?"
"ఇంట్లో వంట సరుకులు ఎన్ని రోజులకి వున్నాయి?"
"ఈ రోజు సాయంత్రం సరుకులు తీసుకురావడానికి వెల్దామనుకున్నము కదా. ఎక్కువగా లేవు"
"సరే. వున్నవి ఎన్ని రోజులకి వస్తాయి"
"ఓ మూడు రోజులు"
"ఎందుకయినా మంచిది పొదుపుగా వాడుదాము. ఈ పరిస్థితి ఎన్ని రోజులు వుంటుందొ తెలియదు కదా"
"తొందరలోనే అవుతుందన్నావు కదా"
ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు. తనను చూస్తూ అలా ఆలోచిస్తూ పోయాను.హారిక కూడా ఏమీ మాట్లాదలేదు.
పాప అందుకుంది "డాడీ, ఎన్ని రోజులు వుండాలి ఇలా"
ఉలిక్కిపడి "ఈ ఒక్క రోజే అనుకుంటా. ఎందుకయినా మంచిది కాస్త తక్కువ తక్కువ తినండి" అని పడకగది కిటికీ వద్దకు వెళ్ళి చూసాను. ఇరుగుపొరుగు వారు ఒక్కరు కనపడటం లేదు. అందరూ హైబర్నేట్ అయ్యినట్టుంది పరిస్థితి చూస్తుంటే. పొరుగువారితో కాస్త ముఖ పరిచయమే తప్ప మరింత స్నేహం లేకపోవడముతో వారి ఫోన్ నంబర్లు కూడా లేవు - ఏదన్నా కనుక్కుందామనుకున్నా.

హాల్ లోకి వచ్చాను. పాప, హారిక కిటికీలోనుండి చూస్తున్నారు. నేనూ చూసాను. మిలటరీ వాహనం వెళుతోంది. అందులో ఇద్దరు సైనికులు వున్నారు - పసుపురంగు ముసుగులేసుకొని.

ఏదో జరుగుతుంది కానీ ఎప్పుడు జరుగుతుంది? కొద్ది సేపట్లోనా? కొద్ది గంటల్లోనా? కొద్ది రోజుల్లోనా? ఏమీ తెలియడం లేదు. వార్తల్లో రావడం లేదు, నెట్ లో లేదు. కనీసం వచ్చే ప్రమాదం ఎటువంటిది అనేది కూడా పెద్దగా తెలియడం లేదు. సైనికులు శ్వాస రక్షణ ముసుగులు వేసుకొని తిరుగుతున్నారంటే అర్ధం ఏమిటి? క్రిమి ఆయుధాల ప్రమాదమా, రసాయన ఆయుధాల ప్రమాదమా, భయంకరమయిన రోగం ఏదయినా వ్యాపిస్తోందా?

రాంకీ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. షికాగో మిత్రులకూ, ఇతర మిత్రులకూ ఫోన్ చేసి కనుక్కున్నాడంట. అక్కడేమీ లేదంట. మా చుట్టుప్రక్కల కొన్ని మున్సిపాలిటీలవరకే ఈ పరిస్థితి అని తెలిసింది. బయటవారిని ఎవరినీ ఈ ప్రాంతాలలోకి రానీయకుండా సైన్యం బలంగా మోహరించివుందట! ఎవరికీ ఎవరూ అధికారికంగా ఏమీ చెప్పడం లేదట. ఏవో అన్నీ రూమర్లు వ్యాపిస్తున్నాయంట.

మీకు ఓ సినిమా నచ్చలేదనుకోండి...

...నచ్చలేదనుకోండి - ఏం చేస్తారు? విమర్శిస్తారు. కాకపోతే సినిమా బాగులేదని బ్లాగుతారు. పొరపాటు. అలా కాదు మీరు చేయాల్సింది. విమర్శించవద్దు. చేతనయితే మీరే ఓ మాంఛి సినిమా తీసిపారేయండి. లేకపోతే మీ మనస్సులో మీరే మూల్గుతూ కూర్చోండి - బయటకి మీ అభిప్రాయం చెప్పా వద్దు - ఉచిత సలహాలు పొందనూవద్దు. శరత్తూ, అలా అంటే ఎలా - డబ్బులిచ్చి చూసాను కదా - కనీసం గులుక్కోవడానికీ ఛాన్స్ లేదా అని మీరనుకోవచ్చు. లేదు - రిఫండ్ తెచ్చుకోండి ఆ డబ్బులు - చేతనయితే - అంతేగానీ విమర్శించే అధికారం మీకెవరు ఇచ్చారు? చేతనయితే మీరూ ఓ చక్కటి సినిమా తీసి చూపించండి. సరే మీరు డబ్బులిచ్చి సినిమా చూసి విమర్శించడానికి కాస్త హక్కు వుందనుకుందాం. ఆ సినిమా చూడకుండానే వాళ్ళో వీళ్ళో చెప్పింది విని ' ఛీ, దరిద్రం - తెలుగు సినిమాలింతే ' అని ఏడవవద్దు. మనం చేయాల్సిందెల్లా మనమో ఆస్కార్ అవార్డ్ తెచ్చే సినిమా తీసి మన ప్రయోజకత్వం నిరూపించుకోవాలంతే.

మీకు కూడలి నచ్చలేదు - విమర్శించవద్దు - ఓ సంకలిని తయారు చేసుకోండి
మీకు ఈ-మాట నచ్చలేదు - డిట్టో - డిట్టో
మీకు ఈ-తెలుగు నచ్చలేదూ - డిట్టొ - డిట్టొ
మీకు ఫలానా బ్లాగు నచ్చలేదు - డిట్టో - డిట్టో

ఇలా మీకు ఏది నచ్చకపోయినా అది స్వంతంగా మీరే చేసుకోండి.
భార్య వంట నచ్చలేదూ - మీరే చేసుకోండి
భార్యే నచ్చలేదూ - మీరే చేస్కోండి.

మీరు పని చేస్తున్న కంపెనీ నచ్చలేదూ - మీరే ఓ కంపెనీ పెట్టేసుకోండి.
మీకు ఈ టపా నచ్చలేదూ - తక్షణం నా బ్లాగు నుండి టపా కట్టేసి మీరే ఓ మాంఛి టపా వేసుకోండి. మీకు చేతనయితే విమర్శించొద్దు! ఎందుకంటే మీరు కనీసం ఒక్క డాలరు అన్నా పెట్టి ఈ బ్లాగు చదవడం లేదు. మీరు డబ్బులిచ్చినా మీకు విమర్శించడానికి కొద్దో గొప్పో హక్కు వుంటుందేమో - నయా పైసా ఇవ్వకుండా నా బ్లాగు చదువుతూ నన్ను విమర్శించే హక్కు మీకు ఎక్కడిది? ఏది ఉచితంగా వస్తున్నా మీరు నోరు పారేసుకోవద్దు - మీరే చేసుకోండి - మీ వల్ల అయితే - లేకపోతే సణుక్కోండి మనస్సులోనే. అంతే మీ చేతిలో వుంది. నేను వ్రాయడమే ఎక్కువ. సేవ చేస్తున్నా - నేను వ్రాసీ - అందుకే నోరెత్తకుండా చదవండంతే. కాస్త దురుసుగా వుందా ఈ టపా - అలా అనుకునే అవకాశం మీకెక్కడిది? మీరు ఉచితంగా చదువుతున్నారు అనేది మరచేపోయారా? వెళ్లండి - మీరే ఓ ఉత్తమమయిన టపా వ్రాయండి - ప్రజలకు, తెలుగుకు సేవ చేయండి.

అలా అన్నీ మనమే చేసుకోవాలంటే వీలవ్వదు కదా అని మీ సందేహం కదూ - ఏం చేద్దాం - నాదీ ఆ సందేహమే - వేరే ఎవ్వరినయినా అడుగుదాం. వారిచ్చేది ఉచిత సలహా కాబట్టి నోర్మూసుకొని విందాం.

ఇంగ్లిష్ బ్ల్గాగావరణం ఎలా వుంటుంది?

ఎప్పుడూ బావిలో కప్పలాగా ఈ తెలుగు బ్లాగ్లోకమ్లో క్రిందా మీదా పడుతూ ఈత కొట్టడమే కానీ ఇతర బ్లాగు లోకాలు ఎలా వుంటాయో పరిశీలించేంత ఓపిక నాకు లేకపాయె. మన ఇతర భాషల/ రాష్ట్రాల బ్లాగావరణములో కూడా మన లాంటి పరిస్థితే వుంటుందా లేక విభిన్నంగా వుంటుందా? అలాగే ఇంగ్లిష్ బ్లాగారణం ఎలా వుంటుంది అన్నది నాకు ఎప్పటినుండో తొలుస్తున్న సందేహం. ఎవరన్నా ప్రస్థావిస్తారేమో అనుకుంటే ఎక్కడా చూసినట్లు లేదు. 'శోధన' సుధాకర్ గారి కామెంటులో చూసిన ప్రకారం ఆ లోకం ఏదో కాస్త నయంలా అనిపిస్తోంది. మీకు ఎవరికన్నా ఇతర బ్లాగావరణంల మీద అవగాహన వుంటే మాతో పంచుకోకూడదూ.

ధారావాహిక - ఉరి - ముగింపు

కొన్ని ఏళ్ళ క్రితం వ్రాసిన నవలని బ్లాగులో మళ్ళీ ఇద్దాం అనుకున్నాను కానీ PDF నుండి కట్ & పేస్టు పద్దతి పెద్దగా బావోలేదనిపిస్తోంది. చదవదలుచుకున్నవారు మొత్తం నవలని నా రచనల సైటులో ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చదవండి:

ఉరి నవల

ధారావాహిక - ఏం జరుగుతోంది? - పార్ట్ 4

"ఏమయ్యింది డాడీ" తని పని తాను చేస్తూనే దృష్టి తిప్పకుండా కూల్ గా అడిగింది మా పాప.
"ఏమయ్యిందంటే..." చెప్పనా వద్దా అని సంశయంతో చూసా హారిక వేపు.
"వద్దులే" అంది
పాప ఊరుకోలేదు.
సరే అని దానిని కిటికీ దగ్గరకు తీసుకువచ్చి బ్లయిండ్స్ తొలగించి చూపించాను. "ఏం కనపడుతోంది?"
"ఏమీ లెదు"
"దూరం చూడు. ఇద్దరు సోల్జర్స్ కనిపించారా?"
"సోల్జర్సా. కనిపించారు"
"వాళ్ళు ఏం డ్రస్సు వేసుకున్నారు?"
"ప్లాస్టిక్ కవర్ వేసుకున్నారు"
"అదీ విషయం"
దానికి విషయం అర్ధం కాలేదు. "ప్లాస్టిక్ కవర్లు తొడుగుకుంటే ఏమవుతుంది డాడీ?"
"నువ్వు టేప్ ఎందుకు అతికిస్తున్నావో వాళ్ళూ అందుకే ప్లాస్టిక్ కవర్లు వేసుకున్నారు!"
"టేప్ అతికించకపోతే ఏంటి డేంజర్ డాడీ?"
"బయట వాతావరణములో విష వాయువులో, విష క్రిములో వున్నాయి. అవి రాకుండా. ఆ సోల్ల్జర్స్ కూడా అందుకే అవి వేసుకున్నారు"
పాపకి పరిస్థితి అర్ధం అయ్యినట్లుంది. మరింత శ్రద్ధగా టేప్ అతికించసాగింది. నేనూ అతికిస్తూ ఆలోచనలో పడ్డాను. పోలీస్ ఫోర్సుకు బదులుగా సైనికులే ఈ రకంగా ప్లాస్టిక్ ముసుగులతో దిగారంటే పరిస్థితి అర్దం చేసుకోవచ్చు. ఇక్కడ గమనించాల్సిన సంగతి ఏమిటంటే ఏదో ప్రమాదకరమయిన విషయం ఇప్పటికే జరగలేదు - జరగబోతూ వుంది. ఏమిటది? ఎవరిని అడగాలి?

నా అలోచనలను పసిగట్టిన దానిలా ఆందోళనగా నా ముఖమే చూస్తున్న హారిక "రాంకీ గారికి ఫోన్ చేయండి" అంది.

రాంకీ మాకు దూరపు బంధువు. మాకు 7 నిమిషాల దూరంలో వుంటారు. ఫోను తీసుకొని కాల్ చేసాను. "ఏమిటండీ పరిస్థితి? ఏమీ అర్ధం కావడం లేదు" అన్నాను ఆందోళనగా
"పరిస్థితి ఏముందండీ. ఏదో చిన్న విషయం అయివుండవచ్చు"
"టేప్ అతికించమంటున్నారు!"
"మా ఇంట్లో మేమూ, పిల్లలం అందరం కలిసి అతికించాము కదా. మీరు అతికించారా?"
"అతికిస్తున్నాము"
"ఏమీ వుండదులెండి. ఎక్కడో ఏదో గ్యాస్ లీక్ అయ్యుండొచ్చు"
"అంతేనంటారా"
"అంతకుమించి ఏముంటుందిలెండి. బయటికెళ్ళేది ఎలాగూ లేదు కాబట్టి సినిమాలు వేసుకోండి"
అలాగే అని పెట్టెయ్యబోతూ మళ్ళీ అడిగాను "రోడ్డు మీద ఏం జరుగుతోందో చూసారా?"
"చూడలేదండీ. ఏం జరుగుతున్నది"
"మీరే ఒకసారి చూసి ఏదయినా అనిపిస్తే చెప్పండి"
"ఒక్క క్షణం.... ఎవరూ లేరే రోడ్డు మీద. పోలీసులు కూడా లేనట్లున్నారు!"
"అటూ ఇటూ దూరం చూడండి. కూడలి వరకూనూ"
"ఓ. సైనికులే దిగినట్లున్నారే!"ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం అవతలనుండి. ఆ తరువాత వినిపించింది "ప్లాస్టిక్ ముసుగులేసుకున్నారు కదా. ఎందుకూ?"
"ఏమో. అదే అర్ధం కావడం లేదు. ఏదో జరగబోతున్నట్లుంది"
"అవును సార్. ఏదో చిన్న విషయం అనుకున్నాను కానీ సైన్యం ఇంత తొందరగా దిగిందంటే ఏదో పెద్ద విషయమే!"
"ఇక్కడ మీరు ఎంతో కాలం నుండి వుంటున్నారు కదా. ఆర్మీ బేస్ ఎంత దూరములో వుంది మీకు తెలుసా?"
"కనీసం ఆరుగంటల దూరములో వుంది"
"మరి ఇంత త్వరగా ఎలా వచ్చింది సైన్యం?"అవతలనుండి నిశ్శబ్దం."వున్నారా?" అడిగాను
"ఆలోచిస్తున్నా సార్. అంటే ఏదో జరగబోతున్న విషయం సైన్యానికి ముందే తెలిసివుండాలి"
"సరిగ్గా చెప్పారు. నాకు ఇప్పుడే ఒకటి గుర్తుకువస్తోంది. మొన్న లెమాంట్ గుడి నుండి తిరిగివస్తూ కొన్ని సైనిక వాహనాలు సిటీలోకి వస్తుండటం గమనించాను. అప్పుడు ఎందుకో అనుకున్నాను. ఇందుకన్నమాట"
"అంటే మీరు చెప్పేది? ఎదో ఇక్కడ జరగబోతుందన్న విషయం సైన్యానికి కొన్ని రోజుల ముందే తెలుసంటారా!" విబ్రమంతో అన్నాడు రాంకీ.

నా బ్రేకింగ్ న్యూస్

నేను ఇప్పుడే మధ్యాహ్న భోజనం చేసాను.
....
ఇప్పుడే ఆవలించాను.
...
ఇప్పుడే త్రేన్చాను.
...
(ఎడిటెడ్)
...
ఇప్పుడే నా మేనల్లుడితో ఫోనులో మాట్లాడాను. ఇద్దరం చిరంజీవిని విమర్శించాము. (వాడికి మన బ్లాగు రాజకీయాలు తెలియవులెండి - బ్లాగుల గురించి తిట్టుకోవడానికి)
...
పనేమీ లేదు. అరిగిపోయిన గోళ్ళని మరోసారి గిల్లుకున్నాను.
...
వీడు నాకెందుకు దాపురించాడ్రా బాబో అని మనస్సులో మూర్ఖాండని తిట్టుకున్నాను.
...
(ఎడిటెడ్)
...
ధూం బ్లాగును మరోసారి తెరచి క్రొత్త కామెంట్లు వచ్చాయా అని చూసాను.
...
(ఇంకా చదువుతూనే వున్నారా?! భలేవారండి. అయితే ఈ టపా మీకే అంకితం)

మా భవానీ శంకరం అలిగాడు

నా ఆల్టర్ ఈగో భవానీ అలిగాడు.
ఏమయ్యిందిరా ఎదవా అని అడిగాను.
చెప్పలేదు.
చెప్పు బే లేకపోతే తంతాను అన్నాను.
మీరు నాకు సరి అయిన ప్రాధాన్యం ఇవ్వట్లేదు అన్నాడు.
అదేందిరా నేను చేసే ప్రతి ఎదవ పనికీ నీపేరే చెబుతున్నా, పిట్టకథలు అన్నీ నీ పేరిటమీదనే చెబుతున్నా కదరా. ఇంకా నీకు ఏం తక్కువయిందిరా?
బ్లాగుల్లో నా గురించి ఏమయినా వ్రాస్తున్నారా?
నీ గురించి బ్లాగడం ఎందుకురా. నువ్వు నా వాడివి కదా. నీ గురించి అందరికీ ఎందుకు తెలియడం?
మీ లాగే శ్రీనివాస్ (వికటకవి బ్లాగు) అనుకున్నారా? రాజేష్ గురించి ఎంత వ్రాస్తున్నారు? ఎంత ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు!

అప్పుడర్ధమయ్యింది వాడి బాధ. గుర్తింపు కోసం ఆరాటం. ఏం చేస్తాం. వాడు మనిషి కాకపోయినా ప్రతి మనిషిలో వుండే దుగ్దే వాడికీ వుంది. సరేలేరా నిన్నూ తెరపైకి తీసుకువస్తాను అని సముదాయిస్తే శాంతించాడు. అందుకే ఈ టపా వ్రాయాల్సివచ్చింది. అర్ధం చేసుకోగలరు!

నా చిన్నప్పుడు యెర్రంశెట్టి శాయి రచనలు బాగా చదివేవాడిని. హాస్య రచనలు భలేచేసేవారు. వారి రచనల్లో భవానీ శంకరం అనే పాత్ర ఎప్పుడూ వుంటుండేది. ఆ పాత్ర నచ్చి నా వాడిగా చేసుకున్నాను. ఏ సందర్భంలోనయినా నా పేరు చెప్పుకోలేకపోతే వాడిపేరు మీద ఆ కథలు చెప్పేవాడిని. కొంతకాలానికి భవానీ అంటే ఎవడో కాదు నేనే అని నా ఫ్రెండ్స్ కి అర్ధం అవసాగింది. పెళ్ళయిన తొలి సంవత్సరాలలో నేను ఇంటికి ఆలస్యంగా వస్తే ఆ నెపం వాడిమీద తోసేసే వాడిని. రకరకాల నా కథలు వాడిపేరుతో చెప్పేవాడిని.
భవానీ శంకరం ఎవరు? నాకు ఎప్పుడూ పరిచయం చేయలేదే అని అడిగేది అప్పట్లో మా ఆవిడ
పరిచయమా! వద్దులే. వాడు అసలే దుర్మార్గుడు!! అని నేను చెప్పేవాడిని.
నీకన్నానా? మా ఆవిడ ప్రశ్న.

మొత్తానికి భవానీ సంగతి బయటపడింది. ఆ తరువాత నేను చెప్పే పిట్ట కథలకి ఎవరిపేరు చెప్పినా - నిజం పేర్లు చెప్పినా నమ్మకుండా తయారయ్యింది ఇంట్లో పరిస్థితి. ఆ తరువాత అవసరాన్ని బట్టి పిల్లలకు ఏదయినా అబద్ధం చెప్పాల్సివచ్చినప్పుడు ఆ పేరు ఉపయోగించుకునేవాడిని కానీ అది ఎంతో కాలం సాగలేదు. తల్లి చెప్పేసింది అసలు విషయం వారికి.

ఇహ మా భవానీని నమ్మాల్సింది మీరే. అన్నట్లు మా భవానీని - శ్రీనివాస్ రాజేషునీ ఒకరికి ఒకరిని పరిచయం చేస్తే ఎలా వుంటుందంటారు? మా భవానీలా మీక్కూడా ఎవరన్నా వుంటే చెప్పండి. భవానీకి పరిచయం చేద్దాం.